Кіріспе

Қытайдың Ганьсу провинциясының тарихи аймағы

Хэси дәлізі (Хэси дәлізі, Xiao'erjing: حْسِ ظِوْلاْ), сонымен қатар Ганьсу дәлізі деп те аталады, қазіргі Қытайдың батыс Ганьсу провинциясында орналасқан маңызды тарихи аймақ. Бұл Сары өзеннің Ордос бұрылысының батысындағы (осыдан "өзеннің батысы" деген Хэси атауы шыққан) салыстырмалы түрде өңделетін тар жазықтықты білдіреді, ол Моңғол және Тибет таулы үстірттерінің әлдеқайда биік және құнарсыз жерлері арасында жатыр. Солтүстік Жібек жолының бір бөлігі ретінде, Инчуан мен Ланчжоу арасындағы Ордос бұрылысының батыс бөлігінен солтүстік-батысқа қарай созылатын Хэси дәлізі Солтүстік-Батыс Қытайдағы ең маңызды сауда жолы болды. Ол Қытайды тарихи Батыс аймақтарымен байланыстырып, саудагерлер мен Орталық Азияға жасалған әскери жорықтарға мүмкіндік берді. Бұл Килиан таулары мен Алтын Тагдың солтүстік жиегінде орналасқан оазистер тізбегі, ал оңтүстікке қарай Тибет таулы үстіртінің биік және шөлді жерлері жатыр. Солтүстікке қарай Лонгшоу, Хели және Мазонг таулары орналасқан, олар құрғақ Бадаин-Жарран шөлінен, Гоби шөлінен және Моңғол үстірттерінің суық далаларынан бөліп тұрады. Батыс жағында жол үш бағытқа бөлінеді: Тяньшань тауларының солтүстігіне немесе Тарим бассейнінің екі жағынан оңтүстікке қарай. Шығыс жағында Ланчжоу маңындағы таулар Лонгси бассейніне қол жеткізуге мүмкіндік береді, ол Лонг тауы арқылы Вэй өзенінің аңғарымен Гуанчжун жазығына (халық тығыз қоныстанған аймақ) және содан кейін Орталық жазыққа дейін барады.

Өсімдіктердің ерте таралуы

Қытайдың қырыққабат (Panicum miliaceum және Setaria italica), күріш және басқа да дақылдар дәліз арқылы батысқа қарай жылжу арқылы Батыс Азия мен Еуропаға біздің заманымыздан бұрынғы V мыңжылдықтан II мыңжылдыққа дейін жетті. Өсірілген бидай, алғашқыда құнарлы Жарты Ай аймағында пайда болған, шамамен б.з.д. 2800 жылы Хекси дәлізіндегі Донгхуйшан жерінде Қытайда пайда болды. Осы кезеңде басқа да бірнеше дақылдар кездеседі. Шишанпинг – Гансудағы осыған ұқсас тағы бір орын. Додсон және авторлар (2013) мәліметінше, бидай Хекси дәлізі арқылы шамамен б.з.д. 3000 жылы Ганьсудың оңтүстігіне енген, бірақ басқа ғалымдар бұл мерзімді сәл кейінірек көрсетеді.

Цинь әулеті

Цинь әулетінің соңында (б.з.д. 221-206 жж.) Юэчжи бұрынғы қоныстанған Вусун мен Цян тайпаларын жеңіп, Батыс Хекси дәлізін иеленді. Кейіннен Моду Чанью бастаған, жаңадан күшейген Сюньну әскерлері Юэчжиді жеңіп, оларды қуып шығып, Чу-Хань таласы мен ерте Хань әулеті кезеңінде үстемдік құрған конфедерациялық империяны орнатып алды.

Хан әулеті

Хан императоры Вэнь билігі тұсында Модудың ұлы Лаошаң Чанью б.з.д. 162 жылы Юэчжиді тағы да жеңіп, аман қалған Юэчжилердің көпшілігін (кейін Үлкен Юэчжи деп аталды) Батысқа, Орталық Азияға көшіп кетуге мәжбүр етті. Көшпеген Юэчжи халқының аз бөлігі (Кіші Юэчжи деп аталды) Циан тайпаларының арасында сіңіп, Сюньнудың оң жақтанғы көрнекті билігіне бағынды. Осы кезде Хэси дәлізі Сюньнудың толық бақылауында болды, оны негізінен Хунье мен Сюту тайпалары мекендеді. 138 жылы император У Чжан Цзяньды Батыс аймақтарға елші ретінде жіберіп, Үлкен Юэчжимен байланыс орнатуға тырысты. Чжан Цзяньның елшілігі Хэси дәлізінен өте жатқанда Сюньну тосқауылға алды, ол он жыл тұтқындыққа алынды. Содан кейін ол қашып, миссиясын батысқа қарай жалғастырды. Ақырында Юэчжи жеріне жеткенімен, Юэчжи басшыларын Сюньнуға қарсы одақтасуға көндіре алмады. Қайтып келген жолында Хэси дәлізін кесіп өтетін кезде тағы да Сюньнуға түсті, бірақ екі жылдан кейін қайта қашып құтылды. 125 жылы Чанъанға оралған ол Даюань, Даксия және Канджу сияқты Орталық Азия патшалықтары, сондай-ақ Анси, Тиаоцзи, Шенду және Вусун сияқты алыс елдер туралы құнды мәліметтер әкелді. Хан-Сюньну соғысы кезінде хан генералы Хуо Кубинг Сюньнуді Хэси дәлізінен ығыстырып, Хунье патшасы Хуо Кубингке 121 жылы бағыныш білдірген соң, тіпті оларды Лоп-Нурдан да қуып шығарды. Хан империясы Батыс аймақтарына сауда жолы бар жаңа территорияны алды және Сюньнуді Циан одақтастарынан бөліп тастады. 111 жылы хан әскерлері біріккен Сюньну-Циан шабуылын тойтарды. Аймақты бақылауды нығайту үшін Хэси дәлізінде төрт жаңа әкімшілік аймақ құрылды: шығыстан батысқа қарай Вувей, Чжанье, Цзиукуан және Дунхуан, олар Хэсидің төрт әкімшілік аймағы (河西四郡) деп аталды. Шамамен 115-60 жылдары хан әскерлері Тарим алқабындағы оазис қала-мемлекеттері үшін Сюньнумен күресті. Хан жеңіске жетіп, 60 жылы Батыс аймақтарын қорғауды ұйымдастырды. Ван Манның тұсында хан Тарим алқабын жоғалтты, оны 63 жылы Сюньну қайта басып алып, Хэси дәлізін шабуылдау үшін база ретінде пайдаланды. Доу Гу 73 жылы Йивулу шайқасында Сюньнуді тағы да жеңіп, оларды Турпаннан ығыстырып, Баркол көліне дейін қуды, содан кейін Хамиде гарнизон құрды. 75 жылы Батыс аймақтардың жаңа Бас қорғаушысы Чэн Му Сюньну одақтастары Қарасахар мен Кучада өлтірілгеннен кейін Хамидегі гарнизон алынып тасталды. 89 жылы Алтай таулары шайқасында Доу Сянь Солтүстік Чаньюды жеңіп, ол Алтай тауларына шегінді. Хан әскерлері, бағындырылған Оңтүстік Сюньнумен бірігіп, 90 және 91 жылдары Солтүстік Чаньюды екі рет жеңіп, оны Вусун және Канджу аумақтарына қашуға мәжбүр етті.

Тан әулеті

Тан әулеті Ішкі және Орталық Азия аймақтарын бақылау үшін Тибет империясымен күресті. 670 және 692 жылдар аралығында Тарим алқабындағы аумақтар үшін Тибетпен ұзақ соғыстар болды. 763 жылы тибеттіктер Ан Лушан көтерілісі кезінде Тан астанасы Чанъанды он бес күнге жаулап алды. Осы көтеріліс кезінде Тан хандығы қазіргі Ганьсу және Цинхай облыстарында орналасқан батыс гарнизондарын шығарды, содан кейін тибеттіктер қазіргі Шыңжаң аймағымен бірге оларды иеленді. Тан мен Тибет арасындағы қарым-қатынас 821 жылы ресми бейбіт келісімге қол қойылғанға дейін жалғасты. Бұл келісімнің шарттары, екі ел арасындағы белгіленген шекараларды қамтиды және Лхасадағы Жохаң ғимаратының сыртындағы тас тіреуге екі тілде жазылған.

Батыс Ся әулеті

Батыс Ся әулеті XI ғасырда тангуттар құрған. Батыс Ся 1038 жылдан 1227 жылға дейін қазіргі Қытайдың солтүстік-батыс провинциялары Ганьсу, Шаньси және Нинсяны бақылап тұрды.

Юань әулеті

Шыңғыс хан 1207 жылдары Цзинь әулетін жаулауды бастады, ал Өгедей хан оны 1227 жылы қайтыс болғаннан кейін жалғастырды. Юрчендер басқарған Цзинь әулеті 1234 жылы хандар басқарған Оңтүстік Сун әулетінің көмегімен құлады. Өгедей 1227 жылы Батыс Ся әулетін де жаулап алып, кейін Юань әулетіне қосылған Хекси дәлізін бейбіттендірді.

География және климат

Хэси дәлізі – қазіргі Ланчжоу қаласының жанындағы тік Вушаолин төбесінен Ганьсу мен Синьцзян шекарасындағы Жейд қақпасына дейін созылған ұзақ, тар өткел. Жол бойында Шиян, Цзиньчуань, Эджин (Хейхэ) және Шуль өзендері сияқты Цзилиан тауларынан бастау алатын өзендермен суарылатын көптеген құнарлы оазистер орналасқан. Бұл оазистерді таңғажайып қолайсыз орта қоршап тұр: оңтүстікте қар басқан Цзилиан таулары («оңтүстік таулар» немесе «Наншан»), Бейшан («солтүстік таулар») таулы аймағы, Алашан үстірті және солтүстіктегі Гоби шөлінің кең даласы. Геологиялық тұрғыдан алғанда, Хэси дәлізі Тибет үстіртінің солтүстік-шығыс жиегіндегі Кенозой алқап жүйесіне жатады. Ежелгі керуен жолы бұрын Хайдун, Синьин және Джуян көлі маңынан өтіп, шамамен 600 км² аумақты қамтыған. Бұл аймақта таулар мен шөл керуендердің қозғалысын тар жолға шектеген, ал салыстырмалы түрде кішкентай бекіністер өтетін көліктерді бақылай алған. Хэси дәлізі бойында бірнеше ірі қалалар орналасқан. Батыс Ганьсу провинциясында Дунхуан (Шажоу), одан кейін Юмен, одан кейін Цзяюгуан, одан кейін Цзюкуан (Сучжоу), орталықта Цзянье (Ганчжоу), одан кейін Цзиньчан, одан кейін Вувей (Лянчжоу) және, соңында, оңтүстік-шығыста Ланчжоу жатыр. Бұрын Дунхуан Батыс аймақтары деп белгілі болған аймақтың бір бөлігі болған. Ганьсу провинциясының оңтүстігінде, провинциялық шекарадан сәл жоғарыда, Цинхай провинциясының астанасы Синьин қаласы орналасқан. Синьин бұрын Хэси дәлізінің маңызды сауда орталығы болған. Цзяюгуан бекінісі Қытайдың батыс кіреберісін қорғайды. Ол Хэси дәлізінің ең тар жері – Цзяюгуан өткелінде, Цзяюгуан қаласының оңтүстік-батысында орналасқан. Цзяюгуан қамалы – Қытайдың Ұлы Қабырғасының батысындағы алғашқы бекінісі.