Америкалық суретші Стэнтон Макдональд Райт және Синхромизм қозғалысы
Stanton Macdonald-Wright
Стантон Макдональд Райт (1890-1973) – американдық суретші, синхронизмнің негіз қалаушысы. Абстрактілі, түс негізіндегі авангардтық өнер, халықаралық назар аударды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші Стентон Макдональд Райт (8 шілде 1890 – 22 тамыз 1973) – американдық модернист суретші. Ол Синхромизмнің құрылтайшыларының бірі, бұл ерте абстрактілі, түске негізделген сурет салу тәсілі, және халықаралық деңгейде танылған алғашқы американдық авангардтық өнер бағыты болды.
American artist
Stanton Macdonald Wright (July 8, 1890 – August 22, 1973), was a modern American artist. He was a co founder of Synchromism, an early abstract, color based mode of painting, which was the first American avant garde art movement to receive international attention.
Ерте өмір
Стэнтон Макдональд Райт 1890 жылы Вирджиния штатының Шарлотсвилл қаласында дүниеге келді. Оның алғашқы аты, Стэнтон, әйелдер құқығын қорғаушы белсенді Элизабет Кейди Стэнтонның құрметіне таңдалған; ол кейіннен атақты архитектор Франк Ллойд Райтпен туыс па екені туралы көп рет сұрақтар туғаннан кейін тегін гипотендеді. Стэнтон өмір бойының жасөспірім кезеңін Калифорния штатының Санта-Моника қаласында өткізді, онда оның әкесі жағажайдағы қонақ үй басқарды. Әуесқой суретші және кәсіпкер болған Макдональд Райттың әкесі оның өнер жолына ертеден қолдау көрсетіп, жеке сурет салу сабақтарын ұйымдастырды. Стэнтонның ағасы, Уиллард Хантингтон Райт, 1920 жылдары С. С. Ван Дайн псевдонімімен Фило Ванс детективтік романдары арқылы халықаралық деңгейде танымал болған жазушы және сыншы болды.
Stanton Macdonald Wright was born in Charlottesville, Virginia in 1890. His first name, Stanton, was chosen to honor the women's rights activist Elizabeth Cady Stanton; he later hyphenated his last name after repeatedly being asked if he were related to the famed architect Frank Lloyd Wright. He spent his adolescence in Santa Monica, California, where his father ran a seaside hotel. An amateur artist as well as a businessman, Macdonald Wright's father encouraged his artistic development from a young age and secured him private painting lessons. Stanton's older brother, Willard Huntington Wright, was a writer and critic who gained international fame in the 1920s by writing the Philo Vance detective novels under the pseudonym S. S. Van Dine.
Синхромизм: Еуропа мен Нью-Йорк
Жеті жасында үйленген Макдональд Райт әйелімен бірге Еуропа өнерін терең зерттеу және Сорбонна, Джулиан академиясы, Көркем өнер мектебі мен Коларосси академиясында оқу үшін Парижге көшті. 1911 және 1913 жылдар аралығында ол және әріптесі Морган Расселл канадалық суретші Персиваль Тюдор Харттан сабақ алды. Олар ұстаздарының түс теориясымен, түстің қасиеттерін музыкамен байланыстыру арқылы, сондай-ақ Делакрой, импрессионистер, Сезанн және Матисс туындыларының түстерді қатар қою мен олардың әсерлесуіне берген үлкен мәнімен терең ықпалланды. Осы жылдары Макдональд Райт пен Расселл «Түспен» (Synchromism) аталатын бағытты дамытты, олар өнер формаларын әлемді тура сипаттаудан босатуға ұмтылып, сурет салуды музыка сияқты, бейнелеу байланыстарынан бөлек тұратын тәжірибе деп санады. Олар АҚШ-қа үміт пен қаржылық жетістікке жетіп, өз ісін ілгерілетуге құлшынып оралды. 1915 жылы Стэнтонның ағасы, сол кезде Нью-Йорк әдеби ортасындағы құрметті редактор және сыншы, АҚШ-та жарық көрген алдыңғы қатарлы өнердің алғашқы және ең толық шолуларын жариялады. Стэнтонмен құпия бірлесіп жазылған «Заманауи сурет: оның тенденциясы мен мағынасы» атты еңбегінде өткен ғасырдың Манеден кубизмге дейінгі маңызды өнер ағымдары талданды, Сезаннның (АҚШ-та әлі кеңінен танылмаған) туындылары жоғары бағаланды және жақын арада таза түсті абстрактілі өнер реализмді ығыстыратыны болжалды. Өзінің ұзақ, мақтауға толы тарауында Синхромизм – бұл қалаған соңғы нүкте, модернистік күрестің шыңы ретінде ұсынылды, Кандинский мен футуристер сияқты «кіші модернистердің» жұмысынан басымдық алады; автор өзінің ағасының осы өнер мектебінің негізін қалаушыларының бірі екенін мойындамайды. Осы кезеңдегі жұмысы туралы Макдональд Райт: «Мен өнерімді барлық оқиғалар мен иллюстрациядан арылтып, оны көрерменнің эмоциялары толығымен эстетикалық болатын, жақсы музыка тыңдағандағыдай тазартуға тырысамын. Мен өнерімдегі барлық табиғи бейнелерді маңызсыз деп есептеймін. Дегенмен, мен композицияның негізгі заңдарына (қозғалыстағы адам денесі сияқты массаның орналасуы мен орын ауыстыруы) берік ұстанып, түс формасы арқылы суреттерімді жасадым, ол үш өлшемде ұйымдастырылу арқылы ырғақ тудырды», – деді. Нью-Йоркке оралғаннан кейін көп ұзамай Макдональд Райт Расселден бөлінді, бірақ екеуі де Синхромизм стилінде немесе Синхромизм түсінің әсерлерімен жұмыс істеуді жалғастырды, алайда Макдональд Райттың суреттерінде бейнелеуші элементтердің іздері көбірек сақталды. Олар 1916 жылы Нью-Йоркте тағы бір Синхромизм көрмесін өткізіп, Уиллардтан маңызды насихат пен сын-тегеуен алды. 1916 жылы Уиллард пен Стэнтон Нью-Йорктегі беделді «Forum Exhibition of Modern American Painters» көрмесін ұйымдастыруға белсенді қатысты. 1917 жылы Макдональд Райт өзінің туындыларын Нью-Йорктегі әйгілі Альфред Стиглицтің 291 галереясында көрсетті. Бірақ ол күткен сату мен атаққа ие болмады, ал қаржылық жағдайы нашарлады.
Married at the age of seventeen, Macdonald Wright moved to Paris with his wife to immerse himself in European art and to study at the Sorbonne, the Académie Julian, the École des Beaux Arts and the Académie Colarossi. He and fellow student Morgan Russell studied with Canadian painter Percyval Tudor Hart between 1911 and 1913. They were deeply influenced by their teacher's color theory, which connected the qualities of color to those of music, as well as by the works of Delacroix, the Impressionists, Cézanne, and Matisse that placed a great emphasis on juxtapositions and reverberations of color. During these years Macdonald Wright and Russell developed Synchromism (meaning "with color"), seeking to free their art form from a literal description of the world and believing that painting was a practice akin to music that should be divorced from representational associations. He and Russell returned to the United States hopeful of acclaim and financial success and were eager to promote their cause. In 1915, Stanton's brother, by that time a respected editor and critic in the New York literary world, published one of the first and most comprehensive surveys of advanced art to appear in the United States. Secretly co authored by Stanton, Modern Painting: Its Tendency and Meaning reviews the major art movements of the previous century from Manet to Cubism, praises the work of Cézanne (still largely unknown in the United States), and predicts a time, soon to come, when an abstract art of pure color will supplant realism. Synchromism itself, the subject of a lengthy, adulatory chapter, is presented as that desired end point, the culmination of the modernist struggle, surpassing the work of "lesser Moderns" like Kandinsky and the Futurists; at no time does the author acknowledge his own brother as one of the two originators of that school of art. About his work in this period, Macdonald Wright commented, "I strive to divest my art of all anecdote and illustration and to purify it to the point where the emotions of the spectator will be wholly aesthetic, as when listening to good music I cast aside as nugatory all natural representation in my art. However, I still adhered to the fundamental laws of compsiition (placements and displacements of mass, as in the human body in movement) and created my pictures by means of color form, which, by its organization in three dimensions, resulted in rhythm." Not long after returning to New York, Macdonald Wright separated from Russell but both continued to work in the Synchromist style, or with Synchromist color effects, though Macdonald Wright's painting came to include more vestiges of representational imagery. They held another Synchromist exhibition in New York in 1916 and received significant promotion and critical support from Willard. In 1916, Willard and Stanton were key organizers of the prestigious "Forum Exhibition of Modern American Painters" in New York. Macdonald Wright exhibited his work at Alfred Stieglitz's famed 291 gallery in New York in 1917. Yet the sales and the renown that he had hoped for did not materialize, and his financial situation grew desperate.
Калифорния және кейінгі өмірі
Нью-Йоркте өмір сүруге ешқашан мүмкіндік ала алмайтынын түсінген Макдональд Райт 1918 жылы Лос-Анджелеске көшті. Ол жеке өзі бірнеше маңызды қоғамдық өнер жобаларын аяқтады, соның ішінде Санта-Моника қалалық әкімшілігіндегі қабырға суреттерін. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Макдональд Райт жапон өнері мен мәдениетіне қызығушылық танытты, бұл оның туындыларында синхромизм элементтерін жаңартты. Ол көп жыл бойы UCLA-да өнер сабақтарын берді, сондай-ақ Киото мен Флоренцияда студияларын ұстады. 1950 жылдардың басында Макдональд Райттың жұмысы көбінесе ұмытылған еді. Америкалық модернизмге деген жаңа қызығушылық оны қайта ашуға және жаңа ғылыми зерттеулерге әкелді, сондай-ақ 1956 жылы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында, 1967 жылы Вашингтондағы Смитсонов ұлттық көркем өнерлер жинағында және 1970 жылы UCLA өнер галереясында оның жеке көрмелері өтті. 1978-1979 жылдары Уитни американдық өнер мұражайынан бастау алған, алты мұражайды аралаған "Синхромизм және американдық түсті абстракция: 1910–1925" көрмесі синхромизмге деген қызығушылықты қайта жандандырудағы шешуші оқиға болды. 2001-2002 жылдары Солтүстік Каролина өнер мұражайында, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында және Хьюстон көркем өнер мұражайында Синхромизмді зерттеуші және Макдональд Райттың өмірбаянын жазған Уилл Сауттың кураторлығымен Стентон Макдональд Райттың үлкен жеке көрмесі көрсетілді. Үш рет үйленген Макдональд Райт 1973 жылы Калифорния штатының Пасифик-Палисадес қаласында сексен үш жасында дүние салды. Оның картиналары қазіргі заманғы өнер мұражайының, Метрополитен өнер мұражайының, Уитни американдық өнер мұражайының, Бруклин мұражайының, Бостон көркем өнер мұражайының, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының және Ұлттық портрет галереясының тұрақты коллекциясында сақталуда.
Acknowledging that he would never be able to secure a living in New York, Macdonald Wright moved to Los Angeles in 1918. and personally completed several major civic art projects, including the murals in Santa Monica City Hall. After World War II, Macdonald Wright became interested in Japanese art and culture, which led to the renewal of synchromist elements in his work. He taught art for many years at UCLA and also kept studios in Kyoto and Florence. By the early 1950s, Macdonald Wright's work had fallen into relative obscurity. A renewed interest in American modernism led to his gradual rediscovery and new scholarly attention, and he was given retrospectives at the Los Angeles County Museum of Art in 1956, at the Smithsonian National Collection of Fine Arts in Washington, D. C. in 1967, and at the Art Galleries of UCLA in 1970. "Synchromism and American Color Abstraction: 1910–1925," a 1978–1979 six museum traveling exhibition originating at the Whitney Museum of American Art, was a watershed event in a revival of interest in Synchromism. In 2001–2002, a major Stanton Macdonald Wright retrospective was shown at the North Carolina Museum of Art, the Los Angeles County Museum of Art, and the Houston Museum of Fine Arts, curated by the Synchromist scholar and Macdonald Wright biographer Will South. Married three times, Macdonald Wright died in Pacific Palisades, California in 1973, at the age of eighty three. His paintings are in the permanent collection of the Museum of Modern Art, the Metropolitan Museum of Art, the Whitney Museum of American Art, the Brooklyn Museum, the Museum of Fine Arts in Boston, the Los Angeles County Museum of Art, and the National Portrait Gallery, among other museums.
Негізгі көздер
Хоупс, Донелсон Ф. Стэнтон Макдональд Райт: Суреттер, 1903–1973. Лос-Анджелес: Көрнекі өнердің Арко орталығы, 1979 ж. Кушнер, Мэрилин. Морган Расселл. Нью-Йорк: Хадсон Хиллс баспасы, 1990. Левин, Гейл. Синхромизм және американдық түсті абстракция, 1910–1925 ж. Нью-Йорк: Джордж Бразиллер, 1978. Лоугери, Джон. Ақиқи аты С. С. Ван Дайн. Нью-Йорк: Скрибнерс, 1992. Саут, Уилл. Түс, миф және музыка: Стэнтон Макдональд Райт және синхромизм. Рали: Солтүстік Каролина өнер мұражайы, 2001. Синхромизм: Морган Рассел және Стэнтон Макдональд Райт. Нью-Йорк: Холлис Таггарт галереясы, 1999. Райт, Уиллард Хантингтон Райт. Қазіргі заманғы сурет: оның бағыты мен мағынасы. Нью-Йорк: Джон Лейн, 1915 жыл.
Hoopes, Donelson F. Stanton Macdonald Wright: Paintings, 1903–1973. Los Angeles: Arco Center for Visual Art, 1979. Kushner, Marilyn. Morgan Russell. New York: Hudson Hills Press, 1990. Levin, Gail. Synchromism and American Color Abstraction, 1910–1925. New York: George Braziller, 1978. Loughery, John. Alias S. S. Van Dine. New York: Scribners, 1992. South, Will. Color, Myth, and Music: Stanton Macdonald Wright and Synchromism. Raleigh: North Carolina Museum of Art, 2001. Synchromism: Morgan Russell and Stanton Macdonald Wright. New York: Hollis Taggart Galleries, 1999. Wright, Willard Huntington Wright. Modern Painting: Its Tendency and Meaning. New York: John Lane, 1915.