Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балтимор қаласындағы, Мэриленд штатындағы, АҚШ-тағы өнер мұражайы.
Art museum in Baltimore, Maryland, US
Орталық көшесі Қосымша ғимараты (1974)
Бостондық Шепли, Булфинч, Ричардсон және Эбботт фирмасы 1960 жылдары кең таралған "Бруталистік" құйылған бетон стилінде (қаладағы осы өте модернистік стильдің аймақтағы сирек мысалдарының бірі – мысалы, 1967 жылдан бастап Чарльз және Балтимор көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышындағы Чарльз орталығында орналасқан, жақында бұзылған Механик театры), бұл ғимарат (1909 жылғы құрылыстағы элементтермен параллель бірнеше көлденең сызықтары бар, батысында Батыс Орталық көшесі бойында және бастапқы негізгі галереяның артында, Парк авенюіне дейін созылған) 1974 жылы ашылды. 1998–2001 жылдары Kallmann McKinnell and Wood, Architects фирмасы оны қайта жаңартып, төрт қабатты шыны атриум, ескі және жаңа ғимараттардың арасындағы тұйықталған баспалдақ және Орталық көшесі бойындағы жаңа кіреберіс вестибюлімен жабдықтады. Жаңа вестибюльде сондай-ақ, мүгедектерге жер деңгейінде оңай қол жеткізу мүмкіндігі және коллекциялар мен келушілер үшін қауіпсіздік шаралары күшейтілді. Бұл ғимаратта үлкен көрнекі қабырғалары, қиялдағы дәліздері мен галереялары бар ежелгі, Византия, ортағасырлық, Эфиопия және 19 ғасырлық еуропалық коллекциялар орналасқан. Сондай-ақ, мұнда музейдің танымал өнерді сақтау зертханасы орналасқан, ол елдегі ең көне зертханалардың бірі.
Designed by the Boston firm of Shepley, Bulfinch, Richardson & Abbott, in the "Brutalist" poured concrete style prevailing in the 1960s, (one of the few others in the region of this extremely modernistic style in the city – such as the recently razed Morris A. Mechanic Theatre in downtown Charles Center on the southwest corner of Charles and Baltimore Streets from 1967), this annex building (which has several horizontal lines paralleled with features in the 1909 structure) to the west along West Centre Street and rear of the original main gallery, extending to Park Avenue, opened in 1974. It was substantially altered in 1998–2001 by another firm of Kallmann McKinnell and Wood, Architects, to provide a four story glass atrium, with a suspended staircase at the juncture between the older and newer buildings with a new entrance lobby along Centre Street. The new lobby, which also provides easier ground level handicapped access along with enhanced security provisions for both collections and visitors is also providing a café, an enlarged museum and gift store and a reference library. The ancient, Byzantine, medieval, Ethiopian, and 19th century European collections are housed in this building, with its large display walls and irregular corridors and galleries. Also here is the museum's famed art conservation laboratory, which is one of the oldest in the country.
Хакерман үйі (1850-1991)
Бұл грек қайта өркендеу стиліндегі қала үйі / сарай, қаладағы ең әсем безендірілгендердің бірі, белгілі жергілікті сәулетші Джон Рудольф Нирнзи (1814–1885) жобалаған және 1848–1850 жылдар аралығында Джон Хансон Томас үшін салынған. Ұзақ жылдар бойы Вернон тауының немесе Вашингтон алаңының ең "тартымды" үйі деп есептелді. Вашингтон монументін айналатын дөңгелектің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан және кейін Дженкс және Гладдинг отбасыларына тиесілі болды (ал үй Томас Дженкс Гладдинг сарайы деп аталды). Бұл ғимарат Бальтимор қаласының ресми түрдегі әкімшілік резиденциясы ретінде қарастырылды (Нью-Йорк қаласының Манхэттеннің шығыс жағындағы өзен жағасындағы саябақтағы Грейси сарайы сияқты, басқа да ірі американдық қалалардың әкімдерінің сарайларымен салыстырылады), 1950 жылдардың соңында қала оны қысқа мерзімге сатып алғаннан кейін, галереяны солтүстікке қарай кеңейту үшін бұзу туралы мәселе туындады. Бұл жағдай жергілікті мұраны қорғаушылардың наразылығын тудырды, содан кейін ғимарат Гладдинг отбасына қайта сатылды, олар белгілі сарайды қалпына келтіріп сақтауға уәде берді. Томас отбасының алғашқы иелерінің арасындағы көрнекті қонақтардың ішінде Уэльс принці (патшайым Викторияның үлкен ұлы), болашақ король Эдуард VII (1901–1910 жылдары билеген); және генерал Лайош Кошут (1802–1894), сол кездегі әйгілі венгр азаттық күрескері, ерте венгр республикасының президенті, 1847–1848 жылғы Еуропа төңкерістерінің қатысушысы және "Қазіргі Венгрияның әкесі" болған. 1980 жылдардың ортасынан бастап, Томас Дженкс Гладдинг сарайы қала әкімі Уильям Дональд Шефер (1921–2011) басшылығымен, 1971 жылдан 1987 жылға дейін қалада қызмет еткен және Мэриленд штатының болашақ губернаторы (1987–1995) Гладдинг отбасынан, әкімнің досы және жергілікті кәсіпкер Уиллард Хакерманның сыйлығы арқылы қайта сатып алынды және "Уолтерс" мақсатына берілді. Үйдің оңтүстік жағына орналасқан ескі артық вагон/гараждың жоғарғы бөлігінен және шығыс-батыс көше арқылы 1909 жылғы ескі бас ғимараттың солтүстік жағына дейін жалғасатын күмбезді терезесі және дәліз салынған қосымша жөндеу жұмыстарынан кейін, 1991 жылы қайта ашылған, жаңадан аталған "Хакермен үйі" "Уолтерс" коллекциясының жақында кеңейтілген Азия өнеріне арналды. "Томас Дженкс Гладдинг үйі" ретінде ғимарат 1975 жылы Бальтимор қаласының тарихи ескерткіші деп жарияланды.
This Greek Revival style townhouse/mansion, one of the most elaborate in the city, was designed by famed local architect John Rudolph Niernsee (1814–1885), and erected between 1848 and 1850 for John Hanson Thomas, was long regarded as the most "elegant" house along Mount Vernon Place or Washington Place. It sits on the southwest corner of the circle surrounding the Washington Monument and was later owned by the families Jencks and Gladding (and the house has been known as the Thomas Jencks Gladding Mansion). Considered in its premiere landmark municipal location to be used for Baltimore City's Official Mayor's Residence (similar to other major American cities mayor's mansions such as Gracie Mansion in a river front park on New York City's east side of Manhattan, facing the East River), when it was briefly acquired by the city in the late 1950s and then being considered to be razed for an unfortunately poorly conceived and planned northern expansion of the Gallery engendered local preservationists' protests before being finally re sold to the Gladding family of a well known public spirited local Chevrolet auto dealership, who promised to restore and preserve the noted mansion. Among the original owning family of the Thomas's distinguished guests of the mid 19th century were the Prince of Wales (eldest son of Queen Victoria), the future King Edward VII (reigned 1901–1910); and General Lajos Kossuth (1802–1894), the then famous Hungarian freedom fighter, president of an early, brief Hungarian republic, veteran of the European Revolutions of 1847–1848 and the "Father of modern Hungary". Since the mid 1980s when, the Thomas Jencks Gladding Mansion was reacquired by the city under Mayor William Donald Schaefer (1921–2011), who served the city from 1971 to 1987, and future governor of Maryland (1987–1995) from the Gladding family with a donation by the mayor's friend and local businessman Willard Hackerman, and transferred to the purposes of "The Walters". Since additional renovations with the addition of a connecting gallery with domed skylight and corridor constructed through the top of the old rear carriage house/garage to the south end of the house, and across the east–west alley to the old 1909 Main Building's north side. Reopened in 1991, the newly renamed "Hackerman House" has been devoted to The Walters' recently expanded holdings of Asian art. As "Thomas Jencks Gladding House", the building was designated a Baltimore City Landmark in 1975.
Еңбекке қарсы жаулық
2021 жыл бойы директор Джулия Марциар Александр, кәсіподақтарды таратумен айналысатын Shaw Rosenthal LLP заң фирмасының кеңесімен, Уолтерс қызметкерлерімен кездесуден бас тартты, осылайша кәсіподақ құруға жасалған күш-жігердің алға жылжуын тоқтатты. 2021 жылдың қазан айында Балтимор қалалық кеңесі мен есептөлеуші Билл Генри оған қызметкерлермен кездесіп, кәсіподақ құру бойынша дауыс беруге рұқсат беруді бұйырғанда, Марциар Александр бұл кездесудің араласу болып саналатынына сілтеме жасап, бас тартты. Кейіннен, егер кәсіподақ құру әрекеті сәтті аяқталса, жұмысшылар AFSCME 67 кеңесі арқылы өкілдік етілетіні, сондай-ақ Балтимор өнер мұражайы мен Енох Пратт ақысыз кітапханасының жұмысшыларын да өкілдік ететіні мәлім болды.
Throughout 2021, director Julia Marciari Alexander, advised by union busting law firm Shaw Rosenthal LLP, refused to meet with Walters employees, stalling the advance of a wall to wall unionization effort. In October 2021, when directed by the Baltimore City Council and Comptroller Bill Henry to meet with employees and allow a vote on unionization, Marciari Alexander refused, claiming that meeting with her employees constitutes interference. It was later stated that if the unionization effort was successful, workers would be represented by AFSCME Council 67, which would also represent workers at Baltimore Museum of Art and Enoch Pratt Free Library.
Галерея
Бұл музей коллекциясынан таңдалған туындылардың тізімі.
This is a list of selected works from the museum collection.