Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арзан тұрақтайтын жер
Place with cheap lodging
Флопхаус (американдық ағылшын тілі) немесе досс хаус (британдық ағылшын тілі) – өте төмен бағада тұруға жағдай жасайтын, ұйықтауға орын және минималды ыңғайлылықтарды ұсынатын жер.
A flophouse (American English) or doss house (British English) is a place that offers very low cost lodging, providing space to sleep and minimal amenities.
Сипаттамалары
Тарихи тұрғыдан алғанда, флопхаустар немесе британдық "досс-хаустар" басқалармен бірге тұруға, баспана іздеуге немесе көшеде ұйықтауға қарағанда ең төмен құнмен түнделуге мұқтаж адамдар үшін пайдаланылған. Әдетте, бөлмелер кішкентай, жуынатын бөлмелер ортақ, төсек-жабдықтары қарапайым, кейде еденде матрастар немесе кілемдер болады, немесе екі көлденең бағана арасына керілген кенептен жасалған гамак сияқты төсектер орналастырылады. Мұндай орындарды пайдаланатындар көшпенділер деп аталады және тұрақты мекені жоқ адамдар болып саналады. Бөлмелер көбінесе өте кішкентай болады және қонақүй немесе пәтердегі әдеттегі бөлмеден гөрі кеңсе кабиналарын еске түсіреді. Кейбір флопхаустар пансионаттарға жатады, бірақ олар тамақ қызметін ұсынса ғана. Америкалық флопхаустардың тарихы кем дегенде 19 ғасырға дейін жетеді, бірақ "флопхаус" термині 1900 жылдардың басында ғана қолданыла бастады, ол көшпенділердің жаргонынан шыққан. Бұрын флопхаустарды қонақ үйлер немесе жұмысшыларға арналған қонақ үйлер деп атаған, олар көшпенділер мен маусымдық теміржол және ауыл шаруашылығы жұмысшылары, сондай-ақ жаз айларында жұмыс істеу үшін батысқа сапар шегетін, ал қыс айларында Шығыс немесе Орта Батыс қалаларына, мысалы, Чикагоға оралатын ағаш кесушілерге қызмет көрсеткен. Бұл туралы Чарльз Эшлидің 1930 жылғы "Жолға шыққан бала" романында және Ллойд Морейннің 1976 жылғы "Адамдық пума" кітабында айтылған. Морейннің кітабындағы тағы бір тақырып – сол кезде басталып, қалаларды флопхаустарды жабуға итермелеген жаңару (gentrification). Флопхаустар көптеп орналасқан кейбір қалалық аудандар өздерінің атақтарымен танымал болды, мысалы, Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі Боуэри. 20 ғасырдың ортасынан бері жүргізілген реформалар флопхаустардың азаюына әкелді. Соның салдарынан жаңару және жылжымайтын мүліктің құнының өсуі флопхаустар мен арзан пансионаттардың табыс табу мүмкіндігін одан әрі төмендетті.
Historically, flophouses, or British "doss houses", have been used for overnight lodging by those who needed the lowest cost alternative to staying with others, shelters, or sleeping outside. Generally, rooms are small, bathrooms are shared, and bedding is minimal, sometimes with mattresses or mats on the floor, or canvas sheets stretched between two horizontal beams creating a series of hammock like beds. People who make use of these places have often been called transients and have been between homes. Quarters are typically very small, and may resemble office cubicles more than a regular room in a hotel or an apartment building. Some flophouses qualify as boarding houses, but only if they offer meals. American flophouses date at least to the 19th century, but the term flophouse itself is only attested from around the early 1900s, originating in hobo slang. In the past, flophouses were sometimes called lodging houses or workingmen's hotels and catered to hobos and transient workers such as seasonal railroad and agriculture workers, or migrant lumberjacks who would travel west during the summer to work and then return to an eastern or midwestern city which ran along the rail lines, such as Chicago, to stay in a flophouse during the winter. This is described in the 1930 novel The Rambling Kid by Charles Ashleigh and the 1976 book The Human Cougar by Lloyd Morain. Another theme in Morain's book is the gentrification which was then beginning and which has led cities to pressure flophouses to close. Some city districts with flophouses in abundance became well known in their own right, such as the Bowery in Manhattan, New York City. Since the middle 20th century, reforms there have gradually made flophouses scarcer. The resulting gentrification and higher real estate value have further eroded the ability of flophouses and inexpensive boarding style hotels to make a profit.
ХХІ ғасырдағы қайта өрлеу
2010 жылдары Сан-Франциско сияқты қалаларда баспананың жоғары құны салдарынан, арзан жатақ үйлердің саны артты. Қазіргі заманғы арзан жатақ үйлер, кейде "подтар" деп таныстырылады, көбінесе жеке өмір үшін төсектердің арасына бөлінген, және бұрынғы үйлерден немесе пәтерлерден жасалады. Олар көбінесе жұмыс күндері қалада қалатын жұмыскерлерге ұсынылады.
In the 2010s, the high cost of housing in cities such as San Francisco saw an increase in the number of flophouses. The modern flophouses, sometimes marketed as "pods", usually have partitions between beds for privacy, and are created from existing houses or apartments. They are often marketed toward commuters who stay in the city during the workweek.
Гонконгтағы қақпалы үйлер
1950 жылдары колониялық Гонконгта Қытай материгінен келген жалғызбасты жұмысшы ерлер үшін қақпалы үйлер салынды. Қақпалы үйлер "тозығы жеткен пәтерлерге тығылып орналасқан, қоян клеткаларын еске түсіретін сым торлы қоршаулар" деп сипатталады. 2012 жылы Гонконгтағы кедей халқының саны 1,19 миллионға жететіні бағаланды, ал қақпалы үйлер, сондай-ақ, кабиналы пәтерлер сияқты нашар жағдайдағы тұрғын үйлер осы топтың тұрғын үй қажеттіліктерінің бір бөлігін әлі де қамтамасыз етіп келді. Гонконг университетінің криминология профессоры Майкл Адоржан: "Біріккен Ұлттар Ұйымы қақпалы және кабиналы үйлерді 'адамдық қадір-қасиетке жасалған құрметсіздік' деп атады", - деп мәлімдеді.
Cage homes were built in colonial Hong Kong in the 1950s for single working men from Mainland China. Cage homes are described as "wire mesh cages resembling rabbit hutches crammed into a dilapidated apartment." As of 2012, the number of impoverished residents in Hong Kong was estimated at 1.19 million, and cage homes, along with substandard housing such as cubicle apartments, were still serving a portion of this sector's housing needs. Michael Adorjan, a University of Hong Kong criminology professor, has noted that "The United Nations has called cage and cubicle homes an 'insult to human dignity.'"