Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Сібір аралы (Но́вая Сиби́рь,; ағылшынша транслитерация: Novaya Sibir, '/n//oʊ//v//aɪ//ə// //s//ɪ/'/b//ɪər/; ) – Анжу аралдарының ең шығыс аралы, Лаптев теңізі мен Шығыс Сібір теңізі аралығында жатқан Жаңа Сібір аралдарының солтүстік топшасының құрамында. Оның ауданы шамамен 102,2 км² құрайды, бұл оны әлемдегі 102-ші ірі аралдардың қатарына қосады. Жаңа Сібір аралы жазық, биіктігі тек 28 метрге жетеді және тундра өсімдіктерімен жабылған. Арал Ресейдің Якутия Республикасының аумағына кіреді.
Island
New Siberia (Но́вая Сиби́рь, ; English transliteration: Novaya Sibir, '/n//oʊ//v//aɪ//ə// //s//ɪ/'/b//ɪər/; ) is the easternmost of the Anzhu Islands, the northern subgroup of the New Siberian Islands lying between the Laptev Sea and East Siberian Sea. Its area of approximately places it the 102nd largest islands in the world. New Siberia Island is low lying, rising to only and covered with tundra vegetation. The island is a part of the territory of Yakutia, Russia.
Геология
Жаңа Сібір аралы соңғы креда дәуірінен плейстоценге дейінгі кластикалық шөгінділерден тұрады. Креда дәуірінің соңғы шөгінділері оның оңтүстік-батыс жағалауындағы теңіз жартастарында орналасқан сұр және жасыл сұр түсті түфті құм, түфті балшық, қиыршықты құм және қоңыр көмір қабаттарынан құралған. Құм мен балшықта көбінесе жанартау шынысы, қазба өсімдіктер, риолит тасшақтары немесе олардың қосындысы кездеседі. Эоцен құмы, балшығы, сазы және қоңыр көмірі кредалық шөгінділерге кесілген эрозиялық сәйкессіздікті жауып жатыр. Жаңа Сібір аралының солтүстік-батыс бөлігінде бұл шөгінділер теңіз қос бауыры бар ұлуларды қамтитын балшықтарға айналады. Эоцен шөгінділерінің үстіне, тағы бір эрозиялық сәйкессіздіктің үстіне олигоцен және ерте миоцен дәуірінің құмдары орналасқан. Олардың құрамында балшық, саз, лай және қиыршық тастар бар. Бұл құмдарда қазба өсімдіктердің және лагуналық, батпақтық және көлді диатомиялардың қалдықтары сақталған. Бұл құмдардың үстінде плиоцен шөгінділері жатыр, олар құм, балшық, саз, торф және қиыршық тас қабаттарынан тұрады. Деревянный тауларынан басқа, плейстоцендік шөгінділер Жаңа Сібір аралының көбісін жауып жатыр. Бұл шөгінділер теңіз шөгінділерінің үстіне орналасқан құрлық шөгінділерінен тұрады. Төменгі теңіз шөгінділері үш қабаттан тұрады – теңізден тұщы суға дейінгі балшықтан, ішінде қазба моллюскалар бар және торфпен жабылған. Жер бетіндегі шөгінділер мұзға толы желмен келген шөгінділерден тұратын мұз кешенінен құралған, онда мұз клиндері қалыптасқан. Бұл мұз кешені соңғы плейстоцен кезеңінде ондаған мың жылдар бойы жиналды, соңғы мұз дәуірінде, шамамен 10 000 жыл бұрын тоқтағанға дейін. Осы ондаған мың жылдар ішінде мұз кешенінің қалыптасуы мамонттардың көптеген тістерін, сүйектерін және басқа да "мегафауна" сүйектерін мұздықта көміп, сақтап қалды. Жаңа Сібір аралы теңіз жартастарында және оның оңтүстік жағалауындағы Деревянный тауларының жоталарында кездесетін көптеген тік ағаш діңдері, бұтақтары, жапырақ іздері және басқа да өсімдік қалдықтарымен ерекшеленеді. Көне зерттеушілер мен палеоботаниктер ашық жатқан көмірленген бұтақтар мен тік діңдердің көптігіне байланысты Деревянный тауларын "Wood Mountains", "Wood Hills" немесе "Tree Mountain" деп атаған. Бір кезде бұл ағаштардың қазбаларын қамтитын құм, балшық, саз және қоңыр көмірдің қабаттары миоцен немесе эоцен дәуірінде жиналған деп есептелген. Алайда, барон фон Толльдың "Ағаш төбелері" Жаңа Сібір аралының ішінара немесе толықтай "ағысып келген ағаштардан" тұрады деген пікірі мүлдем қате.
New Siberia Island consists of clastic sediments ranging from Late Cretaceous to Pleistocene in age. The Late Cretaceous sediments consist of extensively folded layers of gray and greenish gray tuffaceous sand, tuffaceous silt, pebbly sand, and layers of brown coal exposed in sea cliffs along it southwest coast. The sand and silt often contain either volcanic glass, fossil plants, rhyolite pebbles, or some combination of them. Eocene sand, silt, clay, and brown coal overlies an erosional unconformity cut into the Late Cretaceous sediments. Within the northwest part of New Siberia Island, these sediments grade into clays that contain fragments of marine bivalves. Directly overlying the Eocene sediments and another erosional unconformity are sands of Oligocene and Early Miocene age. They contain thin beds of silt, mud, clay, and pebbles. These sands contain fossil plants and lagoonal, swamp, and lacustrine diatoms. These sands are overlain by Pliocene sediments consisting of layers of sand, silt, mud, peat, and pebbles. Except for the Derevyannye Hills, Pleistocene sediments blanket almost the entire surface of New Siberia Island. These deposits consist of layers of marine sediments overlain by terrestrial sediments. The lower marine sediments are composed of three superimposed beds of marine to brackish water clay containing fossil mollusks and capped with peat. The overlying terrestrial sediments consist of an ice complex composed of ice rich wind blown silt in which ice wedges have developed. This ice complex accumulated over tens of thousands of years during the Late Pleistocene, through the Last Glacial Maximum, until it stopped at about 10,000 BP. During this period of tens of thousands of years, the formation of ice complex buried and preserved in permafrost an enormous number of mammoth tusks and bones and the bones of other “megafauna”. New Siberia Island is noted for abundant upright tree trunks, logs, leaf prints, and other plant debris that occur within sediments that are exposed along sea cliffs and within the uplands of the Derevyannye Hills along its southern coast. Due to the abundance of exposed coalified logs and upright trunks, early explorers and paleobotanists referred to the Derevyannye Hills as either the "Wood Mountains", "Wood Hills", or "Tree Mountain". At one time, the highly folded layers of sand, silt, mud, clay, and brown coal containing these coalified tree fossils were once thought to have accumulated during either the Miocene or Eocene Epoch. Baron Von Toll, that the "Wood Hills" of New Siberia Island are either partially or completely "formed of driftwood" are completely erroneous.
Өсімдіктер
Жаңа Сібір аралын қамысты дала, шөптесіктер, криптогамдық тундра жабады. Бұл негізінен өте төмен өсетін қамыстардан, шөптесіктерден, гүлді өсімдіктерден, мүктерден, лишайлардан және бауырлы еңбешіктерден тұратын тундра. Бұл өсімдіктер жер бетін көбінесе немесе толығымен жабады. Топырақ әдетте ылғалды, ұсақ дәнды және көбінесе дөңгелектелген болады.
Rush/grass, forb, cryptogam tundra covers the New Siberia Island. It is tundra consisting mostly of very low growing grasses, rushes, forbs, mosses, lichens, and liverworts. These plants either mostly or completely cover the surface of the ground. The soils are typically moist, fine grained, and often hummocky.
Тарих
1806 жылы орыс зерттеушісі Яков Санников Жаңа Сібір аралына еуропалықтардың арасында алғаш рет аяқ басқан адам болды. Ол оны Семен мен Лев Сироватский саудагерлер қаржылаған бірнеше аң ауру экспедицияларының бірі барысында тапқан.
Russian explorer Yakov Sannikov was the first recorded European to set foot on New Siberia Island, in 1806. He discovered it during one of several hunting expeditions financed by merchants, Semyon and Lev Syrovatsky.