Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колумнист, фермер, редактор және баспагер Томас Джефферсон Андерсон (10 қараша 1910 – 30 тамыз 2002) – американдық жазушы, журналист және фермер. 1972 жылы ол Джон Г. Шмицтің вице-президенттікке кандидаттығына, ал 1976 жылы Америка партиясының президенттікке кандидаттығына ұсынылды.
Columnist, farmer, editor and publisher
Thomas Jefferson Anderson (November 10, 1910 – August 30, 2002) was an American author, journalist, and farmer. He was the American Independent Party vice presidential nominee under John G. Schmitz in 1972 and the American Party presidential nominee in 1976.
Ерте өмір
Томас Джефферсон Андерсон Теннесси штатының Нэшвилл қаласында дүниеге келді, Уильям Джозеф пен Нэнси Лу Андерсонның бес баласының екіншісі. Теннесси штатының Чаттануга қаласындағы Бейлор мектебін бітірген соң Андерсон Нэшвиллдегі Вандербильт университетіне түсті, онда 1934 жылы экономика саласында бакалавр дәрежесін алды. Вандербильтте ол спортта өте жақсы нәтижелер көрсетті, университеттік теннис және жеңіл атлетика командаларының құрамында университет хаттарын иеленді. Ол мектеп жылнамасы "Коммодор" журналының бизнес-редакторы болды және студенттік газеттің штатында жұмыс істеді. Андерсон өзінің "Фи Дельта Тета" студенттік ұйымының президенті болып сайланды. 1936 жылы Теннесси штатының Франклин қаласынан Каролин Монтегю Дженнингске үйленді. Дженнингс ханым да Вандербильт университетінің түлегі, соңғы курста "Мисс Вандербильт" атағын жеңіп алды. Бітіргеннен кейін ол Нешвиллдегі бірнеше брокерлік фирмада бағалы қағаздар сатты, оның ішінде J. C. Bradford & Company, сондай-ақ Southern Agriculturist журналы үшін жарнама сатушысы болып жұмыс істеді. Ол Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан, АҚШ Әскери-теңіз күштерінде лейтенант болып қызмет еткен.
Thomas Jefferson Anderson was born in Nashville, Tennessee; the second of five children of William Joseph and Nancy Lou Anderson. After graduating from Baylor School in Chattanooga, Tennessee, Anderson attended Vanderbilt University in Nashville, where he received a Bachelor of Arts in economics in 1934. At Vanderbilt he excelled in athletics, earning varsity letters as a member of both the varsity tennis and track teams. He was business editor of the school's yearbook, The Commodore, and served on the student newspaper staff. Anderson was elected president of his fraternity, Phi Delta Theta. In 1936, he married the former Carolyn Montague Jennings of Franklin, Tennessee. Miss Jennings, also a graduate of Vanderbilt University, was elected "Miss Vanderbilt" during her senior year. After graduation, he sold securities for several Nashville based brokerage firms, including J. C. Bradford & Company, and also worked as an ad salesman for the Southern Agriculturist. He was a veteran of World War II, having served as a lieutenant in the U. S. Navy.
Баспа ісі
1947 жылы Андерсон «The Arkansas Farmer» журналын сатып алды, ол Нешвиллде орналасқан «Southern Unit Publications, Inc.» компаниясының құрамындағы сатып алынған және басқарылған он алты аймақтық шаруашылық журналының біріншісі болды. Одан әрі, ол Даллас қаласында, Техас штатында шығарылатын, бүкіл елге таралатын «The Farm and Ranch Magazine» журналының баспагері және редакторы болды. Андерсон журналдарда жарияланып, 375-тен астам газетте қайта басылған «Тіке сөйлейді» рубрикасының бас редакторы және авторы еді. 1957 жылы осы рубрикалар жинағы «Тіке сөйлейді» деген атпен кітап ретінде қайта басылды. Кейіннен ол сол атпен апталық радио бағдарламасын шығарды. Өмірінің көп бөлігін консервативті идеяларды қолдайтын спикер, баспагер және жазушы ретінде өткізді. Ол «Азаттық Конгресінің» «Азаттық сыйлығы» және Пенсильвания штатындағы «Вэлли Фордж» қаласындағы «Азаттық қорының» «Азаттық сыйлығы» сияқты көптеген патриоттық наградаларды жеңіп алды.
In 1947, Anderson purchased The Arkansas Farmer, the first of sixteen regional farm magazines he acquired and operated as part of Nashville based Southern Unit Publications, Inc. Additionally, he became publisher and editor of The Farm and Ranch Magazine, a nationally circulated monthly publication based in Dallas, Texas. Anderson was the supervising editor and author of the column Straight Talk which appeared in the magazines and was reprinted in more than 375 newspapers. In 1957, a series of the columns was reprinted in a book, also titled Straight Talk. He later produced a weekly radio program of the same name. He spent much of his life as a speaker, publisher and writer, crusading for conservative causes. He won numerous patriotic awards including the Liberty Award of the Congress of Freedom and the Freedom Award of Freedoms Foundation at Valley Forge, Pennsylvania
Саяси қатысу
1972 жылы ол Америка Тәуелсіз партиясының вице-президенттікке үміткері болды және Калифорниядан бұрынғы республикашыл Джон Г. Шмицпен бірге сайлауға түсті. Екеуі 1,100,868 дауыс жинап, халықтың дауыс беруі бойынша үшінші орынды иеленді. 1976 жылы ол Руфус Шеклфордпен бірге Америка партиясының президенттікке үміткері болды. Олар жалпы сайлауда 158,724 дауыспен алтыншы орын алды. Науқан Вирджиния штатында ең жақсы нәтижелерді көрсетті, онда Андерсон Шеклфорд 16,686 дауыс алды. Сондай-ақ, бұл үміткерлер үш штат бойынша үшінші орынды иеленді: Кентукки, Солтүстік Дакота және Индиана. 1978 жылы Андерсон Теннесси штатындағы АҚШ Сенатының мандатына Америка партиясының қолдауымен үміткер ретінде қатысты, бірақ жеңіс республикашыл Говард Бейкерге бұйырды, ол палатада үшінші және соңғы мерзімін аяқтады. Штат заңнамасына сәйкес, ол тәуелсіз үміткер ретінде дауыс бюллетенінде тіркелді, себебі тәуелсіз ретінде қатысу үшін белгілі бір мөлшерде қол жинау қажет, ал партиялық тізімде көріну үшін ондаған мың қол қоюдан тұратын толық партиялық өтініш қажет. Андерсон 45,908 дауыс жинады.
In 1972, he was the American Independent Party vice presidential nominee, appearing on the ticket with U. S. Representative John G. Schmitz, a former Republican from California. The duo finished third in the popular vote with 1,100,868 votes. In 1976, he was the American Party's presidential nominee on a ticket with Rufus Shackleford. They finished sixth in the general election with 158,724 votes. The campaign received its best results in Virginia, where Anderson Shackleford received 16,686 votes. The ticket also finished third in three states: Kentucky, North Dakota and Indiana. In 1978, Anderson ran as the American Party endorsed candidate for the U. S. Senate seat in Tennessee, but victory went to Republican Howard Baker, Jr. who won his third and final term in the chamber. He appeared on the ballot as an independent due to state law, which requires a minimal number of signatures to appear as an independent but requires a full party petition consisting of tens of thousands of signatures to appear on the ballot with a party label. Anderson received 45,908 votes.
Кейінгі өмірі
Андерсон консервативті саясатта белсенді болып, түрлі теле- және радиобағдарламаларда сөйлеген, 1947 мен 1994 жылдар аралығында 1500-ден астам сөз сөйледі. Өмірінің соңғы жылдарын Теннесси штатының Гатлинбург және Солтүстік Каролина штатының Блоуинг-Рок қалаларында өткізді. Ол зор юмор сезімімен танымал болды: кейбір топтарда оны «қазіргі заманғы Уилл Роджерс» деп атады, ал басқаларында – «Джон Бирч қоғамының жалаңаяқ зиялысы» деді. Оның ең әйгілі сөздерінің бірі: «Саясаткерлер – тарақан сияқты: олар не ұрлап алып кетеді дегенде емес, қайда құлап, нені бүлдіреді дегенде жаман». Андерсонның әріптесінің бірі былай деп жазды: «Том Андерсон – қарапайым адам емес. Ол осы республиканы ойлап тапқан және құрған ерекше адамдардың ұрпағынан шыққан. Ол АҚШ Конституциясында жарияланған қағидаларға берілген. Том Андерсон – әсерлі емес, практикалық және поэтикалық. Егер сізге стиль, батылдық және Теннесси есегінің күші қажет болса, Томас Джефферсон Андерсон – сіздің адамыңыз. Күлімдеу. Мақтан. Шын ниетті патриот. Жансыз патриоттық тамырларға адреналин шашу. Өмірімен де, сөзімен де Том Андерсон әдебиетке және заңмен қорғалған бостандыққа үлкен үлес қосты». Андерсон мына оқиғаны айтуды ұнатты: «Бір шаруаның жабайы шошқалардың тобынан көңілі қалған. Ол оларды бірінен соң бірін ұстауға шешім қабылдады. Ол орманға қоршау салып, кіреберіс қалдырды. Содан кейін қоршаудың алдына жүгері салды. Бастапқыда шошқалардың ешқайсысы да қызығушылық танытпады. Бірақ кейбір жас шошқалар оған жақындап иіскеп, содан кейін үйірге қайтып келді. Ақырында біреуі жүгеріні алып, жеп қойды. Бара-бара басқа шошқалар да солай істеді. Күн сайын шаруа жүгеріні қоршауға жақындата берді, ал шошқалар да солай істеді. Соңында ол жүгеріні қоршаудың ішіне қойды. Олар ішінде тамақтанып жатқанда, ол бірте-бірте қоршауды толықтап, тақтадан тақтаға дейін бітірді, ал шошқалар тіпті байқамады, себебі олар ішінде тегін жүгері жеп жатты. Соңында ол қақпаны бітіріп, құлыптап тастады. Шошқалар қашып құтылуға тырысты, бірақ ол оларды ұстады. «Бізді қоршап алды!» деді. Андерсон Америка ауыл шаруашылығы редакторлары қауымдастығының бұрынғы президенті болды. Ол әйелімен бірге Нешвиллдегі Сент-Полс Оңтүстік методистік шіркеуінің он үш негіздеуші мүшесінің бірі болды. Андерсон 2002 жылдың 30 тамызында Солтүстік Каролина штатының Рали қаласында қайтыс болды. Ол Теннесси штатының Уильямсон округіндегі Франклин қаласындағы Маунт Хоуп зиратында жерленген.
Anderson remained active in conservative politics and was widely popular as a speaker, appearing on various TV and radio programs and delivering more than 1,500 speeches between 1947 and 1994. He lived his later years in Gatlinburg, Tennessee and Blowing Rock, North Carolina. He was known for a great sense of humor: in some circles he was called "a modern day Will Rogers," in others "the barefoot wit of the John Birch Society." One of his most famous aphorisms was "Politicians are like cockroaches: It's not what they steal and carry away; it's what they fall into and mess up." A colleague of Anderson's wrote: "Tom Anderson is not a common man. He is of the uncommon stock that conceived and created this republic. He is deeply devoted to the principles proclaimed in the U. S. Constitution. Tom Anderson is unaffected, practical and poetic. If you want style and daring with the kick of a Tennessee mule, then Thomas Jefferson Anderson is your man. A smile. A grin. An earnest patriot. A shot of adrenalin in sluggish patriot veins. By example of his life as well as by his word, Tom Anderson has made a permanent contribution to the literature and liberty under law." Anderson liked to tell the following story "A farmer was being plagued by a group of wild hogs. He decided to capture them one by one. He built a corral in the woods leaving an opening for an enclousure. Next he put corn in front of the corral. At first none of the hogs showed any interest. Finally some of the young ones begin to go up and smell it and then run back to the herd. Finally one on them took an ear of corn and ran back and ate it. Slowly the other hogs did the same. Each day the farmer put the corn a little closer to the corral with the same results by the hogs. At last he placed the corn inside the corral. As they were inside eating he gradually completed the enclousure, board by board, and the hogs didn't even notice because they were inside eating the free corn. Finally he finished the gate and locked it. The hogs tried to get out, but he had 'em. FELLOW HOGS, WE'VE BEEN FENCED." Anderson was a past president of the American Agricultural Editors Association. He and his wife were two of thirteen charter members of St. Paul's Southern Methodist Church in Nashville. Anderson died on August 30, 2002, in Raleigh, North Carolina. He is interred at the Mount Hope Cemetery in Franklin, in Williamson County, Tennessee.