Бентли каналы – тарихи, қазіргі кезде қолданылмайтын Бирмингем каналдарының бөлігі. Уолверхэмптон, Уиленхолл, Уолсолл арқылы өтеді. 1960-жылдары жабылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бентли каналы – Бирмингем каналдары жүйесінің бір бөлігі болған, қазіргі кезде қолданылмайтын канал. Оның өте қысқа бөлігі Вулвергемптон қаласындағы Уирли және Эссингтон каналымен қосылатын жерде сақталған. Одан бастап ол негізінен оңтүстік-шығысқа қарай Уилленхолл және Уолсолл қалалары арқылы жүріп, Ансон тармағымен және осылайша Уолсолл каналымен байланысады. Басты арна 1843 жылы ашылды, ал Нечелл Холл тармағы екі жылдан кейін салынды. Тармақ 1953 жылы, ал басты арна 1960 жылдардың басында жабылды.
The Bentley Canal is an abandoned canal that was part of the Birmingham Canal Navigations. A very short section still exists where it joins the Wyrley and Essington Canal in Wolverhampton. From there it headed generally southeast through Willenhall and Walsall and connected with the Anson Branch and thus the Walsall Canal. The main line opened in 1843, with the Neachell Hall Branch following two years later. The branch closed in 1953 and the main line in the early 1960s.
Тарих
1820 жылы Бирмингем канал компаниясы бірігу мақсатында Уирли және Эссингтон каналына жүгінді. Бұл ұсыныс қабылданбады, бірақ 1825 жылдан бастап Валсолл аймағындағы кеншілер екі жүйенің арасында қосылыс жасауды талап етті. Бірнеше жыл бойы ешқандай өзгеріс болмады, алайда 1837 жылы Уолсолл қалалық кеңесі екі компанияны да мәселені шешуге итермелеуге кірісті. Ұзақ даулардан кейін Уирли және Эссингтон компаниясы Уолсоллде қосылыс құрылысын жүзеге асыруға рұқсат беру үшін Парламент актісін алуға дайын екенін мәлімдеді, нәтижесінде Бирмингем канал компаниясы бірігуге келісім берді. Екеуі де 9 ақпан 1840 жылы іс-қимылға түсу туралы келісімге қол қойды, ал сәуір айында Парламент актісі қолдау тапты. Бентли каналы екі жүйе арасындағы үш байланыстың бірі болды. Қалған екеуі – Уолсолл каналының солтүстік бөлігін Бирчиллс қосылысына жалғастыратын Уолсолл қосылыс каналы және Там аңғары каналы мен Уирли және Эссингтон каналының Доу-Энд тармағы арасындағы Рушалл каналы. 1828 жылы компания Риджакрге филиалды құрылып бітірді, бұл үлкен шығындарға байланысты болды, және Бентли филиалы үшін 7 135 фунт стерлингтік смета қабылданды. Алайда, олар негізгі саммитінің деңгейін төмендетуге қатысты үлкен жобаның ортасында болды, сондықтан Бентли филиалына қатысты қосымша шаралар қабылданбады. 1839 жылы инженерлер Уолкер және Берджесс мырзалардың басшылығымен Тейм-Вэлли каналының құрылысы басталды. Джеймс Уолкер оны Парламент актісінде көрсетілгеннен өзгеше бағытта салуды ұсынды, және комитет оның түзетілген жоспарларын мақұлдады. Жер иелері жаңа бағытқа қарсылық білдірген кезде комитет бастапқы бағытқа оралуға келісті, бірақ Уолкер ашуланып, оларға ұзын хат жазды. Олар қайта қарастырып, Уолкердің жаңа бағытын қолдауға келісті, осы мақсатта Парламенттің жаңа актісін алды. 1840 жылдың тамызына қарай Тейм-Вэлли каналының құрылысы жақсы дамыды, ал Уолкер Бентли каналына көңіл бөлді. Ол актіде рұқсат етілген он шлюзден бас тартуды және оның орнына екі деңгейлі канал салуды ұсынды: біреуі Ансон тармағынан Валсолл деңгейінде басталып, жоғары жерге дейін мүмкіндігінше жалғасады, екіншісі Вуд Гриннен Портобеллоға дейін сол деңгейде салады. Комитет оған қайтадан келісті. Тегіс каналдар үшін тендерлер қабылданды, алынған бағалар 11 300 фунт стерлингтен 27 691 фунт стерлингке дейін ауытқып, ең арзан ұсыныс қабылданды, оның 4% Уолкер мен Берджесске берілді. 1841 жылдың маусым айында комитет Бентли филиалын төрт шлюз арқылы Веднесфилд деңгейіне қосу жоспарларын мақұлдады, содан кейін Уирли және Эссингтон каналына қарай жалғастырды. Веднесфилд бөлігінің құны 6 850 фунт стерлинг деп бағаланды, ал тендерлер 19 208 фунт стерлингтен 28 500 фунт стерлингке дейін болды. Алынған он үш тендердің ішінде ең арзан ұсыныс таңдалып алынды. Нәтижесінде, бұл Парламенттік бағытты қалпына келтірді, Уолкердің деңгейлі каналдарының орнына. Джон Мерри 1842 жылдың қазан айындағы прогресс туралы есеп берді, әр көпірде тоқтату тақталары үшін ойыстар бар екенін және олардың барлығы темір пластиналармен жабдықталғанын атап өтті. Шлюздердің үстіндегі қақпа тастары Дербишир тасынан жасалған, ал кіреберістерде кірпіш қабырғаларын зақымданудан қорғау үшін темір қорғағыштар орнатылған. Әр шлюзде жеңілдеткіш және тіреу арқылы басқарылатын бір ғана жапқыш болды. Мерри каналды 1843 жылдың қаңтарына қарай ашуға болады деп болжаған, бірақ ашылу 28 сәуірге дейін кейінге қалды. Одан кейін Уолкердің Вуд Грин тармағын салу жоспары тоқтатылды. Салынған канал 3,4 мильге (5 км) созылып, 10 шлюзден өтті. 1960 жылдары ол тоқырап қалды. Нечелл филиалы – 1 км-ге созылған қысқа филиал, ол 1845 жылы Нечелл Холл кенішіне қызмет ету үшін ашылып, 1953 жылы жабылды.
In 1820, the Birmingham Canal Company had approached the Wyrley and Essington Canal, with a view to amalgamation. This had been declined, but from 1825 mineowners in the Walsall area petitioned for a junction between the two systems. Nothing happened for some years, but in 1837, Walsall Town Council began pushing both companies for a solution. After much disagreement, the Wyrley and Essington announced that they were ready to apply for an Act of Parliament to authorise the construction of a junction at Walsall, which led to the Birmingham Canal Company agreeing to amalgamation. Both signed an agreement to proceed on 9 February 1840, and an Act of Parliament was obtained to April to authorise the move. The Bentley Canal was one of three links between the systems built shortly afterwards. The other two were the Walsall Junction Canal, which linked the north end of the Walsall Canal to Birchills Junction, and the Rushall Canal, between the Tame Valley Canal and the Daw End Branch of the Wyrley and Essington. In 1828, the Company completed a branch to Ridgeacre at huge cost, and accepted an estimate for the Bentley Branch of £7,135, but they were in the middle of a much bigger enterprise, to lower the level of their main summit, and no further action appears to have been taken concerning the Bentley Branch. In 1839, work on the Tame Valley Canal began, under the direction of Messrs Walker and Burgess, who were the engineers. James Walker suggested that it should be built following a different line to that specified in the Act of Parliament, and the committee approved his revised plans. When there was opposition to the new line from landowners, the committee agreed to revert to the original line, but Walker was infuriated, and wrote a long letter to them. They reconsidered, and agreed to proceed with Walker's new line, for which they obtained a new Act of Parliament. By August 1840, work on the Tame Valley Canal was progressing well, and Walker turned his attention to the Bentley Canal. He suggested that they dispense with the ten locks authorised by the Act, and instead build two sections of level canal, one running from the Anson Branch at the Walsall level, continuing as far as was possible before higher ground prevented further progress, and another running from Wood Green to Portobello, on the same level. The committee again agreed with him. Tenders were invited for the level canals, and prices received ranged from £11,300 to £27,691. The cheapest one was accepted, with four per cent of the cost going to Walker and Burgess. In June 1841, the committee approved plans to connect the Bentley Branch to the Wednesfield level through four locks, and then proceeding to the Wyrley and Essington Canal. The Wednesfield section was estimated to cost £6,850, and tenders for the whole thing ranged from £19,208 to £28,500. Of the thirteen tenders received, they opted for the cheapest. Effectively, this reinstated the Parliamentary line, in place of Walker's level canals. John Merry reported on progress in October 1842, noting that there were grooves for stop planks at every bridge, and they were all fitted with iron plates to prevent ropes wearing away the brickwork. Coping stones along the top of the locks were of Derbyshire stone, and the entrances to the locks had iron fenders to prevent damage to the brickwork. Each lock had a single paddle, operated by a windlass and rack. Merry had suggested that the canal would be open by January 1843, but the opening was delayed until 28 April. Soon afterwards, Walker's plan for the level Wood Green branch was dropped. The canal as built ran for 3.4 mile (5 km) through 10 locks. It fell into dereliction in the 1960s. The Neachells Branch was a short branch of 0.4 mile (1 km) which opened in 1845 to serve Neachell Hall Colliery and closed in 1953.
Бағыт
Бентли каналы Уирли және Эссингтон каналынан Веднесфилд тоғысында бөлініп шықты. Құйма темірден жасалған көпір тоғысқа дейін созылып, қазірге дейін сол жерде тұр. Ол 19 ғасырдың ортасына жатады және II санаттағы қорғалатын ескерткіш. Каналдың қысқа бөлігі суда қалып, Nickelodeon жағасындағы пабқа қайық тоқтату орындары ретінде пайдаланылады. Бірінші шлюз сулы бөлігінің шығысына орналасқан, одан кейін тағы екеуі салынды. Бұл жерде канал шығысқа қарай бағытталған, ал қайық жолы оңтүстік жағалауда орналасқан. Каналдың екі жағында ескі карьерлердің іздері сақталған, ал 1950 жылдары солтүстік жағалауда металл өңдеу зауыты жұмыс істеді. Брэдберн көпірі үшінші шлюздің соңғы бөлігінен теміржолдың қосымша жолы арқылы өтеді. Көпірден кейін Вулвергемптон металл зауыты оңтүстік жағалауды алып, солтүстік жағалауда құю фабрикасы орналасқан, бірақ 1902 жылы ол шоколад және кондитерлік өнімдерді өндіретін жұмыс болды. Төртінші шлюз Уэлл-Лейн көпірінен бұрын орналасқан. Осы аралықта, Нечеллс көпіріне дейін солтүстік жағалауда металл өндірісі және бау-бақшалар, ал оңтүстік жағалауда шкафтар мен екі бояу фабрикасы болды. Канал жабылғаннан кейін бұл аймақтың бәрі қайта жаңартылды, бірақ Уэлл-Лейн және Нечеллс-Лейн бастапқы бағыттарын сақтап қалды. Келесі бөлікте тағы екі шлюз орналасқан, ал екінші шлюзден төмен Мерриллс Холл көпірі Мерриллс Холл-Лейн арқылы өтеді. Солтүстік жағалауда темір зауыты мен спорт алаңы орналасқан, олар 1938 жылы бау-бақшалар болған. Каналға жақын боулинг алаңы орналасқан, ал осы жерде жаяу жүргіншілер көпірінен өтуге болады. Reliance Works оңтүстік жағалауда болат құбырлар өндірді және канал мен теміржолдың арасында орналасқан. Көпірден кейін Нечеллс бұрылысы көпірі қайық жолын алып өтеді. Бұл тармақ тікелей оңтүстікке қарай бағытталған. Ол теміржол көпірінен өтуге дейін тағы бір жаяу жүргіншілер көпірінен өтеді. Уэднесфилд кеңесінің ағынды суларды тазарту зауытының тұндыру резервуарлары, сүзгілер және шлам жинағыштар бұл тармақтың шығыс жағалауын алып тұрды. Бұрын шығысқа қарай қысқа тармақ көмір шахтасына қызмет еткен, содан кейін Уотер-Лейн каналдан өтеді. Одан әрі кең алап каналдың шығысында орналасқан Нейчелл Холл кеніне қызмет еткен, бірақ ол 1919 жылы қолданыстан шығарылған. Негізгі каналға оралып келсек, шикізілмеген болат құбырларын өндіретін зауыт солтүстік жағалауда, ал газ пештері оңтүстік жағалауда орналасқан. Хилл көпірі канал арқылы жаяу жүргіншілерге арналған жол болды. Электр бағаналары көлеңке түсірген Fly Bridge көпірінде тағы бір жаяу жүргіншілер жолы бар. Reliance Brass Foundry оңтүстік жағалауда орналасқан, Fibbersley көпірінен бұрын, қазір B4484 тас жолынан өтеді. Одан әрі, каналдың бағыты әлі де тұрғын үйлердің солтүстігінде анық көрінеді. Дингл көпірі Dingle Lane аяғынан жаяу жүргіншілерге өтуге мүмкіндік берді, ал Монмер-Лейнде екі көпір болды, біреуі жолға, екіншісі батысқа қарай жаяу жүргіншілерге арналған. Оңтүстік жағалауда өнеркәсіптік аймақ орналасқан, өйткені канал оңтүстік-шығысқа қарай бұрылды. Спринг-Бэнк көпірінен кейін кемежай мен қысқа тармақ болды, оның үстінде қайық жолы бар, ол Спринг-Вейл темір құю фабрикасына қызмет етті, кейіннен ол Спринг-Вейл штамптау фабрикасына айналды. Одан кейін канал солтүстік жағалаудағы Шорт-Хит кірпіш зауытының және оңтүстік жағалаудағы Спринг-Банк кірпіш зауытының қалдықтары арасынан өтеді. Екі шлюз болды, олардың арасында солтүстікке қарай кішкентай тармақ және кемежай орналасқан. Sandbeds Bridge Чарльз көшесі мен Стрингерс-Лейнді байланыстырды, одан кейін үшінші шлюз теміржол көпірінің астында орналасқан. Бұл бөлімдегі төртінші шлюз Кларк-Лейн көпірінен бұрын, қазір A462 тас жолынан өтеді. Ферма көпірі Дурхэм даңғылының соңына қосылды. Канал оңтүстікке қарай бұрылып, Каунти-Бридждегі Вулвергемптон-Роуд-Уэст (қазіргі B4464, бұрын A454) астынан өтеді және Хопьярд-Бриджде оңтүстік-шығыс бағытын жалғастырады. Екі көпірдің арасындағы солтүстік жағалауда үлкен зират орналасқан. Пендлбери кені осы көпірден кейін оңтүстік жағалауды алып, кішкентай тармағы мен қайық жолы бар. Бұл жерде каналдың бағытын көру мүмкін емес, өйткені оның орнында Каунти Бридж бастауыш мектебі орналасқан. Мектептен тыс жерде Бентли Роуд Норт Бентли Лэйн көпірімен қиылысады, ал канал Бентли Милл көпіріне жақын Ансон тармағына қосылады. Ансон тармағы енді кемемен жүзуге жарамсыз, бірақ әлі де ішінара суландырылған.
The Bentley Canal left the Wyrley and Essington Canal at Wednesfield Junction. A cast iron bridge carried the towpath over the junction, and is still in situ. It dates from the mid nineteenth century, and is a grade II listed structure. A short section of the canal remains in water, and is used for moorings for the Nickelodeon canalside pub. The first lock was located immediately to the east of the watered stub, and was followed by two more. The canal is heading east at this point, and the towpath was located on the south bank. The remains of old quarries were on both sides of the canal, and there was a metal works washing plant on the north bank in the 1950s. Bradburn's Bridge carried a railway siding over the tail of the third lock. Beyond the bridge, Wolverhampton Metal Works occupied the south bank and there was a foundry on the north bank, although it had been a chocolate and confectionery works in 1902. The fourth lock was immediately before Well Lane Bridge. Between here and Neachells Bridge, there was a metal recovery works and allotment gardens on the north bank, and a cabinet works and two colour works to the south. This whole area has been redeveloped since the canal closed, although Well Lane and Neachells Lane still follow their original courses. Two more locks occupied the next section, with Merrills Hall Bridge carrying Merrills Hall Lane over the canal just below the second. On the north bank were a steel works and a sports ground, which had been allotment gardens in 1938. A bowling green was nearest the canal, and a footbridge crossed it at this point. Reliance Works manufactured steel tubes on the south bank, and was sandwiched between the canal and a railway line. Beyond the bridge, Neachells Junction Bridge carried the towpath over the Neachells Branch. The branch headed due south. Another footbridge crossed it before it passed under a railway bridge. The settling tanks, filter beds and sludge beds of the Wednesfield Council sewage treatment works occupied the east bank of the branch beyond the bridge. A short arm to the east once served a coal mine, after which Water Lane crossed the canal. Beyond it, a wide basin served the Neachell Hall colliery, situated to the east of the canal, but disused by 1919. Returning to the main line, the Weldless Steel Tube Works were located on the north bank, and a gas furnace plant was to the south. Hill's Bridge carried a footpath over the canal. Fly Bridge, which was overshadowed by electricity pylons, carried another footpath. The Reliance Brass Foundry occupied the south bank just before Fibbersley Bridge, which now carries the B4484 road. Beyond it, the course of the canal is still clearly defined to the north of a housing estate. Dingle Bridge allowed walkers to cross from the end of Dingle Lane, while at Monmer Lane, there were two bridges, one to carry the road and a separate footbridge immediately to the west. An industrial estate occupied the south bank, as the canal turned towards the south east. After Spring Bank Bridge, there was a wharf and a short arm, with a towpath bridge over it, which served the Spring Vale iron foundry, which later became the Spring Vale stamping works. Next the canal passes between the remains of Short Heath Brick Works on the north bank and Spring Bank Brick Works on the south. There were two locks, with a small arm and wharf to the north, between them. Sandbeds Bridge connected Charles Street and Stringers Lane, beyond which a third lock was located beneath a railway bridge. The fourth lock on this section was just before Clarke's Lane Bridge, now carrying the A462 road. Farm Bridge joined the end of Durham Avenue. The canal turned to the south to pass under Wolverhampton Road West (now the B4464, formerly the A454) at County Bridge, and resumed its south easterly course at Hopyard Bridge. A large cemetery occupies the north bank between the two bridges. Pendlebury Colliery occupied the south bank beyond the bridge, and had a small arm with a towpath bridge. The course of the canal is no longer visible from here, as its route is occupied by County Bridge Primary School. Beyond the school, Bentley Road North crossed at Bentley Lane Bridge, and the canal continued to join the Anson Branch just below Bentley Mill Bridge. The Anson Branch is no longer navigable, but is still partially watered.