Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Франциско, Калифорния, АҚШ-тағы мұражай.
Museum in San Francisco, California, U. S.
Тарих
Мұражайдың бастауы Чикаголық миллионер Эйвери Брундедждің Сан-Франциско қаласына жасаған қайырымдылығынан туындайды, ол Азия өнерінің көрнекті коллекционері болған. 1958 жылы құрылған Азия өнері қоғамы Брундедждің коллекциясын иелену мақсатымен құрылған топ еді. Мұражай 1966 жылы Голден Гейт саябағындағы М. Х. де Янг еске алу мұражайының бөлімі ретінде ашылды. Брундедж мұражайға сыйлық беруді жалғастырды, соның ішінде 1975 жылы қайтыс болғаннан кейін Азия өнерінің барлық қалған жеке коллекциясын мұра етіп қалдырды. Барлығы Брундедж Сан-Францискоға 7700-ден астам Азия өнері туындыларын сыйлады. Брундедж АҚШ пен Азия арасында "түсіністік көпірін" құруды мақсат еткенімен, оның іс-әрекеттерін терең зерттеу оның музейдің миссиясы мен құндылықтарына толыққанды қайшы келетін расистік, сексистік және антисемиттік көзқарастары бар екенін көрсетті. 2020 жылы мұражай Брундеджтің мүсінін холлынан алып тастады, ол бес он жылдан бері тұрған еді, және оның даулы мұрасын жан-жақты қайта қарауға кірісті. Мұражай директоры Джей Сюй Брундеджтің "расистік және антисемиттік көзқарастарды ұстанғанын" жазды. Джей Сюй – мұражай директоры.
The museum origin stems from a donation to the city of San Francisco by Chicago millionaire Avery Brundage, who was a major collector of Asian art. The Society for Asian Art, incorporated in 1958, was the group that formed to gain Brundage's collection. The museum opened in 1966 as a wing of the M. H. de Young Memorial Museum in Golden Gate Park. Brundage continued to make donations to the museum, including the bequest of all his remaining personal collection of Asian art on his death in 1975. In total, Brundage donated more than 7,700 Asian art objects to San Francisco. Despite Brundage's professed goal of creating a "bridge of understanding" between the U. S. and Asia, a deeper insight into his actions revealed that he held racist, sexist, and anti Semitic beliefs that entirely contradicted the mission and values of the museum. In 2020, the museum removed a statue of Brundage from its lobby where it had stood for five decades, and launched a thorough re examination of his controversial legacy. Museum director Jay Xu wrote that Brundage "espoused racist and anti Semitic views." Jay Xu is the museum's director.
Көшіру
2003 жылға дейін мұражай Голден Гейт паркіндегі де Янг мұражайымен ортақ кеңістікте орналасқан. Мұражай коллекциясының өсуімен, Голден Гейт паркіндегі ғимараттар коллекцияны көрсетуге немесе тіпті сақтауға жеткіліксіз болып қалды. 1987 жылы мэр Дианна Файнштейн азаматтық орталықты жаңғырту жоспарын ұсынды, ол мұражайды Бас кітапханаға көшіруді де қамтыды. 1995 жылы Кремний аңғарының кәсіпкері Чонг Мун Ли мұражайдың жаңа ғимаратын салуға арналған қаржы жинау кампаниясын бастау үшін 15 миллион доллар көмектесті. Парктегі соңғы жылы мұражай жаңа орнына көшіру мақсатымен жабылды. 2003 жылдың 20 наурызында ол итальяндық сәулетші Гае Аулентидің жетекшілігімен жаңартылған Сан-Франциско азаматтық орталығының қарама-қарсысындағы бұрынғы Сан-Франциско қалалық кітапхана ғимаратында қайта ашылды. Сонымен қатар, Lord Cultural Resources компаниясына мұражайды көшіру бойынша үш кезеңді жоспарлау зерттеулерін жүргізу тапсырылды. Ескі Бас кітапхана 1917 жылы Джордж Келхам жобалаған сәнді стильдегі ғимарат болды. Гае Ауленти жобалаған 160,5 миллион долларлық жаңа жоба мұражайдың орталық бөлігін құрайтын, жарықтандырылатын ішкі ауланы енгізді. Кейбір ішкі қабырғаларды алып тастау арқылы Ауленти келушілердің еркін қозғалысын және көрмелерді көрсетуді жеңілдету үшін кеңдік сезімін жасады. Жаңа мұражай бұрынғы Голден Гейт паркіндегі орналасқан жермен салыстырғанда көрме алаңын шамамен 75 пайызға ұлғайтты. Жаңарту ғимараттың сейсмикалық қауіпсіздігін арттыру схемасын да қамтыды, оның ішінде іргетасты оқшаулау жүйесі қолданылды. Түйіндер ғимараттың қазіргі еденінің астындағы іргетас жүйесіне орнатылды, ал олардың үстіне жаңа жертөле салынды. Бұдан өзге, бетондық қима қабырғалармен құрылысты нығайту арқылы ғимараттың барлық бөліктері үшін қатаң тік жүктеме жолы құрылды. 2011 жылдың қазан айында мұражай жаңа имиджін таныстырды. Wolff Olins брендтік агенттігі жасаған логотип – төңкерілген әріп «А», ол Азия өнеріне жаңа перспективадан қарау идеясын білдіреді.
Until 2003, the museum shared a space with the de Young Museum in Golden Gate Park. As the museum's collection grew, the facilities in Golden Gate Park were no longer sufficient to display or even house the collection. In 1987 Mayor Dianne Feinstein proposed a plan to revitalize Civic Center that included relocating the museum to the Main Library. In 1995, Silicon Valley entrepreneur Chong Moon Lee made a $15 million donation to launch the funding campaign for a new building for the museum. During its last year in the park, it was closed for the purpose of moving to its new location. It reopened on March 20, 2003, in the former San Francisco city library building opposite of the San Francisco Civic Center, which was renovated for the purpose, under the direction of Italian architect Gae Aulenti. Lord Cultural Resources, a cultural professional practice, was also commissioned to undertake a three part sequence of planning studies for the relocation of the museum. The old Main library was a Beaux Arts style building designed by George Kelham in 1917. The new $160.5 million project, designed by Gae Aulenti, introduced an indoor sky lit court to provide a dramatic central core to the museum. Removing some interior walls, Aulenti created a sense of openness to facilitate visitor movement and the display of the artwork. The new museum increased the exhibition space by approximately 75 percent compared to the former Golden Gate Park location. The renovation also brought a seismic upgrade scheme to the building involving base isolation. Bearings were placed over the foundation system below the building's current slab on grade with a new basement constructed above the bearings in the process. Furthermore, the superstructure was stiffened through the addition of concrete shear walls, allowing for a rigid lateral load path for all sections of the building. In October 2011, the museum launched a new identity. Designed by the branding agency Wolff Olins, the logo is an upside down A, representing the idea of approaching Asian art from a new perspective.
Кеңейту
2016 жылдың наурыз айында музей Сан-Францискодағы азаматтық орталық ғимаратына қосымша жаңа павильон салуды жариялады. Жаңа павильон музейдің Хайд-стрит жағындағы, қазіргі төменгі қабаттағы қанаттың үстіне орналасады; сондай-ақ ол музейдің бірінші қабатына шамамен 9 000 шаршы фут жаңа кеңістік қосады. Бұл кеңейту 2019 жылдың қыркүйегіне дейін ашылуы күтілуде. 2019 жылдың қаңтар айында Эбби Чен қазіргі заманғы өнер жетекшісі болып тағайындалды.
In March 2016, the museum announced that it would build an additional new pavilion to its San Francisco Civic Center Building. The new pavilion will sit atop an existing, lower level wing on the museum's Hyde Street side; and it will add about 9,000 square feet of new space to the museum's first floor. The expansion is expected to open by September 2019. In January 2019, Abby Chen was appointed as the Head of Contemporary Art.
Жинақ
Жинақта Азияның барлық ірі елдері мен мәдениеттерінен 18 000-ға жуық өнер туындылары мен артефакттар бар, олардың кейбіреулері 6000 жылға дейін сонады. Галереялар Оңтүстік Азия, Иран және Орталық Азия, Оңтүстік-Шығыс Азия, Гималай, Қытай, Корея және Жапония өнеріне арналған. Мұражай галереяларында 2000-нан астам туынды қойылған. Мұражай арнайы және кезеңдік көрмелерге айналды, соның ішінде: Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Қытайдан тысқары елдерге шыққан алғашқы маңызды қытай көрмесі (1975 жылы), сегіз апта ішінде 800 000 келушіні қамтыған археологиялық көрме және 1991 жылы Далай-лама ашқан даналық және мейірімділік туралы көрме.
The collection has approximately 18,000 works of art and artifacts from all major Asian countries and traditions, some of which are as much as 6,000 years old. Galleries are devoted to the arts of South Asia, Iran and Central Asia, Southeast Asia, the Himalayas, China, Korea and Japan. There are more than 2,000 works on display in the museum galleries. The museum has become a focus for special and traveling exhibitions, including: the first major Chinese exhibition to travel outside China since the end of World War II (in 1975), an archaeological exhibition which attracted 800,000 visitors over an eight week period, and an exhibition on wisdom and compassion opened by the Dalai Lama in 1991.
Сәй үйі
Музейдің екінші қабатында жапон шай үйі көрсетілген. Бұл шай үйі Киотода салынған, содан соң бөлшектелген, Сан-Францискоға тасымалданған және мұражайда жапон ағаш шеберлерімен қайта құрастырылған. Шай үйінің аты "Тұман ішінде" деп аталатын ағаш тақтада жазылған, ол мұражайдың екінші қабатында шай үйінің жанында орналасқан. Бұл ағаш тақтадағы каллиграфия Ямада Собиннің каллиграфиясына негізделген және мұражайдың жапон өнерінің алғашқы кураторы Йосико Какудоның тапсырысы бойынша жасалған. Шай үйін архитектор Осаму Сато қолданылатын шай үйі ретінде де, көрме экспонаты ретінде де жобалаған. Бұл үш және үш төрттен бір бөлік (сандзё дайме) татами бөлмесі. Онда суреттер мен гүлдерді қоюға арналған ниша, қыс айларында суды қайнатуға арналған электрмен жұмыс істейтін кіріңкі ошақ, сондай-ақ таза сумен және дренаж жүйесімен жабдықталған дайындау аймағы (мидзуя) бар.
A Japanese tea house is displayed on the second exhibition floor of the museum. This teahouse was built in Kyoto, disassembled, shipped to San Francisco and reconstructed in the museum by Japanese carpenters. The name of the tea house can be seen on a wooden plaque "In the Mist" located next to the Tea House on the second floor of the museum, The calligraphy on this wooden plaque is based on the calligraphy by Yamada Sobin and commissioned by Yoshiko Kakudo, the museum's first curator of Japanese art. The Tea House was designed by architect Osamu Sato as a functioning teahouse, as well as a display case. It is a three and three quarters (sanjo daime) mat room. It is complete with an alcove for the display of a scroll and flowers, an electric powered sunken hearth used in winter for the hot water kettle, and a functioning preparation area (mizuya) with fresh running water and drain.