Ұлыбритания монархтарының тақылымдарының тарихы

Кіріспе

Ұлыбритания монархына қатысу жолы

Британ монархының дәл атағы жылдар бойы өзгеріп келген. Ол монархтың өзі таңдап, ресми түрде жариялайды. 2022 жылы Карл III патша Ұлыбританияның Жеке кеңесімен таққа отырғаны жарияланды:

Сувереннің стилі

Англияның англосаксон патшалары көптеген түрлі стильдерді қолданды, соның ішінде «Англосаксон патшасы» және «Англия патшасы». Кейбір монархтар одан да үлкен атауларды қабылдады; мысалы, Эдред «Англосаксон, Нортумбриялықтар, бейімдеушілер және британдықтар патшасы» деген атауды қолданды. Кейде бұл атаулар әсем есімдермен бірге келді; мысалы, Этельстан «Англия патшасы, Құдіретті Құдайдың оң қолымен бүкіл Британия патшалығының тағына көтерілген». Шотландияда монархтың басты атауы «Шотландия королі/королевасы» болды, «Шотландияның» емес (бірақ соңғысы да кездесетін). Англияның алғашқы норманды монархы Вильгельм I «Англия патшасы» деген қарапайым атауды қолданды. Оның ізбасары Вильгельм II «Құдайдың рақымымен» деген сөзді тұңғыш рет қолданды. Генрих I 1121 жылы «Нормандия герцогы» атауын қосты, бірақ ол Нормандияны 1106 жылы ағасы Роберттен тартып алды. 1152 жылы Генрих II Элеонора Аквитандықпен некелесіп, көптеген француз иеліктеріне ие болды; көп ұзамай ол өзінің атауына «Аквитандықтар герцогы» және «Анжу графы» деген атауларды қосты. «Англия патшасы», «Нормандия герцогы», «Аквитания герцогы» және «Анжу графы» 1199 жылы король Джон таққа отырғанға дейін қолданыста болды, содан кейін олар «Англия патшасы», «Нормандия герцогы», «Аквитания герцогы» және «Анжу графы» болып өзгерді. Джон сонымен қатар Ирландияның титулды билеушісі болғандықтан, өзінің атауына «Ирландияның Иесі» деген сөзді қосты. 1204 жылы Англия Нормандия мен Анжудан айырылды. Дегенмен, олар 1259 жылға дейін бұл атаулардан бас тартқан жоқ. 1328 жылы француз королі Карл IV қайтыс болғаннан кейін француз аумағы тағы да даулы болды. Эдуард III француз тағына өзінің анасы Изабелла арқылы, яғни Карл IV-нің қарындасы арқылы ие боламын деп талап етті. Алайда Францияда тақ әйелге немесе әйел арқылы берілмейді деп мәлімдеді. Эдуард III 1337 жылдан кейін «Франция патшасы» ( «Аквитания герцогы» атауын тастап) атауын қолдана бастады. 1340 жылы ол Францияға кірді, онда оны патша деп жариялады. Алайда 1360 жылы ол өзінің атауын француз талапкеріне беруге келісті. Ол атауды заңдық құжаттарда қолдануды тоқтатса да, француз патшасымен ресми түрде бас тартуды растайтын хат алмаспады. 1369 жылы Эдуард III француздар келісімді бұзғандықтан, атауын қайтадан алды. Генрих V Францияға басып кірді, бірақ 1420 жылы Троя келісімін қабылдады, ол Францияның мұрагері және регенті ретінде танылды. Ол 1422 жылы қайтыс болды, оның орнын кішкентай ұлы Генрих VI иеленді. Патшалық билікке келгеннен кейін көп ұзамай Генрих VI француз тағына ие болды. Алайда 1450 жылдары Англия Франциядағы барлық аумақтарын, Каледен басқасын жоғалтты. «Франция патшасы» атауын талап ету 1801 жылы Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің құрылуына дейін тоқтатылған жоқ, сол кезде француз монархиясы Француз революциясымен құлатылды. 1422 жылдан кейін патшалық атауы шамамен бір ғасыр бойы өзгермеді. Алайда Генрих VIII билік құрған кезде көптеген түзетулер енгізілді. Генрих протестант Мартин Лютерге қарсы кітап жазғаннан кейін, папа Лев X оны «Сенімнің қорғаушысы» деген атақпен марапаттады. Паптық билікпен араға Арагонның Екатеринасымен некелесуіне байланысты келіспеушіліктер туындағаннан кейін, Генрих VIII 1533 жылы Англия шіркеуін құрып, Рим-католик шіркеуінен бөлініп шықты. Рим папасы Павел III «Сенімнің қорғаушысы» деген атауын қайтарып алды, бірақ Генрих оны қолдануды жалғастырды. 1535 жылы Генрих өзінің атауына «Жер бетіндегі Англия шіркеуінің, Иса Мәсіхтің Жоғарғы Басшысының астында» деген сөзді қосты; 1536 жылы Ирландия шіркеуіне сілтеме қосылды. Осы арада көптеген ирландтықтар папаны өздерінің еліндегі шынайы дүниелік билік деп санайтынын, ал Англия королі жай ғана өкіл ретінде әрекет ететінін ескерген Генрих VIII 1542 жылы «Ирландияның Лорды» дегенді «Ирландияның Королі» деп өзгертті. Генрих VIII енгізген барлық өзгерістер 1544 жылы қабылданған ағылшын парламенті актісімен бекітілді. 1553 жылы Генрих VIII-нің католик қызы Мэри I «Англия шіркеуінің және сонымен қатар Ирландияның жер бетіндегі Жоғарғы Басшысы» деген сөзді алып тастап, оны «және т.б.» деген сөз тіркесімен ауыстырды, бірақ бұл фраза 1555 жылы Парламент актісімен керісінше қабылданғанға дейін ресми атаудың бір бөлігі болып қалды. Сол кезде Мэри испан ханзадасы Филиппен тұрмысқа шықты. Монархтар «Англия мен Франция, Неаполь, Иерусалим және Ирландия королі мен королевасы, сенімнің қорғаушылары, Испания мен Сицилия княздары, Австрияның эрцгерцогтары, Милан, Бургундия және Брабант герцогтары, Габсбург, Фландрия және Тироль графы мен графинясы» деген бірлескен атауды қабылдады, Мэри мен Филиптің екеуінің де атауларын мойындады. Филипп әкесінің тақтан бас тарғаннан кейін Испания мен Сицилия королі болғаннан кейін қосымша өзгерістер енгізілді. Протестант Елизавета I таққа отырғанда, ол «Англия, Франция және Ирландия королевасы, сенімнің қорғаушысы, және т.б.» деген қарапайым атауды қолданды. «Және т.б.» фразасы жоғарылық фразасын қайта орнатуды күтуде қосылды, бірақ ол ешқашан орындалмады. Шотландияның Яков VI Англия тағына көтерілгеннен кейін, ресми атау «Англия, Шотландия, Франция және Ирландия королі, сенімнің қорғаушысы, және т.б.» болып өзгерді; оның анасы Мэри, Шотландия королевасы, бұл атауларға бұрыннан-ақ талап еткен (әртүрлі тәртіпте, Францияның Франциск II-сімен бірге, содан кейін корольдің әкесі, Лорд Дарнлимен бірге), бірақ оны оның протестант қарсыласы Елизавета I өлімге кесті. 1604 жылы Яков VI «Ұлыбритания королі» деген атауды «Англия және Шотландия королі» атауын алмастыруға рұқсат беретін жарлық шығарды. Бұл жаңа атау, корольге сілтеме жасауда кеңінен қолданылса да, заңдық емес еді; сондықтан ол заңдық құжаттарда пайда болған жоқ. Алайда ол монеталардағы жазуларда пайда болды. Англия мен Шотландия патшалықтары 1707 жылы Біріктіру актісімен ресми түрде бірыңғай Ұлыбритания патшалығына біріктірілді. Королева Анна осыған байланысты «Ұлыбритания, Франция және Ирландия королевасы, сенімнің қорғаушысы, және т.б.» деген атауды қабылдады. Ол 1801 жылға дейін қолданыста болды, сол кезде Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдікке бірікті. Георг III Францияға және «және т.б.» деген сілтемелерді атаудан алып тастау мүмкіндігін пайдаланды. Оған «император» атауын қабылдау ұсынылды, бірақ ол бұл ұсыныстан бас тартты. Оның орнына атау «Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің королі, сенімнің қорғаушысы» болды. 1858 жылы «Үндістанның князьдары, басшылары және халқына» жариялаған Викторияның атауы: «Виктория, Құдайдың рақымымен Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің және Еуропа, Азия, Африка, Америка және Австралазиядағы оның колониялары мен тәуелділіктерінің королевасы, сенімнің қорғаушысы». 1876 жылы «Үндістан императрицасы» атауы 1876 жылғы Корольдік атаулар актісімен королева Викторияның атауына қосылды, сонда королева, кең империяның билеушісі, өзінің қызы Викториядан жоғары тұрмауы керек еді, ол неміс империясының мұрагеріне үйленген (бірнеше корольдер өздерінің корольдік атауларын сақтап қалғысы келген федеративтік монархияны құру қажеттілігімен туған империя). Оның ізбасары Эдуард VII 1901 жылы Корольдік атаулар актісімен Ұлыбританияның басқа колониялық иеліктерін көрсететін атауды өзгертті, «Ирландиядан» кейін «теңіздің ар жағындағы британдық доминиондары» деген сөздерді қосты. Жалпы қолданыста монарх, әсіресе таждың теңіздің ар жағындағы иеліктерінде және Британ Үндістаны мен князьдық штаттарда «Король-император» деп аталды. 1922 жылы Ирландия еркін мемлекеті тәуелсіздік алды. 1927 жылы Корольдік және парламенттік атаулар актісі 1927 жылы «Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің және теңіздің ар жағындағы британдық доминиондарының» сипаттамасын «Ұлыбритания, Ирландия және теңіздің ар жағындағы британдық доминиондарының» сипаттамасына өзгертті. 1927 жылғы акт доминиондардың (кейінірек Достастық мемлекеттерінің) егемендік үшін өздерінің стилін және атауын анықтау құқығын ашу үшін де маңызды болды, бұл құқық...

The Anglo Saxon kings of England used numerous different styles, including "King of the Anglo Saxons" and "King of the English". Grander variations were adopted by some monarchs; for example, Edred used "King of the Anglo Saxons, Northumbrians, pagans and Britons". These styles were sometimes accompanied by extravagant epithets; for instance, Æthelstan was "King of the English, raised by the right hand of the Almighty to the Throne of the whole Kingdom of Britain". In Scotland the preferred title of the monarch was "King/Queen of Scots" rather than "of Scotland" (although the latter was by no means unknown). William I, the first Norman monarch of England, used the simple "King of the English". His successor, William II, was the first consistently to use "by the Grace of God". Henry I added "Duke of the Normans" in 1121, though he had seized Normandy from his brother Robert in 1106. In 1152 Henry II acquired many further French possessions through his marriage to Eleanor of Aquitaine; soon thereafter, he added "Duke of the Aquitanians" and "Count of the Angevins" to his style. "King of the English", "Duke of the Normans", "Duke of the Aquitanians" and "Count of the Angevins" remained in use until King John ascended the throne in 1199, when they changed to "King of England", "Duke of Normandy", "Duke of Aquitaine" and "Count of Anjou", respectively. John, furthermore, was already the titular ruler of Ireland; therefore, he added "Lord of Ireland" to his style. In 1204 England lost both Normandy and Anjou. Nevertheless, they did not renounce the associated titles until 1259. French territory once again became the subject of dispute after the death of the French King Charles IV in 1328. Edward III claimed the French throne, arguing that it was to pass to him through his mother Isabella, Charles IV's sister. In France, however, it was asserted that the throne could not pass to or through a woman. Edward III began to use the title "King of France" (dropping "Duke of Aquitaine") after 1337. In 1340 he entered France, where he was publicly proclaimed King. In 1360, however, he agreed to relinquish his title to the French claimant. Though he stopped using the title in legal documents, he did not formally exchange letters confirming the renunciation with the French King. In 1369 Edward III resumed the title, claiming that the French had breached their treaty. Henry V invaded France, but agreed to the Treaty of Troyes, whereby he was recognised as the Heir and Regent of France, in 1420. He died in 1422, to be succeeded by his infant son, who became Henry VI. Shortly after his accession, Henry VI also inherited the French throne. By the 1450s, however, England had lost all its territories in France, with the exception of Calais. The claim to the title of "King of France" was nonetheless not relinquished until the creation of the United Kingdom of Great Britain and Ireland in 1801, by which time the French monarchy had been overthrown by the French Revolution. After 1422, the royal style remained unchanged for almost a century. Numerous amendments, however, were effected during Henry VIII's reign. After Henry wrote a book against the Protestant Martin Luther, Pope Leo X rewarded him by granting the title "Defender of the Faith". After disagreements with the Papacy over his marriage to Catherine of Aragon, Henry VIII broke away from the Roman Catholic Church, establishing the Church of England in 1533. Pope Paul III rescinded the grant of the title "Defender of the Faith", but Henry continued to use it. In 1535 Henry added "of the Church of England in Earth, under Jesus Christ, Supreme Head" to his style in 1535; a reference to the Church of Ireland was added in 1536. Meanwhile, advised that many Irish people regarded the pope as the true temporal authority in their nation, with the king of England acting as a mere representative, Henry VIII changed "Lord of Ireland" to "King of Ireland" in 1542. All changes made by Henry VIII were confirmed by an English act of Parliament passed in 1544. Mary I, Henry VIII's Catholic daughter, omitted "of the Church of England and also of Ireland in Earth Supreme Head" in 1553, replacing it with "etc. ", but the phrase remained part of the official style until an Act of Parliament to the contrary was passed in 1555. In the meantime Mary had married the Spanish prince Philip. The monarchs adopted a joint style, "King and Queen of England and France, Naples, Jerusalem and Ireland, Defenders of the Faith, Princes of Spain and Sicily, Archdukes of Austria, Dukes of Milan, Burgundy and Brabant, Count and Countess of Habsburg, Flanders and Tyrol", acknowledging both Mary's and Philip's titles. Further changes were made after Philip became King of Spain and Sicily upon his father's abdication. When the Protestant Elizabeth I ascended the throne, she used the simpler "Queen of England, France and Ireland, Defender of the Faith, etc.". The "etc." was added in anticipation of a restoration of the supremacy phrase, which never actually occurred. After James VI of Scotland, ascended the English throne, the official style changed to "King of England, Scotland, France and Ireland, Defender of the Faith, etc. "; his mother Mary, Queen of Scots, had already laid claim to these titles (in a different order, jointly with Francis II of France, then with the King's father, Lord Darnley), but she was beheaded by her Protestant opponent, Elizabeth I. In 1604 James VI made a proclamation permitting the use of "King of Great Britain" instead of "King of England and Scotland". This new style, though commonly used to refer to the King, was never statutory; therefore, it did not appear on legal instruments. It did, however, appear on the inscriptions on coins. The kingdoms of England and Scotland were formally united into a single Kingdom of Great Britain in 1707 by the Act of Union. Queen Anne consequently assumed the style "Queen of Great Britain, France and Ireland, Defender of the Faith, etc.". It remained in use until 1801, when Great Britain and Ireland combined to become the United Kingdom. George III used the opportunity to drop both the reference to France and "etc." from the style. It was suggested to him that he assume the title "Emperor", but he rejected the proposal. Instead, the style became "King of the United Kingdom of Great Britain and Ireland, Defender of the Faith". The style used by Victoria in her proclamation to "the Princes, Chiefs and People of India" in 1858 was: "Victoria, by the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland, and of the Colonies and Dependencies thereof in Europe, Asia, Africa, America, and Australasia, Queen, Defender of the Faith". In 1876 "Empress of India" was added to Queen Victoria's titles by the Royal Titles Act 1876, so that the Queen of the United Kingdom, the ruler of a vast empire, would not be outranked by her own daughter, Victoria, who had married the heir to the German Empire (an empire by the necessity of establishing a federal monarchy in which several kings wished to retain their royal titles despite their subjugation to a different monarchy). Her successor, Edward VII, changed the style in 1901, by the Royal Titles Act, to reflect the United Kingdom's other colonial possessions, adding "and of the British Dominions beyond the Seas" after "Ireland". In general usage the monarch came to be called the King Emperor, especially in the Crown's overseas possessions and in British India and the princely states. In 1922 the Irish Free State gained independence. In 1927 the Royal and Parliamentary Titles Act 1927 changed the description "of the United Kingdom of Great Britain and Ireland and of the British Dominions beyond the Seas" to "of Great Britain, Ireland and the British Dominions beyond the Seas". The 1927 Act was also significant for opening the door to dominions (later Commonwealth realms) having the right to determine their own style and title for the sovereign, a right which was first exercised in 1953. The designation "Emperor of India" was dropped from the royal style in 1948 after the independence of India and Pakistan a year earlier, even though King George VI remained king of the dominion of India until 1950, when it became a republic within the Commonwealth. The dominion of Pakistan existed between 1947 and 1956, when it too became a republic within the Commonwealth. Similarly, although the republic of Ireland was constituted in 1949, "Great Britain and Ireland" was not replaced with "Great Britain and Northern Ireland" until 1953. In the same year the phrase "Head of the Commonwealth" was also added, and "British Dominions beyond the Seas" was replaced with "other Realms and Territories". Thus, the style of the present sovereign is "By the Grace of God, of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and of His other Realms and Territories King, Head of the Commonwealth, Defender of the Faith". Also in 1953, separate styles were adopted for each of the realms over which the sovereign reigned. Most realms used the form, "Queen of and of Her other Realms and Territories, Head of the Commonwealth", omitting the title "Defender of the Faith". Australia, New Zealand and Canada all included a reference to the United Kingdom as well as "Defender of the Faith", but only Canada still uses this form. (Australia dropped both the reference to the United Kingdom and "Defender of the Faith" in 1973; New Zealand dropped the former in 1974.) Canada also publishes an official style in the French language.

Ағылшын патшалары

Кейіптік стиль: 1066–1087 жылдар аралығында Рекс Англорум (Англия королі) I Уильям 1087–1121 жылдар аралығында Dei Gratia Rex Anglorum (Құдайдың рақымымен Англия королі) II Уильям, I Генрих 1121–1154 жылдар аралығында Рекс Англорум, Dux Normannorum (Англия королі, Нормандия герцогі) I Генрих, Стивен 1141 жылы Anglorum Domina (Англия ханшайымы) Матильда 1154–1199 жылдар аралығында Рекс Англиае (Англия королі) Рекс Англорум (Англия королі) II Генрих, Жас король Генрих, I Ричард 1199–1259 жылдар аралығында Dei gratia Rex Anglie, Dominus Hibernie, Dux Normannie et Aquitannie, Comes Andegavie (Құдайдың рақымымен Англия королі, Ирландияның иесі, Нормандия және Аквитания герцогі, Анжу графы) Джон, III Генрих 1259–1340 жылдар аралығында Рекс Англиае, Dominus Hiberniae et Dux Aquitaniae (Англия королі, Ирландияның иесі және Аквитания герцогі) III Генрих, I Эдуард, II Эдуард, III Эдуард 1340–1397 жылдар аралығында Рекс Англиае et Franciae et Dominus Hiberniae (Англия және Франция королі және Ирландияның иесі) III Эдуард, II Ричард 1397–1399 жылдар аралығында Рекс Англиае et Franciae, Dominus Hiberniae et Princeps Cestriæ (Англия және Франция королі, Ирландияның иесі және Честер князі) II Ричард 1399–1420 жылдар аралығында Рекс Англиае et Franciae et Dominus Hiberniae (Англия және Франция королі және Ирландияның иесі) IV Генрих, V Генрих 1420–1422 жылдар аралығында Рекс Англиае, Haeres et Regens Franciae, et Dominus Hiberniae (Англия королі, Францияның мұрагері және регенті және Ирландияның иесі) V Генрих, VI Генрих 1422–1521 жылдар аралығында Рекс Англиае et Franciae et Dominus Hiberniae (Англия және Франция королі және Ирландияның иесі) VI Генрих, IV Эдуард, V Эдуард, III Ричард, VII Генрих, VIII Генрих 1521–1535 жылдар аралығында Dei gratia Rex Anglie et Francie, Fidei Defensor et Dominus Hibernie (Құдайдың рақымымен Англия және Франция королі, Сенім қорғаушысы және Ирландияның иесі) VIII Генрих (тілдік өзгеріс) 1535–1536 жылдар аралығында Dei gratia Rex Anglie et Francie, Fidei Defensor, Dominus Hibernie, et in terra ecclesie Anglicane supremum caput (Құдайдың рақымымен Англия және Франция королі, Сенім қорғаушысы, Ирландияның иесі және Англия шіркеуінің Жер бетіндегі Жоғарғы Басшысы) 1536–1542 жылдар аралығында Dei gratia Rex Anglie et Francie, Fidei Defensor, Dominus Hibernie, et in terra ecclesiae Anglicane et Hibernice supremum caput (Құдайдың рақымымен Англия және Франция королі, Сенім қорғаушысы, Ирландияның иесі және Англия және Ирландия шіркеуінің Жер бетіндегі Жоғарғы Басшысы) Dei Gratia Rex et Regina Anglie, Francie, Neapolis, Ierusalem, et Hibernie; Fidei Defensores; Principes Hispanie et Sicilie; Archiduces Austrie; Duces Mediolani, Burgundie, et Brabancie; Comites Haspurgi, Flandrie, et Tirolis (Құдайдың рақымымен Англия, Франция, Неаполь, Иерусалим және Ирландия королі мен королевасы, Сенім қорғаушылары, Испания және Сицилия княздары, Австрия архигерцогтары, Милан, Бургундия және Брабант герцогтары, Габсбург, Фландрия және Тироль графтары мен графинялары) Мария I және Филипп 1556–1558 жылдар аралығында Dei gracia rex et regina Anglie Hispaniarum Francie utriusque Sicilie Ierusalem et Hibernie fidei defensores archiduces Austrie duces Burgundie Mediolani et Brabancie comites Haspurgi Flandrie et Tirolis (Құдайдың рақымымен Англия, Испания, Франция, Иерусалим, екі Сицилия және Ирландия королі мен королевасы, Сенім қорғаушылары, Австрия архигерцогтары, Бургундия, Милан және Брабант герцогтары, Габсбург, Фландрия және Тироль графтары мен графинялары) 1558–1603 жылдар аралығында Dei gratia Anglie Francie et Hibernie Regina, Fidei Defensor, etc. (Құдайдың рақымымен Англия, Франция және Ирландия королевасы, Сенім қорғаушысы, т.б.) Елизавета I

Period Style User 1066–1087 Rex Anglorum(King of the English) William I 1087–1121 Dei Gratia Rex Anglorum(By the Grace of God, King of the English) William II, Henry I 1121–1154 Rex Anglorum, Dux Normannorum(King of the English, Duke of the Normans) Henry I, Stephen 1141 Anglorum Domina(Lady of the English) Matilda 1154–1199 Rex Angliae(King of England)Rex Anglorum(King of the English) Henry II, Henry the Young King, Richard I 1199–1259 Dei gratia Rex Anglie, Dominus Hibernie, Dux Normannie et Aquitannie, Comes Andegavie(By the Grace of God, King of England, Lord of Ireland, Duke of Normandy and Aquitaine, Count of the Angevins) John, Henry III 1259–1340 Rex Angliae, Dominus Hiberniae et Dux Aquitaniae(King of England, Lord of Ireland and Duke of Aquitaine) Henry III, Edward I, Edward II, Edward III 1340–1397 Rex Angliae et Franciae et Dominus Hiberniae(King of England and of France and Lord of Ireland) Edward III, Richard II 1397–1399 Rex Angliae et Franciae, Dominus Hiberniae et Princeps Cestriæ(King of England and of France, Lord of Ireland, and Prince of Chester) Richard II 1399–1420 Rex Angliae et Franciae et Dominus Hiberniae(King of England and of France and Lord of Ireland) Henry IV, Henry V 1420–1422 Rex Angliae, Haeres et Regens Franciae, et Dominus Hiberniae(King of England, Heir and Regent of France and Lord of Ireland) Henry V, Henry VI 1422–1521 Rex Angliae et Franciae et Dominus Hiberniae(King of England and of France and Lord of Ireland) Henry VI, Edward IV, Edward V, Richard III, Henry VII, Henry VIII 1521–1535 Dei gratia Rex Anglie et Francie, Fidei Defensor et Dominus HibernieBy the Grace of God, King of England and France, Defender of the Faith and Lord of Ireland Henry VIII (language change only) 1535–1536 Dei gratia Rex Anglie et Francie, Fidei Defensor, Dominus Hibernie, et in terra ecclesie Anglicane supremum caputBy the Grace of God, King of England and France, Defender of the Faith, Lord of Ireland, and of the Church of England in Earth Supreme Head 1536–1542 Dei gratia Rex Anglie et Francie, Fidei Defensor, Dominus Hibernie, et in terra ecclesiae Anglicane et Hibernice supremum caputBy the Grace of God, King of England and France, Defender of the Faith, Lord of Ireland, and of the Church of England and of Ireland on Earth Supreme Head Dei Gratia Rex et Regina Anglie, Francie, Neapolis, Ierusalem, et Hibernie; Fidei Defensores; Principes Hispanie et Sicilie; Archiduces Austrie; Duces Mediolani, Burgundie, et Brabancie; Comites Haspurgi, Flandrie, et TirolisBy the Grace of God, King and Queen of England and France, Naples, Jerusalem and Ireland, Defenders of the Faith, Princes of Spain and Sicily, Archdukes of Austria, Dukes of Milan, Burgundy, and Brabant, Count and Countess of Habsburg, Flanders, and Tyrol Mary I and Philip 1556–1558 Dei gracia rex et regina Anglie Hispaniarum Francie utriusque Sicilie Ierusalem et Hibernie fidei defensores archiduces Austrie duces Burgundie Mediolani et Brabancie comites Haspurgi Flandrie et TirolisBy the Grace of God, King and Queen of England, Spain, France, Jerusalem, both the Sicilies and Ireland, Defenders of the Faith, Archduke and Archduchess of Austria, Duke and Duchess of Burgundy, Milan and Brabant, Count and Countess of Habsburg, Flanders and Tyrol 1558–1603 Dei gratia Anglie Francie et Hibernie Regina, Fidei Defensor, etc. By the Grace of God, Queen of England, France and Ireland, Defender of the Faith, etc. Elizabeth I

1521 жылы латын тілінен ағылшын тіліне ауысты. "Англия шіркеуінің және сонымен қатар Ирландияның жер бетіндегі Жоғарғы Басшысы" 1554 жылдың басында ресми қолданыста алынып тасталды (жою 1555 жылғы 16 қаңтарда Парламент актісімен кейіннен бекітілді).

Шотландияның патшалары

Қазіргі Шотландияның монархтарының ең ерте жазылған аталымдары әртүрлі болды: кейде "Пикттер патшасы", кейде "Фортриу патшасы", ал кейде "Альба патшасы" деп аталды. 900 жылдан кейін ғана соңғы аталым қалыптасты. Дәуіт I билік құрғаннан бастап, аталым "rex Scottorum" ("Шотландтықтардың королі") немесе "rex Scotiae" ("Шотландия королі") болып келді. Бірінші аталым жиі қолданылса, екіншісі кейде пайдаланылды. Джеймс VI мен I өзінің жариялаған жарлығымен "Ұлыбритания, Франция және Ирландия королі" екенін мәлімдеді, бірақ бұл ағылшын Парламентімен қабылданбады. Шотландияның соңғы үш монархы – Уильям II (Англияның Уильям III), Мэри II және Анна – "Шотландия королі/королевасы" аталымын "Шотландтықтардың" орнына пайдаланды.

Англия мен Шотландияның патшалары

1603–1689 Құдайдың рақымымен, Англия, Шотландия, Франция және Ирландия королі, Иман қорғаушысы және т.б. Джеймс VI & I, Карл I, Карл II, Джеймс VII & II 1650–1653 Англия Республикасының құрамындағы және құрылатын барлық әскерлер мен күштердің Бас қолбасшысы және генерал-капитаны Оливер Кромвелл 1653–1659 Құдай мен Республиканың рақымымен, Англия, Шотландия және Ирландия Республикасының Лорд-протекторы, сондай-ақ оған қарасты доминиондар мен аумақтар Оливер Кромвелл, Ричард Кромвелл 1689–1694 Құдайдың рақымымен, Англия, Шотландия, Франция және Ирландия королі мен патшайымы, Жеті Біріккен Нидерланд Республикасының штадтхолдері, Оранж принці, Нассау графы, Иман қорғаушылары және т.б. Вильгельм III және Мария II 1694–1702 Құдайдың рақымымен, Англия, Шотландия, Франция және Ирландия королі, Жеті Біріккен Нидерланд Республикасының штадтхолдері, Оранж князі, Нассау графы, Иман қорғаушысы және т.б. Вильгельм III 1702–1707 Құдайдың рақымымен, Англия, Шотландия, Франция және Ирландия королевасы, Иман қорғаушысы және т.б. Анна

Британдық монархтар

Кейінгі стиль Суверені 1707–1714 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания, Франция және Ирландия королевасы, Иман қорғаушысы, т.б. Анна 1714–1801 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания, Франция және Ирландия королі, Иман қорғаушысы, қасиетті Рим империясының қазынашысы және сайлаушы князі, Брауншвейг-Люнебург герцогі Георг I, Георг II, Георг III 1801–1814 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің королі, Иман қорғаушысы, қасиетті Рим империясының қазынашысы және сайлаушы князі, Брауншвейг-Люнебург герцогі Георг III 1814–1837 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің королі, Иман қорғаушысы, Хановер королі, Брауншвейг-Люнебург герцогі Георг III, Георг IV, Вильгельм IV 1837–1876 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің королевасы, Иман қорғаушысы Виктория 1876–1901 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің королевасы, Иман қорғаушысы, Үндістан императрицасы 1901 Құдайдың құрметімен Британия королі, Иман қорғаушысы, Үндістан императоры, Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің королі, Иман қорғаушысы, Үндістан императоры Эдуард VII 1901–1927 Құдайдың құрметімен Британия және теңіз артындағы, Британия билігіндегі жерлердің королі, Иман қорғаушысы, Үндістан императоры, Ұлыбритания және Ирландия Біріккен Корольдігінің королі, Иман қорғаушысы, Үндістан императоры Эдуард VII, Георг V 1927–1948 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания, Ирландия және теңіз артындағы, Британия билігіндегі жерлердің королі, Иман қорғаушысы, Үндістан императоры, Ұлыбритания, Ирландия және теңіз артындағы Британия доминиондарының королі, Иман қорғаушысы, Үндістан императоры Георг V, Эдуард VIII, Георг VI 1948–1952 Құдайдың құрметімен Ұлыбритания, Ирландия және теңіз артындағы, Британия билігіндегі жерлердің королі, Иман қорғаушысы, Ұлыбритания, Ирландия және теңіз артындағы Британия доминиондарының королі, Иман қорғаушысы Карл III

Period Style Sovereign(s) 1707–1714 by the Grace of God Queen of Great Britain, France and Ireland, Defender of the Faith, etc. Anne 1714–1801 by the Grace of God King of Great Britain, France and Ireland, Defender of the Faith, Archtreasurer and Prince Elector of the Holy Roman Empire, Duke of Brunswick Luneburg George I, George II, George III 1801–1814 by the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland King, Defender of the Faith, Arch treasurer and Prince Elector of the Holy Roman Empire, Duke of Brunswick Luneburg George III 1814–1837 by the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland King, Defender of the Faith, King of Hanover, Duke of Brunswick Luneburg George III, George IV, William IV 1837–1876 by the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland Queen, Defender of the Faith Victoria 1876–1901 by the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland Queen, Defender of the Faith, Empress of India 1901 Dei Gratia Britanniarum Rex, Fidei Defensor, Indiae Imperatorby the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland King, Defender of the Faith, Emperor of India Edward VII 1901–1927 Dei Gratia Britanniarum et terrarum transmarinarum quae in ditione sunt Britannica Rex, Fidei Defensor, Indiae Imperatorby the Grace of God of the United Kingdom of Great Britain and Ireland and of the British Dominions beyond the Seas King, Defender of the Faith, Emperor of India Edward VII, George V 1927–1948 Dei Gratia Magnae Britanniae, Hiberniae et terrarum transmarinarum quae in ditione sunt Britannica Rex, Fidei Defensor, Indiae Imperatorby the Grace of God of Great Britain, Ireland and the British Dominions beyond the Seas King, Defender of the Faith, Emperor of India George V, Edward VIII, George VI 1948–1952 Dei Gratia Magnae Britanniae, Hiberniae et terrarum transmarinarum quae in ditione sunt Britannica Rex, Fidei Defensorby the Grace of God of Great Britain, Ireland and the British Dominions beyond the Seas King, Defender of the FaithCharles III