Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ораньенбаум (Ораниенба́ум) – Санкт-Петербургтің батысында, Фин шығанағының жағасында орналасқан Ресей патшалық сарайы. Бұл сарай ансамблі мен қаланың орталық бөлігі ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енген. Ораньенбаумға жақын орналасқан және бұрын осы атпен танымал болған қала.
Russian royal palace near St. Petersburg
the town adjacent to Oranienbaum that formerly shared this name
Oranienbaum (Ораниенба́ум) is a Russian royal residence, located on the Gulf of Finland west of St. Petersburg. The Palace ensemble and the city centre are UNESCO World Heritage Sites.
Тарих
1707 жылы Ұлы Петр Санкт-Петербургті құрғаннан кейін төрт жыл өткен соң, ол теңіз жағалауындағы жерді өзінің жақын серігі Александр Данилович Меншиковқа сыйлады. Меншиков 1710-1727 жылдары өзінің резиденциясын – Үлкен Меншиков сарайын салу үшін Джованни Мария Фонтана мен Готфрид Шэдль архитекторларын шақырды (оны Санкт-Петербургтегі сол уақытта осы архитекторлар салған Меншиков сарайымен шатастырмау керек). Петр қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Меншиков биліктен алынып, жер аударылып қайтыс болды, ал сарай оның отбасынан шығып кетті. 1743 жылы Ораниенбаум императрица Елизаветаның мұрагері, болашақ император Петр III – Ұлы князь Петр Федоровичтің жазғы резиденциясына айналды. 1756 жылдан 1762 жылға дейін сәулетші Антонио Ринальди Карост өзенінің жағасында Ұлы князь Петр Федорович үшін Петерштадт бекінісін салды. Сырттан сарай салыстырмалы түрде қарапайым, тек кішкентай орталық павильоны бар, бір қабатты және ақшыл сары түстердің үйлесімді комбинациясымен боялған. Жоғарғы парк 1750-1770 жылдары жоспарланып салынды. Сарайда XVIII ғасырдың ортасында Метастасионың либреттолары бойынша екі операның премьерасы өтті: Amor prigioniero (бір актілі, Франческо Араяның шығармасы, 1755 жыл) және Semiramide riconosciuta (үш актілі, Винченцо Манфрединидің шығармасы, 1760 жыл). 19 ғасырда Ораниенбаум аристократтардың имениесіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ораниенбаум Санкт-Петербург маңындағы басқа қалаларға қарағанда аз зардап шекті, себебі осында «Ораниенбаум көпірбасы» деп аталатын қорғаныс орналастырылған еді. Дегенмен, соғыстан кейін ансамбль уақтап, тозығы жетті, ал оның толыққанды қалпына келтіру жұмыстары 1990 жылдардың соңында ғана басталды. Ораниенбаумды қалпына келтіру – ұзаққа созылған процесс. Сарайдың қасында өскен қала туралы ақпарат алу үшін Ресейдегі Ломоносов қаласын қараңыз.
In 1707, four years after Peter the Great founded Saint Petersburg, he gave the grounds near the seaside to his right hand man, Aleksandr Danilovich Menshikov. Menshikov commissioned the architects Giovanni Maria Fontana and Gottfried Schädel, who built his residence, the Grand Menshikov Palace from 1710 to 1727 (not to be confused with Menshikov Palace in Saint Petersburg, built by the same architects around the same time). Menshikov was deposed shortly after Peter's death, and died in exile, and the palace passed out of his family. In 1743, Oranienbaum became the summer residence of Grand Duke Pyotr Fyodorovich, the heir of Empress Elizabeth (the future Emperor Peter III). From 1756 to 1762, the architect Antonio Rinaldi built the Peterstadt Fortress ensemble on the bank of the Karost River for Grand Duke Peter Fedorovitch. From the outside, the palace is a relatively simple building, single storey except for the small central pavilion, painted in a mellow combination of ochre and yellow. The Upper Park was laid out from 1750 to 1770. The palace was the site of two opera premieres to libretti by Metastasio in the middle of the eighteenth century, Amor prigioniero (one act, composed by Francesco Araia, 1755), and Semiramide riconosciuta (three acts, composed by Vincenzo Manfredini, 1760). In the 19th century, Oranienbaum became a noble manor. During World War II, Oranienbaum suffered to a much lesser extent than other suburbs of St. Petersburg, since defense was deployed here on the so called “Oranienbaum Bridgehead”. However, the ensemble became desolate in the post war period, and its serious restoration began only in the late 1990s. Restoration Of Oranienbaum has been a slow process. For the city which grew up around the palace see Lomonosov, Russia.