Кіріспе
Американдық суретші және гравюрашы Адольф Фридрих Рейнхардт (24 желтоқсан 1913 – 30 тамыз 1967) – Нью-Йоркте үштен астам онжылдық бойы шығармашылықпен айналысқан абстрактілі суретші. Ол Америкалық абстрактілі суретшілер қауымдастығының (AAA) мүшесі және абстрактілі экспрессионизм деп белгілі болған, Бетти Парсонс галереясы төңірегінде қалыптасқан қозғалыстың бір бөлігі болды. Сонымен қатар, ол 1940-1950 жылдары Нью-Йорк мектебінің абстрактілі экспрессионист суретшілері жиналатын The Club клубының мүшесі еді. Ол өнер туралы көп жазды, лекциялар оқыды және тұжырымдамалық өнерге, минимализмге және монохромды сурет салуға зор ықпал етті. Ең әйгілі "қара" немесе "соңғы" суреттерімен танылған ол, кез келген адам сала алатын "соңғы суреттерді" салуды мақсат еткенін айтты. Ол өнерді өнер ретінде аталатын философияға сенеді және абстрактілі өнерді жақтау үшін, ал "суретшілердің суретші ретінде адалсыздыққа толы тәжірибесі" деп сипаттаған нәрсеге қарсы күресу үшін өзінің жазбаларын және сатирикалық карикатураларын пайдаланды.
Adolph Friedrich Reinhardt (December 24, 1913 – August 30, 1967) was an abstract painter active in New York for more than three decades. He was a member of the American Abstract Artists (AAA) and part of the movement centered on the Betty Parsons Gallery that became known as abstract expressionism. He was also a member of The Club, the meeting place for the New York School abstract expressionist artists during the 1940s and 1950s. He wrote and lectured extensively on art and was a major influence on conceptual art, minimal art and monochrome painting. Most famous for his "black" or "ultimate" paintings, he claimed to be painting the "last paintings" that anyone can paint. He believed in a philosophy of art he called Art as Art and used his writing and satirical cartoons to advocate for abstract art and against what he described as "the disreputable practices of artists as artists".
Өмірбаян
Рейнхардт Нью-Йорк штатының Баффало қаласында дүниеге келді және Ниагара өзенінің жанындағы Риверсайд ауданында отбасымен бірге өмір сүрді. Ол кузені Оттомен және туған-туыстарымен жақын болды, бірақ әкесі жұмыс істеу үшін Нью-Йорк қаласына көшті. Кейін ол Колумбия университетінің Колумбия колледжінде өнер тарихын оқыды, онда Роберт Лакс және Томас Мертонмен жақын дос болды. Үшеуі де қарапайымдылық туралы ұқсас идеяларды әртүрлі жолдармен дамытты. Рейнхардт өзін өте ерте жастан суретші деп есептеді және бастауыш және жоғары мектепте сурет салудан жүлделерді жеңіп алды. Жоғары мектепте барлық техникалық білімді алғанын сезіне, ол өнер мектептерінен ұсынылған стипендиялардан бас тартып, 1931 жылдан 1935 жылға дейін Колумбия университетінде толық стипендия бойынша оқыды. Рейнхардт өнер тарихшысы Майер Шапиродан сабақ алды. Ол Колумбияның Мұғалімдер колледжінде сурет салу курстарын оқыды және бітіргеннен кейін Карл Холти мен Фрэнсис Крисспен Америка суретшілер мектебінде сурет салуды оқыды, сонымен қатар Карл Андерсон басшылығымен Ұлттық дизайн академиясында портрет салуды үйренді. Колледжді бітіргеннен кейін ол Бургойн Диллерден суретші ретінде аккредиттеу алды, бұл оған 1936 жылдан 1940 жылға дейін WPA Federal Art Project, easel бөлімінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Холтидің қолдауымен ол Америкалық абстрактілі суретшілер тобының мүшесі болды және келесі он жыл бойы олармен бірге көрмелерге қатысты. Рейнхардт осы топпен байланысын «өмірімдегі ең маңызды оқиғалардың бірі» деп сипаттады. Ол Пегги Гуггенхайм галереясындағы топтық көрмелерге қатысты және 1943 жылы Суретшілер галереясында өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Содан кейін ол Бетти Парсонспен ынтымақтастыққа түсті, алдымен Уэйкфилд кітап дүкенінде, Мортимер Брандт галереясында көрмелер ұйымдастырды, содан кейін Парсонс 57-ші көшеде жеке галереясын ашқанда оның көрмелері онда өтті. Рейнхардт 1946 жылдан бастап Бетти Парсонс галереясында жыл сайын жеке көрмелер өткізді. Ол 1940 жылы MoMA-ға қарсы наразылыққа қатысып, «Қазіргі заманғы өнер мұражайы қаншалықты заманауи?» деген сауал қойылған жарнамалық парақшаны жасады. Оның туындылары 1940-1950 жылдары Уитни Америка өнер мұражайындағы жылдық көрмелерде үнемі көрсетілді. Ол сондай-ақ 1950 жылы «Жыртқыштар» деп аталған Метрополитен өнер мұражайына қарсы наразылыққа қатысты. Нью-Йорк университетінің Көркемсурет институтын бітіргеннен кейін Рейнхардт 1947 жылы Бруклин колледжінде оқытушы болып жұмысқа орналасты және 1967 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін сабақ берді. Ол сонымен қатар Сан-Францискодағы Калифорниялық Көркемсурет мектебінде, Вайоминг университетінде, Йель университетінде және Нью-Йорктегі Хантер колледжінде дәріс оқыды.
Суреттер
Рейнхардтың алғашқы көрмеге қойылған суреттері бейнелеуден аулақ болды, бірақ заттардан және сыртқы сілтемелерден үнемі алшақтағанын көрсетеді. Оның шығармашылығы 1940 жылдары геометриялық пішіндердің композициясынан басталып, 1950 жылдары бір түстің әр түрлі реңктерінде (барлығы қызыл, барлығы көк, барлығы ақ) жұмыс істеуге дейін дамыды. Рейнхардт ең көп танымал болғаны – 1960 жылдардағы оның «қара» суреттері. Олар көз тартарлықтай қара түсті, бірақ шын мәнінде қара және қараға жуық түстерден тұрады. Көптеген басқа ұсыныстардың арасында, бұл суреттерде абсолютті нәрсе болуы мүмкін бе деген сұрақ туындайды, тіпті қара түсте де, ал кейбір көрермендер оны түс деп санамайды. 1967 жылы ол «Суретшілер мен жазушылар Вьетнам соғысына қарсы» атты жинақты құраған 17 қол қойылған гравюраның біріне үлес қосты. Рейнхардтың литографиясы, мәтіннің алғашқы екі сөзінен «Соғыс жоқ» деп аталды, ол «Соғыс басшысы, Вашингтон, АҚШ» мекенжайына жіберілген әуе почтасының екі жағын көрсетеді. Онда 34 талаптан тұратын тізім бар, оған «напалмға жол жоқ», «бомбалауға жол жоқ», «кедейлікке жол жоқ», «соғыс өнеріне жол жоқ» және өнердің өзіне қатысты ескертулер, «соғыста өнерге жол жоқ» және «соғысқа қарсы өнерге жол жоқ» кіреді.
Жазбалар
Оның жазбалары өзінің және замандастарының туындыларына қатысты пікірлерді қамтиды. Оның айқын әзіл-қалжыңы, өткір назары және абстракцияны сезіну қабілеті оларды оның суреттерін көрмегендерге де қызықты оқуға мүмкіндік береді. Суреттері сияқты, оның жазбалары да жазылғаннан кейін ондаған жылдар өтсе де, даулы болып қана қоймайды. Оның көптеген жазбалары Барбара Роуз өңдеген, Калифорния университеті баспасынан 1991 жылы жарық көрген "Өнер – өнер ретінде" жинағында топтастырылған.
Графика
Рейнхардт 1942 жылы PM газетінің штатына қосылды және ол 1947 жылға дейін осы күнделікті газетте толық уақыт жұмыс істеді, бірақ АҚШ Әскери-теңіз күштеріне әскерге шақырылғандықтан қызметтен уақытша босатылды. PM газетінде жұмыс істеген кезінде ол бірнеше мың карикатура мен иллюстрация жасады, ең танымалдары – "Өнерді қалай қарастыру керек" сериясы, ол кеңінен таралды және қайта басылды. Рейнхардт сонымен қатар өте ықпалды және даулы "Адамзат расалары" (1943) кітапшасын суреттеді, ол бастапқыда АҚШ армиясына тарату үшін жазылған, бірақ тыйым салынғаннан кейін шамамен миллион дана сатылды. Ол сондай-ақ "Жақсы адам мен оның жақсы әйелі" атты балалар кітабына суреттер салды. Колумбия университетінде оқыған кезінде ол "Jester" юмор журналының көптеген мұқабаларын және иллюстрацияларын жасады, ал соңғы курсында (1934–1935 жж.) журналының редакторы болды. 1940 жылы ол "Челси құжаты" атты бес 4x8 фут көлемді панельдерден тұратын көрменің дизайнын жасады. Ол сонымен қатар "Бруклин Доджерс", "Glamour" журналы, CIO, Macy's, "The New York Times", Америкалық-кеңес достығының ұлттық кеңесі, Кітап және журнал гильдиясы, Америкалық еврей жұмысшылар кеңесі, "New Masses", "Saturday Evening Post", "Ice Cream World" және "Listen" журналы сияқты әртүрлі тапсырыс берушілер үшін коммерциялық суреттер жасады. Ол "Бақ зоопаркінде кімдер бар" сияқты көптеген кітаптарды суреттеді.
Соңғы көрмелері
Гуггенхайм мұражайы Рейнхардтың "Қара суретін" 14 қыркүйекте 2008 жылы жабылған "Сөзсіз" көрмесінің құрамына қосты. Германияның Боттроп қаласындағы Йозеф Альберс мұражайының алаңында Рейнхардтың соңғы суреттері мен оның ертерек туындылары, сондай-ақ Йозеф Альберстің жұмыстары ("Төртбұрышқа құрмет" және басқалары) 2010 жылдың қыркүйегінен 2011 жылдың қаңтарына дейін көрсетілді. Екеуі де 1952/53 жылдары Йель университетінде жұмыс істеген, онда Дж. Альберс Рейнхардқа қонақ профессорлық қызмет ұсынды. 2013 жылдың күзінде Дэвид Цвирнер галереясы Роберт Сторр басқаруымен Рейнхардтың қара суреттері, мультфильмдері және фотослайдтарының ірі көрмесін ұйымдастырды. Бұл Рейнхардтың 1991 жылғы MoMA-дағы ретроспективасынан кейін қара суреттердің толық бір бөлмесін (барлығы 13) ұсынған алғашқы көрме болды. "Өнерге қарсы тарих" – Рейнхардтың мультфильмдеріне, комикстеріне және коллаждарына арналған Еуропадағы алғашқы ірі көрме 2015 жылдың маусым-қыркүйек айларында Мальмё Констхалында және 2016 жылдың наурыз-сәуір айларында ЭММА – Эспоо қаласының заманауи өнер мұражайында көрсетілді.