Оклахоманың құрметті азаматы Дэвид Льюис Пейн

Кіріспе

Американдық саясаткер

Дэвид Льюис Пэйн (30 желтоқсан 1836 – 28 қараша 1884) – американдық әскерші және пионер. Пэйннің кейбіреулер тарапынан штатты қоныстануға ашудағы еңбегі үшін "Оклахоманың әкесі" деп есептеледі. Ол "Бумгерлер армиясын" ұйымдастырып, даярлап, оған жетекшілік етті. Пэйннің Тағайындалмаған жерлерге жасаған шабуылдары, басқалар ұйымдастырған сапарлары және теміржол компанияларының Конгресске ықпал ету әрекеттері нәтижесінде үкімет 1889 жылы, Пэйн қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң, Тағайындалмаған жерлерді қоныстануға ашуға көнді. Содан кейін Үндістан территориясы мен Оклахома территориясы құрылды, ал Оклахома 1907 жылы штат мәртебесін алды.

Ерте өмір және білім

Пэйн 1836 жылы Индиана штатының Грант округінде, Фэрмоунт маңындағы шаруа қожалығында дүниеге келді. Ол әкесінің шаруа қожалығында жұмыс істей келе өсті. Қыстарында ол жергілікті ауылдық мектепке қатысты. 1858 жылдың көктемінде Пэйн мен оның інісі Юта соғысына қосылу ниетімен үйден шықты. Бірақ Миссури өзенін кешіп өтер кезде олардың қызығушылығы басылды, соның салдарынан Канзас штатының Донифан округінде тоқтады. Сол жерде, Бёрр-Ок поселкесінде, Пэйн жер сатып алып, ағаш кесетін тіс машинасы салды. Бірақ ол көп ұзамай жабылып, Пэйн өзін асырау үшін аң аулауға көшті. Көп ұзамай жеке тұлғалар, кейіннен Федералдық үкімет оны түрлі экспедициялар үшін барлаушы ретінде жұмысқа алды. Осы қызметтерінің нәтижесінде ол болашақта Оклахома штаты болар аймақтарды зерттеді.

Мансап

Азамат соғысы басталғанда Пэйн 4-ші Канзас ерікті жаяу әскеріне қатысты. 1862 жылдың сәуірінде оның полкі, 3-ші Канзас жаяу әскері және 5-ші Канзас жаяу әскері бірігіп, 10-шы Канзас жаяу әскерін құрды. Ол 1861 жылдың тамызынан 1864 жылдың тамызына дейін F ротасында қарапайым сарбаз ретінде қызмет етті. Қызмет барысында бөлім Канзас, Миссури, Арканзас және Чероки ұлтында, соның ішінде 1862 жылғы Прери Гроув шайқасында қатысты. Үш жылдық қызметтен кейін Пэйн Донифан округіне оралды және Канзас штатының Өкілдер палатасына сайланды, 1864, 1865 және 1872 жылғы сессияларда жұмыс істеді. 1865 жылдың наурыз айында Пэйн 15-ші Канзас кавалериясына H ротасына тағайындалған қарапайым сарбаз ретінде бір жылға қатысты. Бөлім қаңтардағы штаттық заң шығарушылар шешіміне жауап ретінде құрылды, ол батыс Канзасты үндістердің шабуылынан қорғау үшін тәжірибелі ерікті кавалерия полкін ұйымдастыруды талап етті. 1867 жылдың шілдесінде Канзас губернаторы Сэмюэл Джонсон Кроуфорд батыстағы үндістердің шабуылынан Канзасты қорғау үшін еріктілерді шақыру туралы жарлық шығарды. Соның нәтижесінде 18-ші Канзас кавалериясы төрт айға шақырылды. Пэйн қатысып, D ротасының капитаны болып тағайындалды. Бұл батальон жаз бойы Платт өзеніне ауыстырылған жетінші кавалерия батальонын алмастырды. 1868 жылдың қазан айында Пэйн 19-шы Канзас кавалериясының H ротасында лейтенант болып қатысты, ол батыс Ұлы жазықтағы үндістерге қарсы қысқы науқанда қызмет етті. Бұл науқан кезінде Пэйн генерал Филип Шеридан үшін барлаушы болып жұмыс істеді. 1870 жылы Пэйн Уичитаға жақын Седжвик округіне көшті. Будиноттың ықпалымен Пэйн қолданыстағы заңға сәйкес, мемлекеттік жерлерге кіру және оларды қоныстандыруға кірісті. Ол Вашингтондағы жұмысынан оралып, 1879 жылы Уичитаға қайтты. 1880 жылдың сәуірінде Пэйн және оның серіктері қазіргі Оклахома-Сити орнында "Юинг" деп аталатын қала құрды. Төртінші кавалерия оларды тұтқындап, Форт-Реноға алып барды, содан кейін Канзасқа қайтарды. Пэйн ашуланды, себебі қоғамдық заң (әсіресе Posse Comitatus Act) әскерилердің азаматтық мәселелерге араласуына тыйым салады. Пэйн және оның серіктері босатылды, бұл оларды федералды және штаттық соттарға қол жеткізуден айырды. Өз ісін сотта дәлелдеуге құштар Пэйн үлкен топпен 1879 жылдың шілдесінде Юингке қайта оралды. Әскер тағы да топты тұтқындап, Канзасқа қайтарды және босатты. Алайда бұл жолы Пэйнге Үндістермен қарым-қатынас туралы заң бойынша айып тағылып, 1881 жылдың наурыз айында Арканзас штатының Форт-Смит қаласында сотқа тартылды. Судья Айзек Паркер Пэйнге қарсы шешім шығарып, оған 1000 АҚШ доллары көлемінде айыппұл салды, бірақ Пэйнде ақша да, мүлік те болмағандықтан, айыппұл өндірілмеді. Алайда бұл шешім мемлекеттік жерлер туралы ештеңе шешпеді, сондықтан Пэйн өз қызметін тоқтатпай жалғастырды. Ол аумаққа бірнеше экспедиция ұйымдастырып, басқарды, тіпті "Оклахома соғыс басшысы" деп аталатын газет құрды, ол Чероки аутлетіндегі бірінші газет болды және оны Канзас-Үндістан аумағы шекарасындағы бірнеше жерлерде жариялады. Соңғы сапарларының бірінде Пэйн ашық сот отырысын талап етті, сондықтан ол және оның тобы бірнеше жүз шақырым қашықтықтағы Форт-Смитке жеткізілді. Сапар Форт-Ренодан басталып, Форт-Силлге, Генриеттаға (Техас), Тексарканаға (Арканзас), Литтл-Рокқа (Арканзас) және содан кейін Форт-Смит қаласына дейін жалғасты. 1884 жылдың шілдесінде тағы бір сапар кезінде армия оның "Оклахома соғыс басшысы" баспасын тартып алды, оның ғимараттарын өртеп жіберді және Пэйн мен оның тобын тұтқындағаннан кейін Чероки ұлты арқылы алып кетті. Топ Талекуа көшелерінен өтіп, оның жерлерінің бір бөлігін басып алуға тырысқаны үшін оны жек көретін үндістердің қасынан өтті. 1995 жылы Пэйннің отбасы оның сүйегін Оклахома штатына көшірді. 1996 жылдың 22 сәуірінде оның соңғы демалыс орнында Стиллуотер, Оклахома қаласында ескерткіш ашылды. Стиллуотер қаласының округтік орталығы болып табылатын Пэйн округі оның құрметіне аталған. Уильям Л. Коуч Пэйннен кейін Бумерлер қозғалысының жетекшісі болды.

At the opening of the Civil War, Payne enlisted in the 4th Kansas Volunteer Infantry. In April 1862, his regiment and the 3rd Kansas Infantry and 5th Kansas Infantry were consolidated to form the 10th Kansas Infantry. He served from August 1861 to August 1864 as a private in Company F. During his service the unit saw action in Kansas, Missouri, Arkansas, and the Cherokee Nation, including the Battle of Prairie Grove in 1862. At the end of his three year service Payne returned to Doniphan County and was elected to the Kansas House of Representatives, serving in the 1864, 1865, and 1872 sessions. In March 1865 Payne enlisted for one year in the 15th Kansas Cavalry as a private assigned to Company H. The unit had been activated in response to a January state legislative resolution which called for the organization of a regiment of veteran volunteer cavalry to protect western Kansas from Indian activity. In July 1867, Kansas Governor Samuel Johnson Crawford issued a proclamation calling for volunteers to protect Kansans from Indian attacks in the west. The 18th Kansas Cavalry was brought up for four months as a result. Payne enlisted and was mustered in as the captain of Company D. This battalion replaced the Seventh Cavalry which had been transferred to the Platte River for the summer. In October 1868, Payne mustered in as a lieutenant in Company H of the 19th Kansas Cavalry, which served in a winter campaign against Indians on the western Great Plains. During this campaign, Payne served as a scout for General Philip Sheridan. In 1870 Payne moved to Sedgwick County, near Wichita, To prevent settlement of the land, President Rutherford B. Hayes issued a proclamation in April 1879 forbidding unlawful entry into Indian Territory. Inspired by Boudinot, Payne began his efforts to enter and settle the public domain lands as allowed by existing law. He returned from his job in Washington and returned to Wichita in 1879. On his first attempt to enter Indian Territory, in April 1880, Payne and his party laid out a town they named "Ewing" on the present day site of Oklahoma City. The Fourth Cavalry arrested them, took them to Fort Reno, then escorted them back to Kansas. Payne was furious, as public law (specifically the Posse Comitatus Act) prohibited the military from interfering in civil matters. Payne and his party were freed, which effectively denied them access to federal and state courts. Anxious to prove his case in court, Payne and a larger group returned to Ewing in July 1879. The Army again arrested the party, escorted them back to Kansas, and freed them. This time, however, Payne was charged under the Indian Intercourse Act and brought to trial in Fort Smith, Arkansas in March 1881. Judge Isaac Parker ruled against Payne and fined him the maximum amount of US$1,000, but since Payne had no money and no property, the fine could not be collected. The ruling settled nothing about the public lands, however, and Payne continued his activities unabated. He organized and led several more expeditions into the territory, even forming a newspaper called the Oklahoma War Chief, the first in the Cherokee Outlet, which he published in several sites along the Kansas Indian Territory border. During one of his last ventures, Payne insisted on a public trial, so he and his group were hauled several hundred miles to Fort Smith. The trip began at Fort Reno and proceed to Fort Sill, Henrietta, Texas, Texarkana, Arkansas, Little Rock, Arkansas and then finally to Fort Smith. During another trip in July 1884, the army seized his Oklahoma War Chief press, burned his buildings, and took Payne and his group through the Cherokee Nation after their arrest. The party was paraded through the streets of Tahlequah, past the Indian people who hated him for his attempts to seize part of their lands. Payne's family moved his remains to Oklahoma in 1995. On April 22, 1996, a monument was dedicated at his final resting place in Stillwater, Oklahoma. Payne County, of which Stillwater is the county seat, is named in his honor. William L. Couch succeeded Payne as leader of the Boomer movement.