Британдық жеңіл крейсерлер класы: «Минотавр» және оның модификациялары

Кіріспе

Британдық жеңіл крейсерлер класы

Минотавр класы, сондай-ақ жетекші кемесі Канадаға сатылып, аты өзгертілгеннен кейін Swiftsure класы деп те аталады, – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық Корольдік теңіз күштері үшін салынған жеңіл крейсерлер тобы. Олар 1941 жылы бекітілген, соғыс талаптарына сәйкес өзгертілген нұсқа ретінде жобаланды. Алайда, сол және келесі жылдары крейсерлер көп шығынға ұшырағанына қарамастан, бұл жаңа класты салуға салыстырмалы түрде аз мән берілді және жоспарланған он екі кемеден тек үшеуі ғана Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін аяқталды. Олар Екінші дүниежүзілік соғыста маңызды рөл атқармады, бірақ Swiftsure, британдық Тынық мұхиты крейсерлік эскадрильясының флагманы ретінде, адмирал Сесил Харкорттың Гонконгтағы жапондықтардың капитуляциясы кезінде туын көтеруі үшін таңдалды. Superb алғашқы екі кемеден сәл өзгеше конструкциямен аяқталды, тағы үш кемеге жұмыс тоқтатылды, ал соңғы үш кеме ақырында басқа конструкциямен салынды.

Дизайн

Бастапқыда бұл класс он екі кемеден тұруы тиіс болған. Олардың алтауы 1941–1942 жылдары, ал жетіншісі – «Хоук» – 1943 жылы жатқызылды. Төрт тапсырыс берілген крейсерлер дерлік бірден жойылды, үші 1942 жылғы наурызда бірінші жеңіл авиатасымалдағышқа тапсырыс алмастырылды, ал тағы біреуі, шамасы «Марс», 1942 жылғы қарашада жойылды. Сегізінші крейсер, «Беллерофон», 1944 жылдың басында салынды, содан кейін тоқтатылып, жойылды; оның бұрыннан құрастырылған қазандықтары мен турбиналары «Беллерофон» салынған Vickers Armstrong верфіндегідей құрастырылып жатқан жеңіл авиатасымалдағыштарға (бұрынғы «Эдгар») орнатылды. «Беллерофон» кейін «Нептун» классы крейсері ретінде қайта тапсырылған сияқты. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанда, тек «Минотавр» ғана толыққанды аяқталды, ал қалғандары сақтауға қойылды. «Минотавр» Канада Корольдік теңіз күштеріне берілді және «Онтарио» деп аталды. Негізгі сипаттамалары мен бастапқы қару-жарағы «Фиджи» класынан 4 дюймдік қосымша екі мұнарасымен шамалы үлкейтілгенімен, «Минотаврлар» қаруды басқаруды және басқару мен ақпараттық кеңселерді біріктіруді, сондай-ақ ұрыс кемелерін операциялық басқаруға қатысты дамуды көрсетеді. 1944 жылға қарай құрылысы жүріп жатқан жеті «Минотавр» төрт ерекше топқа бөлінді, олар бір-бірінен соншалықты ерекшеленгендіктен, оларды төрт жеке крейсер класы деп санауға болады. «Свифтсюр» сенімді 274 типті «құлыптау және қадағалау» радарымен жабдықталды, бұл негізгі қарудың мақсатқа жылдам жеткенін қамтамасыз етіп, дәлдігін арттырды. Екінші «Суперб» осы жетілдірілген радарды 275 типті радарды қосып, әуе шабуылына қарсы отты басқару үшін кеңейтті, бірақ «Суперб» нұсқасында ұшқыш немесе кейінгі нұсқалардағыдай дәлдік болмады. Үшінші «Минотаврлар» тобы, «Тигрлер», олардың дамуының басында үш үштік Mk 24 6 дюймдік мұнаралардан тұратын басқа негізгі қарумен салынды, олар екі мақсатты, 60 градусқа дейін көтерілетін және 274/275 типті радарлық бақылаумен нысаналарды автоматты түрде қадағалап, соңынан еретін. Бұл қарулар және төртінші «Тигр» – «Хоук» үшін де 1946 жылдың соңына қарай дайын болды және 1950 жылдардың соңына дейін Роситта Mk 26 автоматты 6 дюймдік екі пулеметке балама ретінде сақталды. «Хоук» таң қалдыратынындай, 1945 жылдың соңында құрылысынан шығарылды, оның қазандықтары мен машиналары толық, ал қарулары дерлік аяқталған еді. Сақтауға қойылған үш кеме 1960 жылдары аяқталды. Екеуіне тікұшақтарды орналастыру және әуе шабуылына қарсы зымыран жүйелерін орнату арқылы 1970 жылдары «тікұшақ және басқару крейсерлеріне» айналды.

The class was originally to have consisted of twelve ships, six were laid down in 1941–1942 and the seventh unit, Hawke, in 1943. Four of the ordered cruisers were cancelled almost immediately, three in March 1942 being replaced by the first light fleet carrier order and another, probably Mars, was cancelled in November 1942. An eighth cruiser, Bellerophon, started in early 1944, and then stopped and cancelled; its already constructed boilers and turbines were installed in the light fleet carriers (ex Edgar) being constructed in the same Vickers Armstrong yard as Bellerophon had been started. It appears Bellerophon was then reordered as a Neptune class cruiser. but by the end of World War II only Minotaur, , and were complete, whilst the others were laid up. Minotaur was transferred to the Royal Canadian Navy and renamed Ontario. While the basic specifications and original armament were only a slight enlargement of the Fiji class with an extra twin 4 inch turret, the Minotaurs did represent a substantial advance towards more sophisticated weapon control and integration of command and control and Action Information Office and developments towards operation room control of fighting ships. By 1944 the seven Minotaurs under construction represented four distinct groups, which were so significantly different that they could probably be regarded as four separate classes of cruiser. Swiftsure introduced the reliable Type 274 lock and follow radar, which increased the accuracy of the main armament to get on target quickly. The second Superb extended this more advanced radar with the addition of Type 275 for anti aircraft fire control, although Superbs version lacked the flyplane or the accurate finishing in the version fitted to later s. The third group of Minotaurs, the Tigers, were being built from quite early in their evolution with a different main battery consisting of three triple Mk 24 6 inch turrets, which were dual purpose, elevating to 60 degrees, and which automatically tracked and followed targets under Type 274/275 radar control. These guns and those for Hawke, the fourth Tiger, were nearly complete by late 1946 and were stored at Rosyth until the late 1950s as alternatives to the Mk 26 automatic twin 6 inch guns that were eventually fitted. Hawke represented a further development, surprisingly scrapped on the slip in late 1945, with its boilers and machinery complete, and its guns nearly finished. Three of the laid up vessels were completed in the 1960s as s. Two were given helicopter facilities and anti aircraft missile systems to become "helicopter and command cruisers" during the 1970s.

Өзгерістер

Swiftsure 16 қос және 6 бір 20 мм-лік зениттік пулеметпен жабдықталды, бірақ 1945 жылдың жазында барлық жеке және сегіз қос пулеметі алынып тасталды, олардың орнына 8 40 мм Бофорс және 5 40 мм Бофорс Mk III орнатылды. HMCS Ontario (бұрынғы Minotaur) Swiftsure сияқты жақын қашықтықтағы қару-жарақпен жабдықталды және соғыстың соңында алты 40 мм және алты 20 мм зениттік пулеметтен тұратын, барлығы жеке орналасқан құралдары болды. Superb соғыс аяқталғаннан кейін ғана аяқталды және оның жақын қашықтықтағы қару-жарағы сегіз 40 мм Mk III, екі 2 фунттық зениттік пулемет, төрт қос қолмен басқарылатын 20 мм және екі жеке 20 мм зениттік пулеметтен тұрды. 1953 жылдың 16 қыркүйегінде Батыс Үндістанда Swiftsure және эсминец соқтығысқаннан кейін Swiftsure негізінен 1956–59 жылдарғы қайта құру үлгісімен қайта құрылды. Swiftsure-дегі жұмыс негізінен аяқталды, бірақ қолда бар жалғыз қару-жарақпен жабдықталғаннан гөрі резервке қойылды, ол оның бастапқы және еңбекті көп қажет ететін үш еселі 6 дюймдік зениттік пулеметтері, екі қос 4 дюймдік зениттік пулеметтері және алты арналы MRS8 АҚШ-та жасалған өртті басқару жүйесімен басқарылатын L/60 Бофорс пулеметтері болатын. 1953 жылғы кемені жаңа 3 дюймдік 70 калибрлі қос зениттік пулеметтермен жаңарту жоспары уақыт және құн тұрғысынан тым қымбатқа түскендіктен, және DC-ден AC-ге қажетті түрлендіру жартылай тозығы жеткен кемелер үшін тым қымбат деп есептелді. 965 типті радарды жаңа торлы мачтада және деректерді жіберу құрылғысын орнату мүмкіндігі қарастырылды. Tiger класындағы крейсерлерді аяқтау құны (35 миллион фунт стерлинг) жаңа автоматты пулеметтердің істен шығуы сияқты маңызды саяси мәселе болды. Істен шығу мәселесі 1958 жылға қарай ішінара шешілді, бірақ жобаның сенімділігіне соңғы нүке салғаннан кейін ғана. 1960 жылдың басында Lion және Blake кемелерінің құрылысын тоқтату қаупі туды, ал автоматты пулеметтік крейсерлер АҚШ және КСРО-да ескірген деп есептелді. Swiftsure-ді эсминец Diamond-пен соқтығысқаннан кейін жаңарту кезінде пайда болған жарылулар жөндеуді баяулатты, құн шығындарын арттырды және Belfast сияқты бір уақытта қайта іске қосу мүмкін болмады. Swiftsure-ді жөндеу жұмыстары 1956 жылдың ақпанында басталды және 1959 жылдың желтоқсанында аяқталуы жоспарланған. 1959–60 жылдары Корольдік теңіз күштері Swiftsure-ді крейсер-тікұшақ тасымалдаушының жаңа үлгісі ретінде сақтап қалу үшін күшті күресті. Бұл жоба он жылдан кейін оның туысқан кемелерінде іске асырылды. Бұл ұшақ тасымалдауыштарда истребительдер мен шабуылдық ұшақтарға көбірек орын беруге бағытталған.

Swiftsure was completed with sixteen twin and six single 20 mm guns, but had all the singles and eight of the twins removed in the summer of 1945, when she received, in lieu, eight 40 mm Bofors and five single 40 mm Bofors Mk III. HMCS Ontario (ex Minotaur) was completed with the same close range outfit as Swiftsure, and is reported to have had an outfit of six 40 mm and six 20 mm guns at the end of the war, all in single mountings. Superb was not completed until after the end of hostilities, and had a close range outfit consisting of eight single 40 mm Mk III, two single 2 pounders, four twin hand operated 20 mm and two single 20 mm guns. After a collision between Swiftsure and the destroyer in the West Indies on 16 September 1953, Swiftsure was largely rebuilt to the pattern of the reconstruction of in 1956–59. The work on Swiftsure was largely completed but it was placed in reserve rather than fitted out with the only available armament, which was its original and labour intensive triple 6 inch guns, two twin 4 inch guns, and a pair of L/60 Bofors which would have been controlled by a six channel MRS8 US supplied fire control system. The 1953 plan to modernize the ship with the new twin 3 inch 70 calibre guns because the time and cost of Swiftsure′s modernisation was proving too great and the necessary conversion from DC to AC power was considered too expensive on half life ships. Options of the Type 965 radar on its new lattice mast and a data link were considered. The cost of finishing the Tiger class cruisers (£35 million) was a major political issue, as was the new automatic guns jamming. The jamming issue was partly rectified by 1958, but only after inflicting terminal damage to the credibility of the project. The completion of Lion and Blake was in real danger of being stopped in early 1960, and automatic gun cruisers were considered obsolete in the United States and the Soviet Union. Problems with cracking that occurred in the update of Swiftsure as a result of the collision with the destroyer Diamond slowed the refit, raised costs, and made recommissioning at the same time as Belfast impossible. efn|Swiftsures refit was started in February 1956 with planned conclusion of December 1959. In 1959 60, the Royal Navy fought hard to retain Swiftsure as a new modernization pattern of a cruiser helicopter carrier. This design was largely implemented a decade later on its half sisters and This was intended to allow more space on carriers for fighters and strike aircraft.

Кемелер

+ Құрылыс деректеріNamePennantBuilderЖаттырылғанЖұмылдырылғанТағдыры53Harland & Wolff20 қараша 194129 шілде 1943Каралевалық Канада Әскери-теңіз күштеріне берілді, 1944 жылғы шілдеде HMCS Ontario ретінде 25 мамырда қолданысқа енгізілді. Осакада бұзылды, 196008Vickers Armstrong22 қыркүйек 19414 ақпан 194322 маусым 1944Инверкитингте бұзылды, 196225Swan Hunter23 маусым 194231 тамыз 194316 қараша 1945Далмуирде бұзылды, 1960Hawke27HM Докярд, Портсмут1 шілде 1943rowspan=2 rowspan=2 1946 жылдың наурызында жобасы тоқтатылды; слипвейде бұзылдыBellerophon (бұрынғы Tiger, бұрынғы Blake)50Vickers Armstrong1944 жылдың тамызынан кейін; слипвейде бұзылдыBlake (бұрынғы Tiger) Fairfield 17 тамыз 1942 20 желтоқсан 1945 Defence ретінде қайта жобаланып салынды Scotts 24 маусым 1942 2 қыркүйек 1944Bellerophon (бұрынғы Blake) John Brown 1 қазан 1941 25 қазан 1945Mars1946 жылы жобасы тоқтатылды.