Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ноэль Коунихан (4 қазан 1913 – 5 шілде 1986) – австралиялық әлеуметтік реализм суретшісі, гравюрашы, карикатурист және иллюстратор. 1940-1950 жылдары Мельбурнда активті қызмет етті. Атеист, коммунист және өнер белсендісі болған Коунихан өз заманының саяси және әлеуметтік қиындықтарына жауап ретінде өнер тудырды. Ол Австралияның 20-шы ғасырындағы маңызды суретшілерінің бірі саналады.
Noel Counihan (4 October 19135 July 1986) was an Australian social realist painter, printmaker, cartoonist and illustrator active in the 1940s and 1950s in Melbourne. An atheist, communist, and art activist, Counihan made art in response to the politics and social hardships of his times. He is regarded as one of Australia's major artists of the 20th century.
Ерте өмір
Конихан 1913 жылғы 4 қазанда Мельбурн қаласының жұмысшы табының тұратын Альберт Парк ауданында дүниеге келді. Ол Санкт-Пол соборының және Мельбурн хор мектебінің (1929 жылы жабылды) оқушысы болды, содан кейін 1928 жылы Каулфилд грамматикалық мектебінде білім алды. 1930-1931 жылдары Мельбурндағы Виктория ұлттық галереясының өнер мектебінде Чарльз Уилерден жеке сабақтар алды, онда ол әлеуметтік реализм өкілдері Герберт Макклинток пен Рой Далгарномен танысты.
Counihan was born on 4 October 1913 in Albert Park, then a working class suburb of Melbourne. He attended the St Paul's Cathedral, Melbourne Choir school (closed in 1929), then Caulfield Grammar School in 1928. He studied part time under Charles Wheeler at the National Gallery of Victoria Art School in Melbourne during 1930–31, where he met the social realists Herbert McClintock and Roy Dalgarno.
Мансап
Әлеуметтік реализм, өнер капитализмдегі қоғамның шындығын көрсетуі керек деген сенім, Австралия Коммунистік партиясының көркемдік доктринасы болды. 1931 жылы Конихан нағыз сенімді жоққа шығарып, партия мүшесі болды. Ол Жұмысшылар өнер гильдиясын құруға көмектесті және гравюра өнерін бастады, коммунистік журналдардың мұқабалары мен үнқағаздары үшін линогравюралар мен литографиялар жасады, сондай-ақ туларды суреттеді. Ұлы депрессия кезінде Конихан Брансуиктегі «сөз бостандығы» үшін күреске қатысты, оны Виктория штаты үкіметі «құпия» жиналыстарға тыйым салған заңға жауап ретінде Коммунистік партия ұйымдастырды. Жұмыссыздар қозғалысының ондаған мүшелері тұтқындалды, ал Феникс көшесі мен Сидней жолының қиылысындағы жұмыссыздардың жиналыстарын полиция таратып жіберді. Осы күрестің бір бөлігі ретінде, жас Конихан жүк көлігінің үстіндегі құлыпталған камерадан көпшілікке сөз сөйледі. Полиция оны сөзін жалғастырып тұрғанда, көпшіліктің ұшқынды күлкісіне қарамастан, шығарып алды. 1934 жылдан бастап Конихан түрлі басылымдарда карикатурист ретінде жұмыс істеді, оның ішінде The Bulletin және Коммунистік партияның газеті Guardian (1945-1949 және 1952-1958 жылдары). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде туберкулезбен ауруханада ұзақ уақыт жатты. Суретші Йосль Бергнердің ынталандыруымен ол сурет салуға кірісті. Ол әлеуметтік реалистік көзқарасқа негізделген жеке стилін дамытты, жұмысшылар мен олардың еңбек өмірінің мейірімді суреттерін жасады. Конихан суретшінің «сол кездегі саяси оқиғалардан ақпарат жинау» міндеті бар екенін айтты. Оның 1955 жылғы «Парламент сатыларында» атты суреті 1956 жылы Джордж Крауч естелік жүлдесін жеңіп алды. Конихан коммунистік партияның түрлі бөліністері кезінде де, 1970-ші және 1980-ші жылдардағы оның қолдауының төмендеуіне қарамастан, оған адал болды. Оның 1973 жылы қайтыс болғаннан кейін суреттелген Хью Геммелл Лэмб Смит портреті – Кониханды Коулфилд грамматикалық мектебінде оқытқан және оның көркемдік ізденістерін қолдаған адам – көбінесе естелік бойынша салынды және Коулфилд грамматикалық қауымдастығының тапсырысымен салынды. Бұл портрет мектептің Коулфилд кампусындағы «Криппс орталығында» тұрақты түрде көрсетіледі. 1979 жылы Конихан футболшы Рой Казали туралы мақаланы Австралияның биографиялық сөздігінің 7-томына жазды.
Social realism, the belief that art should reflect the realities of society under capitalism, was the artistic doctrine of the Communist Party of Australia, and in 1931 Counihan became a confirmed atheist and a member of the Party. He helped found the Workers Art Guild, and began printmaking, producing linocuts and lithographs for Communist magazine covers and pamphlets as well as designing banners. During the Great Depression Counihan participated in the "free speech" fights in Brunswick, organised by the Communist Party in response to a Victorian state government law banning "subversive" gatherings. Dozens of members of the Unemployed Workers Movement were arrested, and unemployed meetings at the intersection of Phoenix Street and Sydney Road, Brunswick were dispersed by police. As part of this fight, a young Counihan addressed a crowd from a locked cage on top a truck. Police had to cut him out, to the jeers of the crowd, as he continued speaking. From 1934 Counihan worked as a cartoonist for various publications, including The Bulletin and the Communist Party's paper, the Guardian from 1945 to 1949 and again from 1952 to 1958. He spent extended periods in hospital with tuberculosis during the Second World War. With the encouragement of the artist Yosl Bergner, he began to paint. He developed a personal style based on the social realist approach, producing compassionate images of workers and their working lives. Counihan maintained that the artist had a duty to "gather information from the political developments of the time." His 1955 painting On Parliament Steps won the George Crouch Memorial Prize in 1956. Counihan remained loyal to the Communist Party during its various splits and despite its declining support in the 1970s and 1980s. His 1973 posthumous portrait of Hugh Gemmell Lamb Smith – who had taught Counihan at Caulfield Grammar and, as well, had encouraged his artistic endeavours whilst he was there – largely painted from memory, and commissioned by the Caulfield Grammarians' Association, is on permanent display within the school's "Cripps Centre" on its Caulfield Campus. In 1979, Counihan contributed the entry on footballer Roy Cazaly to Volume 7 of the Australian Dictionary of Biography.
Өлім
1986 жылғы 5 шілдеде Кунихан 72 жасында Мельбурнда қайтыс болды.
On 5 July 1986, Counihan died in Melbourne aged 72.
Мұра
Меррибек қалалық кеңесі басқаратын Конихан галереясы оның құрметіне аталған. Галереяның он жылдығын белгілеу үшін Эдвина Бартлем қазіргі заманғы суретшілердің Кониханның өнері мен идеяларынан шабыттанған туындыларын қосатын көрмені ұйымдастырды. Суретшілер қатарында Джордж Гиттос және Анжела Кавальери болды. Галереядан шалғайда емес, Сидней жолындағы Брансуик механика институтының сыртында суретші Саймон Перри 1933 жылы жұмыссыздардың сөз бостандығы үшін күресін және Ноэль Кониханның осы күреске қатысуын еске алу үшін сөз бостандығына арналған мемориал құрылысын салды.
The Counihan Gallery, managed by City of Merri bek Council, is named in his honour. To mark its tenth anniversary, Edwina Bartlem curated an exhibition in which contemporary artists created works inspired by the art and ideas of Counihan. The artists included George Gittoes and Angela Cavalieri. A short distance away from the Gallery, outside the Brunswick Mechanics Institute on Sydney Road, a Free Speech memorial has been built by artist Simon Perry to commemorate the free speech fights by the unemployed in 1933 and Noel Counihan's part in them.