Шарлотта Дундас: Бугінгі кемелердің алғашқы прототипі
Charlotte Dundas
Шарлотта Дундас – әлемдегі екінші сәтті бу кемесі, бу күшінің кемелердегі тиімділігін көрсеткен тұңғыш бу тартқышы. Уильям Симмингтонның жетістіктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарлотта Дундас әлемдегі екінші сәтті пароход, алғашқы сүйреуге арналған пароход және кемелерде бу күшінің пайдалы екенін көрсеткен қайық деп есептеледі.
Charlotte Dundas is regarded as the world's second successful steamboat, the first towing steamboat and the boat that demonstrated the practicality of steam power for ships.
Алғашқы тәжірибелер
Уильям Саймингтонның бу қозғалтқыштарымен жүретін қайықтарын әзірлеуі, демеуші Патрик Миллер Долсуинтоннан жобаны тоқтатып, қолдауын кері тартып алғаннан кейін үзіліске ұшырады. Саймингтон бумен жұмыс істейтін соратын және дизельдік қозғалтқыштар жасауды жалғастырды. 1793 жылы ол тік цилиндрдің үстінде орналасқан иілмелі қиылысқан арқалықты пайдаланып, қуатты кривошипке (кранкқа) беруге мүмкіндік беретін механизм ойлап тапты. Миллердің жобасы және капитан Джон Шенктің каналдағы бу тартқышымен жасаған сәтсіз әрекеті Форт және Клайд каналы компаниясының губернаторы, Томас, Лорд Дандастың назарына ілікті. Канал компаниясы директорларының 5 маусым 1800 жылғы отырысында капитан Шенктің кеме үлгісіне сүйене отырып, Саймингтонның бу қозғалтқышымен жұмыс істейтін ұсынысы мақұлданды. Қайық Александр Харт Грангемутта Саймингтонның жобасы бойынша, тік цилиндрлі қозғалтқышпен және дөңгелектерді қоздыратын кривошипке қуат жеткізетін қиылысқан механизммен салынды. 1801 жылдың маусым айында Каррон өзенінде жүргізілген сынақтар сәтті аяқталды. Бұл алғашқы қайық «Шарлотта Дандас» деп аталған болуы мүмкін, сынақтар Форт өзенінен Карронға, содан кейін Форт және Клайд каналы бойымен кемелерді буксирлеуді қамтыды. Канал жағалауларына толқындардың тигізетін зияны туралы алаңдаушылық болды, сондай-ақ қайықтың каналда жеткіліксіз қуатты екені анықталды, сондықтан канал компаниясы одан әрі сынақтар жүргізуден бас тартты.
Development of experimental steam engined paddle boats by William Symington had halted when the sponsor, Patrick Miller of Dalswinton, abandoned the project. Symington had continued building steam pumping engines and mill engines. In 1793 he had developed a drive using a pivoted crosshead beam above the vertical cylinder to transmit power to a crank. Miller's project and Captain John Schank's unsuccessful attempt at a canal steam tug had come to the attention of Thomas, Lord Dundas, Governor of the Forth and Clyde Canal Company, and at a meeting of the canal company's directors on 5 June 1800 approved his proposals on the basis of "a model of a boat by Captain Schank to be worked by a steam engine by Mr Symington". The boat was built by Alexander Hart at Grangemouth to Symington's design with a vertical cylinder engine and crosshead transmitting power to a crank driving the paddlewheels. Trials on the River Carron in June 1801 were successful. This first boat may have been named Charlotte Dundas and the trials apparently included towing sloops from the river Forth up the Carron and thence along the Forth and Clyde Canal. There was concern about wave damage to the canal banks, and possibly the boat was found to be underpowered on the canal, so the canal company refused further trials.
Шарлотта Дундас
1801 жылы Саймингтон тікұюлы бу машинасының кривошипке тікелей қосылатын нұсқасын патенттеді және Лорд Дандас оның екінші бу кемесіне қолдау көрсетті, ол Лордтың қызының құрметіне «Шарлотта Дандас» деп аталды.
In 1801 Symington patented a horizontal steam engine directly linked to a crank, and got the support of Lord Dundas for a second steamboat which would become famous as Charlotte Dundas, named in honour of his Lordship's daughter.
Құрылыс
Симингтон өзінің қуатты көлденең қозғалтқышына арналған жаңа корпусты жобалады, оның кривошипі корпустың орталық бөлігінде орналасқан үлкен қалақ дөңгелегін айналдырып, арна жағалауларына зиян келтіруден сақтауға бағытталған. Жаңа қайықтың ұзындығы 56 фут (17 метр), ені 18 фут (5 метр) және тереңдігі 8 фут (2 метр) болды, корпусы ағаштан жасалған. Қайықтың моделі жасалып, Лорд Дандасқа көрсетілгеннен кейін, қайықты Джон Аллан, ал қозғалтқышты Каррон компаниясы салды.
Symington designed a new hull around his powerful horizontal engine, with the crank driving a large paddle wheel in a central upstand in the hull, aimed at avoiding damage to the canal banks. The new boat was 56 feet (17 m) long, 18 feet (5 m) wide and 8 feet (2 m) depth, with a wooden hull. After a model of the boat was made and shown to Lord Dundas, the boat was built by John Allan, and the engine by the Carron Company.
Бірінші жүзу
Бірінші тестілік саяхат 1803 жылдың 4 қаңтарында Глазго каналында өтті, бортта лорд Дундас және оның бірнеше туыстары мен достары болды. Кейбір жақсартулардан кейін, 1803 жылдың наурызында «Шарлотта Дундас» Форт және Клайд каналы арқылы Глазгоға екі 70 тонналық баржаны сүйреп әкелді. Барлық басқа канал қайықтарын тоқтатқан «алға қарсы күшті жел» болғанына қарамастан, саяхат тоғыз сағаттың төрттен бір бөлігін алды, орташа жылдамдық шамамен болды. Бұл бу күшінің қайықтарды сүйреудегі тиімділігін көрсетті.
The first sailing was on the canal in Glasgow on 4 January 1803, with Lord Dundas and a few of his relatives and friends on board. After some improvements, in March 1803 Charlotte Dundas towed two 70 ton barges along the Forth and Clyde Canal to Glasgow, and despite "a strong breeze right ahead" which stopped all other canal boats it took only nine and a quarter hours, giving an average speed of about This demonstrated the practicality of steam power for towing boats.
Жобаның аяқталуы
Форт және Клайд каналына қайықтар енгізу жоспарлары, көбінесе жағалаудың эрозиялануына қатысты алаңдаушылықтар салдарынан сәтсіз аяқталды, ал Бриджвотер каналы үшін сүйрегіш қайықтар салу жобасы Бриджвотер герцогының наурыз айындағы сынаққа бірнеше күн қалғанда қайтыс болуымен аяқталды. Шарлотта Дундас 1861 жылы бұзылғанға дейін Бэйнсфордтағы каналдың шалқарына тасталды. Симмингтон Шарлотта Дундастың құрылысына салған барлық шығындарын қайтармады және көңілі қалды, бірақ пароходтарды жетілдіруді АҚШ-тағы Роберт Фултон және Шотландиядағы Генри Белл сияқты басқалар жалғастырды.
Plans to introduce boats on the Forth and Clyde canal were thwarted, largely by fears of erosion of the banks, and a project to build tug boats for the Bridgewater Canal had ended with the Duke of Bridgewater's death a few days before the March trial. Charlotte Dundas was left in a backwater of the canal at Bainsford until it was broken up in 1861. Symington was not paid all he had invested in construction of Charlotte Dundas and was left disappointed, but the development of steamboats was continued by others including Robert Fulton in the United States and Henry Bell in Scotland.