Екінші дүниежүзілік соғыстағы 66-шы жұмыскерлік дивизиясының тарихы
66th Infantry Division (United States)
66-шы жаяу әскер дивизиясы: Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ армиясының бөлімшесі. Францияда неміс әскерлерін талқандау, тарихы мен дайындығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
66-шы жаяу әскер дивизиясы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының бір бөлімі. 1943 жылдың 15 сәуірінде құрылған дивизия Флорида штатындағы Бландинг лагерінде оқытылды, кейін Арканзас штатындағы Робинсон лагеріне, содан соң Алабама штатындағы Рукер лагеріне ауыстырылды және 1944 жылдың 26 қарашасында Англияға жіберілді. Генерал-майор Герман Ф. Крамер басқаратын 66-шы жаяу әскер дивизиясының Екінші дүниежүзілік соғыстағы басты міндеті Солтүстік Франциядағы неміс әскерлерінің қалған топтарын ұстап тұру және жою болды.
The 66th Infantry Division was a unit of the United States Army during World War II. Activated 15 April 1943, the division trained at Camp Blanding, Florida, and was later transferred to Camp Robinson, Arkansas and then later to Camp Rucker, Alabama before being shipped overseas to England on 26 November 1944. Commanded by Maj. Gen. Herman F. Kramer, the 66th Infantry Division's main role in World War II was containing and eliminating the remaining pockets of German soldiers in Northern France.
Жауынгерлік хроника
66-шы жаяу әскер дивизиясының үш полкі 1944 жылдың 26 қарашасында Англияның Дорчестер қаласына келді, ал дивизияның қалған бөлігі 1944 жылдың 12 желтоқсанында оларға қосылды. 1944 жылдың 24 желтоқсанына дейін олар жаттықты және дайындыққа келді, содан кейін Саутгемптонға ауысты, одан кейін Англия арнасымен Францияның Шербург портына өтті. Екі көлік кемесі, SS Cheshire және бельгиялық Leopoldville 66-шы дивизияны Англия арнасымен тасымалдады. Бірақ, Шербург портына 5 мильдей жетпегенде, Leopoldville неміс суасты қайығының торпедасына ілігіп, 14 офицер мен 748 сарбаздың қазасына себеп болып батып кетті. Кейін АҚШ Әскери-теңіз күштері Leopoldville-дің батуын Еуропа театрларындағы әскер тасымалдау кемесінің батуынан болған екінші ірі қаза ретінде жариялады. 1944 жылдың жазында шегіну кезінде Батыс Франциядағы Лорьян, Сент-Назер, Роян және Ла-Рошель сияқты портылық қалаларда қалған неміс әскерлерін жоюмен негізінен айналысқан 66-шы жаяу әскер дивизиясы 1944 жылдың 29 желтоқсанында 94-ші жаяу әскер дивизиясынан Бретань-Луара аймағының басқаруын қабылдап, француз күштерімен де ынтымақтасты. 66-шы дивизия өз мақсатын неміс нысандарын тозақтау, шектеулі шабуылдар жасау және барлау миссияларын жүргізу арқылы орындады. Көптеген неміс бекіністерін артиллериямен атқылау 66-шы дивизияның аймақта ілгерілеуіне де маңызды рөл атқарды. 1945 жылдың 16 сәуірінде Ла-Круа маңындағы неміс шабуылы тойтарылып, 1945 жылдың 19-29 сәуірінде бірнеше мықты бекітілген жау нысандары қарсы шабуылдар сериясында алынды. Қалған неміс сарбаздары 1945 жылдың 8 мамырында Кордемастағы шағын кафеде 66-шы жаяу әскер дивизиясының офицерлері мен француз шенеуніктеріне берілді. 1945 жылдың 14 мамырында оккупациялық міндеттерге ауысуға бұйрық берілген 66-шы дивизия 700 миль сапар жасап Германияға жетті, онда "Қара пантералар" 2400 шаршы миль аумақты және Кобленц қаласын басып алды. Қауіпсіздік күштері ретінде дивизияға әскери үкімет құру және барлық неміс істерін бақылау міндеті жүктелді. Оларға соғыс тұтқындарын босату, оқ-дәрі мен жабдықты тізімдеу және азаматтарды ұйымдастыру кірді. Германияда біраз уақыт өткізгеннен кейін 66-шы дивизия Еуропа театрларынан одақтастардың шығуына көмектесу үшін Франция жағалауына оралды. Осы кезеңде дивизияның құрамы демобилизация процесі басталғанда өзгертілді, содан кейін ол АҚШ-қа қайтып оралды және ресми түрде демобилизацияланды, 1945 жылдың 27 қазанында үйге қайтты.
Three regiments of the 66th Infantry Division arrived in Dorchester, England on 26 November 1944, and the rest of the Division joined them on 12 December 1944. They trained and prepared for deployment until 24 December 1944, then transferred to Southampton before crossing the English Channel to Cherbourg, France. Two transport vessels, SS Cheshire and the Belgian Leopoldville carried the 66th across the English Channel. However, only 5 miles from the port of Cherbourg, the Leopoldville was torpedoed by a German U Boat and sunk, taking the lives of 14 officers and 748 enlisted soldiers. The U. S. Navy later announced the sinking of the Leopoldville to be the second largest loss of life from the sinking of a troop transport ship in the entire European Theater. Primarily involved with destroying the German troops left behind in port cities in western France such as Lorient, St. Nazaire, Royan and La Rochelle following the retreat during the summer of 1944, the 66th Infantry Division relieved the 94th Infantry Division of control of the Brittany Loire area on 29 December 1944, and collaborated with French forces as well. The 66th carried out its objective by harassing German installations, conducting limited objective attacks, and running reconnaissance missions to gather intelligence. The use of artillery shelling many German positions also played a major part in the advancement of the 66th through the region. Notably, a heavy German attack near La Croix was repulsed on 16 April 1945 and several strongly fortified enemy positions were taken from 19 to 29 April 1945 in a series of counterattacks. The remaining German soldiers surrendered to 66th Infantry Division officers and French officials in a small cafe near Cordemais on 8 May 1945. Ordered to change to an occupation oriented mission on 14 May 1945, the 66th made a 700 mile trek into Germany where the Black Panthers occupied 2,400 square miles of territory and the city of Koblenz. As a security force, the division was charged with establishment of a military government and control of all German affairs. Tasks included the discharge of prisoners of war, inventorying of ammunition and supplies, and organizing civilians. After spending time in Germany, the 66th returned to the French coast to aid with the allied withdrawal from the European Theater. During this time, the composition of the division was changed by the beginning of the inactivation process, until it returned to the U. S. and was formally inactivated, sailing for home 27 October 1945.