Кіріспе

Батыс Германияның анархистік белсенділер тобы (1972–80)

2 маусым қозғалысы (link=) – Батыс Берлинде орналасқан Батыс Германияның анархистік белсенділер тобы. 1972 жылдың қаңтарынан 1980 жылға дейін белсенділік танытқан бұл анархистік топ Германиядағы сол кездегі белсенді топтардың санатында болды. 2 маусым қозғалысы Қызыл Армия фракциясының (Бадер-Майнхоф тобы) идеологиясын бөліспесе де, олар одақтас болды. Бұл қозғалыс Германиядағы марксистік әріптестерінен гөрі аз ықпалға ие болды және Батыс Берлин мэрігіне үміткер Питер Лоренцті ұрлауымен танымал. Саяси топ «Коммуна 1» мен белсенділер тобы «Тупамарос Батыс Берлин» күлінен туған 2 маусым қозғалысы 1971 жылдың шілдесінде құрылды. Томас Вайсбеккер, Майкл Бауман және Георг фон Раухтың сот процесінде де шабуыл жасағаны үшін Бауман мен Вайсбеккерге кепілдікпен босату туралы шешім қабылданды. Босату туралы хабарланған кезде, басқа да қылмыстар үшін он жылға бас бостандығынан айырылуы мүмкін Раух Вайсбеккер болып көрсеніп, Бауманмен бірге сот залынан шығып кетті. Екеуі бірден жасырынып кетті. Вайсбеккер өзінің кім екенін мәлімдегеннен кейін босатылды. Олардың қашуынан кейін 2 маусым қозғалысы құрылды. Қызыл Армия фракциясынан (RAF) өзгеше, 2 маусым қозғалысы марксистік емес, анархистік болды. Ұйымның аты неміс студенті Бенно Онесоргтың Батыс Берлин полиция қызметкері Карл Хайнц Курраспен Иран шахы Мохаммед Реза Пахлавидің Германияға жасаған мемлекеттік сапарына қарсы наразылық кезінде атылып өлтірілуіне байланысты таңдалды, себебі наразылық жасаушылар полиция тарапынан шабуылға ұшыраған. Оның өлімі Батыс Германиядағы солшыл қозғалысты күшейтіп, саясаткерлер мен белсенділерге әсер етіп, мемлекеттік емес зорлық-зомбылық құралдарын қолдануға әкелді. Ұйым RAF сияқты кең танылмаса да, 2 маусым қозғалысы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі неміс солшыл милитаризмінің алғашқы кезеңіндегі ең белгілі ұйым болды. Алғашында «Коммуна 1» қатысушысы болған ол, революциялық қызметке қатысқан оның әзіл-қалжыңға толы көзқарасы оны өзі және көпшілік үшін «күлкілі партизан» деп атауға себеп болды. 1967 жылы Тюфель тұтқындалғаннан кейін Батыс Германияда белгілі бір мәртебеге ие болды. Тюфельдің АҚШ вице-президенті Хьюберт Хамфриді өлтіруге талпынысы және мемлекетке қарсы қызметтері айыпталғанмен, ол ақталды. Оның күлкілі бейнесі тұтқындалғаннан кейін қалыптасты, өйткені ол және оның серіктестері «бомба» ретінде пайдаланылатын ұн пудингі мен йогурт қоспасымен сұраққа тартылды. 1967 жылдың 2 маусымында Тюфель тағы да тұтқындалды, бұл жолы Бенно Онесоргтың қазасына әкелген тәртіпсіздікке себеп болды деп айыпталды. Ол бұл жолы алты ай түрмеде отырды. 1975 жылы Тюфель Питер Лоренцті ұрлауда айыпталып, сотқа дейін бес жыл қамауда болды. Сотта ол сол кезде дәретхана орындықтарын шығаратын зауытта жұмыс істегенін дәлелдеді, бірақ бәрібір түрлі айыптаулар бойынша айыпталып, бес жылға сотталды, ол мерзімді өтеген еді. 2 маусым қозғалысы нақты идеологияны немесе мақсатын қалыптастырмаса да, Тюфельдің саяси белсенділігі оның ата-анасының буынына деген жеккөрушілігіне негізделген. Оның жасындағы көптеген студенттер мен белсенділер сияқты Тюфель де бұрынғы буынның нацистік режиміне ашуланып, Германиядан оның бейнесін жоюға тырысты. Наразылықтың көп бөлігі нацистік режимде рөл атқарғандарға, әсіресе өз әрекеттері үшін жауапкершілік алмағандарға бағытталған.

Бомбалау, адам ұрлау және басқа да зорлық-зомбылық әрекеттері

Питер Лоренцті ұрлаудан басқа, бұл топ көптеген басқа шабуылдармен де танымал. 2 маусым қозғалысы шабуылдар жасағанда көбінесе оттық қару қолданды, бірақ жарылғыш құрылғыларды да пайдаланды. 1971 жылдың 4 желтоқсанында Батыс Берлин қаласында Қызыл Армия фракциясының тығын үйі табылғаннан кейін өткізілген кең ауқымды іздеу барысында 2 маусым қозғалысының үш мүшесі қара киім киген полицеймен атысты. Георг фон Раух қаза тапты, ал Михаэль Бауман мен тағы бір партизан қашып кетті. 1972 жылдың 2 ақпанында 2 маусым қозғалысы Батыс Берлиндегі Британдық яхта клубында болған жарылысқа жауапкершілікті өз мойнына алды. Шабуыл кеме инженерін өлтірді, кейін бұл Ирландия Республикалық Армиясына көмек көрсету мақсатында жасалғаны анықталды. 1974 жылдың ақпан айында өткен сот процесінде 2 маусым қозғалысының және басқа да радикалды топтардың өкілдері сот үйінің сыртында тәртіпсіздік тудырды.

Тұтқындалу және қашу

Ұйым тарихының барысында бірнеше маңызды тұтқындаулар 2 маусым қозғалысының мүшелерінің түрмеге қамалуына әкелді. 1972 жылдың 29 наурызында Билефельдте болған оқ атысы салдарынан ешкім жарақаттанбағаннан кейін Тилл Мейер ұсталды. Желтоқсан айында ол полицейді өлтіруге талпынғаны үшін кінәлі деп танылып, үш жылға бас бостандығынан айырылды. 1972 жылдың 19 сәуірінде төрт жүз полиция қызметкері Георг фон Раух Хаусқа шабуыл жасады. Жақында болған жарылыстарға қатысты айғақтар табылды, бірақ шабуыл кезінде 2 маусым қозғалысының мүшелері сол жерде болған жоқ. 27 адам сұраққа алынды. Қызыл Армия фракциясының және 2 маусым қозғалысының бірнеше түрмедегі жақтастарын босату мақсатында, экстремистер Лоренцтің мойнында "Питер Лоренц, 2 маусым қозғалысының тұтқыны" деп жазылған тақтамен суретін жариялады. 1975 жылдың 5 наурызында Питер Лоренц түн ортасында, Батыс Германия үкіметі оның ұрлаушыларының талаптарын орындағаннан кейін алты сағаттан соң босатылды. Ол Вильмерсдорф ауданына жетіп, телефон кабинасына барып, әйелі Марианнаға алты күндік қиындықтардың аяқталғанын айту үшін қоңырау шалды.

Тарату

1980 жылдың 2 маусымында 2 маусым қозғалысы «Франкфуртер Рундшау» неміс газетіне жолдаған хатында олар таратылғанын және Қызыл Армия фракциясымен біріккенін жариялады.