Кіріспе
Гидеон Джонсон Пиллоу (1806 жылғы 8 маусым – 1878 жылғы 8 қазан) – американдық заңгер, саясаткер, спекулянт, құл иеленуші, мексика-американ соғысы кезінде еріктілер армиясының АҚШ генерал-майоры және америкалық Азамат соғысында Конфедерация бригадасының генерал-майоры. Әскери мансабына дейін Пиллоу заңгерлікпен айналысып, Демократиялық партия саясатында белсенді болды. 1844 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда Теннесси азаматы Джеймс К. Полк кандидатурасын қолдаған жетекші саясаткер болды. 1847 жылы Пиллоу мексика-американ соғысына қатысу үшін еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды, кейін генерал-майор шеніне көтерілді. Ол жақсы қызмет етті және сол жылы Серро-Гордо мен Чапультепекте жарақат алды. Бірақ, Пиллоу бірқатар хаттар арқылы өзінің қолбасшысы генерал-майор Винфилд Скоттың есебінен американдық жеңістерге қатысқандығын дәріптеуге тырысқанда дау туды. Пиллоуға бағынбағаны үшін әскери сот процесі тағайындалды, бірақ президент Полктің көмегімен сот процесі тергеу комиссиясына дейін төмендетілді, ол 1848 жылы Пиллоуды ақтады. Соғыстан кейін Пиллоу 1850 жылғы Нэшвилл конвенциясына делегат ретінде қатысты, онда ол келісімге қолдау көрсетті. Демократиялық партияны қолдау ісінде белсенді болды. 1861 жылы Азамат соғысы басталғанда, Пиллоу сепаратизмді қолдады және шілде айында Конфедерация армиясының бригадир генералы болып тағайындалды. Пиллоу Миссури штатындағы Белмонт шайқасында одақтың әскерлерін ығыстырғаны үшін Конфедерация Конгресінің алғысын алды. Пиллоу 1862 жылғы 15 ақпандағы Форт-Донельсон шайқасында оның әскерлерінің одақтың қорғаныс шебін уақытша бұзып, Форт-Донельсонның конфедерациялық гарнизонының қашуына мүмкіндік беруі мүмкін болғандығына қарамастан, осы мүмкіндікті пайдаланбады. Келесі күні, форттың тапсырылуы алдында, бригадир генерал Джон Б. Флойд форттың басқаруын Пиллоуға берді, ол өз кезегінде оны бригадир генерал Саймон Бакнерге тапсырды. Флойд пен Пиллоу Бакнер одақтың бригадир генералы Улисс С. Гранттың армиясына гарнизонды тапсырғанға дейін бірнеше көмекшілерімен бірге жеке қашып кетті. Бұл әрекеттері оның әскери мансабы мен беделін құлдыратты. 1863 жылы Стоунс-Ривер шайқасында бригадаға қолбасшылық етті, онда нашар өнер көрсетті және армиядағы аз ғана генералдардың бірі болды, ол бас қолбасшы генерал Брэкстон Брэггтің басшылығын жоғары бағалады. Жауынгерлік міндеттен алынып, соғыстың қалған бөлігінде негізінен жалдау жұмыстарында жұмыс істеді. Соғыстан кейін банкротқа ұшыраған Пиллоу қаржылық жағдайын жақсартты және сәтті заңгерлік мансабын жалғастырды. Ол 1878 жылы Арканзас штатының Хелена қаласының жанында қайтыс болды; бастапқыда Хеленада жерленген, кейін Мемфистегі Элмвуд зиратына қайта жерленді.
Gideon Johnson Pillow (June 8, 1806 – October 8, 1878) was an American lawyer, politician, speculator, slaveowner, United States Army major general of volunteers during the Mexican–American War and Confederate brigadier general in the American Civil War. Before his military career, Pillow practiced law and was active in Democratic Party politics. He was a floor leader in support of the nomination of fellow Tennessean James K. Polk at the 1844 Democratic National Convention. In 1847, Pillow was commissioned a brigadier general of volunteers to serve in the Mexican–American War, and was later promoted to major general. He performed reasonably well, and was wounded that year at Cerro Gordo and Chapultepec. However, controversy arose when, in a series of letters, Pillow tried to take what was perceived by some as undue credit for American victories at the expense of his commander, Major General Winfield Scott. Pillow was court martialed for insubordination, but with President Polk's assistance, the court martial was reduced to a court of inquiry, which in 1848 exonerated Pillow. After the war, Pillow served as a delegate to the Nashville Convention of 1850, where he supported compromise. He remained active in supporting the Democratic Party. At the start of the Civil War in 1861, Pillow supported secession, and was commissioned a brigadier general in the Confederate Army in July. Pillow received the thanks of the Confederate Congress for driving off the Union force at the Battle of Belmont, Missouri. Pillow controversially failed to exploit a temporary breakthrough of Union lines by his troops which might have allowed the Confederate garrison of Fort Donelson to escape at the Battle of Fort Donelson on February 15, 1862. The next night, before the surrender of the fort, Brigadier General John B. Floyd passed overall command of the fort to Pillow, who in turn passed it to Brigadier General Simon Buckner. Floyd and Pillow managed to personally escape with a few aides before Buckner surrendered the remaining garrison to the Union Army of Brigadier General Ulysses S. Grant. These actions sent his military career and reputation into decline. Pillow commanded a brigade at the Battle of Stones River in 1863, where he performed poorly, and was among the few generals in the army to praise the leadership of commanding General Braxton Bragg. Removed from combat duty, he worked mainly in recruiting assignments through the remainder of the war. Bankrupt after the war, Pillow recovered financially and resumed a successful legal career. He died near Helena, Arkansas, in 1878; initially buried in Helena, Pillow was later reinterred at Elmwood Cemetery in Memphis.
Белмонт шайқасы
Пиллоудың алғашқы шайқасы қараша айында Миссури штатының Белмонт қаласындағы Одақ армиясының бригадир генералы Улисс С. Грантқа қарсы болды. Грант Кентукки штатының Колумбус қаласындағы Конфедерация бекінісінен өзен арқылы орналасқан Миссури штатының Белмонт қаласындағы шағын Конфедерация лагері – Джонстонға шабуыл жасауға шешім қабылдады. Пиллоу Одақ әскеріне орман арқылы шабуыл жасауға бұйрық берді, бұл Одақ әскерлеріне Конфедерация әскерлерін кері итеруге мүмкіндік берді. Бригадир генерал Бенджамин Ф. Читамның көмегімен Пиллоу Конфедерация әскерін қайта ұйымдастырып, қарсы шабуыл жасады. Дегенмен, Пиллоу мен оның командасы 1861 жылдың 6 желтоқсанында Конфедерация Конгресінің алғысына ие болды: «Бірнеше сағат бойы және ең қиын жағдайларда, өздерінен әлдеқайда көп санды және жабдықталған жаудың шабуылын тойтарып, көрсеткен батылдығы үшін; және бастапқыда үлкен апатқа ұшырауы мүмкін болған жағдайды жеңіске айналдырған шеберлігі мен ерлігі үшін». Рұқсатсыз, Пиллоу адамдар мен жабдықтарды Камберленд өзенін қорғауға маңызды болып табылатын Форт-Донельсонға жібере бастады. Көп ұзамай фортқа тағы үш бригадир генерал тағайындалды. Олардың бірі – Джон Б. Флойд, Вирджинияның бұрынғы губернаторы және Джеймс Бьюкененнің соғыс министрі, Пиллоудан жоғары дәрежеде болды, ол командир лауазымынан шеттетіліп, ресми емес екінші командир болып тағайындалды. 14 ақпан күні Флойд және оның бағынышты командирлері форттан шығып, толыққандай Одақ күштері келгенге дейін Одақтың қоршауынан құтылуға тырысуға шешім қабылдады. Пиллоу Одақ күштерін таңқалдыру жоспарын ұсынды, ол қабылданды. Флойд кез келген табысқа жету үшін эвакуация және жүріс тәртібін қоса, операциялардың егжей-тегжейі туралы ешқандай бұйрық бермеді. 1862 жылдың 15 ақпанына дейін Форт-Донельсон шайқасы жалғасқанда, Флойдтың бұйрығымен Пиллоу армияның сол жақ қанатын ресми басқарған генерал, бригадир генерал Бушрод Джонсоннан басқаруды алды, ол Пиллоуға көмектесуді жалғастырды. Флойд қорқып, барлық әскерлерге окопқа қайтуға бұйрық берді. Егер тұтқындалса, мемлекетке опасыздық жасағаны үшін сотталудан қорқатын Флойд армия басшылығын Пиллоуға тапсырды, ол да ұқсас алаңдаушылықтарға ие болды және дереу басшылықты Симон Боливар Бакнерге берді, ол Конфедерацияның ұстанымының тұрақты еместігін айтты. Ақырында ол басқа генералдармен келісіп, фортты және гарнизонды тапсырды, бірақ жеке өзі емес. Пиллоу түнде Камберленд өзенінен шағын қайықпен қашып кетті; Флойд та қашып кетті, Бакнер Грантқа берілгенге дейін Вирджиния әскерінің екі полкін өзімен бірге алып кетті. Кейбір тарихшылар Улисс Грантты Форт-Донельсонға шабуыл жасауға асығысқандығы үшін, жеткілікті күштің болмауына қарамастан, тым асығыс әрекет еткен деп бағалады. Алайда, оның Гидеон Пиллоумен таныстығы оның өзіне сенімділігін арттырды. Ол өзінің естеліктерінде былай жазды: «Мен генерал Пиллоуды Мексикада таныдым және оның қандай күш болса да, қаншалықты аз болса да, оған берілген кез келген бекіністің қаруынан қашып шыға алатынын түсіндім. Мен бұл туралы сол кездегі штаб офицерлеріме айттым. Флойд қолбасшы екенін білдім, бірақ ол солдат емес еді және оның жазғыштың талаптарына бойына беретінін ойладым. Келесі қолбасшы генерал Пиллоу өзінің Мексика соғысындағы қызметімен мақтанатын». Ол генерал Джонстонға, Нэшвиллге, біздің жігіттеріміз көтерілісшілердің мылтық орнында болғаннан кейін және қашып кетуге азық қалғанда, Оңтүстік әскерлерінің күні бойы үлкен табысқа жеткенін хабарлады. Грант сондай-ақ Форт-Донельсонның берілуінен кейін ескі досы Бакнермен кездескенін еске алды, ол оған Пиллоудың қашып кеткенін айтты. Конфедерацияның соғыс кеңесінде, түнде, бекершін Пиллоу оның тұтқындалуы Оңтүстік мақсатына апат әкелетінінен алаңдады. «Ол сіздің оны Оңтүстік Конфедерациясындағы кез келген адамнан гөрі ұстап алуды жөн көретінін ойлайды», - деді Бакнер Грантқа. «Иә», - деп жауап берді Грант, - «Егер мен оны ұстап алғанда, мен оны қайта жібермекпін. Ол сіздерге басшылық ету арқылы бізге көбірек пайда келтіреді»".
I had known General Pillow in Mexico, and judged that with any force, no matter how small, I could march up to within gunshot of any intrenchments he was given to hold. I said this to the officers of my staff at the time. I knew that Floyd was in command, but he was no soldier, and I judged that he would yield to Pillow's pretensions. General Pillow, next in command, was conceited, and prided himself much on his services in the Mexican war. He telegraphed to General Johnston, at Nashville, after our men were within the rebel rifle pits, and almost on the eve of his making his escape, that the Southern troops had had great success all day. Grant also recalled that, following the surrender of Fort Donelson, he met with his old friend Buckner, who told him of Pillow's escape. At the Confederate council of war the night before, the vain Pillow had expressed concern that his capture would be a disaster for the Southern cause. "He thought you'd rather get hold of him than any other man in the Southern Confederacy," Buckner told Grant. "Oh," replied Grant, "if I had got him, I'd let him go again. He will do us more good commanding you fellows."
Тоқтату және кейінгі командалар
Пиллоу Орталық Кентукки армиясының 3-ші дивизиясына қолбасшы болып тағайындалды, бірақ 16 сәуірде Джефферсон Дэвистің бұйрығымен "әскери операциялардағы ауыр қателіктері салдарынан армияның тапсырылуына" (Форт Донелсон шайқасы) байланысты қызметтен шеттетілді. Шайқас аяқталғаннан кейін, Пиллоу генерал Брэггтің майдан даласындағы шешімдерін қолдаған, Брекинридждің сәтсіз шабуылын сынаған Конфедерация офицерлерінің санатында болды. 1863 жылдың 16 қаңтарынан бастап ол Теннесси армиясының еріктілерді жинау және әскерге шақыру бюросын, сондай-ақ осыған қатысты жұмыстарды басқарды.
Азамат соғысынан кейінгі мансап және өлім
Соғыстан кейін, Pillow банкротқа ұшырады, бірақ бұрынғы губернатор Ишам Г. Харриспен серіктес болып, Теннесси штатының Мемфис қаласында табысты заңгерлік практикасын ашты. Ол 1878 жылдың 8 қазанында 72 жасында Арканзас штатының Филипс округіне жақын жерде қайтыс болды. Алғаш Хелена қаласына жерленген, кейін Мемфис қаласындағы Элмвуд зиратына қайта жерленді.