Жаңа Зеландияның Хипи трекі

Кіріспе

Жаңа Зеландияның аттану жолы

{ "түрі": "ExternalData", "қызмет": "бет", "атауы": "NZHeaphyTrack. картасы" }

Хифи жолы – Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралының солтүстік-батысындағы танымал аттану және тау велосипедімен жүруге арналған жол. Ол Кахуранги ұлттық паркінің ішінде орналасқан және Жаңа Зеландияның он ұлы саяхатының бірі болып саналады. Чарльз Хифидің құрметіне аталған бұл жолдың ұзындығы шамамен және оны әдетте төрт немесе бес күнде жүріп өтуге болады. Жол қысқы маусымда, яғни жыл сайынғы 1 мамырдан 30 қыркүйекке дейін тау велосипедшілерімен бірге пайдалануға ашық. Жолдың оңтүстік ұшы Батыс жағалаудағы Карамэядан солтүстікке қарай орналасқан Кōхаихайда, ал солтүстік ұшы Аорере өзенінің жоғарғы аңғарында, Алтын шығанақта орналасқан. 2022 жылдың ақпан айындағы су тасқыны жолдың Батыс жағалауындағы үш көпірге елеулі зақым келтірді, нәтижесінде Джеймс Маккей хиддесі мен Хифи хиддесі арасындағы бөлік жабылды, бұл жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге жолдың толық ұзындығын аяқтауға мүмкіндік бермеді. 2022 жылғы су тасқынынан зақымдалған көпірлерді ауыстыру және жолдарды қалпына келтіргеннен кейін жолдың зақымдалған бөлігі 2023 жылдың қазан айында қайта ашылды.

Тарих

Маори тайпалары Хэфи өзенінің төменгі ағысында 14 ғасырда қоныстанған. Қазіргі Хефи-Хаттың жанында маңызды археологиялық орын бар, онда маңызды зерттеулер жүргізілді. Осы зерттеулердің нәтижелері бүгінгі Хефи жолымен өтетін аумақтың кем дегенде бір бөлігін еуропалықтар келгенге дейін маорилер зерттеп, қоныстанғандығын көрсетеді. Гулланд Даунс аймағында мидендердің іздері әлі табылған жоқ, бірақ Хефи өзенінің оңтүстігіндегі барлық маңызды өзен сағаларында мидендер табылды. 1856 жылдың қазан айында Джеймс Маккей және оның әріптесі Джон Кларк Аорере өзенінің бастауын зерттеді, маорилер айтқандай, Аорере мен Батыс жағалайы арасында кең жазық бар екенін анықтау үшін. Олар кейін Гуланд Даунс деп аталған үлкен бұталы аймақты тапты, бірақ сол кезде одан өтіп, Батыс жағалауына жол салмады. Бүгінгі маршрут бойынша алғашқы рет 1859 жылы еуропалық алтын іздеуші Олдридж өтті. 1860 жылы Джеймс Маккей тағы бір рет өтті. Ол Нельсон провинциясындағы Батыс жағалаудағы барлық жерді маорилерден сатып алуды аяқтағаннан кейін қайтып келе жатқан еді. Оның тобы Хэфи өзенінен ішке бұрылып, содан кейін Льюис өзенімен жоғары көтеріліп, саздыққа жетті. Одан олар Гуланд Даунс арқылы өтіп, Аорере өзенімен Коллингвудке түсті. 2013 жылы салынған Хэфидегі көпір елдегі ең ұзын аспалы көпір болды. Көпірдің деңгейі қалыпты өзен деңгейінен жоғары болғанымен, су тасқынынан көпір жөндеуге келмейтіндей зақымдалды. Көпірлерге келген зақымнан басқа, нашар ауа-райы Джеймс Маккей үйінен өзен аңғарына дейінгі жолда құлаулар мен құлпытастарға әкеп соқты. Джеймс Маккей мен Хефи-Хат арасындағы жолдың бөлігі ауыр зақымдануға байланысты жабылды, бірақ ақпан айында жолдың қалған бөлігі мен шатырлар екі бағыттан қайта ашылды. Жолдың қалған бөлігі мен барлық шатырлар ашық болды және жолға екі бағыттан да кері сапарлар үшін кіруге болады. Льюис баспанасы мен Хефи-Хат арасында серуендеушілерді тасымалдау үшін тікұшақпен қызмет ұйымдастырылды. Жол 2023 жылдың қазан айында 2022 жылғы су тасқынынан зақымдалған көпірлерді ауыстыру және жолдарды қалпына келтіргеннен кейін қайта ашылды. Қайта ашылуға дейін келесі сегіз айға жолда тұруға 12 000 адам брондалған.

Māori tribes are known to have settled along the lower course of the Heaphy River as early as the 14th century. There is a significant archaeological site near the existing Heaphy Hut that has been the subject of significant investigations. The evidence from these investigations suggests that at least some of the area crossed by today's Heaphy Track had been explored and settled by Māori in pre European times. No evidence has yet been found of middens in the Gouland Downs area, however middens have been found at all the main river mouths south of the Heaphy River. In October 1856, James Mackay and a colleague John Clark explored the headwaters of the Aorere River, in search of a large grassy plan that had been reported by Māori to lie between the Aorere and the West Coast. They found a large scrub covered area that was later named the Gouland Downs, but did not travel across it or mark out a route to the West Coast at that time. The first recorded crossing approximately along today's route was by a European gold miner named Aldrige in 1859. Another crossing by James Mackay took place in 1860. At the time, Mackay was returning from leading the Crown purchase from Māori of all the land on the West Coast within the Nelson province. His party turned inland at the Heaphy River, and then travelled up the Lewis River to the saddle. From there they crossed the Gouland Downs and descended via the Aorere River back to Collingwood. The bridge across the Heaphy was the longest suspended deck bridge in the country when it was built in 2013. Although the bridge deck was above normal river level, the bridge was damaged beyond repair in the floods. In addition to the damage to bridges, the severe weather also caused slips and windfall on the track from James Mackay Hut down to the river valley. The section of the track between James Mackay and Heaphy Huts was closed because of the extensive damage, although the rest of the track and huts were re opened during February for return trips from the two road ends. The rest of the track and all the huts remained open, and the track could be accessed for return trips from either road end. A helicopter shuttle service was established as an option to take walkers between Lewis Shelter and Heaphy Hut. The track re opened in October 2023, after the replacement of bridges and restoration of tracks damaged in the 2022 floods. Prior to the re opening, 12,000 people had booked accommodation on the track over the next eight months.

Жолға кіру

Оңтүстіктен Карамэядан Кōхайхай өзеніне дейінгі жолдың соңғы бөлігі 2018 жылға дейін асфальтталмаған. Солтүстіктен Коллингвудтан Браун Хатқа дейінгі жол Бэйнхамға дейін асфальтталған, ал соңғы бөлігі асфальтталмаған. Бұл жолға бастапқыда үш су арнасы арқылы өту қажет болды, бірақ жүргізушілердің су арналарын кесіп өту кезінде қауіпке тікелей баратыны және кейбіреулерінің су тасқынында қалып қоятыны туралы үнемі алаңдаушылық туды. Сондықтан DOC Тасман аудандық кеңесіне үш көпір салуға ерекше қаржылай көмек көрсетті, олар 2014 жылы аяқталды.

Бағыт

Жол екі бағытта да жүріледі, бірақ Алтын шығанақтан Каремеаға дейінгі маршрут осы жерде сипатталған.

Қаңыр үйден Перри Седл үйіне

Brown Hut Aorere Valley жолының соңындағы автотұрақтан бес минуттық жерде орналасқан. Шатырға жақын жерде кемпинг орналасқан. Brown Hut-тен басталатын жол Brown өзені мен шөпті алаңды кесіп өтеді, содан кейін қайта өсіп жатқан орман арқылы жоғары көтеріледі. Перри Седлге апаратын жол көбінесе тік көтеріліспен және тұрақты еңіспен өтеді. Зигзаг жол 1886 жылы Джон Саксон салған және жол салынған ат жолының бағытын ұстанады. Жол пісіп-жетілген бук орманынан өтеді, көбінесе қызыл бук (Nothofagus fusca) және қатты бук (Nothofagus truncata) ағаштарынан, сондай-ақ риму, миро, оңтүстік рата және камахи сияқты басқа да түрлерден тұрады. Перри Седл шатырына көтерілгенде орман ішінде томаттар, қарақұйрықтар және қоңырау құстары кездесуі мүмкін. Жоғарғы жағында қақаны көруге немесе естуге де болады. Жолдың бір тармағына шамамен 90 минут көтерілгеннен кейін жете аласыз. Бұл тармақ сізді Шекспир алаңына, Аорере өзеніне дейін жеткізеді. 3-4 сағат көтерілгеннен кейін, Аорере паналағы мен кемпингі, шамамен биіктікте, демалуға мүмкіндік береді. Хипфи жолының ең биік нүктесіне тағы бір сағатта жетесіз. Жақын жерде қарау орны бар. Осы жерден Перри Седл шатырына дейін тағы 30 минут жүру керек. Шатырда 28 төсек бар.

Перри Седл Хаттан Гуланд Даунс Хатқа дейін

Перри Седл Хаттан бастап жол селді өтіп, Перри өзенінің сол жағымен жүреді. Перри тауының шыңына дейін соқпақ бар, жағдайы қолайлы болса, Аорере аңғары мен Алтын шығанақтың Солтүстік аралға қарай, сондай-ақ ішкі жағындағы Гуланд Даунс пен Кахуранги ұлттық паркінің панорамалық көрінісін ашады. Басты жол шамамен бір сағатқа орманға кіріп, содан кейін Гуланд Даунстың жиегіне жетеді. Бұдан кейін жол біртіндеп Үңгір бұлағына дейін төмендейді, ал соңында тарихи Гуланд Даунс үйіне жетеді. Аталған үй 1936 жылы Коллингвуд округі кеңесімен салынған.

Гулланд тауларының геологиясы

Бұл аймақ – ұзаққа созылған эрозия нәтижесінде пайда болған, төменгі рельефті жазық. Гулланд тауларының шөбінің астында 400-500 миллион жыл бұрын төменгі палеозой дәуірінде қалыптасқан құмтас және сазды тау жыныстары жатыр. Бұл Жаңа Зеландиядағы ең ежелгі тау жыныстарының бірі. Бұл тау жыныстары эрозияға ұшырап, шамамен 100 миллион жыл бұрын осы жазықты құрады. Содан кейін олар аяз суға батып, ескі тау жыныстарының үстіне әктас шөгіндісі қалыптасты. Жер көтеріліп, эрозия әктастың көп бөлігін жойды, нәтижесінде ағаштармен жабылған аралдар сияқты көрінетін оқшауланған шығыршықтар қалды. Гулланд тауларының қалған бөліктерінде беткі және құнарсыз топырақ бар, онда тек шөп пен қамыс өседі. Бұл шығарылым – түрдің сақталуын қамтамасыз ету бағдарламасының бір бөлігі. Гулланд Даунс аймағы осы шығарылым үшін ішінара таңдалды, себебі Кахуранги ұлттық паркінде көп жылдар бойы зиянкестерге қарсы күрес жүргізіліп келеді, ал табиғи кедергілермен бірге бұл мысықтар мен күзендер сияқты жыртқыштардың санын бақылауда ұстап тұр. Қазір такахе Гулланд Даунс есігінің жанында жиі кездеседі. Есік 1886 жылы жолды зерттеген Джон Саксонның құрметіне аталған. Бұл маршруттың бұл бөлігінде сирек кездесетін көк үйрек (немесе вио) кездесуі мүмкін.

Саксонская хижасы Джеймс Маккей хижасына

Жол орман арқылы Саксон өзеніне қарай бірте-бірте төмендейді, содан кейін жазық жермен Блю-Дак-Крикке дейін жалғасады. Одан кейін Тедди тауының беткейін айналып, ұзақ бойға орман арқылы көтеріледі, соңынан Маккей Доунсқа жетеді. Джеймс Маккей үйі осы жазықтың шетінде, жолдың үстіндегі террасада орналасқан. Одан Хефи өзенінің құйылысы мен оңтүстік-батысқа қарай Тасман теңізі көрінеді.