Локхид Мартин ACS: Күшін жойған әскери барлау ұшағы жобасы

Кіріспе

Lockheed Martin Aerial Common Sensor (ACS) платформасы – АҚШ Армиясы және АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жоспарланған барлау ұшағы жобасы. Ұшақ әскерлердің қозғалысын анықтауға, жаудың байланыс және радиолокациялық хабарларын ұстап алуға, сондай-ақ басқа ұшақтармен байланыс орнатуға мүмкіндік берген болар еді. Онда синтетикалық апертуралық радар, электрооптикалық және инфрақызыл детекторлар орнатылуы тиіс еді. Бағдарлама 2006 жылдың 12 қаңтарында тоқтатылды. Армия 34 дана, ал Әскери-теңіз күштері 19 дана сатып алуды жоспарлаған. 2004 жылдың 3 тамызында жасалған бастапқы келісімшарт 79 миллион долларға бағаланған, бірақ 2010 жылға дейінгі келісімшарттың жалпы құны 879 миллион долларды құрайтын еді. Бағдарламаның жалпы құны 7 миллиард долларға жетер деп күтілген, оның тек 20-30% платформа жеткізушісіне бөлінетін еді. ACS үш қолданыстағы Армия және Әскери-теңіз күштері платформаларын алмастыруға тиіс еді: de Havilland Canada RC-7 ARL, Beechcraft RC-12, Beechcraft RU-21 Guardrail және Lockheed EP-3E Aries II. Сынақтар 2006 жылы басталуы жоспарланған, ал толық көлемдегі өндіріс 2009 жылы басталған болар еді. АҚШ Армиясы толық бейілді болғанымен, АҚШ Әскери-теңіз күштері P-8 Poseidon ұшағының модификацияланған нұсқасын таңдауға дайын еді. Lockheed Martin компаниясы Gulfstream G450 платформасын пайдаланған Northrop Grumman және Gulfstream Aerospace консорциумын жеңіп шықты. Бәсекелес компания ұлттық сезімдерге сүйенуге және бразилиялық құралымды (EMBRAER өндірісіндегі) пайдалану арқылы қауіпсіздік тәуекелін тудыруға тырысты. EMBRAER ERJ 145 платформасы қолжетімді, сенімді және тиімді болғанымен (соңғы екеуі күмәнді болды), Gulfstream ұшағының ұшу қашықтығы мен биіктігі артық болды. ERJ 145 ұшағының сатып алу және пайдалану құны (ACS платформасы үшін Қорғаныс министрлігінің басты талаптары) әлдеқайда тартымды деп есептелді. Екі электрондық жиынтық та теңдес болды және бұл шешімге елеулі әсер етпеді. Кейін ERJ 145 салмақ шектеулеріне байланысты жеткіліксіз деп танылды. Сондықтан Lockheed жүйелік интегратор рөлін сақтап қалғанымен, Армия бірнеше ірі ұшақтардың арасында платформаны қайтадан іріктеуге тырысты. EMBRAER Бразилияда алғашқы бес ұшақты (коммерциялық ERJ 145 негізінде) өндіруге тиіс болды, ал қалған бөліктері Флорида штатының Джексонвилл қаласында Қорғаныс министрлігінің жұмыс үлесі талаптарын орындау үшін құрастырылатын еді. Электрондық интеграция Lockheed Martin компаниясы тарапынан жарияланбаған орында жүргізілетін еді. Lockheed АҚШ Қорғаныс министрлігі (DoD) және әсіресе АҚШ Армиясы тарапынан жүйедегі салмақ мәселелерін дұрыс болжамағаны үшін сынға ілікті. 2005 жылдың 11 тамызында The Wall Street Journal газетінде жарияланған мақалада Армия мәселе шешілмесе, Lockheed келісімшартты жоғалтуы мүмкін екенін мәлімдеді. ACS 2006 жылдың 12 қаңтарында тоқтатылды. Қорғаныс министрлігі келісімшартты бұзу үшін 200 миллион доллар төледі, оның көп бөлігі Argon ST, Harris Corporation және L-3 Communications сияқты қосалқы мердігерлерге берілді. Lockheed Martin және Армия қызметкерлерінің көпшілігі басқа жобаларға ауыстырылды. 2006 жылдың 2 қарашасында АҚШ Армиясы 2009 жылы ACS бағдарламасын қайта жандандыру жоспарларын жариялады және қазан айының ортасында Өнеркәсіп күнін өткізді. Армия ACS бағдарламасының АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ИСР қажеттіліктерін қанағаттандыруға қабілетті екенін күтеді, соның ішінде EP-3E Aries II ұшағын алмастыруға дайын. Boeing ACS рөлін орындау үшін Boeing P-8 Poseidon ұшағының модификацияланған нұсқасын ұсынды. ACS жобасы кейіннен кіші ұшақ негізіндегі EMARSS жобасымен алмастырылды.

The Lockheed Martin Aerial Common Sensor (ACS) platform was a reconnaissance aircraft airframe project for the United States Army (US Army) and United States Navy (US Navy). The aircraft would have been able to detect troop movements, intercept enemy communications and radar transmissions, and communicate with other aircraft. It would have had synthetic aperture radar, electro optical and infrared detection instrumentation. The program was cancelled on January 12, 2006. The Army intended to acquire 34 units, with a further 19 going to the Navy. The initial contract, awarded on August 3, 2004, was valued at $79 million, but total contract value through 2010 would have been $879 million. Beyond that, the total program cost was to reach $7 billion, with only 20–30% going to the platform vendor. The ACS would have replaced three existing Army and Navy platforms—the de Havilland Canada RC 7 ARL, Beechcraft RC 12, Beechcraft RU 21 Guardrail, and Lockheed EP 3E Aries II. Testing was to begin in 2006, and full rate production would have begun in 2009. While the US Army was fully committed, the US Navy did not and may instead opt for a modified version of the P 8 Poseidon. The Lockheed Martin entry beat a consortium of Northrop Grumman and Gulfstream Aerospace, using the Gulfstream G450 platform. The competing entry attempted to play up nationalist sympathies, and give the impression of a security risk by using a Brazilian airframe, provided by EMBRAER, using their more affordable, reliable, and cost effective (the latter two being questioned) EMBRAER ERJ 145 platform — Gulfstream's airframe did have longer range and could fly at higher altitudes but the acquisition and operational costs (main requirements of DoD for ACS platform) of ERJ 145 were considered much more attractive. Both electronics packages were equivalent and had no major influence in this decision. It was later decided that the ERJ 145 would not suffice due to weight constraints, and thus, while Lockheed was to retain the system integrator role, the Army attempted to re bid platform entry among several larger aircraft. EMBRAER were to produce the first five airframes in Brazil (based upon the commercial ERJ 145), while final assembly on following units would have taken place in Jacksonville, Florida, to satisfy Department of Defense workshare requirements. Electronics integration will be conducted by Lockheed Martin at an unannounced site. Lockheed has faced criticism from the United States Department of Defense (DoD), and specifically, the US Army, for not being able to properly forecast weight issues with the system. The Army claimed in an August 11, 2005 article in The Wall Street Journal that Lockheed could potentially lose the contract if they did not resolve the issue. ACS was cancelled on January 12, 2006. The Department of Defense paid a contract termination fee of $200 million, nearly all of which was passed on to subcontractors such as Argon ST, Harris Corporation, and L 3 Communications. Most Lockheed Martin and Army personnel were reassigned to other projects. On November 2, 2006 the US Army revealed it has plans to revive the ACS program in 2009, and conducted an Industry Day in mid October. The Army continues to envision the ACS program as capable of meeting US Navy ISR needs for a replacement of the EP 3E Aries II. Boeing pitched a modified version of the Boeing P 8 Poseidon to fill the ACS role. The ACS project has since been superseded by EMARSS, based on a smaller aircraft.