Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Алғашқы қоныстанушылар
Эсткорт аймағындағы алғашқы қоныс 1838 жылы Вуртреккерлер тобының Бушманс өзенінің жағасында лагерь құруымен тіркелді. Олар Зулу патшасы Дингане каСензангахонадан жер алуды көздеді. Келіссөзші Пит Ретиф және оның серіктері 1838 жылдың 6 ақпанында Дингане тарапынан өлтірілді, ал 17 ақпанда Блукрас өзені, Бушманс өзені және Муи өзені бойындағы Вуртреккерлер лагерьлеріне Вьенен қырғыны деп белгілі шабуылдар жасалды. Вуртреккерлердің Қанды өзен шайқасындағы қарсы шабуылынан кейін Дингане тақтан түсіріліп, оның орнына Мпанде келді. Мпанде Тугела өзенінің оңтүстігіндегі жерді қоныс аударушыларға берді, соның ішінде болашақта Эсткорт аймағы да бар еді. Вуртреккерлер Наталья Республикасын құрды, бірақ 1842 жылғы Конгелла шайқасынан кейін олар қоныстарын тастап, ішкі аймаққа көшіп кетті, ал Наталияны британдықтар басып алып, Наталь колониясын құрды. Осылайша Натал африкаанс тілінде емес, ағылшын тілінде сөйлейтін қоныс аударушылар қауымдастығына ие болды, ал Тугела өзеніне жақын орналасқан Эсткорт шекаралық бекетке айналды. 1847 жылы Клем Хиили Бушманс өзеніндегі бродында қонақүй мен сауда дүкенінің иесі болды. Сол жылдың 4 желтоқсанында бродына үстемдік ететін төбеде Бушманс өзені бекеті деп аталатын әскери пост құрылды, сонымен бірге өзеннің арғы бетінде Бушманс өзені ауылы құрылды. 1848 жылдың 4 қаңтарында бас геодезист Импофане жаңа әкімшілік округінің орталығын Бушманс өзені бродында орналастыруды ұсынды. Бастапқыда ұсынысқа назар аударудың қажеті болмады және әкімшілік 30 км қашықтықтағы Вьенен қаласында орналастырылды, бірақ 1859 жылы Эсткорттың маңыздылығы артып келе жатқандықтан, орталық осы қалаға көшірілді.
The first recorded settlement in the Estcourt area was in 1838 when a group of Voortrekkers encamped on the banks of the Bushmans River in anticipation of securing land right from Dingane kaSenzangakhona, the Zulu king. The negotiator, Piet Retief, and his party were murdered by Dingane on 6 February 1838 and on 17 February attacks, since known as the Weenen massacre, were launched on the Voortrekker encampments along the Bloukrans River, the Bushmans River and the Mooi River. After a Voortrekker retaliation at the Battle of Blood River, Dingane was deposed and his place taken by Mpande. Mpande seceded the land south of the Tugela River to the settlers which included the area that was to become Estcourt. The Voortrekkers set up the Natalia Republic, but after the Battle of Congella in 1842, they abandoned their settlements and moved into the interior, leaving Natalia to the British who established the Colony of Natal. Thus Natal acquired an English speaking rather than an Afrikaans speaking settler community and Estcourt, being so close to the Tugela River become a frontier outpost. In 1847 Clem Heeley was the owner of an inn and trading store at a ford on the Bushman's River. On 4 December that year a military post known as Bushman's River Post was established on a hill dominating the ford, whilst at the same time a village known as Bushman's River was established across the river. On 4 January 1848 the Surveyor General recommended that the seat for the new magisterial district of Impofane be located at Bushmans River Drift. Initially the recommendation was ignored and the magistracy was located at Weenen, some 30 km away but in 1859, with the growing importance of Estcourt, the seat was moved there.
Бёрн отаршылары мен "Эсткорт" атауы
Қоныс аударушылар қауымы ағылшын иммигранттарының келуімен одан да нығайды. Олардың колонияға қоныс аударуына Солтүстік Уилтширден сайланған депутат Томас Эскорт демеушілік еткен. 1946 жылы қаланың "Эсткорт" деп аталу себебіне қатысты әртүрлі пікірлер болған. Бір топ адам қаланың 1847 жылы әскери бекініс құрған топтың мүшесі капитан Эскорттың құрметіне аталғанын айтса, енді бірі 1863 жылы Томас Эскорт депутатының құрметіне аталғанын жақтады. Форт маңызды бекініске айналып, көлік жүргізушілерін және өрістегі мал төлдерін қорғау үшін пайдаланылды. Ол кез келген қамал сияқты қауіпті, жер астында су резервуарлары, көтергіш көпір, ор және екі құпия туннель салынған. 1880 жылы Дунди айманында көмірдің ірі қоры табылды, Эсткорттан солтүстікке қарай 100 шақырым жерде орналасқан бұл кен орындарын Дурбанмен байланыстыру үшін темір жол салынып бастады. 1885 жылы темір жол Эсткортқа жетті және Бушман өзені арқылы бүгінге дейін қолданылып келе жатқан көпір салынды. Келесі жылы көмір кен орындарына дейінгі желі аяқталғаннан кейін Эсткорт жағалаумен жақсы байланысқа ие болды. Миссиялық станция 1892 жылы ашылды, ол Наталдағы Августиндік қарындастардың екінші мекемесі болды және негізінен Канада мен Франциядан келген француз тілінде сөйлейтін монахтармен қамтамасыз етілді. Миссияда қаладағы католик отбасылары үшін мектеп, санаторий және шіркеу болды. Санаторий темір жол салынып жатқан кезде және Бур соғысы кезінде көп пайдаланылды. Соғыстан кейінгі экономикалық төмендеуге байланысты мектеп аман қалмады, ал санаторий қаладағы екі дәрігердің бірі басқарған емханамен бәсекелестіруге мәжбүр болды. Екінші Ватикан соборынан кейінгі көзқарастардың өзгеруі және провинциялық департаменттер басқаратын ауруханалардың ашылуы 1960 жылдардың соңында Эсткорттағы миссияны және санаторийді жабуға себеп болды. 1899 жылы Эсткортқа соғыс тілшісі ретінде келген Черчилль қаланы "Оңтүстік Африкалық қала, яғни үш жүзге жуық жеке тас немесе толқынды темір үйлерден тұрады, олардың көбісі бір қабатты, кеңістік көп болғандықтан екі кең көше бойымен орналасқан немесе ел жаққа қарай созылып жатыр" деп сипаттады.
The settler community was further strengthened by the arrival of the Byrne Settlers English immigrants whose settlement in the Colony was sponsored by Thomas Estcourt, a North Wiltshire, MP. In 1946 there appears have been conflicting suggestions of why the town was called "Estcourt" one body of opinion favouring the view that the town was named after Captain Estcourt, a member of the party who established the military outpost in 1847 and the other favouring the view that the town was named after Thomas Estcourt MP in 1863. Pearce, The fort became a substantial stronghold, and was used to protect transport riders and the herds of cattle driven across the ford. It is as secure as any castle with drinking water tanks in the basement, a drawbridge, moat and two secret tunnels. The confirmation of large deposits of coal in the Dundee area in 1880, some 100 km north of Estcourt led to the building of a railway line to link the coalfields with Durban. In 1885 the railway reached Estcourt and a bridge that is still in use today was built across the Bushman's River. The completion of the line to the coalfields the following year provided Estcourt with a good communications link to the coast. The mission station itself had been opened in 1892 the second Augustinian Sisters establishment in Natal staffed mainly by French speaking nuns from Canada and France. The mission had a school, sanatorium and a chapel for the Roman Catholic families in the town. The sanatorium was well used during the period when the railway line was being constructed and during the Boer War. Due to an economic depression after the war the school was unable to survive and the sanatorium had to complete with a nursing home that was run by one of the two doctors in the town. Changing attitudes after Vatican II and the opening of hospitals run by the Provincial Departments contributed to the order closing its mission and the sanatorium in Estcourt in the late 1960s. In 1899, when he arrived at Estcourt as a war correspondent, Churchill described the town as "a South African town—that is to say, it is a collection of about three hundred detached stone or corrugated iron houses, nearly all one storied, arranged along two broad streets—for space is plentiful—or straggling away towards the country".
Бура соғысы
1899 жылы 10 қазанда Англо-бур соғысы басталғанда, бур әскерлерінің 21 000 адамы Натал колониясына шабуыл жасауға дайын тұрды. Оларға қарсы британдықтардың 13 000 әскері қарсы қойылды. Генерал Петрус Жуберт басқаратын бурлар шекараны кесіп өтіп, Натал колониясына еніп, бірден Тугела өзеніне қарай жылдам ілгеріледі, өзеннің солтүстігіндегі 40 шақырым қашықтықтағы Лэдисмит қаласын қоршауға алып, 8 000-ге жуық британдық әскерін қоршап алды. Эсткурт іс жүзінде майданға айналды. 23 қарашада Эсткурттан оңтүстікке қарай 10 шақырымдағы Уиллоу Грейндж шабуылдап келген топты кенеттен шаңқайтқаннан кейін бурлар Тугела өзенінің артына шегінді. Британдық күштер келді және 1900 жылдың 1 наурызында Лэдисмит қаласы босатылғаннан кейін, бурлардың ресми қарсылығы әлсіреп, колония қауіпсіздікке тонып, бақылауға алынды.
When the Anglo Boer War broke out on 10 October 1899, the Boer forces had 21,000 men ready to invade the Colony of Natal. Ranged against them, the British had 13,000 men. The Boers under the command of General Petrus Joubert crossed the border into the Natal Colony and rapidly advanced to the Tugela river, laying siege to Ladysmith, some 40 km north of the river and entrapping some 8,000 British regulars. Estcourt effectively became the front After another raiding party was surprised on 23 November at Willow Grange, 10 km to the south of Estcourt, the Boers withdrew to a position behind the Tugela River. British reinforcements arrived and once Ladysmith was relieved on 1 March 1900, formal Boer opposition melted away and the colony was secured.
20 ғасыр
ХХ ғасырдың басында Эскорттың коммуникациялық орталық ретіндегі маңызы 1907 жылы Эскорт-Вейнен темір жолы салынуымен артты, бұл Вейненнен алынған ауыл шаруашылығы өнімдерін ірі қалаларға жеткізуге қолайлы жағдай жасады. (Бұл жол 1983 жылы жабылды).
As the twentieth century dawned, Estcourt's position as a communications hub was enhanced by the building of the Estcourt Weenen railway line in 1907 to enable agricultural produce from Weenen to reach the main cities. (This line was closed in 1983).
Муниципалды даму
Эсткур 1914 жылы муниципалитет мәртебесін алды. 1890 жылдардан бері қалада болған Натальдың августин ордені 1929 жылы шіркеу салды. 1991 жылы өткен ғасырдың соңғы халық санағында Эсткурдың халқы шамамен 3 407 ақ, 710 аралас нәсілді, 5 432 азиялық және 1 296 қара нәсілді адамнан тұратыны тіркелді.
Estcourt became a municipality in 1914. The Augustinian Order of Natal, having been present in the town since the 1890s built a chapel in 1929. In the last census of the century, taken in 1991, the population of Esctourt was recorded as being approximately 3 407 whites, 710 coloureds, 5 432 Asians and 1 296 blacks.
Өнеркәсіптік даму
ХХ ғасырда Эскорт жергілікті шаруалар қауымына қызмет ететін базар қаласынан шаруалардың өнімдерінен тұтыну тауарларын өндіруге арналған қалаға айналды. ХХ ғасырдың басында, Бёрн қоныс аударған және сүт өнеркәсібінің негізін қалаушы Джозеф Бэйнс Эскортта Natal Creamery Ltd. деген атпен сүт өңдеу зауытын құрды. Бұл зауыт теміржол станциясының жанында орналасқан. Бэйнс 1925 жылы қайтыс болды, ал 1927 жылы сол кезде Оңтүстік Африка Конденсирленген Сүт компаниясына тиесілі болған зауыт Nestlé компаниясы сатып алды. Бүгінде зауыт кофе, MILO және NESQUIK өнімдерін шығарады. 1917 жылдың тамызында «Фермерлердің Ынтымақтастық Бейкон Зауыты» құрылды және зауыттың құрылысы басталды. Зауыт 1918 жылдың 6 маусымында премьер-министр генерал Луи Бота тарапынан ашылды және өнімдері Eskort таңбасымен сатылды. 1920 жылдың тамызында компания Шотландиядан келген Х.У. Ламберттің «сосиска жасаушы» ретінде қызметін алды, осылайша сапалы сосискалар жасау дәстүрі қалыптасты, олардың атағы бүкіл әлемге танылды. Келесі жылы зауыт Ұлыбританияға экспорттауды бастады және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әлемнің түкпір-түкпіріндегі одақтас күштерге миллионнан астам консервіленген сосиска және Дурбан портына келген конвойлерге аптасына 12 тоннадан астам бекон жеткізді. Гейдельбергте осыған ұқсас зауыт салынды және 1967 жылы Eskort таңбасы Оңтүстік Африкадағы ең ірі өңделген ет таңбасы болды. 1998 жылы компания кооперативтен серіктестікке айналды. 1948 жылы Эскортта Masonite зауыты құрылды. Masonite – Уильям Х. Мейсонның 1924 жылы Америка Құрама Штаттарында жасаған қатты картон өнімі. Зауыт Эскортта орналасқан, бірақ бас кеңсесі Дурбанда орналасқан және компанияға тиесілі 21 922 гектарлық өнімді коммерциялық егістіктерден алынған ағаштарды пайдаланады. Қазіргі уақытта зауытта 900 адам жұмыс істейді және күніне 600-ға жуық ағаш кесіледі. 1963 жылы Эскорт қаласынан 2 км жоғарыдағы Бушман өзенінде 58,5 миллион кубометрлік Вагендрифт тоғаны салынды. Тоғанның құрылысы өзеннің Тугела өзенімен қосылатын жерінен жоғары орналасқан 3000 гектар жерді суару үшін жобаланды.
During the twentieth century, Estcourt developed from being a market town serving the local farming community to one in which the products from the farming community were used in the manufacture of consumer products. At some time close to the start of the twentieth century, Joseph Baynes, a Byrne settler and dairy industry pioneer, established a milk processing plant in Estcourt under the name of the Natal Creamery Ltd. This factory was located adjacent to the railway station. Baynes died in 1925 and in 1927 the factory, which by this time was owned by South African Condensed Milk Ltd. was bought by Nestlé. Today the factory produces Coffee, MILO and NESQUIK. In August 1917 the Farmer's Co operative Bacon Factory Limited was founded and the building of the factory commenced. The factory was opened on 6 June 1918 by the Prime Minister General Louis Botha and marketed its products under the brand name Eskort. In August 1920, the company secured the services of Mr. H. W. Lambert of Scotland as 'sausage maker', thereby starting a tradition for quality sausages whose reputation has since become world famous. The following year the factory commenced exports to the United Kingdom and during the Second World War supplied over one million tins of sausages to the Allied forces all over the world and over 12 tonnes of bacon weekly to convoys calling at Durban harbour. A sister plant was built in Heidelberg and in 1967 the Eskort brand was the largest processed meat brand in South Africa. In 1998 the company was converted from a cooperative to a limited liability company. 1948 saw the establishment of the Masonite factory in Estcourt. Masonite was a hardboard product developed in the United States in 1924 by William H. Mason. The mill is in Estcourt, but its headquarters are in Durban and uses timber harvested from 21 922 ha of productive commercial plantations owned by the company. The mill currently employs 900 people and chips 600 logs a day. In 1963 the 58.5 million cubic metre Wagendrift Dam was constructed on the Bushman's River some 2 km upstream from the town of Estcourt. The dam was designed to irrigate 3,000 ha of land that lay upstream from the river's confluence with the Tugela River.
Білім
ХХ ғасырдың басында Эсткурт мемлекеттік мектебінде шамамен 100 бала оқыды және білім беру тек бастауыш деңгейде ғана жүзеге асырылды. Дегенмен, кейбір дарынды оқушылар жоғары оқу орнына түсу үшін қосымша оқытылды.
At the turn of the century, the Estcourt Government School had about 100 children and offered formal education only at primary level, although the occasional bright student was coached at secondary level to enable them to enter university.