Ағылшын жер иеленуі: Copyhold – орта ғасырлардан бері қолданылып келе жатқан жердік құқық түрі. Манор сот тізіміндегі құжат көшірмесімен расталады, міндеттемелер қарастырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манифактуралық иеліктегі жердің дәстүрлі иеленуі, материалды машинист теріп отыратын құрылғы.
Customary land tenure in a manorial estate
the device that holds material being typed by a copy typist
Көшірмелік – Англияда Кейінгі Орта ғасырлардан бастап қазіргі заманға дейін кең таралған дәстүрлі жер иелігінің бір түрі. Бұл жерді иелену түрінің атауы жердің өзінің нақты құжатын емес, жер иесінің сот актісінде тіркелген тиісті меншік құжатының көшірмесін берген әрекеттен шыққан. Манифактуралық жердің заңды иесі – месне лорд, ол манифактуралық тізілімде жазылған құқықтар мен әдет-ғұрыптарға сәйкес, заңды түрде көшірмелік иесі болды. Жер бергені үшін көшірмелік иесінен белгілі бір манифактуралық міндеттерді немесе қызметтерді орындау талап етілді. Көшірмелік иесінің құқықтары мен міндеттері бір манифактурадан екіншісіне айтарлықтай өзгеше болды және олардың көп бөлігі әдет-ғұрыппен белгіленді. 19-шы ғасырға қарай көптеген дәстүрлі міндеттер жалға ақысымен алмастырылды. Көшірмелік жер телімі феодалдық жүйеден тікелей шыққан, ол жер үшін жергілікті лордқа қызмет көрсетуді және өнім беруді қамтыды. Англияда феодализм 1500 жылдардың басында аяқталса да, көшірмелік иеліктің түрлері 1925 жылғы Мүлік Заңымен толығымен жойылғанға дейін Англияда сақталды.
Copyhold was a form of customary land ownership common from the Late Middle Ages into modern times in England. The name for this type of land tenure is derived from the act of giving a copy of the relevant title deed that is recorded in the manorial court roll to the tenant; not the actual land deed itself. The legal owner of the manor land remained the mesne lord, who was legally the copyholder, according to the titles and customs written down in the manorial roll. In return for being given land, a copyhold tenant was required to carry out specific manorial duties or services. The specific rights and duties of copyhold tenants varied greatly from one manor to another and many were established by custom. By the 19th century, many customary duties had been replaced with the payment of rent. Copyhold was directly descended from the feudal system of villeinage which involved giving service and produce to the local lord in return for land. Although feudalism in England had ended by the early 1500s, forms of copyhold tenure continued in England until being completely abolished by the Law of Property Act 1925.
Негізгі қағидалар
Әр жалға алушыға берілген жеңілдіктер және олардың осы жеңілдіктер үшін үй иесіне және/немесе жоғары дәрежелі феодалға қайтару ретінде қандай қызметтер көрсетуі керектігі үй басқарушысының тізілімінде не кітабында сипатталған, ол жалға алушыға тиісті жазбаның көшірмесін берді. Осының салдарынан, бұл жалға алушылар кейіннен еркін иеленушілерден өзгеше ретінде көшірме иелері деп аталды. "Copyhold" термині алғаш рет 1483 жылы, ал "copyholder" термині 1511–1512 жылдары тіркелген. Көшірме иелерінің нақты құқықтары мен міндеттері бір-бір маневрден екіншісіне айтарлықтай өзгеше болды және олардың көптегені әдет-ғұрыппен белгіленді. Бастапқыда, көшірме иелерінен үй иесіне кейбір жұмыстар мен қызметтер талап етілді (мысалы, жылына төрт күндік еңбек), бірақ олар кейіннен тиісті жалға айналдырылды. Әрбір маневрдің әдет-ғұрыбы жердің түрлі ресурстарын пайдалану құқығын, мысалы, ағаш пен жайылымды, сондай-ақ жалпыға ортақ жерде сақталатын малдың санын белгіледі. Көшірме иеленушінің қайтыс болған жағдайында үй иесіне төленетін мүрде салығы деп аталатын белгілі бір салық көбінесе талап етілді.
The privileges granted to each tenant, and the exact services he was to render to the lord of the manor and/or lord paramount in return for them, were described in the roll or book kept by the steward, who gave a copy of the relevant entry to the tenant. Consequently, these tenants were afterwards called copyholders, in contrast to freeholders. The actual term "copyhold" is first recorded in 1483, and "copyholder" in 1511–1512. The specific rights and duties of copyholders varied greatly from one manor to another and many were established by custom. Initially, some works and services to the lord were required of copyholders (four days' work per year for example), but these were commuted later to a rent equivalent. Each manor custom laid out rights to use various resources of the land such as wood and pasture, and numbers of animals allowed on the common. Copyholds very commonly required the payment of a type of death duty called an heriot to the lord of the manor upon the decease of the copyholder.
Жою
Көшірме иеліктері 19 ғасырдағы Көшірме иелік туралы заңдардың нәтижесінде бірте-бірте босатылды (жердің еркін иелігіне немесе 999 жылдық мерзімге жалға берілуге айналды). Осы кезде помещикке бағынушылық тек формалды болып қалды және "феодалдық міндеттен құтылу үшін төленетін сома" төлеп, көшірме иелігін сатып алу арқылы тоқтатылды. 1841, 1843, 1844, 1852, 1858 және 1887 жылдарғы Көшірме иелік туралы заңдар 1894 жылғы Көшірме иелік туралы заңда біріктірілді. 1925 жылғы Мүлік туралы заңның V бөлімі соңғы қалған заңдардың барлығын жойды.
Copyholds were gradually enfranchised (turned into ordinary holdings of land – either freehold or 999 year leasehold) as a result of the Copyhold Acts during the 19th century. By this time, servitude to the lord of the manor was merely token, discharged on purchasing the copyhold by payment of a "fine in respite of fealty". The Copyhold Acts of 1841, 1843, 1844, 1852, 1858 and 1887 were consolidated in the Copyhold Act 1894. Part V of the Law of Property Act 1925 finally abolished all remaining statutes.