Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия және Жаңа Зеландияда танымал тәтті печеньенің түрі.
Type of sweet biscuit popular in Australia and New Zealand
Бұл печеньелерді әйелдер мен әйелдер ұйымдары шетелдегі сарбаздарға жіберген деп саналады, себебі ингредиенттері тез бұзылмайды және теңіз жолымен тасымалдау кезінде жақсы сақталады. Анзак печеньелерін Австралия мен Жаңа Зеландияда "АНЗАК тісқақтары" деп аталған хардтекпен шатастыруға болмайды. Анзак печеньелері Австралияның "Анзак" терминін қолданатын коммерциялық тауарларға қатысты тыйымға ерекше реттеу болып табылады, егер олар "печенье" ретінде, "кекс" ретінде емес сатылса.
It is thought that these biscuits were sent by wives and women's groups to soldiers abroad because the ingredients do not spoil easily and the biscuits kept well during naval transportation. Anzac biscuits should not be confused with hardtack, which was nicknamed "ANZAC wafers" in Australia and New Zealand. Anzac biscuits are an explicit exemption to an Australian ban on commercial goods that use the term "Anzac", so long as they are sold as "biscuits" and not "cookies".
Шығу тегі
Анзак печеньесінің шығу тегі Австралия мен Жаңа Зеландия арасында, Павлова туралы дауға ұқсас, даулы мәселе. Печеньенің нақты рецепті ANZAC корпусы құрылғанға дейін көп бұрын табылды, ал Anzac печеньесінің алғашқы рецепттерінің көпшілігі қазіргі нұсқадан өзгеше. "Анзак" және "печенье" сөздерін біріктіретін ең ерте белгілі рецепт – 1916 жылғы "ANZAC ДЖИНДЖЕР ПЕЧЕНЬЕСІ", ол 1916 жылдың 4 маусымында The Sunday Times газетінің Перт басылымында жарияланды. Дегенмен, бұл рецептте қазіргі анзак печеньесіндегі сұлы туралы ештеңе айтылмаған. "Анзак печеньесі" деп аталатын нәрсенің алғашқы рецепті Австралия басылымында, "Соғыс кеудесінің аспаздық кітабында" (Сидней, 1917) кездеседі, бірақ бұл рецепт те қазіргі заманғы Анзак печеньесінен мүлдем басқа печеньеге арналған. Сол басылым, "Соғыс кеудесінің аспаздық кітабы" (Сидней, 1917), сонымен қатар қазіргі заманғы Анзак печеньесіне ұқсас екі печеньенің алғашқы рецептерін "Ролл Оутс Печеньесі" және жай ғана "Печенье" аттарымен қамтиды. Анзак печеньесінің тағы бір ерте рецепті 1921 жылы "Аргус" атты австралиялық газетте жарияланды. Бұл ерте рецепттерде қазіргі көптеген Анзак печеньелерінде кездесетін кептірілген кокос жаңғағы болмаған. Анзак печеньесінің кептірілген кокос жаңғағын қамтитын алғашқы рецепті 1924 жылы Аделаида қаласынан тіркелген. 1919 жылы Жаңа Зеландияда "Сент-Эндрюдің аспаздық кітабының" сегізінші басылымындағы Анзак печеньесінің рецепті қазіргі Анзак печеньесіне ұқсас ингредиенттерден тұрды.
The origin of Anzac biscuits is contested between Australia and New Zealand, similar to the dispute over pavlova. The actual recipe for the biscuit has been found long before the formation of the ANZAC Corps, and many of the first recipes for Anzac biscuits differ from the modern version. The earliest known recipe combining the words 'anzac' and 'biscuit' is a recipe from 1916 for "ANZAC GINGER BISCUITS" which was published on 4 June 1916 in the Perth edition of The Sunday Times. However, this recipe contains no mention of oats present in modern anzac biscuits. The first recipe for something called "Anzac Biscuits" appears in an Australian publication, the War Chest Cookery Book (Sydney, 1917), but this recipe was also for a different biscuit from what we know as the modern Anzac biscuit. The same publication, the War Chest Cookery Book (Sydney, 1917), also included the first two recipes for biscuits resembling modern Anzac biscuits, under the names of "Rolled Oats Biscuits" and just "Biscuits". Another early recipe for the Anzac biscuit dates back to 1921 in an Australian newspaper called The Argus. These early recipes did not contain desiccated coconut which is present in many modern Anzac biscuits. The first recipe for an Anzac biscuit containing the desiccated coconut is recorded to be from the city of Adelaide in 1924. In 1919 in New Zealand a recipe for Anzac Crispies in the eighth edition of the St Andrew's Cookery Book had similar ingredients to modern Anzac biscuits.
Қазіргі танымалдылығы
Бүгінде Анзак печеньелері саудаға арналған өндіріспен шығарылады. ANZAC әскерімен және Анзак күнімен байланысты тарихи әскери маңызы бар болғандықтан, бұл печеньелер Жаңа Зеландия Корольдік қайтарылған қызметкерлер қауымдастығы (RSA) және Австралияның қайтарылған және қызметкерлер лигасы (RSL) үшін қаржы жинау құралы ретінде қолданыла береді. Анзак күніне дейін әдетте әлемдік соғыстың әскери суреттері салынған ескі үлгідегі коллекционерлік печенье қапшықтары жасалып, жыл бойы қолжетімді стандартты пластик қаптамалармен қатар супермаркеттерде сатылады. Ресми RSL печеньесі Unibic компаниясы лицензия бойынша шығарады. Ұлыбританиядағы бірнеше ірі супермаркеттерде Ұлыбритания Корольдік Легионына қолдау көрсету мақсатында австралиялық өндірістегі британдық (бірақ австралиялық өндірістегі) Анзак печеньесінің нұсқасы бар.
Today, Anzac biscuits are manufactured commercially for retail sale. Because of their historical military connection with the ANZACs and Anzac Day, these biscuits are still used as a fundraising item for the Royal New Zealand Returned Services' Association (RSA) and the Returned and Services League of Australia (RSL). Special collectors old style biscuit tins with World War military artwork are usually produced in the lead up to Anzac Day and sold in supermarkets, in addition to the standard plastic packets available all year. The official RSL biscuit is produced by Unibic under licence. A British (though still Australian produced) version of the Anzac biscuit, supporting the Royal British Legion, is available in several major supermarket chains in the UK.
Құқықтық мәселелер
Anzac термині Австралия заңдарымен қорғалады және Ардагерлер істері жөніндегі министрдің рұқсатысыз Австралияда қолданылмайды; осы терминнің дұрыс емес пайдаланылуы, әсіресе коммерциялық мақсаттар үшін, заңды жолмен қудаланады. Жаңа Зеландия заңдарында да атауға қатысты ұқсас шектеулер бар. Егер бисквиттер дәстүрлі рецептке жақын болса және «Anzac бисквиті» деп аталып, «печенье» деп сатылмаса, Anzac бисквитіне ерекше рұқсат беріледі, сондай-ақ өнімнің атауы да осылай болуы керек. Әлеуметтік желілерде жарияланған немесе аспаздық кітаптарда жазылған, тек Anzac бисквитін қамтитын рецепттердің өзгешеліктері ережелерге бағынбауға болады.
The term Anzac is protected under Australian law and cannot be used in Australia without permission from the Minister for Veterans' Affairs; misuse can be legally enforced particularly for commercial purposes. Likewise similar restrictions on naming exist in New Zealand law. There is a general exemption granted for Anzac biscuits, as long as these biscuits remain close to the traditional recipe and are both referred to and sold as Anzac biscuits and never as cookies. as well as the name of the product. Variations of recipes posted on social media or written in cookbooks that merely include Anzac biscuits are excluded from regulations.