Кіріспе

Уильям Теодор Котчефф (7 сәуір 1931 жылы туған) – канадалық кино және теледидар режиссері және продюсері. Ол австралиялық жаңа толқынның "Қорыққанда ояну" (1971) фильмін, Мордехай Ричлердің "Дадди Кравицтің шәкірттігі" (1974) және "Джошуа содан кейін және қазір" (1985) фильмдерін, алғашқы "Рэмбо" фильмін – "Бірінші қан" (1982) және "Дик пен Джейнмен көңіл көтеру" (1977), "Солтүстік Даллас қырық" (1979) және "Бернидің демалыс күні" (1989) комедияларын түсіргенімен танымал. Котчефф режиссерлік жетістіктері үшін "Джин" сыйлығына, драмалық бағдарлама немесе мини-сериалдағы үздік режиссура үшін "Жеміс" сыйлығына және Канн кинофестивалінің "Алтын пальма" сыйлығына екі рет ұсынылған. Ол 1974 жылы Берлин халықаралық кинофестивалінде "Дадди Кравицтің шәкірттігі" үшін "Алтын аю" жүлдесін, ал "Бүгінгі ойнайтын спектакль" үшін Британ академиясының телеарнасының үздік драмалық сериясы сыйлығын жеңіп алды. 2011 жылы Канада режиссерлер гильдиясының өмір бойына жетістіктері үшін сыйлығымен, ал 2014 жылы Канада кино және теледидар академиясы директорлар кеңесінің құрмет сыйлығымен марапатталды. Торонто халықаралық кинофестивалі оны "Лео МакКери немесе Роберт Уайз дәстүріндегі талантты, жан-жақты режиссер" деп сипаттады.

Ерте өмір

Кощефтің есімі ресми құжаттарда Торонтода Уильям Теодор Кощеф деп тіркелген, ол болгар көшпенділерінің отбасында дүниеге келген. Олар ыңғайлы болу үшін өз тегін Цочевтен (link=no) Кощефке өзгертіп алған. Оның туғандағы есімі – Величко Тодоров Цочев (, ).

Канада теледидары

Торонто университетінің ағылшын әдебиеті факультетін бітіргеннен кейін Котчефф жиырма төрт жасында, теледидардың даму кезеңінде болған Канада радио хабар тарату корпорациясына (CBC) қызметке орналасып, теледидарлық мансабын бастады. Котчефф CBC штатындағы ең жас режиссер болды және ол General Motors Theatre, Encounter, First Performance және On Camera сияқты бағдарламалар бойынша екі жыл жұмыс істеді.

Британдық теледидар

1958 жылы ол Канададан Ұлыбританияға көшіп, жұмыс істеді. Ұзақ өтпей, CBC телеарнасында драма директоры болған, кейіннен ITV желісінің франчайзинг иелерінің бірі, сонымен қатар арнаның көптеген ұлттық бағдарламаларын шығарған ABC Weekend TV-де осындай лауазымға тағайындалған отандасы Сидней Ньюман да оны құшақтап келді. ABC-де Ньюман танымал "Armchair Theatre" антологиялық драмалық бағдарламасының продюсері болды, ал Котчефф 1957 мен 1960 жылдар аралығында режиссер ретінде сол бағдарламада жұмыс істеді. Котчефф ең есте қаларлық бөлімдердің бірнешеуін түсірді. 1958 жылдың 30 қарашасында тікелей эфирде көрсетілген "Underground" бағдарламасы кезінде, жүрек талмасынан өлуге тиіс болған Гарет Джонс рөлін ойнаған актер сахналар арасында күйзеліске ұшырап, көз жұмды. Осыдан кейін Питер Боулз және басқа актерлар импровизация жасауға мәжбүр болды. Котчефф келесі жылы Уэльстің драматургі Алун Оуэннің "No Trams to Lime Street" пьесасын табысты түсірді. Ол сондай-ақ Клайв Экстонның "Серпін сағаты, есте сақтау үшін сенің қолыңда" (1961) және "BBC Sunday Night Play", "ITV Television Playhouse", "Espionage", "First Night", "ABC Stage 67", "Drama 61 67" және "ITV Playhouse" бағдарламаларының эпизодтарын жасады.

Театр

Котчеф театрда да жұмыс істеді. Ол 1964-65 жылдары Адельфи театрында «Мэгги Мей» мюзиклінің Уэст-Эндтегі алғашқы қойылымын сахналадырды, ол Жылдың үздік музыкасы үшін Айвор Новелло сыйлығы мен сыншылардың дауыс беруі арқылы ең жақсы жаңа британдық мюзикл атанды.

Британдық көркем фильмдер

Кочефф өзінің алғашқы фильмін «Тиара Таити» (1962) фильмінде түсірді. Ол онжылдық ішінде «Life at the Top» (1965) және «Two Gentlemen Sharing» (1969) фильмдерін қоса, тағы да бірнеше фильмдерге режиссерлік жасады. Сондай-ақ ол британдық теледидар үшін Жан Коктоның әңгімесі негізінде Ингрид Бергманның қатысуымен «Адам дауысы» (1967) фильмін, сондай-ақ «Жайсыз сағаттар» (1967) және «Мыстар мен адамдар» (1968) телеспектакльдерін режиссерлік етті. Ол теледидар үшін «Екінші шапақтың құлауы» атты концертті де түсірді. Котчефф австралиялық «Wake in Fright» (АҚШ: «Outback», 1971; 2012 жылы бастапқы атауымен қайта шығарылды) фильмінің режиссері болды. Бұл фильм Еуропада көп мақтауға ие болды және Канн кинофестивалінде Австралиядан қатысты. (2009 жылы «Wake in Fright» толыққанды қалпына келтірілген нұсқада DVD және Blu-ray дискілерінде қайта шығарылды.) Котчефф теледидарға оралып, BBC үшін «Эдна, мас әйел» (1971) қойылымын режиссерлік етті, ол оған үздік режиссер үшін Британ академиясының теледидарлық сыйлығын жеңіп алды. 2000 жылы британдық кино институты жүргізген сауалнамада бұл пьеса индустрия мамандарының пікірінше 20 ғасырдың 100 ең үздік британдық телебағдарламасының бірі деп танылды.

Канадаға оралу

Ол Канадаға оралды, онда ол досы және бір кезде үйлесіп тұрған Мордекай Ричлердің "Дадди Кравицтің шәкірттігі" (1974) романының бейімдеуін жасады, ол Берлин кинофестивалінде "Алтын аю" сыйлығын жеңіп алды, бұл халықаралық марапатты жеңіп алған алғашқы ағылшын тіліндегі канадтық көркем фильмі болды. Ол Канада теледидары үшін "Синьевский мен Дэниелдің ісі" (1975) фильмін жазып, түсірді және "Мұғалімді неге ату керек?" (1977) фильмінің өндіріс жөніндегі кеңесшісі болды.

Голливуд

Голливудта ол үлкен сәтті болған "Дик пен Джейнмен көңіл көтеру" (1977) фильмін режиссерлікке алды. Одан кейін "Еуропаның ұлы аспазшыларын кім өлтіріп жатыр?" (1978) комедиясын түсірді, сосын "Солтүстік Даллас қырық" (1979) фильмінің сценарийін жазып, режиссерлік етті, ол сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Кочефф канадалық "Бөлшектенген бейне" (1982) фильмін режиссерлікке алды, содан кейін Сильвестр Сталлонемен түсірген "Бірінші қан" (1982) фильмімен ең үлкен жетістігіне қол жеткізді, бұл Рамбо сериясының бірінші фильмі болды. Ол тағы бір Вьетнам тақырыбындағы "Ерекше батырлық" (1983) әрекет фильмінде жұмыс істеді, содан кейін Мордекай Ричлердің романы бойынша "Джошуа кеше және қазір" (1985) фильмін түсіру үшін Канадаға оралды. Котчефф "Арналарды ауыстыру" (1988) және "Қысқы адамдар" (1989) фильмдерін режиссерлікке алды, содан кейін "Бернидің демалыс күні" (1989) фильмімен үлкен сәттіге қол жеткізді.

Теледидар

1990 жылдары Котчефф теледидар режиссерлігіне қайта оралды, «Red Shoe Diaries», «Buddy Faro» сияқты әртүрлі американдық сериалдарда және Ұлыбританиядағы «Casualty» сериалында жұмыс істеді. Ол «Фолкс!» (1992) және «Атушы» (1995) сияқты кейбір көркем фильмдерді де түсірді. «Отбасы не үшін?» (1993), «Махаббат қашқанда» (1994), «Полиция отбасы» (1995), «Тұрмысқа шыққан ер, әйел және ғашық» (1996), «Қарызға алынған жүректер» (1997), «Зорлау трагедиясы» (1999) сияқты телефильмдерде жұмыс істеді. Ол «Заң мен тәртіп: Арнайы құрбандар бөлімі» командасына қосылды, онда атқарушы продюсер және режиссер болып қызмет етеді.

Жеке өмір

Котчефф әйелі Лайфунмен Беверли-Хиллсте тұрады. Олардың екі баласы бар: кинорежиссер Александра және композитор, пианист Томас. Бұрынғы әйелі, актриса Сильвия Кейден үш баласы бар: Аарон, Катрина және Джошуа. Тед Котчефф өзі де вегетариан. 2013 жылдың мамыр және маусым айларында ол Нью-Йорктегі Кинофорумға шақырылды, онда Канада кино және теледидар академиясы қалпына келтірген "Дадди Кравицтің шәкірттігі" фильмі қайта көрсетілді. 2016 жылдың ақпан айында Котчефф Лос-Анджелестегі Болгария консулдығы арқылы Болгария азаматтығына өтініш берді және наурыз айында Болгарияға сапары барысында ол мақұлданды. Македониялық тегін ескере отырып, Котчефф Македония өнер кеңесінің директорлар кеңесінде қызмет етті. Котчеффтің сөзінше, Македония мен Болгария арасында ешқандай айырмашылық жоқ.