Джон Дуглас Рейнольдс: Канада саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Джон Дуглас Рейнольдс (19 қаңтар 1942 жылы туған) – канадалық саясаткер. Ол 1997 жылдан 2006 жылға дейін Канада Парламентінің Төменгі палатасында Батыс Ванкувер – Күн сәулесі жағалауы – Теңізден Көк елге дейінгі округінің депутаты және бұрынғы Федералды оппозиция жетекшісі болды. Ол 1970-ші жылдары да депутат болған, сондай-ақ 1980-ші және 1990-шы жылдары Британдық Колумбия провинциясында саясатпен айналысқан.

Өмір және мансап

Ол алғаш рет 1972 жылы Прогрессивті консерваторлар партиясының кандидат ретінде Парламентке сайланды және 1974 жылы қайта сайланды. 1977 жылы Джо Кларкпен болған келіспеушіліктерден кейін қызметтен кетті. 1983 жылдан бастап Британдық Колумбияның Әлеуметтік несие партиясында белсенді болып, Британдық Колумбия заң шығару жиналысының спикері және министр (Қоршаған орта министрі) қызметтерін атқарды. 1986 жылы Әлеуметтік несие партиясының басшылық конференциясында кандидат болды және бесінші орын алды. 1991 жылға дейін провинциялық саясатта болды, бірақ қайта сайлануға тырысқанда жеңіліске ұшырады. Рейнольдс 1997 жылы Реформа партиясының депутаты ретінде Парламентке оралды және Бас оппозициялық қамшысы болып тағайындалды. Реформа партиясы Канадалық Альянсқа біріккен кезде бұл лауазымында қалды. 2001 жылы Стоквелл Дейдің фракциясындағы бүлік пен Чак Стреллдың Палата басшысы лауазымынан кеткенінен кейін, оның орнына Рейнольдс тағайындалды. Дей Альянс басшысынан кеткеннен кейін Рейнольдс партияның уақытша басшысы және оппозиция жетекшісі болып сайланды және Стивен Харпер жаңа партия басшысы болып сайланғанға дейін қызмет етті. Рейнольдс 2005 жылдың 24 қаңтарында Палата басшысы лауазымынан кетті, бірақ 2006 жылғы федералды сайлауда зейнетке шыққанға дейін сайлау округінің депутаты болып қалды. Ол Британдық Колумбиядағы консерваторлардың сайлау кампаниясын үйлестірді. Сайлаудан кейін, нәтижесінде консерваторлар азшылық үкімет құрғаннан кейін, Харпер Рейнольдстың либерал министр Дэвид Эмерсонды өзінің үкіметінде министр болып жұмыс істеуге шақыруын сұрады. Эмерсон ақыры ұсынысты қабылдады, бұл кең ауқымды сынға алып келді. Алайда, Белинда Стронаштың консерваторлардан либералдарға өтуін қатты сынаған Рейнольдс Ванкувердің қалалық газеттерінің біріне Эмерсонның консерватор болғанына «өте қуанғанын» айтты және Эмерсонның солшыл көзқарастағы Ванкувер округінің халқы бұл келісімнен көп пайда тапқанын мәлімдеді. «Олар оппозициядағы біреудің орнына, жаңа үкіметте министр болып отырған адамға ие болды», деді ол. Рейнольдс өлім жазасын қолдайды.

He was first elected to Parliament as a candidate of the Progressive Conservatives in 1972 and was re elected in 1974. He resigned in 1977 after a series of disagreements with Joe Clark. Beginning in 1983, he was active in the Social Credit Party of British Columbia and served as speaker of the British Columbia Legislative Assembly and as a cabinet minister (Minister of Environment). In 1986, he was a candidate at the Social Credit leadership convention coming in fifth. He remained in provincial politics until 1991 when he was defeated in his bid for re election. Reynolds returned to parliament in 1997 as a Reform MP and served as Chief Opposition Whip. He remained in this role when the Reform Party was folded into the Canadian Alliance. When Stockwell Day faced a revolt in his caucus in 2001 and Chuck Strahl resigned as House leader, Reynolds was named in his place. When Day resigned as Alliance leader, Reynolds was chosen as interim party leader and leader of the opposition and served until Stephen Harper was elected the new party leader. Reynolds resigned as House leader on January 24, 2005, but continued as MP for his riding until his retirement at the 2006 federal election. He was the coordinator of the Conservative campaign in British Columbia. On the day after the election, which resulted in a Conservative minority government, Harper asked Reynolds to approach Liberal minister David Emerson about crossing the floor and serving as a minister in Harper's government. Emerson eventually accepted the offer, which triggered a firestorm of criticism. However, Reynolds, who had strongly criticized Belinda Stronach's switch from the Conservatives to the Liberals, told a suburban Vancouver newspaper that he was "very happy" that Emerson was a Conservative and claimed that the people of Emerson's left leaning Vancouver riding got the better end of the bargain. "Instead of having someone in opposition," he said, "they have someone who is a cabinet minister of a new government." Reynolds supports the death penalty.