Пасаденадағы Нортон Саймон мұражайы – Еуропа, Азия өнері, мүсін өнерлерінің қоймасы. Фильмдер, лекциялар, концерттер өтеді. Мұражай туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пасаденадағы өнер мұражайы, Калифорния
Art museum in Pasadena, California
Нортон Саймон мұражайы – Калифорния штатының Пасадена қаласында орналасқан өнер мұражайы. Бұрын ол Пасадена өнер институты және Пасадена өнер мұражайы деп белгілі болған және оның аумағында көптеген мүсіндер қойылған.
The Norton Simon Museum is an Art Museum located in Pasadena, California. It was previously known as the Pasadena Art Institute and the Pasadena Art Museum and displays numerous sculptures on its grounds.
Шолу
Нортон Саймон коллекциясына еуропалық суреттер, мүсіндер және гобелендер; азиялық мүсіндер, суреттер және ағаштан жасалған гравюралар кіреді. Музейдің сырты мүсіндермен қоршалған, кіреберісінің жанында Роденнің танымал мүсіндері орналасқан, ал Колорадо бульвары бойында және үлкен көлдің маңындағы ландшафтта басқа мүсіндер де бар. Музейде күнделікті кино көрсетілімдері өтетін Нортон Саймон театры орналасқан, сонымен қатар жыл бойы лекциялар, симпозиумдар, би және музыкалық өнерлестірулер ұйымдастырылады. Музей Розалар парадының маршрутындағы Колорадо бульвары бойында орналасқан, оның ерекше қоңыр плиткадан жасалған сыртқы жағы телеарналардың тікелей эфирінде көрінеді.
The Norton Simon collections include: European paintings, sculptures, and tapestries; Asian sculptures, paintings, and woodblock prints. Outside sculptures surround the museum, with notable Rodin sculptures near its entrance and other sculptures along Colorado Boulevard and in a landscape setting around a large pond. The museum contains the Norton Simon Theater which shows film programs daily, and hosts lectures, symposia, and dance and musical performances year round. The museum is located on Colorado Boulevard along the route of the Tournament of Roses's Rose Parade, where its distinctive, brown tile exterior can be seen in the background of television broadcasts.
Тарих
1953 жылы коллекционер Галка Шейерден шамамен 400 неміс экспрессионизмінің туындысын алғаннан кейін, Пасадена өнер институты 1954 жылы атын Пасадена өнер мұражайы деп өзгертті және 1970 жылға дейін Солтүстік Лос-Роблес даңғылындағы «Шығыс өнерінің Грейс Николсон қазынасы» (қазіргі Тынық мұхиты Азия мұражайы) стиліндегі ғимаратты пайдаланды. Бұл мұражай сол кезде Сан-Франциско мен Ла-Холла арасындағы жалғыз заманауи өнер мұражайы болғандықтан, маңызды бір мәселені шешті. Ол прогрессивті көрмелерімен танымал болды және Хелен Лундеберг, Джон Маклафлин және Сэм Фрэнсис сияқты жергілікті заманауи суретшілердің жұмыстарын қолдады. 1962 жылы куратор Уолтер Хоппс «Ферус» галереясынан келді және 1962 жылы поп-арттың алғашқы көрмесін, 1963 жылы Марсель Дюшанның ретроспективасын, сондай-ақ Курт Швиттерс пен Джозеф Корнеллдің жеке көрмелерін ұйымдастырды. Кейін Хоппс жаңа мұражай ғимараты үшін Ричард Нейтра, Чарльз Эймс, Джон Лотнер, Крейг Эллвуд және Торнтон Лэдд сияқты Калифорниялық сәулетшілердің тізімін жасады. Хоппс жобалау процесінде жоғары деңгейдегі өзара әрекеттесуді күткендіктен, жергілікті сәулетшіні таңдауға талап қойды. Оның ерекшелігі – заманауи қисық сыртқы қасбеті, ол 115 000 жылтыратылған плиткамен жабылған, әр түрлі бай қоңыр түстерде және толқынды беті бар. Бұл плиткаларды әйгілі керамика шебері Эдит Хит жасаған. Хоппс мұражай ашылмас бұрын қызметінен кетті. Саймон коллекция мен құрылыс жобаларына жауапкершілік алды; мұражай қайтадан Нортон Саймон мұражайы деп аталды және 3 миллион доллардан астам шығынмен жаңартылды. Бұл процестің толық тарихын бұрынғы директор және өнер сыншысы Джон Копланс (кейін суретші болған) «Artforum» журналында баяндады. Бұл қадам жергілікті қоғамдастықтың кеңінен сынауына ұшырады, себебі ол Сан-Франциско мен Ла-Холла арасындағы жалғыз заманауи өнер мұражайының жабылуын білдірді. Бұл жағдай 1979 жылы Лос-Анджелесте Заманауи өнер мұражайының құрылуына тікелей себеп болды, бұл жобаны негізінен Нортон Саймонның қарындасы Марсия Вейсман жүзеге асырды. Саймон 1993 жылы қайтыс болды, ал оның әйелі, актриса Дженифер Джонс, мұражай мен оның екі коллекциясын жаңа бағытқа бұрған түзету және келісімдік шараларын жасады.
After receiving approximately 400 German Expressionist pieces from collector Galka Scheyer in 1953, the Pasadena Art Institute changed its name to the Pasadena Art Museum in 1954 and occupied the Chinoiserie style "The Grace Nicholson Treasure House of Oriental Art" building (now the Pacific Asia Museum) on North Los Robles Avenue until 1970. The museum filled a void, being the only modern art museum between San Francisco and La Jolla in California at the time. It was renowned for progressive art exhibits and supported the work of local contemporary artists such as Helen Lundeberg, John McLaughlin, and Sam Francis. In 1962, curator Walter Hopps arrived from the Ferus gallery, organizing an early Pop art show in 1962 and a Marcel Duchamp retrospective in 1963, as well as solo shows of the work of Kurt Schwitters and Joseph Cornell. Hopps later drew up a short list of California architects for a new museum building, including Richard Neutra, Charles Eames, John Lautner, Craig Ellwood, and Thornton Ladd. Hopps insisted on a local architect because he expected a high level of interaction throughout the design process. The distinctive and modern curvilinear exterior facade is faced in 115,000 glazed tiles, in varying rich brown tones with an undulating surface, made by renowned ceramic artisan Edith Heath. Hopps resigned before the museum opened. Simon also became responsible for the collection and building projects; in return the museum was renamed the Norton Simon Museum and renovated at a reported cost of more than $3 million. The detailed history of that process was told by former director and art critic John Coplans (who later became an artist) in Artforum. This move, widely criticized by the local community as it represented the closing of the only contemporary art museum between San Francisco and La Jolla, led indirectly to the founding of the Museum of Contemporary Art, Los Angeles in 1979, a project largely driven by Norton Simon's sister Marcia Weisman. Simon died in 1993, and the actress Jennifer Jones, his widow and chairwoman of the board, made corrective, conciliatory moves that have repositioned the museum and its two collections.
Жинақтар
Нортон Саймон мұражайы 11 000-нан астам затты қамтиды және халықаралық деңгейде жоғары бағаланған маңызды тұрақты коллекцияға ие. Мұражай өзі көрмеге қойылған туындыларға ие емес; керісінше, өнердің көп бөлігі Norton Simon Foundation және Norton Simon Art Foundation-нан ұзақ мерзімді несиеге алынған, олардың әрқайсысы әртүрлі өнер туындылары топтарына ие. 2014 жылғы ашық мәліметтер бойынша, өнер туындыларының нарықтық құны шамамен 5 миллиард долларды құрады. Мұражай негізін қалаушы жинаған коллекциясын кеңейтуге көп күш жұмсамайды, бірақ ол сыйлықтарды қабылдай береді. Дегенмен, бір уақытта 800-ден 900-ға дейін ғана туындылар көрмеге қойылады. Мұражай сонымен қатар белгілі бір суретшіге, өнер бағытына немесе кезеңіне, сондай-ақ нақты аймақта немесе елде жасалған өнерге арналған уақытша көрмелер ұйымдастырады. 1975 жылы құрылғаннан кейін үштен астам онжылдық бойы Нортон Саймон мұражайы несие беруден бас тарту саясатын ұстанды. 2007 жылы кеңес таңдалған туындыларды Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясына жіберуге келісім берді, мұражайды жақсы танысу үшін бұл қадам қажет екенін айтты. 2009 жылы Нью-Йорктегі Frick Collection-мен өзара несие беру туралы келісім жасалды.
The Norton Simon Museum, which comprises more than 11,000 objects, contains a significant permanent collection which is highly regarded internationally. The museum itself does not own the works it displays; instead, most of the art is on long term loan from The Norton Simon Foundation and the Norton Simon Art Foundation, which each own different groups of artworks. As of 2014, their public filings placed the combined fair market value of the artworks at about $5 billion. The museum makes relatively little effort to expand the collection amassed by its founder, but it still receives gifts. However, no more than 800 or 900 of those pieces are on display at any one time. The museum also mounts temporary exhibitions that focus on a particular artist, an art movement or artistic period, or art that was created in a specific region or country. For more than three decades after it was founded in 1975, the Norton Simon Museum maintained a no loans policy. In 2007, the board agreed to circulate select works to museums including the National Gallery of Art in Washington D. C., saying it wanted the museum to become better known. In 2009, it entered into a reciprocal loan agreement with the Frick Collection in New York City.
Азия өнері
Мұражай Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азия өнерінің әлемдік деңгейде танымал жинағына ие, онда осы аймақтың мүсіндеме және кескіндеме өнерінің үлгілері бар. Көрмеде Үндістан, Пәкістан, Непал, Тибет, Камбоджа және Таиланд елдерінен алынған туындылар, сондай-ақ Ауғанстан, Мьянма, Бангладеш, Қытай, Индонезия, Шри-Ланка, Вьетнам және Жапониядан таңдалып алынған жұмыстар қойылған. Бұл жинақ әсіресе Үндістан субконтинентінің өнерімен бай, оның ішінде Кушан және Гупта дәуірлерінен келген монументальді тас мүсіндері мен Оңтүстік Үндістаннан шыққан Чола қоласының ерекше тобы бар. Үндістанның Раджпут кескіндемелерінің және Тибет пен Непалдан келген Тханкалардың – буддалық діни кескіндемелердің маңызды үлгілері жақсы ұсынылған. Жапондық ағаш кескіштің жинағына бұрын Франк Ллойд Райттың жеке коллекциясында болған заттар да кіреді.
The museum has a world renowned collection of art from South Asia and Southeast Asia, with examples of this region's sculptural and painting traditions. On display are holdings from India, Pakistan, Nepal, Tibet, Cambodia and Thailand, as well as selected works from Afghanistan, Myanmar, Bangladesh, China, Indonesia, Sri Lanka, Vietnam, and Japan. The collection is particularly rich in art from the Indian subcontinent, including monumental stone sculpture from the Kushana and Gupta periods, and a remarkable group of Chola bronzes from southern India. Selections of the museum's Rajput paintings from India, and thangkas, or Buddhist religious paintings, from Tibet and Nepal are well represented. The significant collection of Japanese woodblock prints includes objects that were formerly in the collection of Frank Lloyd Wright.
Еуропа өнері: 14-16 ғасырлар
Ерте Ренессанс, Жоғары Ренессанс және маньеризм шедеврлері мұражайдың 14-тен 16-ғасырға дейінгі еуропалық өнердің кең жинағын құрайды. Паоло Венециано мен Джованни ди Паолоның тамаша туындылары, сондай-ақ Гуариенто ди Арпоның ерекше құрбандық алтары мұражайдың алтын фондық панельдік суреттер жинағының негізін қалайды. Жакопо Бассано, Боттичелли, Филиппино Липпи және Рафаэль діни сахналарды бейнелейтін бай майлы суреттерімен ұсынылған. Сонымен қатар, солтүстік еуропалық өнер шеберлерінің, Лукас Кранах Ескі, Дирик Бутс және Ханс Мемлингтің керемет туындылары да бар. Джорджоне, Джованни Беллини және Эль Греконың портреттері жинақтың тақырыптық әртүрлілігін көрсетеді. Кранахтың «Адам мен Хауа» туындысының меншік құқығы оның нацистерден тоналған заттар тарихына байланысты даулы.
Masterworks of the Early Renaissance, the High Renaissance and Mannerism make up the museum's extensive collection of 14th to 16th century European art. Exquisite works by Paolo Veneziano and Giovanni di Paolo, and an exceptional Guariento di Arpo altarpiece, anchor the museum's collection of gold ground panel paintings. Jacopo Bassano, Botticelli, Filippino Lippi and Raphael are represented by rich oil paintings of religious scenes. Also represented are magnificent examples of such Northern European masters as Lucas Cranach the Elder, Dieric Bouts and Hans Memling. The portraits of Giorgione, Giovanni Bellini and El Greco reflect the great diversity of subject matter in the collection. Ownership of Cranach's Adam and Eve is disputed due to their history as Nazi loot.
Еуропа өнері: 17-18 ғасырлар
Музейдің Италия мен Испанияның ерте барокко суреттері Гвидо Рени, Герчино, Мурильо және Зурбаран сияқты танымал суретшілердің туындыларымен ұсынылған. Солтүстік барокко коллекциясы Петер Пауль Рубенстің еңбектерінде жарқын көрініс тапқан. XVII ғасырдың голланд жанрлық, портреттік және пейзаждық суреттерінің керемет тобы Рембрандттың үш портретімен аяқталады. XVII ғасырды фламанд және неміс натюрморттары, сондай-ақ француз шеберлері Клод Лоррен мен Николя Пуссеннің діни пейзаждары толықтырады. 18-ғасырлық коллекцияның француз бөлігінде Ватто, Фрагонард және Буше суреттері бар, ал Италия Лонги, Паннини, Гварди, Каналетто және Тиеполоның туындылары арқылы Рим мен Венецияның күнделікті өміріне шолу ұсынады.
The museum's early Baroque paintings from Italy and Spain are represented by such noted artists as Guido Reni, Guercino, Murillo and Zurbarán. The Northern Baroque collection is profoundly expressed in the works of Peter Paul Rubens. The remarkable group of 17th century Dutch genre, portrait and landscape paintings is crowned with three portraits by Rembrandt. Capping off the 17th century are Flemish and German still lifes, and religious landscapes by the French masters Claude Lorrain and Nicolas Poussin. The French component of the 18th century collection contains paintings by Watteau, Fragonard and Boucher, while Italy is represented with capriccios and historic glimpses into the daily life of Rome and Venice with works by Longhi, Pannini, Guardi, Canaletto, and Tiepolo.
Еуропа өнері: 19 ғасыр
Музейдегі Жан-Огюст Доминик Ингрес пен Франсиско де Гояның картиналары 19 ғасырдың бастауын белгілейді және Жан-Батист Камиль Коро, Густав Курбе және Эдуард Мане орындаған орта ғасыр реализмінің тамаша үлгілеріне бастап келеді. Мұражай Оңтүстік Калифорниядағы импрессионизм және постимпрессионизм өнерінің ең маңызды коллекциясына ие. Клод Моне, Пьер Огюст Ренуар және Эдгар Деганың туындылары, олардың өзінің жүзден астам өнер туындыларымен ұсынылған, Винсент ван Гог, Пол Сезанн және Пол Гогеннің жарқын палитраларымен бірге қойылған. Бұл туындыларды толықтыратын Огюст Роденнің монументалды қола мүсіндері мұражайдың алдыңғы бағында орналасқан. Эдуард Вюйярд пен Пьер Боннардтың керемет картиналары 20 ғасырдың модернизміне есік ашады.
The museum's paintings by Jean Auguste Dominique Ingres and Francisco de Goya mark the beginning of the 19th century and lead to superb examples of mid century Realism executed by Jean Baptiste Camille Corot, Gustave Courbet and Édouard Manet. The museum has the most significant collection of Impressionist and Post Impressionist art in Southern California. Works by Claude Monet, Pierre Auguste Renoir and Edgar Degas, who alone is represented by over one hundred works of art, are displayed alongside the vibrant palettes of Vincent van Gogh, Paul Cézanne and Paul Gauguin. Complementing these works are Auguste Rodin's monumental bronze sculptures, displayed in the museum's front garden. Outstanding paintings by Édouard Vuillard and Pierre Bonnard lead to the doorstep of 20th century Modernism.
Қазіргі заманғы өнер
Музейде қазіргі заманғы өнердің кең жинағы бар, онда Пабло Пикассо, Жорж Брак, Анри Матисс және Диего Ривераның маңызды туындылары тұрақты түрде көрсетіледі. "Көк төртеу" суретшілерінің "Галка Шейер жинағында" Пол Клее, Лионель Файнингер, Алексей Явленский және Василий Кандинскийдің суреттері мен қағаздағы жұмыстары бар. Шейер, 1925 жылы Лос-Анджелеске қоныс аударған неміс өнер сатушысы және коллекционері, бұл суретшілерді өкілдік еткен және жоспарлары UCLA-ға беруге сәтсіз аяқталғаннан кейін "Көк төртеу" мен басқа да қазіргі заманғы суретшілердің 450 туындысын (сондай-ақ 800 құжаттан тұратын архивті) Пасадена өнер институтына қалдырды.
The museum has an extensive collection of Modern art, with seminal works by Pablo Picasso, Georges Braque, Henri Matisse, and Diego Rivera on permanent view. The "Galka Scheyer collection of works by the Blue Four artists" boasts paintings and works on paper by Paul Klee, Lyonel Feininger, Alexei Jawlensky, and Wassily Kandinsky. Scheyer, a German art dealer and collector who had represented these artists and settled in L. A. in 1925, left 450 works by the Blue Four and other modern artists (plus an archive of 800 documents) to the Pasadena Art Institute after plans had failed to give them to UCLA.
Қазіргі заманғы өнер
Соғыстан кейінгі заманауи өнер коллекциясы, Нортон Саймон мұражайының Пасадена өнер мұражайының ғимараты мен коллекцияларын сатып алуынан бастау алады және коллаж, ассамбляж және мүсіндемедегі күшімен ерекшеленеді, оның ішінде Джозеф Корнелл, Роберт Раушенберг, Луиза Невелсон және Эд Кинхольцтің туындылары бар. Поп-арт және минималистік өнер Рой Лихтенштейн, Энди Уорхол, Дональд Джадд және Роберт Ирвин есімдерімен ұсынылған. 1950-1970 жылдар аралығындағы Калифорния өнерінің ерекше күші бар, Сэм Фрэнсис, Ричард Дибенкорн, Джей ДеФео, Рональд Дэвис, Ларри Белл, Эдвард Руша, Кеннет Прайс, Чарльз Арнольди және Эд Мозестің туындылары осы коллекцияда кездеседі. Түсті өрістер және лирикалық абстракцияны Кеннет Ноланд, Ронни Лэндфилд, Франк Стелла, Хелен Франкентхалер және Кеннет Шоуэлл көрсетеді.
The collection of Post War Contemporary Art, from the Norton Simon Museum's acquisition of the Pasadena Art Museum's building and collections, is noteworthy for its strength in collage, assemblage and sculpture, including works by Joseph Cornell, Robert Rauschenberg, Louise Nevelson, and Ed Kienholz. Pop Art, and Minimal Art are represented by Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Donald Judd, and Robert Irwin. Californian art from the 1950s through the 1970s is a particular strength, with artwork by Sam Francis, Richard Diebenkorn, Jay DeFeo, Ronald Davis, Larry Bell, Edward Ruscha, Kenneth Price, Charles Arnoldi, and Ed Moses, Color Field painting and Lyrical Abstraction are represented by Kenneth Noland, Ronnie Landfield, Frank Stella, Helen Frankenthaler, and Kenneth Showell.
Мүсіндік
XIX ғасыр мен XX ғасырдың басындағы көрнекті мүсіншілер, Аристид Маййол, Константин Бранкузи, Генри Мур, Барбара Хепворт және Исаму Ногучи сияқты шеберлердің туындылары галереялардың ішінде де, музейдің сыртында да – алдыңғы бақта, Колорадо бульварының жасыл алаңында және кеңейтілген Мүсін саябағында қола, қорғасын және мәрмәрдан жасалған мүсіндермен ұсынылған.
Major sculptors of the 19th century and early 20th century, including Aristide Maillol, Constantin Brâncuși, Henry Moore, Barbara Hepworth, and Isamu Noguchi, are represented by works in bronze, lead and marble sculptures throughout the galleries and outside the museum, including the Front Garden and Colorado Boulevard lawn, as well as the extensive Sculpture Garden grounds.
Менеджмент
Нортон Саймон операциялық қор ретінде құрылған, ол өзінің ресурстарын қоғамдыққа пайдалы әрекеттеріне жұмсайды. Операциялық бюджеті шамамен 6 миллион доллар көлемінде. Дженифер Джонстың Голливудтағы байланыстары Билли Уайлдер, Грегори Пек, Кэри Грант, Дэвид Геффен, Том Брокау және Кандис Берген сияқты кино және теледидар өкілдерін Нортон Саймон мұражайының кеңесіне тартты.
The Norton Simon is organized as an operating foundation, devoting its resources to its own public benefit activities. The operating budget is about $6 million. Jennifer Jones' Hollywood connections brought members of the film and television community, including Billy Wilder, Gregory Peck, Cary Grant, David Geffen, Tom Brokaw, and Candice Bergen, to the Norton Simon's museum board.
Галерея
Нортон Саймон мұражайының таңдаулы өнер туындылары.
Selected art images of Norton Simon Museum.
Көркем туындыларды оралту мәселелері
2012 жылы Камбоджа үкіметі АҚШ-тан 10 ғасырлық кхмер құмтастан жасалған мүсінді Нортон Саймон мұражайынан қайтарып алуға көмек сұрады, бұл туынды 1970-ші жылдардағы елдегі саяси дүрбелең кезінде Камбоджа ғибадатхана кешенінен тоналғанын мәлімдеді. Аталған мүсін Нортон Саймон өнер қорына тиесілі болған және 1980 жылдан бері көрмеге қойылған. Камбоджа билігі оның мұражайда бар екенін білгенімен, оны қайтару туралы өтінішті жақында ғана жолдады. 2014 жылдың көктемінде Нортон Саймон мүсінді Камбоджа Корольдігіне қайтарып берді. 2007 жылдан 2018 жылға дейін мұражай Лукас Кранах Ескінің 1530 жылғы «Адам мен Хауа» жұп суреттерінің заңды иесі кім екендігіне қатысты сот дауына ұшырады. Марей ван Сахер суреттерді қайтаруды талап етіп, оларды нацистер оның қайын атасы, көрнекті голландиялық еврей өнер сатушысы Жак Гудстикерден тартып алғанын айыптап сотқа жүгінді. Гудстикер Нидерландыдан қашуға тырысқанда отбасымен бірге кемеде қаза тапты. Соғыстан кейін суреттерді «Ескерткіштер тобы» тауып, Голландия үкіметіне қайтарды. 1960 жылдары Голландия үкіметі оларды АҚШ Әскери-теңіз күштерінің командирі Джордж Строганов Шербатоффқа тапсырды, ол бұрын Сталиндік үкімет оларды Ресейдегі оның отбасынан ұрлап алып, Берлинде өткен әйгілі аукционда Гудстикерге сатқанын мәлімдеді. Суреттерді 1970 жылдардың басында командир Нортон Саймон мен оның қорына сатты, және олар 30 жылдан астам уақыт бойы Нортон Саймон өнер мұражайында көрмеге қойылды. Көптеген адамдар, тіпті мұражайдың негізін қалаушы Нортон Саймонның немересі де этикалық алаңдаушылық білдіргеніне қарамастан, Нортон Саймон мұражайы туындыларды сақтап қалу үшін соттасуын жалғастырды. Мұражай 2014 жылғы маусымдағы АҚШ Апелляциялық сотының Тоғызыншы округінің шешімін қайта қарау үшін АҚШ Жоғарғы Сотына жүгінді, бұл шешім ван Сахердің талабын жалғастыруға мүмкіндік берген. 2017 жылы сот ван Сахерге қарсы 3–0 дауыспен шешім шығарды.
In 2012, the Cambodian government asked the United States to help it recover a 10th century Khmer sandstone statue from the Norton Simon Museum, saying the work was looted from a Cambodian temple complex during the country's political upheavals in the 1970s. The sculpture in question was owned by the Norton Simon Art Foundation and has been on display since 1980, and although Cambodian authorities have long known it was there, they had not sought its return until recently. In the spring of 2014, the Norton Simon returned the sculpture to the Kingdom of Cambodia. From 2007 until 2018, the museum was embroiled in a legal dispute over rightful ownership of Lucas Cranach the Elder's 1530 paired paintings Adam and Eve. Marei van Saher filed suit, seeking the return of the paintings and alleging that they were confiscated by the Nazi's from her father in law, Jacques Goudstikker, a prominent Dutch Jewish art dealer. Goudstikker died on board a ship with his family while attempting to flee the Netherlands. After the war, the paintings were recovered by the Monuments Men and returned to the Dutch government. In the 1960s, the Dutch government transferred them to United States Naval Commander George Stroganoff Scherbatoff, who claimed they had previously been stolen from his family in Russia by the Stalinist government and sold to Goudstikker in a widely criticized estate auction in Berlin. The paintings were sold in the early 1970s by the Commander to Norton Simon and his foundations, and they have been on display in the Norton Simon Museum of Art for more than 30 years. Despite ethical concerns expressed by many, including the grandson of founder Norton Simon, the Norton Simon Museum continued its legal battle to keep the works. The museum sought U. S. Supreme Court review of a June 2014 ruling delivered by the United States Court of Appeals for the Ninth Circuit that allowed von Saher to continue her claim; In 2017, the court ruled 3–0 against von Saher.