Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уитни американдық өнер мұражайы, жай ғана "Уитни" деп белгілі, Нью-Йорктегі Манхэттеннің Метпакинг ауданы мен Вест-Виллидж аудандарында орналасқан қазіргі заманғы және заманауи американдық өнер мұражайы. Бұл институт 1930 жылы көрнекті американдық қоғам қайраткері, мүсінші және өнер меценаты Гертруда Вандербильт Уитни (1875–1942) құрған, және оның құрметіне осылай аталған. Уитни 20-шы және 21-шы ғасырлардағы американдық өнерді жинау және сақтауға бағытталған. Оның тұрақты коллекциясында 19 ғасырдың соңынан бастап бүгінгі күнге дейінгі кезеңді қамтитын 3500-ден астам суретшінің 25 000-нан астам картинасы, мүсіні, суреті, гравюрасы, фотосуреті, фильмі, бейнежазбасы және жаңа медиа артефакттары бар. Мұражай, есімі тірі суретшілердің туындыларын көрсетуге, сондай-ақ Эдвард пен Жозефина Хоппердің зерттеу жинағы, Санборн Хоппер архиві және Аршиль Горкидің зерттеу жинағы сияқты қазіргі заманғы және заманауи американдық өнерге қатысты тарихи құжаттардың институционалдық мұрағаттарын сақтауға ерекше мән береді. 1966 жылдан 2014 жылға дейін Уитни Манхэттеннің Жоғарғы Шығыс жағындағы 945 Мэдисон авенюсінде, Марсель Брюер мен Гамильтон П. Смит жобалаған ғимаратта орналасқан. Музей 2014 жылдың қазан айында Ренцо Пиано жобалаған және 2015 жылдың 1 мамырында ашылған жаңа ғимаратына көшу үшін жабылды, бұл мұражайдың көрме алаңын 50 000 шаршы футқа дейін кеңейтті. Мұражай Уитни биенналесін ұйымдастырады – екі жылда бір рет өткізілетін, американдық жас суретшілердің туындыларын көрсететін көрме, ол АҚШ-тағы заманауи өнердің ең ұзақ және маңызды шолуы саналады. Сондай-ақ мұражай 1968 жылы құрылған Уитни тәуелсіз зерттеу бағдарламасын басқарады, ол суретшілерді, сыншыларды және өнер тарихшыларын "мәдениет саласын құрайтын тәжірибелерді, институттарды және дискурстарды теориялық және сындық тұрғыдан зерттеуге ынталандыру" арқылы қолдайды. 2023 жылы 768 000 келушіні қабылдаған Уитни АҚШ-тағы ең көп танымал мұражайлардың 26-сы және әлемдегі ең көп танымал өнер мұражайларының 89-ы болды.
The Whitney Museum of American Art, known informally as "The Whitney", is a modern and contemporary American art museum located in the Meatpacking District and West Village neighborhoods of Manhattan in New York City. The institution was originally founded in 1930 by Gertrude Vanderbilt Whitney (1875–1942), a prominent American socialite, sculptor, and art patron after whom it is named. The Whitney focuses on collecting and preserving 20th and 21st century American art. Its permanent collection, spanning the late 19th century to the present, comprises more than 25,000 paintings, sculptures, drawings, prints, photographs, films, videos, and artifacts of new media by more than 3,500 artists. It places particular emphasis on exhibiting the work of living artists as well as maintaining institutional archives of historical documents pertaining to modern and contemporary American art, including the Edward and Josephine Hopper Research Collection, the Sanborn Hopper Archive, and the Arshile Gorky Research Collection, among others. From 1966 to 2014, the Whitney was located at 945 Madison Avenue on Manhattan's Upper East Side in a building designed by Marcel Breuer and Hamilton P. Smith. The museum closed in October 2014 to relocate to its current building, which was designed by Renzo Piano at 99 Gansevoort Street and opened on May 1, 2015, expanding the museum exhibition space to 50,000 square feet. The museum organizes the Whitney Biennial, a bi annual exhibition showcasing the work of emerging American artists, considered the longest running and most important survey of contemporary art in the United States. The museum also heads the Whitney Independent Study Program, which began in 1968, to support artists, critics and art historians by "encouraging the theoretical and critical study of the practices, institutions, and discourses that constitute the field of culture". In 2023, with 768,000 visitors, the Whitney was the 26th most visited museum in the United States and the 89th most visited art museum in the world.
Жоғарғы шығысқа көшу
1961 жылы Уитни үлкен ғимарат іздеуді бастады. 1966 жылы ол Манхэттеннің жоғарғы шығыс бөлігінде, Мэдисон даңғылы мен 75-ші көшенің оңтүстік-шығыс бұрышында орналасты. Марсель Брюер мен Гамильтон П. Смит 1963–1966 жылдары жоспарлаған және салған ғимарат, көршілес үйлерден гранит тастардан жасалған баспалдақ фасадымен және трапеция пішіндес терезелерімен ерекшеленеді. 1967 жылы Маурисио Ласански «Нацистердің суреттері» көрмесін ұсынды. Көрме Уитни мұражайына келді, онда ол Луиза Невелсон мен Эндрю Уайеттің жаңа мұражайдағы алғашқы туындыларымен бірге көрсетілді. Мекеме ондаған жылдар бойы кеңістік мәселесімен күресті. 1967 жылы мұражай «Арт Ресурс Орталығы» (ARC) деп аталатын филиал ашты. Бастапқыда Оңтүстік Бронкста орналасуы жоспарланған ARC, төменгі шығыс жағындағы Черри көшесінде ашылды. 1973 жылдан 1983 жылға дейін Уитни мұражайы 55 Уотер-стритте филиалды иеленді, бұл ғимаратқа иелік ететін Гарольд Урис мұражайға жылына 1 долларға жалға берді. 1983 жылы Philip Morris International өзінің Парк Авенюдегі кеңсесінің вестибюліне Уитни филиалын орнатты. 1981 жылы мұражай Коннектикут штатының Стэмфорд қаласында Champion International орналасқан көрме алаңын ашты. 1980-жылдардың соңында Уитни Park Tower Realty, IBM және АҚШ-тың Equitable Life Assurance Society компанияларымен келісімге келді, олар өз ғимараттарының вестибюльдерінде айналмалы көрмелермен спутниктік мұражайлар құрды. Әрбір мұражайдың жеке директоры болды, барлық жоспарлар Уитни комитеті бекітуі керек болды. 188 жылы 33 Мейден-Лейн мекенжайында филиал ашылды. 1995 жылдан 1998 жылға дейін ғимарат Ричард Глюкманның жобасы бойынша қайта жаңартылып, кеңейтілді. 2001 жылы Рем Колхасқа 200 миллион долларлық кеңейтудің екі жобасын жасау тапсырылды. Алайда, 2003 жылы бұл жоспарлар тоқтатылды, нәтижесінде директор Максвелл Л. Андерсон отставкаға кетті. 2011 жылдың наурыз айында Нью-Йорк рестораторы Дэнни Мейер мұражайда «Аты жоқ» (Untitled) ресторанын ашты. Бұл кеңістікті Rockwell Group жобалаған.
In 1961, the Whitney began seeking a site for a larger building. In 1966, it settled at the southeast corner of Madison Avenue and 75th Street on Manhattan's Upper East Side. The building, planned and built 1963–1966 by Marcel Breuer and Hamilton P. Smith in a distinctively modern style, is easily distinguished from the neighboring townhouses by its staircase façade made of granite stones and its trapezoidal windows. In 1967, Mauricio Lasansky showed "The Nazi Drawings". The exhibition traveled to the Whitney, where it appeared with shows by Louise Nevelson and Andrew Wyeth as the first exhibits in the new museum. The institution grappled with space problems for decades. In 1967, the museum opened a satellite space called the Art Resources Center (ARC). Originally intended to be located in the South Bronx, the ARC opened on Cherry Street on the Lower East Side. From 1973 to 1983, the Whitney operated a branch at 55 Water Street, a building owned by Harold Uris, who gave the museum a lease for $1 a year. In 1983, Philip Morris International installed a Whitney branch in the lobby of its Park Avenue headquarters. In 1981, the museum opened an exhibition space in Stamford, Connecticut, housed at Champion International. In the late 1980s, the Whitney entered into arrangements with Park Tower Realty, IBM, and the Equitable Life Assurance Society of the United States, setting up satellite museums with rotating exhibitions in their buildings' lobbies. Each museum had its own director, with all plans approved by a Whitney committee. In 188, a satellite branch was opened at 33 Maiden Lane. Between 1995 and 1998, the building underwent a renovation and expansion by Richard Gluckman. In 2001, Rem Koolhaas was commissioned to submit two designs for a $200 million expansion. Those plans were dropped in 2003, causing director Maxwell L. Anderson to resign. New York restaurateur Danny Meyer opened Untitled, a restaurant in the museum, in March 2011. The space was designed by the Rockwell Group.
Жинақ
Мұражайда суреттер, сызбалар, гравюралар, мүсіндер, инсталляциялар, бейне және фотосуреттер қойылған. Тұрақты коллекциядағы бастапқы 600 туынды 1954 жылы екінші ғимарат ашылғанда 1300-ге дейін өсті. 1966 жылы Мэдисон авенюіндегі Брюер ғимаратына көшкеннен кейін бұл сан шамамен 2000-ға жетті. 1991 жылы фотосуреттерді жинауды бастады. Бүгінде коллекцияда 3500-нан астам суретшінің 25000-нан астам туындысы бар, ол 19 ғасырдың соңынан бастап қазіргі уақытқа дейінгі кезеңді қамтиды. Суретшілердің арасында Жозеф Альберс, Джо Андо, Эдмунд Арчер, Дональд Баехлер, Томас Харт Бентон, Люсиль Бланш, Джонатан Борофски, Луиза Буржуа, Франк Боулинг, Соня Гордон Браун, Чарльз Бёрчфилд, Александр Кальдер, Сюзанна Капораэль, Норман Картон, Каролина Кейседо, Чинг Хо Ченг, Талия Четрит, Энн Крейвен, Анна Крейкрофт, Дэн Кристенсен, Грег Колсон, Сьюзан Кроккер, Рональд Дэвис, Стюарт Дэвис, Мира Дэнси, Линдси Декер, Марта Даймонд, Ричард Дибенкорн, Даниэлла Дулинг, Артур Доу, Лоретта Дункельман, Уильям Эгглестон, Хелен Франкенталер, Джорджия О’Киф, Аршиль Горки, Кит Харинг, Грейс Хартиган, Марсден Хартли, Роберт Хенри, Кармен Эррера, Ева Гессе, Ханс Хофманн, Эдвард Хоппер, Ричард Хант, Джаспер Джонс, Корита Кент, Франц Клайн, Теренс Ко, Виллем де Кунинг, Ли Краснер, Ронни Лэндфилд, Рой Лихтенштейн, Джон Марин, Нокс Мартин, Джон МакКракен, Джон МакЛафлин, Роберт Мазервелл, Брюс Науман, Луиза Невелсон, Барнетт Ньюман, Кеннет Ноланд, Пол Пфайффер, Джексон Поллок, Ларри Пунс, Морис Прендергаст, Кеннет Прайс, Роберт Раушенберг, Мэн Рэй, Марк Ротко, Морган Рассел, Альберт Пинкам Райдер, Синди Шерман, Джон Слоан, Фрэнк Стелла, Энди Уорхол және жүздеген басқа суретшілердің туындылары бар. Музей әр екі жылда Уитни биенналесін өткізеді, бұл американдық өнер саласына жаңадан келген көптеген белгілі емес суретшілерді көрсететін халықаралық өнер көрмесі. Ол көптеген танымал суретшілердің туындыларын көрсеткен, сондай-ақ 1976 жылғы Арнольд Шварценеггерді бейнелейтін тірі дене шынықтырушылардың көрмесі сияқты конвенцияға қайшы туындыларды ұсынған. Традициялық коллекциясынан басқа, Уитниде "Артпорт" веб-сайты бар, онда үнемі жаңарып тұратын "Желілік өнер" (Net Art) ұсынылады. Уитни тірі суретшінің туындыларын сатпайды, өйткені бұл суретшінің мансабына зиян келтіруі мүмкін, бірақ ол тірі суретшінің туындысын сол суретшінің басқа туындысына айырбастай алады.
The museum displays paintings, drawings, prints, sculptures, installation art, video, and photography. The original 600 works in the permanent collection grew to about 1,300 with the opening of the second building in 1954. This number grew to around 2,000 following its move to the Breuer building on Madison Avenue in 1966. It began collecting photography in 1991. Today, spanning the late 19th century to the present, the collection contains more than 25,000 artworks by upwards of 3,500 artists. Artists represented include Josef Albers, Joe Andoe, Edmund Archer, Donald Baechler, Thomas Hart Benton, Lucile Blanch, Jonathan Borofsky, Louise Bourgeois, Frank Bowling, Sonia Gordon Brown, Charles Burchfield, Alexander Calder, Suzanne Caporael, Norman Carton, Carolina Caycedo, Ching Ho Cheng, Talia Chetrit, Ann Craven, Anna Craycroft, Dan Christensen, Greg Colson, Susan Crocker, Ronald Davis, Stuart Davis, Mira Dancy, Lindsey Decker, Martha Diamond, Richard Diebenkorn, Daniella Dooling, Arthur Dove, Loretta Dunkelman, William Eggleston, Helen Frankenthaler, Georgia O'Keeffe, Arshile Gorky, Keith Haring, Grace Hartigan, Marsden Hartley, Robert Henri, Carmen Herrera, Eva Hesse, Hans Hofmann, Edward Hopper, Richard Hunt, Jasper Johns, Corita Kent, Franz Kline, Terence Koh, Willem de Kooning, Lee Krasner, Ronnie Landfield, Roy Lichtenstein, John Marin, Knox Martin, John McCracken, John McLaughlin, Robert Motherwell, Bruce Nauman, Louise Nevelson, Barnett Newman, Kenneth Noland, Paul Pfeiffer, Jackson Pollock, Larry Poons, Maurice Prendergast, Kenneth Price, Robert Rauschenberg, Man Ray, Mark Rothko, Morgan Russell, Albert Pinkham Ryder, Cindy Sherman, John Sloan, Frank Stella, Andy Warhol, and hundreds of others. Every two years, the museum hosts the Whitney Biennial, an international art show which displays many lesser known artists new to the American art scene. It has displayed works by many notable artists, and has featured unconventional works, such as a 1976 exhibit of live body builders, featuring Arnold Schwarzenegger. In addition to its traditional collection, the Whitney has a website, Artport, that features "Net Art" that changes regularly. The Whitney will not sell any work by a living artist because it could damage that artist's career, but it will trade a living artist's work for another piece by the same artist.
Қаржыландыру
2011 жылдың наурыз айында Уитни мұражайының қор жинағы 207 миллион долларға жеткен. Мұражай 2015 жылға дейін капиталдық кампаниясы арқылы 625 миллион доллар жинауды жоспарлаған. 2016 жылдың маусым айына қарай қор жинағы 308 миллион долларға дейін өсті. Тарихи деректер бойынша, мұражайдың операциялық табысы көбінесе теңгерімге жақын болған. Мұражай жылдық операциялық шығыстарға қор жинағының құнының 5% аспауына шектеу қояды. 2008 жылы Леонард А. Лаудер мұражайға 131 миллион доллар сыйлады, бұл Уитни мұражайының тарихындағы ең ірі қайырымдылық көмегі болды. Жаңа туындыларды сатып алуға арналған қаржы 2010 жылы 2,7 миллион доллардан 1,3 миллион долларға дейін азайды.
As of March 2011, the Whitney's endowment was $207 million; the museum expected to raise $625 million from its capital campaign by 2015. As of June 2016, the endowment had grown to $308 million. Historically, the operating performance has been essentially breakeven. The museum restricts the use of its endowment fund for yearly operating expenses to 5% of the fund's value. In 2008, Leonard A. Lauder gave the museum $131 million, the biggest donation in the Whitney's history. Donations for new purchases dropped to $1.3 million in 2010 from $2.7 million in 2006.
Қамқоршылар кеңесі
Көп жылдар бойы Гертруда Вандербильт Уитни мұражайды жалғыз өзі қолдады, одан кейін оның қызы Флора Уитни Миллер де солай істеді, ал 1961 жылға дейін оның кеңесі негізінен отбасылық басқарумен айналысты. Флора Пейн Уитни мұражайдың сенімді қызметкері, кейін вице-президент болып қызмет етті. 1942 жылдан 1974 жылға дейін ол мұражайдың президенті және төрағасы болды, содан кейін ол 1986 жылы қайтыс болғанға дейін құрметті төраға болып қызмет етті. Оның қызы Флора Миллер Бидл 1995 жылға дейін президент болды. Оның "Витни әйелдері және олар жасаған мұражай" атты кітабы 1999 жылы жарық көрді. 1961 жылы сыртқы қолдау қажеттілігі, ақыры, кеңеске сыртқы сенімгерлерді, соның ішінде банкирлер Рой Нойбергер мен Артур Алтшулды қосуға мәжбүр етті. Дэвид Солингер 1966 жылы Уитнидің бірінші сыртқы президенті болды. 120 ғалым мен сыншы Уитни музейіне Кандерсті музей кеңесінен шығаруды сұрайтын ашық хат жариялады; хаттың алғашқы жарияланғанынан кейін қосымша қол қоюшылар 2019 жылғы Уитни биенналына таңдалған 50-ге жуық суретшіні қамтыды. "Бұл жерді отарсыздандыру" ұйымының тоғыз апталық наразылық акциясы Сафариленд қаруын Палестина мен басқа жерлерде наразылық білдіргендерге және басқаларға қарсы қолдануын көрсетті. 2019 жылдың 17 шілдесінде Artforum журналында Ханна Блэк, Циаран Финлейсон және Тоби Хаслетттің "Ашулы газ биенналы" атты эссесі жарияланғаннан кейін Кандерстің отставкаға кетуі туралы шақырулар жаңартылды. 19 шілдеде төрт суретші (Коракрит Арунанондчай, Мерием Беннани, Николь Айзенман және Николас Галанин) өздерінің туындыларын көрмеден алып тастауды сұрай отырып хат жариялады. (Бірінші рет биенналь ашылмас бұрын өзінің жұмысын тастаған Майкл Раковиц болды.) Бір күннен кейін суретшілердің екінші толқыны (Эдди Арройо, Кристин Сун Ким, Агустина Вудгейт және Форенсик Архитектура) да кері қайтып кетті. 2019 жылдың 25 шілдесінде Уоррен Б. Кандерс Уитни мұражайының қамқоршылар кеңесінен отставкаға кетуін жариялады. Кандерс мұражайдың құлдырауына қатысы жоқ екенін айтып, басқа да қорғаншыларды Уитни мұражайының басшылығын қабылдауға шақырды.
For years, Gertrude Vanderbilt Whitney supported the museum single handedly, as did her daughter, Flora Whitney Miller, after her, and until 1961, its board was largely family run. Flora Payne Whitney served as a museum trustee, then as vice president. From 1942 to 1974, she was the museum's president and chair, after which she served as honorary chair until her death in 1986. Her daughter Flora Miller Biddle served as president until 1995. Her book The Whitney Women and the Museum They Made was published in 1999. In 1961, the need for outside support finally forced the board to add outside trustees, including bankers Roy Neuberger and Arthur Altschul. David Solinger became the Whitney's first outside president in 1966. 120 scholars and critics published an open letter to the Whitney Museum asking for the removal of Kanders from the museum board; additional signatories after the letter's initial posting included almost 50 artists who have been selected for the 2019 Whitney Biennial. A series of nine weeks of protest by Decolonize This Place highlighted the use of Safariland weapons against protestors and others in Palestine and other places. On July 17, 2019, calls for Kanders's resignation were renewed following Artforum's publication of an essay, "The Tear Gas Biennial", by Hannah Black, Ciarán Finlayson, and Tobi Haslett. On July 19, four artists (Korakrit Arunanondchai, Meriem Bennani, Nicole Eisenman, and Nicholas Galanin) published a letter, also in Artforum, asking their work to be withdrawn from the exhibition. (The first artist to withdraw was Michael Rakowitz, who withdrew his work before the Biennial opened.) A day later, a second wave of artists (Eddie Arroyo, Christine Sun Kim, Agustina Woodgate, and Forensic Architecture) also withdrew. On July 25, 2019, Warren B. Kanders announced his resignation from the Board of Trustees of the Whitney Museum. Kanders cited no wish to play a role in the museum's demise and urged fellow trustees to step up and assume leadership of the Whitney.