Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік натуралист (1726–1798)
Welsh naturalist (1726–1798)
Томас Пеннант (27 маусым 1726 [Ескі стиль бойынша 14 маусым 1726] – 16 желтоқсан 1798) – уэльстік натуралист, саяхатшы, жазушы және антиквариат. Ол Уэльстегі Уитфорд, Флинтшир маңындағы Даунинг-холл отбасылық мүлігінде дүниеге келіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Табиғатты зерттеуші ретінде ол география, геология, өсімдіктер, жануарлар, құстар, жорғалаушылар, қосмекенділер және балықтарға қызығушылық танытып, айналасындағы дүниені бақылап, көргендерін және естігендерін жазып отырды. Ол «Британ зоологиясы», «Төрт аяқты жануарлар тарихы», «Арктика зоологиясы» және «Үнді зоологиясы» сияқты танымал кітаптар жазды, бірақ еуропалық континенттен асып шыққан ешқашан жол жүрген емес. Ол өз заманының көптеген ғалымдарымен танысып, хат алмасып жүрді. Оның кітаптары Сэмюэл Джонсонның еңбектеріне әсер етті. Антиквариат ретінде ол өнер және басқа да туындылардың мол жинағын жинады, олардың көпшілігі ғылыми қызығушылықтарын ояту үшін таңдалған. Бұл туындылардың көпшілігі қазір Уэльс Ұлттық кітапханасында сақтаулы. Саяхатшы ретінде ол Шотландия мен Ұлыбританияның көптеген басқа аймақтарын аралап, олар туралы жазды. Оның көптеген саяхаттары оны британдықтарға беймәлім болған жерлерге жеткізді. Ол жазған саяхаттар, боялған және гравировкаланған түрлі-түсті суреттермен бірге, көпке ұнады. Әр саяхатын ол үйінен бастап, маршрут, ландшафт, кездесетін адамдардың мінез-құлқы мен әрекеттері, олардың дәстүрлері мен нанымдары, сондай-ақ ол көрген немесе естіген жабайы жануарлар туралы егжей-тегжейлі сипаттады. Ол атпен саяхат жасап, оның қызметшісі Мозес Гриффитпен бірге жүрді, ол саяхат барысында көргендерін суреттеді, кейіннен осы суреттер кітаптарға иллюстрация ретінде енгізілді. Ол көптеген достары бар, жақсы мінезді адам болды және алпыс жасқа дейін өз қызығушылықтарын жалғастыра берді. Өмірі бойы зор денсаулыққа ие болды және жетпіс екі жасында Даунингте қайтыс болды.
Thomas Pennant (27 June 1726 [O. S. 14 June 1726]16 December 1798) was a Welsh naturalist, traveller, writer and antiquarian. He was born and lived his whole life at his family estate, Downing Hall near Whitford, Flintshire, in Wales. As a naturalist he had a great curiosity, observing the geography, geology, plants, animals, birds, reptiles, amphibians, and fish around him and recording what he saw and heard about. He wrote acclaimed books including British Zoology, the History of Quadrupeds, Arctic Zoology and Indian Zoology although he never travelled further afield than continental Europe. He knew and maintained correspondence with many of the scientific figures of his day. His books influenced the writings of Samuel Johnson. As an antiquarian, he amassed a considerable collection of art and other works, largely selected for their scientific interest. Many of these works are now housed at the National Library of Wales. As a traveller he visited Scotland and many other parts of Britain and wrote about them. Many of his travels took him to places that were little known to the British public and the travelogues he produced, accompanied by painted and engraved colour plates, were much appreciated. Each tour started at his home and related in detail the route, the scenery, the habits and activities of the people he met, their customs and superstitions, and the wildlife he saw or heard about. He travelled on horseback accompanied by his servant, Moses Griffith, who sketched the things they encountered and later worked these up into illustrations for the books. He was an amiable man with a large circle of friends and was still busily following his interests into his sixties. He enjoyed good health throughout his life and died at Downing at the age of seventy two.
Отбасылық негіздер
Пеннанттар – Уэльстің ақсүйек отбасы, Флинтширдегі Уитфорд қауымында, 17 ғасырға қарай Байхтон жерінде шағын мүлік құрған. 1724 жылы Томас әкесі Дэвид Пеннант көршілес Даунинг мүлкін туысынан мұраға алды, бұл отбасының қалтасын айтарлықтай толықтырды. Томас «сары бөлмеде» дүниеге келген Даунинг Холл Пеннанттардың негізгі резиденциясына айналды. Бұл үй 1600 жылы салынған, ал алдыңғы және басты кіреберіс екі алға қараған қанаттың арасында орналасқан. Пеннанттар сол жерге көшкен кезде, ол тозығы жеткен еді және көптеген жөндеу жұмыстары қолға алынды. Онда жақсы жабдықталған кітапханасы және «ежелгі мүсіндермен және Еуропаның барлық аңдардың мүйіздерімен безендірілген» темекі шегу бөлмесі бар, көптеген әдемі бөлмелер болды. Жерлер де тым өсіп кеткен, оларды жақсартуға, сондай-ақ жолдар, көріністер мен демалыс бақтарын жасауға көп еңбек жұмсалды. Пеннант 1740 жылы Фулхэмдегі Томас Крофт мектебіне оқуға түсті, ал бұрын Врэксем грамматикалық мектебінде білім алған. Он екі жасында, кейін естеліктерінде айтқандай, ол Фрэнсис Уиллугбидің «Орнитологиясымен» танысқаннан кейін табиғат тарихына деген құштарлыққа ие болды. 1744 жылы Оксфордтағы Королева колледжіне қабылданды, кейін Ориел колледжіне ауысты. Бай отбасынан шыққан көптеген студенттер сияқты, ол Оксфордты дипломсыз тастап кетті, бірақ 1771 жылы зоолог ретіндегі еңбегі құрметті дипломмен мойындалды.
The Pennants were a family of Welsh gentry from the parish of Whitford, Flintshire, who had built up a modest estate at Bychton by the seventeenth century. In 1724 Thomas' father, David Pennant, inherited the neighbouring Downing estate from a cousin, considerably augmenting the family's fortune. Downing Hall, where Thomas was born in the 'yellow room', became the main Pennant residence. This house had been built in 1600 and the front and main entrance were set back between two forward facing wings. By the time the Pennants moved there, it was in a state of disrepair and many alterations were set in hand. It had many fine rooms including a well stocked library and a smoking room "most antiquely furnished with ancient carvings, and the horns of all the European beasts of chase". The grounds were also very overgrown and much effort was put into their improvement and the creation of paths, vistas, and pleasure gardens. Pennant received his early education at Wrexham Grammar School, before moving to Thomas Croft's school in Fulham in 1740. At the age of twelve, Pennant later recalled, he had been inspired with a passion for natural history through being presented with Francis Willughby's Ornithology. In 1744 he entered Queen's College, Oxford, later moving to Oriel College. Like many students from a wealthy background, he left Oxford without taking a degree, although in 1771 his work as a zoologist was recognised with an honorary degree.
Мүдделер
1746–1747 жылдары Корнуоллға сапар жасағанда, ол антиквар және натуралист Уильям Борлазбен танысты. Бұл сапар оның минералдар мен қазба жәндіктерге деген қызығушылығын оятып, 1750-ші жылдардағы негізгі ғылыми зерттеулеріне бастау берді. 1750 жылы Даунингте болған жер сілкінісі туралы есебі Корольдік қоғамның философиялық еңбектеріне енгізілді, ал 1756 жылы Шропширдегі Коалбрукдейлде жинаған бірнеше кораллоидтық денелер туралы мақаласы да жарияланды. Пэннант геологиялық білімін пайдаланып, қорғасын кенішін ашты, ол 1763 жылы мұрагерлікке алғаннан кейін Даунингте жақсартулар жасауға көмектесті. 1754 жылы ол Антикварлар қоғамының мүшесі болып сайланды, бірақ 1760 жылы бақытты үйленген соң, қоғамдағы мүшелігінен бас тартты, себебі «сол кезде менің жағдайым өте қиын болды, құрметті әкем тірі еді, мен бақытым мәңгілік болады деп ойладым және мені енді ешқашан қалаға қайта шақырмау керек еді немесе қоғамға пайдалы болмау керек еді». Кейіннен қаржылық жағдайы жақсарған соң, ол демеуші және коллекционер атанды. Ол көптеген көркем туындылардан тұратын үлкен коллекция жинады, олардың көпшілігі тапсырыс бойынша жасалған және олардың сарапшылық құндылығынан гөрі ғылыми қызығушылығы үшін таңдалған. Оның коллекциясында Николас Пококтың Уэльстегі жер бедерін бейнелейтін бірнеше туындылары, сондай-ақ суретші Питер Пейлудың әртүрлі климат түрлерін бейнелейтін, мүмкін, тапсырыс бойынша жасалған туындылары бар. Томас Гейнсбороның салған портреті оны елдік жерде тұратын джентльмен ретінде көрсетеді. Уэльс Ұлттық кітапханасында сақталатын «Пеннант коллекциясына» Мозес Гриффит пен Джон Инглебидің көптеген акварельдері, сондай-ақ Пеннанттың өзі салған бірнеше суреттері кіреді. Ол Пеннанттың толық уақытты қызметкері болды және Даунингте орналастырылды. Бұл суреттердің көпшілігі Уэльс Ұлттық мұражайындағы Пеннант коллекциясына кіреді.
A visit to Cornwall in 1746–47, where he met the antiquary and naturalist William Borlase, awakened an interest in minerals and fossils which formed his main scientific study during the 1750s. In 1750, his account of an earthquake at Downing was inserted in the Philosophical Transactions of the Royal Society, where there also appeared in 1756 a paper on several coralloid bodies he had collected at Coalbrookdale, Shropshire. More practically, Pennant used his geological knowledge to open a lead mine, which helped to finance improvements at Downing after he had inherited the estate in 1763. In 1754, he was elected a fellow of the Society of Antiquaries but by 1760 he was happily married and resigned his fellowship because "my circumstances at that time were very narrow, my worthy father being alive, and I vainly thought my happiness would have been permanent, and that I never should have been called again from my retirement to amuse myself in town, or to be of use to the society." When his financial circumstances later improved, he became a patron and collector. He amassed a considerable collection of works of art, many of which had been commissioned and which were selected for their scientific interest rather than their connoisseur value. He had several works by Nicholas Pocock representing topographical landforms, mostly in Wales, and others by the artist Peter Paillou, probably commissioned, representing different climate types. His portrait by Thomas Gainsborough shows him as a country gentleman. Also included in the "Pennant Collection", housed at the National Library of Wales, are many watercolours by Moses Griffith and John Ingleby, and some drawings by Pennant himself. He was employed full time by Pennant and accommodated at Downing. Many of these paintings are included in the Pennant Collection held by the National Museum of Wales.
Алғашқы еңбектері
Пеннанттың алғашқы жарияланымдары – ол бастан өткерген жер сілкінісі, басқа геологиялық тақырыптар мен палеонтология туралы ғылыми мақалалар болды. Олардың бірі Карл Линнейге қатты әсер етті, сол себепті 1757 жылы ол Пеннанттың кандидатурасын ұсынды және ол Швеция Корольдік Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Пеннант осы құрметке өте риза болды және Линнеймен өмір бойы хат алмасып тұрды. 100 фунт төлеп, октаво форматында басылым шығаруға рұқсат алды, соның нәтижесінде жиналған қаражат Уэльс қайырымдылық мектебіне сыйланды. Кейіннен қосымша томдар жарық көрді, ал негізгі мазмұны жеке бақылауларға негізделген мәтін латын және неміс тілдеріне аударылды. Пеннанттың «Британ зоологиясында» тіркелген бақылаулары осыншалықты егжей-тегжейлі және дәл болды, оларды зертханадағы молекулалық деректерді он жыл бойы қолданған қазіргі заманғы экологиялық зерттеуді қайта жасай алуға болады. Кітапты жазуға бірнеше жыл кетті, осы уақытта Пеннант жеке қайғыға ұшырады – оның әйелі қайтыс болды. Содан кейін, 1765 жылдың ақпан айында, бәлкім, осы оқиғаға реакция ретінде, ол Еуропа құрлығына саяхатқа шықты, Франциядан бастап басқа табиғаттанушылар мен ғалымдармен, соның ішінде граф де Буффонмен кездесті. Пеннант пен Паллас бір-бірінің серіктестігін ерекше бағалады, екеуі де ағылшын натуралисі Джон Рейге зор құрметпен қарады. Алғашқы ниет Паллас кітапты жазуы керек еді, бірақ ол жоспарлаған жұмысының жобасын жасағаннан кейін, Ұлы Екатерина патшайым оны Санкт-Петербургтегі сарайына шақырды. Оның тапсырмасымен ол алты жылға созылған алыс аймақтарына «философиялық экспедицияны» жетекшілік етті, сондықтан Пеннант жобаны өз мойнына алды. 1767 жылы Пеннант Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Осы шарада ол көп саяхат еткен сэр Джозеф Бэнкспен танысып, Линкольнширдегі оның үйіне барды. Бэнкс оған Фолкленд аралдарынан әкелінген пингвиннің терісін сыйлады. Пеннант осы құс – патша пингвин (Aptenodytes patagonicus) және пингвиндердің басқа да белгілі түрлері туралы мақала жазды, ол Корольдік қоғамның философиялық еңбектерінде жарияланды.
Pennant's first publications were scientific papers on the earthquake he had experienced, other geological subjects and palaeontology. One of these so impressed Carl Linnaeus, that in 1757, he put Pennant's name forward and he was duly elected a member of the Royal Swedish Society of Sciences. Pennant felt very honoured by this and continued to correspond with Linnaeus throughout his life. received permission, on payment of £100, to publish an octavo edition, and the money thus raised was donated to the Welsh Charity School. Further appendix volumes were added later and the text, largely written from personal observations, was translated into Latin and German. The observations Pennant recorded in British Zoology were sufficiently detailed and accurate that it was possible to use them to recreate a modern ecological study that had used a decade's worth of laboratory based molecular data. The book took several years to write and during that time, Pennant was struck by personal tragedy when his wife died. Soon afterwards, in February 1765 and apparently as a reaction, he set out on a journey to the continent of Europe, starting in France where he met other naturalists and scientists including the Comte de Buffon, His meeting with Pallas was significant, because it led Pennant to write his Synopsis of Quadrupeds. He and Pallas found each other's company particularly congenial, and both were great admirers of the English naturalist John Ray. The intention was that Pallas would write the book but, having written an outline of what he planned, he got called away by the Empress Catherine the Great to her court at St Petersburg. At her request he led a "philosophical expedition" into her distant territories that lasted six years, so Pennant took over the project. In 1767 Pennant was elected a fellow of the Royal Society. About this time he met the much travelled Sir Joseph Banks and visited him at his home in Lincolnshire. Banks presented him with the skin of a new species of penguin recently brought back from the Falkland Islands. Pennant wrote an account of this bird, the king penguin (Aptenodytes patagonicus), and all the other known species of penguin which was published in the Philosophical Transactions of the Royal Society.
Хатшы-хабарластар
Пеннант көптеген жылдар бойы басқа табиғаттанушылармен кездесіп, кеңінен хат алмасып жүрді. Бұл оған қолжазбалар мен үлгілерге қол жеткізуге мүмкіндік берді, ал оның жазбалары кейде жоғалған жаңалықтар туралы мәліметтер береді. Мысалы, ол 1771 жылдың қыркүйегінде капитан Джеймс Куктың төрт жылдық саяхатынан оралған ботаник Джозеф Бэнкске барды; Бэнкс өзінің құс үлгілерін Пеннантқа тапсырған сияқты. Пеннанттың қолжазбаларында Банкс сапарда көрген құстар сипатталған; және ол Джон Латхэмнің «Құстардың жалпы сипаттамасы» (1781–1785) еңбегін оқығанда, Пеннант Латхэмнің Банкс жинаған Шығыс Австралиядан келген кейбір құстарды жібергенін көрді және ол олқылықтарды толтыру үшін Латхэмге хат жазды. Табиғаттанушы Питер Саймон Паллас Банкстен Пеннантқа «капитанның қайғылы тағдыры туралы» хабарлауды сұрады, ал 1779 жылдың желтоқсанында ол өзі Пеннантқа хат жазып, оқиғаны баяндады. Пастор-натуралист Гилберт Уайттың Пеннантқа жазған хаттары Уайттың 1789 жылғы «Сельборнның табиғи тарихы және ескілігі» кітабының бірінші бөлігін құрайды. Адамдардың танысуы Гилберттің ағасы Бенджамин Уайттың арқасында болды, ол Пеннанттың баспагері еді; Гилберт Сельборнның зиялық оқшаулануын жеңу үшін, қағаздарды оқып, идеялармен бөлісе алатын қолайлы білімді қоғамдар болмаған кезде, хат алмасу мүмкіндігін пайдаланды. Ол Пеннанттың, далалық табиғаттанушы ретінде көп дағдысы немесе ынтасы жоқ, өз кітаптарында жариялау үшін байқауларды жинайтынын білді; ол тез арада хат-хабарды өз пайдасына қолданатынын және Пеннантқа жіберген әрбір хаттың көшірмесін сақтайтынын түсінді. Пеннант Уайттың сын-пікірін ризашылықпен қабылдады. Британдық зоология, 1-сынып, Төрт аяқтылар. 2, Құстар. Ж. және Ж. 1766 жылғы наурыз. Шотландиядағы саяхат, 1769 жыл. Джон Монк, 1771 жыл. Төрт аяқты жануарлардың сипаттамасы. Джон Монк, 1771 жыл. Шотландиядағы саяхат және Гебрид аралдарына саяхат, 1772 жыл. Джон Монк, 1774 жыл. Құстар тұқымдасы. Балфур және Смелли, 1773 жыл. Британдық зоология. Бенджамин Уайт, 1776–1777 жылдар. Уэльстегі саяхат. Х. Д. Саймондс, 1778 және 1781 жылдар. Төрт аяқты жануарлардың тарихы. Джон Монк, 1781 жыл. Милиция заңдары туралы еркін ойлар. Бенджамин Уайт, 1781 жыл. Сноудонға саяхат. Генри Хьюз, 1781 жыл. Честерден Лондонға саяхат. Бенджамин Уайт, 1782 жыл. Арктикалық зоология. Генри Хьюз, 1784–1787 жылдар. Патагониялықтар туралы. Джордж Аллан (жеке баспа), 1788 жыл. Лондон туралы. Роберт Фолдер, 1790 жыл. Үнді зоологиясы. Роберт Фолдер, 1790 жыл. Парламент мүшесіне хат: Пошта вагондары туралы. Р. Фолдер, 1792 жыл. Кейінгі Томас Пеннанттың әдеби өмірі. Бенджамин және Дж. Уайт, 1793 жыл. Уайтфорд және Холивеллдің еншіліктерінің тарихы. Бенджамин және Дж. Уайт, 1796 жыл. Хиндустан көрінісі. Генри Хьюз, 1798–1800 жылдар. Батыс Хиндустан. Генри Хьюз, 1798 жыл. Үндістан көрінісі, Гангтан тыс, Қытай және Жапония. Л. Хансард, 1800 жыл. Малай аралдары, Жаңа Голландия және Тіпті аралдар. Джон Уайт, 1800 жыл. Лондоннан Уайт аралына саяхат. Э. Хардинг, 1801 жыл. Доверден Уайт аралына дейін. Уилсон, 1801 жыл. Даунингтен Алстон Мурға саяхат. Э. Хардинг, 1801 жыл. Алстон Мурдан Харроугейтке және Бримхэм Крэгске саяхат. Дж. Скотт, 1804 жыл.
Pennant met and corresponded widely over many years with other naturalists. This gave him privileged access to manuscripts and specimens, and his writings sometimes provide information about otherwise lost discoveries. For example, he visited the botanist Joseph Banks in September 1771 on his return from Captain James Cook's four year voyage of exploration; Banks appears to have passed his bird specimens on to Pennant. Pennant's manuscripts describe the birds that Banks saw on the voyage; and when he read John Latham's A General Synopsis of Birds (1781–1785), Pennant saw that Latham had omitted some of the land birds from Eastern Australia that Banks had collected, and wrote to Latham to fill in the gaps. The naturalist Peter Simon Pallas asked Banks to inform Pennant of "the unhappy fate of Captn. Cook", and in December 1779 he wrote to Pennant himself, telling the story. Letters to Pennant from the parson naturalist Gilbert White form the first part of White's 1789 book, The Natural History and Antiquities of Selborne. It is almost certain that the men were introduced by Gilbert's brother Benjamin White, Pennant's publisher; Gilbert seized on the opportunity to correspond, as a way of overcoming the intellectual isolation of Selborne in the absence of suitable learned societies at which he could read papers and share ideas. He knew that Pennant, with little skill or inclination as a field naturalist, was gathering observations to publish in his books; he quickly determined that he would make his own use of the correspondence, and kept copies of every letter he sent to Pennant. Pennant accepted White's criticisms graciously. The British Zoology, Class 1, Quadrupeds. 2, Birds. J. and J. March, 1766. A Tour in Scotland 1769. John Monk, 1771. A Synopsis of Quadrupeds. John Monk, 1771. A Tour in Scotland, and Voyage to the Hebrides 1772. John Monk, 1774. Genera of Birds. Balfour and Smellie, 1773. British Zoology. Benjamin White, 1776–1777. A Tour in Wales. H. D. Symonds, 1778 & 1781. A History of Quadrupeds. John Monk, 1781. Free Thoughts on the Militia Laws. Benjamin White, 1781. The Journey to Snowdon. Henry Hughs, 1781. The Journey from Chester to London. Benjamin White, 1782. Arctic Zoology. Henry Hughs, 1784–1787. Of the Patagonians. George Allan (private press), 1788. Of London. Robert Faulder, 1790. Indian Zoology. Robert Faulder, 1790. A Letter to a Member of Parliament: On Mail Coaches. R. Faulder, 1792. The Literary Life of the Late Thomas Pennant. Benjamin and J. White, 1793. The History of the Parishes of Whiteford and Holywell. Benjamin and J. White, 1796. The View of Hindoostan. Henry Hughs, 1798–1800. Western Hindoostan. Henry Hughs, 1798. The View of India extra Gangem, China, and Japan. L. Hansard, 1800. The View of the Malayan Isles, New Holland, and the Spicy Isles. John White, 1800. A Journey from London to the Isle of Wight. E. Harding, 1801. From Dover to the Isle of Wight. Wilson, 1801. A Tour from Downing to Alston Moor. E. Harding, 1801. A Tour from Alston Moor to Harrowgate, and Brimham Crags. J. Scott, 1804.
Мұра
Пеннант қайтыс болғаннан кейін француз зоологы және натуралисі Жорж Кувье оның есіміне былай деп жазды: «Егер адамның өмірі толығымен ғылымға арналса, онда оның өмірінде көптеген оқиғалар бола қоймайды, оның еңбектерін талдау арқылы ғана шындықты табуға болады». Томас Бевик өзінің «Британ құстарының тарихы» атты пионерлік анықтамалығында (2 том, 1797 және 1804 жылдар) Пэннантты авторитет ретінде жиі сілтеме жасайды. Мысалы, «Алтын бүркіт» тақырыбында Бевик былай деп жазады: «Пеннанттың айтуынша, олардың Сноудон төбелерінде көбейген жағдайлары сирек кездеседі». Бевик оны «Славян гагарасы» сияқты сирек кездесетін түрлер туралы фактілер үшін де пайдаланады: «Бұл түр Британ аралдарында көп емес. Пеннанттың сөзіне сүйенсек, олар Линкольнширдегі Spalding қаласының жанындағы батпақты жерлерде мекендейді және көбейеді, ал аналық құсы қалың қауырсынды гагарасына ұқсас ұя салады және төрт немесе бес ақ жұмыртқа туады». Кейде Пэннанттың білімі өте егжей-тегжейлі болатын: «Ұлы қалың қауырсынды гагарасы» туралы жазғанда Бевик ұяның «су өсімдіктерінің әртүрлі құрғақ талшықтарынан, сабақтары мен жапырақтарынан, және (Пеннант айтады) баубананың тамырларынан, су лилиясының сабақтарынан, көл шөбі мен су қызғылт түстісінен жасалғанын» көрсетеді, сондай-ақ «ол қамыстан соққанда су бетінде қалқып жүреді» дейді. Табиғатты зерттеуші Ричард Мэйби Пэннантты «қажырлы және көңілді саяхатшы екенін, ал оның түрлі сапарлары сол кезде көп сатылған кітаптардың бірі болды» деп жазды, сондай-ақ Сэмюэл Джонсонның «Пеннант – мен оқыған саяхатшылардың ең жақсысы» деген пікірін қосты. 1989 жылы Пэннанттың есімін сақтау мақсатында Cymdeithas Thomas Pennant (Томас Пэннант қоғамы) құрылды. Қоғам оның есімімен байланысты іс-шаралар ұйымдастырады, оның ішінде жарнамалық парақшалар мен буклеттерді басып шығару, лекциялар өткізу, жыл сайынғы кешкі ас және «Пеннант елінде» серуендеулер ұйымдастыру. 2013 жылы қоғам Флинтшир округі кеңесіне «Холиуэлл және солтүстік Флинтшир аймағын» «Пеннант елі» деп белгілеуді ұсынды. Бірақ Холиуэлл қалалық кеңесінің кейбір мүшелері бұл ұсынысқа қатысты алаңдаушылықтарын білдірді.
After Pennant's death, the French zoologist and naturalist Georges Cuvier wrote of him "When the life of a man is entirely devoted to the sciences, it cannot be expected that it will present a variety of incident; it will be found most truly in the analysis of his works." Pennant is cited as an authority by Thomas Bewick throughout his pioneering field guide, A History of British Birds (2 volumes, 1797 and 1804). For example, under "The Golden Eagle", Bewick writes that "Pennant says there are instances, though rare, of their having bred in Snowdon Hills". Bewick cites him for facts about rare species like "The Sclavonian Grebe": "This species is not numerous in the British Isles. Pennant says, they inhabit and breed in the fens near Spalding, in Lincolnshire, and that the female makes a nest not unlike that of the Crested Grebe, and lays four or five white eggs." On occasion, Pennant's knowledge could be highly specific: for "The Great Crested Grebe", Bewick records that the nest "is made of various kinds of dried fibres, stalks and leaves of water plants, and (Pennant says) of the roots of bugbane, stalks of water lily, pond weed and water violet; when it happens to be blown from among the reeds, it floats about upon the surface of the water". The naturalist Richard Mabey wrote that Pennant was "a doughty and open minded traveller, and his various Tours were best sellers in their time", adding Samuel Johnson's comment that Pennant was "the best traveller I ever read". Cymdeithas Thomas Pennant (Thomas Pennant Society) was formed in 1989, aiming to foster Pennant's memory. It arranges a programme of events connected with him including publishing leaflets and booklets, holding lectures, an annual dinner and arranging walks in "Pennant Country". In 2013, the society proposed to Flintshire County Council that "Holywell and the north Flintshire area" be designated 'Pennant Country'. Some Holywell town councillors voiced reservations.