Артур Блайт: Американдық джаз саксофонисінің өмірі мен шығармашылығы
Arthur Blythe
Артур Блайт – америкалық джаз саксофонист, композитор. Джаздың авангарды мен дәстүрлі бағыттарын ұштастырған, ерекше орындау стилімен танымал музыкант. 🎷🎶
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық джаз саксофонист және композитор
American jazz saxophonist and composer
Артур Мюррей Блайт (7 мамыр 1940 – 27 наурыз 2017) – американдық джаз альт-саксофонисі және композиторы. Критик Крис Келси оны "джаздағы ең оңай танылатын альт-саксофон дыбыстарының бірі, ірі әрі дөңгелек, жылдам және кең вибратосымен, сондай-ақ агрессивті, нақты фразировкасымен" сипаттады. Ол авангард пен дәстүрлі джаздың арасында жүреді, көбінесе ерекше құрамы бар топтармен өнер көрді.
Arthur Murray Blythe (May 7, 1940 – March 27, 2017) was an American jazz alto saxophonist and composer. He was described by critic Chris Kelsey as displaying "one of the most easily recognizable alto sax sounds in jazz, big and round, with a fast, wide vibrato and an aggressive, precise manner of phrasing" and furthermore as straddling the avant garde and traditionalist jazz, often with bands featuring unusual instrumentation.
Өмірбаян
Лос-Анджелесте туған Блайт Сан-Диегода тұрып, 19 жасында Лос-Анджелеске оралды. Ол тоғыз жасында альт-саксофонмен шұғылдана бастап, жасөспірім шағына дейін R&B ойнады, кейін джазды таныды. 1960 жылдардың ортасында Блайт Хорас Тапскотт құрған Underground Musicians and Artists Association (UGMAA) ұйымының мүшесі болды және 1969 жылғы The Giant Is Awakened альбомында тұңғыш рет жазбаға түсті. Блайттың тобы – Джон Хикс, Фред Хопкинс және Стив Макколл – 1979 жылы Карнеги залында және Виллидж Вангардта өнер көрсетті. 1977 жылы Блайт барабаншы Стив Ридтің жетекшілігімен жарық көрген Rhythmatism альбомына қатысты. Роберт Кристагаудың 1981 жылғы Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies кітабындағы шолуында Блайттың "күшті" альт-саксофон ойнауын жоғары бағалап, "Блайт көптеген жаңа музыканттар сияқты, өзінің модернизмімен заманауи әдістермен шектелмейді – ол ағылшын, тікелей Coltrane стилінде ойнауды ұнатады, сонымен қатар ол Cannonball шығармасына неге лайық екенін көрсетеді" деді. Блайт 1977 жылы India Navigation лейблі үшін, ал 1978 жылдан 1987 жылға дейін Columbia Records үшін жетекші ретінде жазуларын бастады. Боб Стюарттың тубасы осы альбомдарда жиі кездесетін, көбінесе дәстүрлі скрипка басқа орнынан ауыстырды. The Grip және Metamorphosis сияқты альбомдар (лейблде жарық көрген) Блайттың өзін жетілдіруін, сондай-ақ толыққанды дамыған жеке стилімен еркін және дәстүрлі ортада ойнау қабілетін көрсетті. Блайт 76 жасында Калифорния штатының Ланкастер қаласында Паркинсон ауруының асқынуынан қайтыс болды.
Born in Los Angeles, Blythe lived in San Diego, returning to Los Angeles when he was 19 years old. He took up the alto saxophone at the age of nine, playing R&B until his mid teens when he discovered jazz. In the mid 1960s, Blythe was part of the Underground Musicians and Artists Association (UGMAA), founded by Horace Tapscott, on whose 1969 The Giant Is Awakened he made his recording debut. Blythe's group – John Hicks, Fred Hopkins and Steve McCall – played Carnegie Hall and the Village Vanguard in 1979. In 1977, Blythe appeared on the LP Rhythmatism, a recording led by drummer Steve Reid. Reviewing in Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981), Robert Christgau highlighted Blythe's "forceful" alto saxophone playing and said, "like so many of the new players Blythe isn't limited to modern methods by his modernism—he favors fluent, straight ahead Coltrane modalities, but also demonstrates why he belongs on a tune for Cannonball." Blythe began to record as a leader in 1977 for the India Navigation label and then for Columbia Records from 1978 to 1987. Bob Stewart's tuba was a regular feature of these albums, often taking the place of the more traditional string bass. Albums such as The Grip and Metamorphosis (both on the label) demonstrated Blythe's maturity as well as his ability to play in both free and traditional contexts with a fully developed personal style. Blythe died from complications of Parkinson's disease in Lancaster, California, at the age of 76.