Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дәрігер, табиғатты зерттеуші және ракотанушы Альфред Уильям Алкок (23 маусым 1859 жылы Бомбей қаласында дүниеге келген, 24 наурыз 1933 жылы Кенттегі Белведерде қайтыс болған) - британдық дәрігер, табиғатты зерттеуші және ракотанушы.
British physician, naturalist and carcinologist
Alfred William Alcock (23 June 1859 in Bombay – 24 March 1933 in Belvedere, Kent) was a British physician, naturalist, and carcinologist.
Ерте өмір және білім
Олкок – Бомбей, Үндістанда теңіз капитаны Джон Алкоктың ұлы, ол зейнетке шығып Блэкхидта тұрды. Оның анасы Кристофер Пуддикомбтың қызы, Девон аймағындағы помещиктердің жалғыз ұлының қызы. Олкок Милл Хилл мектебінде, Блэкхит жекеменшік мектебінде және Вестминстер мектебінде оқыды. 1876 жылы әкесі қаржылық қиындықтарға тап болды, сондықтан оны мектептен алып, Үндістанның Вйнад ауданына жіберді. Мұнда оны кофе өсірумен айналысатын туыстары күткен. 17 жасында ол Малабардың жартас аймағындағы ормандарда уақыт өткізді.
Alcock was the son of a sea captain, John Alcock in Bombay, India who retired to live in Blackheath. His mother was a daughter of Christopher Puddicombe, the only son of a Devon squire. Alcock studied at Mill Hill School, at Blackheath Proprietary School and at Westminster School. In 1876 his father faced financial losses and he was taken out of school and sent to India in the Wynaad district. Here he was taken care of by relatives engaged in coffee planting. As a boy of 17 he spent time in the jungles of Malabar.
Мансап
Винадта кофе өндірісі төмендеді және Алкок Калькуттадағы комиссиялық агенттің кеңсесінде жұмысқа орналасты. Бұл кеңсе көп ұзамай жабылды, ол 1878 жылдан 1880 жылға дейін Пурулияда Ассам шай плантациялары үшін білікті емес жұмысшыларды іздеумен айналысқан агент ретінде жұмыс істеді. Осы кезде оның танысы Дункан Камерон оған Майкл Фостердің «Физиологияның негіздері» атты Macmillan баспасынан шыққан кітабын сыйлады. Ол өзінің өмірбаяндық жазбаларында: «Бұл кішкентай кітап мен үшін әйгілеуіштің нұрындай болды. Ол мені табиғат ғылымына бет бұруға бағыттады», - деп жазды. Ол Майкл Фостермен жеке таныспағанына өкінді, «бірақ өмірімнің соңына дейін оны шәкірттік ризашылығымен еске алдым, оның «Негіздері» үшін және оның «Физиология оқулығы» үшін, оны «Негіздерін» меңгергеннен кейін алдым. Оның философиялық рухы маған терең әсер етті». Кейін ол Шығыс Бенгалияның санитариялық комиссарының орынбасары болды. 1893 жылы Вуд Мейсон елге қайтқанда Алкок оның болмаған уақытында оның міндеттерін орындауға келісті. Вуд Мейсон Англияға жолда қайтыс болды және Алкок Үнді мұражайының директоры болып тағайындалды. 1895–96 жылдары Памис шекаралық комиссиясында жұмыс істеді және осы экспедицияның табиғат тарихы бойынша қорытынды жазды. Үнді мұражайында Алкок жорғалаушылар, балықтар және омыртқасыздар галереяларын жақсартуға белсенді жұмыс істеді. Траст кеңесінің төрағасы болған сэр Джордж Кинг оны қолдады; алайда, зейнетке шыққаннан кейін Алкокқа көбінесе қолдау көрсетілмеді. Лорд Керзон 1903 жылы Үнді мұражайының коллекцияларын Виктория патшайымына арналған ескерткіш ретінде көрсетуге шешім қабылдады және Алкокқа «балықтар галереясын дереу босату» бұйрығы берді. Алкок траст кеңесіне «жақында ашылған масалық безгек туралы жаңалықтарды қамтитын омыртқасыздар галереясын бұзу ұят болар еді, өйткені бұл жаңалықтар британдықтардың санасына зоологияның адамзатқа пайдалы екенін түсіруге көмектескендей көрінеді», - деп наразылық білдірді. Галерея сақталды, бірақ кітапхананы тазалау қажет болды. Осы оқиғалар Алкокты жұмыстан кетуге итермеледі және ол 1906 жылы үкіметке хат жазып, үйіне оралды. «Мұражай директорының лауазымының мүмкін емес екенін және зоология ғылымының және менің ізбасарларымның игілігі үшін оны жақсартуды сұрадым». Алкок хатында зоологияның «адамның қызығушылығын тудыратын таза ғылым саласы» екенін, «білім беру, ауыл шаруашылығы және ветеринария мәселелерінде, сондай-ақ халық денсаулығының өте маңызды мәселесінде» мемлекет үшін маңызды екенін жазды. Ол «Үнді зоологиялық зерттеу институтын» құруды ұсынды, онда геологиялық және ботаникалық зерттеулер сияқты зоологтар басқаратын мұражай мен зертхана болар еді. «Егер мен оны өз пайдама өзгерткенімді ешкім айтса, мен оған қарсы емеспін». 1907 жылы Бенгалиялық Азиялық қоғамнан Барклей медалін алды. 1897 жылы ол Абердиннен Маргарет Форбс Корнуоллға үйленді. Герпетология саласында Алкок бес жаңа түрлі жорғалаушыны сипаттады, олардың кейбіреулерін ағылшын орнитологы Фрэнк Финнмен бірлесіп жазды.
Coffee planting in Wynaad declined and Alcock obtained a post at a commission agent's office in Calcutta. This office closed soon, and he worked from 1878 to 1880 in Purulia as an agent recruiting unskilled labourers for the Assam tea gardens. While here an acquaintance, Duncan Cameron, left him a Macmillan book by Michael Foster Physiology Primer. This book, he wrote in his autobiographical notes, "That little book was to me what the light from heaven was to St. Paul. It set my face towards natural science." He regretted that he never got to know Michael Foster, "but throughout the rest of my life I have thought of him with the gratitude of a disciple, for his Primer and for his Textbook of Physiology which I got as soon as I had mastered his Primer. Its philosophical spirit impressed me very deeply." and became Deputy Sanitary Commissioner for Eastern Bengal. In 1893 Wood Mason went home and Alcock agreed to act for him during his absence. Wood Mason died on his way to England and Alcock was appointed as the superintendent of the Indian Museum. In 1895–96 he was on the Pamis Boundary Commission and wrote the Natural History results of this expedition. At the Indian Museum, Alcock worked on improving the public galleries of Reptiles, Fishes and Invertebrates. Sir George King, who was the chairman of the trustees, supported him; however, after his retirement, Alcock was given little support. Lord Curzon decided to exhibit the collections of the Indian Museum as a memorial to Queen Victoria in 1903 and Alcock was ordered to "vacate the gallery of Fishes at a moment's notice." Alcock protested to the trustees that "it would be disgraceful to dismantle a gallery of Invertebrates which included an exhibit of the recent mosquito malaria discoveries, at a moment when those discoveries seemed at last to have driven into the thickest British skull the great truth that the study of zoology was of some use to mankind." The gallery was spared but the library was to be cleared. These experiences caused Alcock to quit and he returned home in 1906 writing to the Government "telling him what an impossible post the Superintendentship of the Museum was and begging him to get it improved for the sake of the Science of Zoology and of my successors." In the letter Alcock wrote that Zoology was "a branch of pure science pregnant with human interest", important to the state "in matters of education, in matters agricultural and veterinary, and in the vital matter of public health." He suggested the establishment of "an Indian Zoological Survey" with a museum and laboratory administered by zoologists along the lines of the Geological and Botanical Surveys. should ever say that I had got it altered for my own benefit." and received the Barclay Medal from the Asiatic Society of Bengal in 1907. In 1897 he married Margaret Forbes Cornwall, of Aberdeen. In herpetology, Alcock described five new species of reptiles, some in collaboration with the English ornithologist Frank Finn.