Кеннет Ноланд: Америкалық суретші және түс даласының шебері
Kenneth Noland
Кеннет Ноланд (1924-2010) – американ суретшісі, түсті далалар мектебінің өкілі. Абстрактілі экспрессионизм, минимализм, Вашингтон мектебі. Суреттері Лондон мен Нью-Йоркте көрсетілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеннет Ноланд (10 сәуір, 1924 - 5 қаңтар, 2010) – американдық суретші. Ол американдық түсті өрістер мектебінің ең белгілі суретшілерінің бірі болды, бірақ 1950 жылдары абстрактілі экспрессионист, ал 1960 жылдардың басында минималист ретінде танылды. Ноланд Вашингтон түсті мектебінің қалыптасуына үлкен үлес қосты. 1977 жылы оның шығармалары Нью-Йорктегі Соломон Р. Гуггенхайм мұражайында үлкен ретроспективалық көрмеде көрсетілді, кейін 1978 жылы Вашингтондағы Хиршхорн мұражайы мен мүсін бағына, сондай-ақ Огайо штатындағы Толедо өнер мұражайына жол тартты. 2006 жылы Ноландтың "Жолақты суреттері" Лондонның Тейт мұражайында көрмеге қойылды.
American abstract painter (1924–2010)
Kenneth Noland (April 10, 1924 – January 5, 2010) was an American painter. He was one of the best known American color field painters, although in the 1950s he was thought of as an abstract expressionist and in the early 1960s as a minimalist painter. Noland helped establish the Washington Color School movement. In 1977, he was honored with a major retrospective at the Solomon R. Guggenheim Museum in New York that then traveled to the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington, D. C., and Ohio's Toledo Museum of Art in 1978. In 2006, Noland's Stripe Paintings were exhibited at the Tate in London.
Ерте өмір және білім
Патолог Гарри Касвелл Ноландтың (1896–1975) және оның әйелі Бессидің (1897–1980) ұлы Кеннет Клифтон Ноланд Солтүстік Каролина штатының Ашвилл қаласында дүниеге келді. Оның төрт бауыры болды: Дэвид, Билл, Нил және кіші Гарри.
A son of Harry Caswell Noland (1896–1975), a pathologist, and his wife, Bessie (1897–1980), Kenneth Clifton Noland was born in Asheville, North Carolina. He had four siblings: David, Bill, Neil, and Harry Jr.
Ноланд 1942 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін АҚШ Әуе күштеріне қатарына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғысының қатысушысы болған ол, G.I. заңын пайдаланып, туған штаты Солтүстік Каролинадағы Блэк Маунтин колледжінде сурет өнерін оқыды. Блэк Маунтинде, оның екі бауыры да сурет оқыған, Ноланд неопластицизм және Пит Мондрианның туындыларымен таныстырған профессор Илья Болотовскиймен бірге оқыды. Сондай-ақ ол Йозеф Альберспен бірге Баухаус теориясы мен түс таңдауын оқыды және Пауль Клееге, әсіресе оның түстерге деген сезімталдығына қызығушылық танытты.
Noland enlisted in the U. S. Air Force in 1942 after completing high school. As a veteran of World War II, he took advantage of the G. I. Bill to study art at Black Mountain College in his home state of North Carolina. At Black Mountain, where two of his brothers also studied art, Noland studied with Ilya Bolotowsky, a professor who introduced him to neoplasticism and the work of Piet Mondrian. Noland also studied Bauhaus theory and color there under Josef Albers and became interested in Paul Klee—specifically Klee's sensitivity to color.
Мансап
1948 және 1949 жылдары Ноланд Парижде Осип Задкинмен жұмыс істеді және 1949 жылы ол өзінің суреттерінің алғашқы көрмесін өткізді. АҚШ-қа оралғаннан кейін, ол Вашингтон қаласында Католик университетінде (1951–1960) және Қазіргі заманғы өнер институтында оқытумен айналысты. 1950 жылдардың басында Ноланд Вашингтон қаласындағы Өнерлер жұмыс орталығында кешкі сабақтарды оқыта отырып, Морис Луиспен танысты. Олар Луиспен дос болып, 1953 жылы Клемент Гринбергтің Хелен Франкенталермен таныстыруынан және оның Нью-Йорктегі студиясында жаңа суреттерін көргеннен кейін, олар екеуі оның "жіңішке бояу сіңдіру" техникасын қабылдады – жұқа бояуды дайын емес кенепке сіңдіру. Ноландтың көптеген суреттері төрт топтың біріне жатады: шеңберлер (немесе нысаналар), шеврон, жолақтар және пішінделген кенептер. Сурет пен оның жиегі арасындағы қатынасқа деген қызығушылығы оны концентрлі сақиналар немесе нысаналар деп аталатын зерттеулерге жетеледі, олар, мысалы, осында бейнеленген «Бастау» (1958) суретіндегідей, күтпеген түс үйлесімдерін қолданды. Бұл 1958 жылы Ноланд пен Луис арасындағы қарым-қатынастың уақытша тоқтауына әкелді. 1964 жылы ол Клемент Гринберг ұйымдастырған «Суреттен кейінгі абстракция» көрмесіне қатысты, ол ел бойынша таралды және 1960 жылдардың қазіргі заманғы өнерінде түсті өріс суреттемесін маңызды жаңа бағыт ретінде орнықтыруға көмектесті. Ноланд пішінделген кенептерді алғашқыда симметриялық және асимметриялық алмаз немесе шеврон сериясымен дамытты. Осы суреттерде кенептің жиектері орталыққа гөрі маңызды рөл атқарады. 1970-1980 жылдары оның пішінделген кенептері өте ретсіз және асимметриялық болды. Осының нәтижесінде өте күрделі және бақыланатын түстер мен беткі қабаттың тұтастығымен күрделі құрылымдар пайда болды.
In 1948 and 1949 Noland worked with Ossip Zadkine in Paris, and had his first exhibition of his paintings there in 1949. After returning to the U. S., he taught in Washington, D. C., at Catholic University (1951–1960) and the Institute of Contemporary Arts. In the early 1950s, Noland met Morris Louis in D. C. while teaching night classes at the Washington Workshop Center for the Arts. He became friends with Louis, and after being introduced by Clement Greenberg to Helen Frankenthaler and seeing her new paintings at her studio in New York City in 1953, he and Louis adopted her "soak stain" technique of allowing thinned paint to soak into unprimed canvases. Most of Noland's paintings fall into one of four groups: circles (or targets), chevrons, stripes, and shaped canvases. His preoccupation with the relationship of the image to the containing edge of the picture led him to a series of studies of concentric rings or bullseyes, commonly called targets, which, like the one reproduced here—Beginning (1958)—used unlikely color combinations. This also led Noland away from Louis in 1958. In 1964, he was included in the exhibition Post Painterly Abstraction curated by Clement Greenberg, which traveled the country and helped to firmly establish color field painting as an important new movement in contemporary art of the 1960s. Noland pioneered the shaped canvas, initially with a series of symmetrical and asymmetrical diamonds or chevrons. In these paintings, the edges of the canvas become as structurally important as the center. During the 1970s and 1980s his shaped canvases were highly irregular and asymmetrical. These resulted in increasingly complex structures of highly sophisticated and controlled color and surface integrity.
Техника
Қылқаламмен қанапты бояудың орнына, Ноландтың стилі – қанапты түспен сіңдіру болатын. Бұл идея суретшінің қылқаламмен қалдырған іздерін жоюға бағытталған. Осылайша, туынды суретші емес, өнер туралы болды. Ноланд өзінің жұмыстарында кеңістіктік қатынастарды баса көрсету үшін, боялған түстерге қарсы, таза, боялмаған бөліктерді қалдырды. Ноланд түстің маңыздылығын ашып көрсету үшін абстракцияны қарапайымдап қолданды, соның салдарынан дизайн түске кедерілгі келтірмеді. Ноландтың шәкірттерінің арасында мүсінші Дженни Ли Найт және суретші Алиса Маврогордато болды.
Instead of painting the canvas with a brush, Noland's style was to stain the canvas with color. This idea sought to remove the artist through brushstrokes. This made the piece about the art, not the artist. He emphasized spatial relationships in his work by leaving unstained, bare canvas as a contrast against the colors used throughout his paintings. Noland used simplified abstraction so the design would not detract from the use of color. Noland's students included the sculptor Jennie Lea Knight and painter Alice Mavrogordato.
Өлім
Ноланд 2010 жылдың 5 қаңтарында Мэн штатындағы Порт-Клайдтағы үйінде 85 жасында бүйрек рагынан қайтыс болды.
Noland died of kidney cancer at his home in Port Clyde, Maine, on January 5, 2010, at the age of 85.
Көрмелер
Ноланд өзінің алғашқы жеке көрмесін 1948 жылы Париждегі Галерея Реймонд Крузде өткізді. 1957 жылы ол өзінің алғашқы Нью-Йорк жеке көрмесін Тибор де Нагги галереясында ұйымдастырды. 1964 жылы Ноланд Венеция биенналесіндегі американдық павильонның жартысын иеленді. 1965 жылы оның туындылары Вашингтонның заманауи өнер галереясында және Нью-Йорктегі еврей мұражайында қойылды. Ноландтың соңғы жеке көрмесі, «Кеннет Ноланд пішінді суреттері, 1981–82», 2009 жылдың 29 қазанында Нью-Йорктегі Шығыс 68-ші көшедегі Лесли Фейли көркемсурет галереясында ашылды және 2010 жылдың 9 қаңтарында жабылуы жоспарланған еді (бірақ жабылу күні кейін 16 қаңтарға дейін ұзартылды). 2010 жылы Ноланд Гюггенхайм мұражайында «Кеннет Ноланд, 1924–2010: Салтанат» атты жеке көрмесімен құрметке бөленді.
Noland had his first solo exhibition at Galerie Raymond Creuze in Paris in 1948. In 1957, he had his first New York solo exhibition at the Tibor de Nagy Gallery. In 1964, Noland occupied half the American pavilion at the Venice Biennale. In 1965, his work was exhibited at the Washington Gallery of Modern Art and the Jewish Museum (New York). Noland's final solo exhibition, Kenneth Noland Shaped Paintings 1981–82, opened on October 29, 2009, at the Leslie Feely Fine Art Gallery on East 68th Street in New York City and was scheduled to close on January 9, 2010 (though the closing date was later extended to January 16). In 2010, Noland was honored with a solo presentation of his work at the Guggenheim Museum, entitled Kenneth Noland, 1924–2010: A Tribute.