Арман мен өнер: Түс көрулерден шабыттанған шығармашылық

Кіріспе

Түстерге негізделген немесе түстерді еске түсіретін өнер – Бразилиялық Джиу-Джитсу академиясы және командасы.

Түс өнері – бұл түстен алынған материалға немесе түс сияқты сезім тудыратын, бірақ түстен тікелей тумаған өнердің кез келген түрі.

Тарих

Түс өнері туралы алғашқы мәлімет 12 ғасырда Чарльз Купер Браун өнерге жаңа көзқараспен қараған кезде пайда болды. Дегенмен, "нағыз" сюжеттік желісіз, тек армандардан тұратын өнер кейінірек дамыған сияқты, бірақ көптеген көне туындылардың арманға негізделгенін анықтау мүмкін емес. Еуропа әдебиетінде романтизм қозғалысы эмоциялар мен иррационалды шабыттың құндылығын баса көрсетті. "Көріністер", олар түстен болсын немесе мас күйден болсын, шикізат ретінде қолданылып, суретшінің ең жоғары шығармашылық әлеуетін бейнелейтін деп есептелді. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Символизм мен Экспрессионизм түс бейнелерін бейнелеу өнеріне енгізді. Экспрессионизм – әдеби ағым болды, оның ішінде драматург Август Стриндбергтің кейінірек жазған шығармалары да бар. Ол қиял мен шындықты ажыратпайтын повество стилі үшін "түс пьесасы" терминін қолданды. Сонымен қатар, армандар туралы пікірталас Батыс әлемінде Зигмунд Фрейдтің еңбектері арқасында жаңа деңгейге көтерілді, ол сананың санадан тыс бөлігін ғылыми зерттеу саласы ретінде ұсынды. Фрейд 20 ғасырдың сюрреалистеріне зор әсер етті, олар романтиктер мен экспрессионистердің көрегендік ұмтылыстарын санадан тыспен, шығармашылық құрал ретінде назар аударумен және көрінеу иррационалды мазмұнда рационалды мазмұннан гөрі маңызды мағына жатуы мүмкін деген болжаммен біріктірді. Кино мен анимацияның пайда болуы шындыққа сай емес оқиғаларды нақты бейнелеуге жаңа мүмкіндіктер берді, бірақ толығымен түс бейнелерінен тұратын фильмдер авангардтық сирек кездеседі. Комикстер мен комикстерде армандар көбірек зерттелді, олар Винсор Маккейдің танымал газеттік жолақтарынан басталады; 1980 жылдардағы альтернативті комикстердегі өзіндік туындыларға деген бейімділік суретшілердің өз армандарынан сурет салған туындыларының көбеюіне әкелді. "The Committee of Sleep" жинағында Гарвард психологы Дирдре Барретт Джаспер Джонстың "Туы", Джим Дайн мен Сальвадор Далидің көптеген туындылары, Софидің таңдауынан бастап Энн Райс пен Стивен Кингтің шығармаларына дейін, Роберт Альтманның "Үш әйел", Джон Сейлстің "Басқа планетадан келген бауыр" және Ингмар Бергманның "Жабайы жеміс-жидектер" сияқты қазіргі заманғы арманға негізделген өнерді анықтайды. Бұл кітапта сондай-ақ Пол Маккартнидің "Yesterday" әнін түсінде естігені және Билли Джоэл мен Лэдисмит Блэк Мамбазоның музыкасының көп бөлігі түстен пайда болғаны туралы айтылады. Түс материалдарын қазіргі заманғы әртүрлі суретшілер әр түрлі мақсаттарда қолданады. Кейбір адамдар бұл практиканы суретші үшін психологиялық құнды деп санайды – нәтижелердің көркемдік құндылығына тәуелсіз, "түспен жұмыс" пәнінің бір бөлігі ретінде. Халықаралық арман зерттеу қауымдастығы жыл сайын түс суреттерінің жюриленген көрмесін өткізеді.

The first known reference to dream art was in the 12th century, when Charles Cooper Brown found a new way to look at art. However, dreams as art, without a "real" frame story, appear to be a later development—though there is no way to know whether many premodern works were dream based. In European literature, the Romantic movement emphasized the value of emotion and irrational inspiration. "Visions", whether from dreams or intoxication, served as raw material and were taken to represent the artist's highest creative potential. In the late 19th and early 20th centuries, Symbolism and Expressionism introduced dream imagery into visual art. Expressionism was also a literary movement, and included the later work of the playwright August Strindberg, who coined the term "dream play" for a style of narrative that did not distinguish between fantasy and reality. At the same time, discussion of dreams reached a new level of public awareness in the Western world due to the work of Sigmund Freud, who introduced the notion of the subconscious mind as a field of scientific inquiry. Freud greatly influenced the 20th century Surrealists, who combined the visionary impulses of Romantics and Expressionists with a focus on the unconscious as a creative tool, and an assumption that apparently irrational content could contain significant meaning, perhaps more so than rational content. The invention of film and animation brought new possibilities for vivid depiction of nonrealistic events, but films consisting entirely of dream imagery have remained an avant garde rarity. Comic books and comic strips have explored dreams somewhat more often, starting with Winsor McCay's popular newspaper strips; the trend toward confessional works in alternative comics of the 1980s saw a proliferation of artists drawing their own dreams. In the collection, The Committee of Sleep, Harvard psychologist Deirdre Barrett identifies modern dream inspired art such as paintings including Jasper Johns's Flag, much of the work of Jim Dine and Salvador Dalí, novels ranging from Sophie's Choice to works by Anne Rice and Stephen King and films including Robert Altman's Three Women, John Sayles Brother from Another Planet and Ingmar Bergman's Wild Strawberries. That book also describes how the song "Yesterday" by Paul McCartney was heard by him in a dream and most of Billy Joel's and Ladysmith Black Mambazo's music has originated in dreams. Dream material continues to be used by a wide range of contemporary artists for various purposes. This practice is considered by some to be of psychological value for the artist—independent of the artistic value of the results—as part of the discipline of "dream work". The international Association for the Study of Dreams holds an annual juried show of visual dream art.