Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пенсильваниядағы көпір
Юта штатының Роквилл қаласында Виргин өзенін кесіп өтетін көпір
Bridge in Pennsylvania
the bridge crossing the Virgin River in Rockville, Utah
Роквилл көпірі – 3820 фут (1164 м) ұзындығындағы ең ұзын тас аркалы теміржол виадугы. Онда 48 70 футтан тұратын құрылым бар.
The Rockville Bridge is the longest stone masonry arch railroad viaduct ever built, at 3820 feet (1164 m). It has 48 70 foot spans.
Тарих
Бұл жерде салынған алғашқы көпір PRR компаниясының бір рельстік ағаш фермалық конструкциясы болды және 1849 жылдың 1 қыркүйегінде ашылды. Солтүстік Орталық темір жолы Мэрисвилл көпірінен бас тартқаннан кейін оны пайдалана бастады. 1877 жылы оның орнына екі рельстік темір фермалық көпір салынды. Жұмысшылардың арасында итальяндықтар мен жергілікті тұрғындар да болды. 1968 жылы PRR компаниясы біріккеннен кейін көпірді басқару Penn Central-ға, содан кейін Conrail-ге және, ақырында, Norfolk Southern-ге өтті. Өмірінің көп бөлігінде көпір төрт негізгі жолды алып жүрді, бірақ 1980-ші жылдары бұрынғы PRR магистральдық желісі Пенсильвания штары бойынша жаңғыртылғанда олардың саны үшке дейін азайтылды. 1990 жылдардың соңында интермодальдық контейнер интермодальдық жүк пойызынан ұшып өзенге түсті, бұл Norfolk Southern компаниясын көпірдің батыс жағындағы Энолаға дейінгі учаскесін пайдаланудан тоқтатуға мәжбүр етті. Бұл негізгі жолдардың санын екіге дейін азайтты, бірақ тағы бір контейнердің өзенге түсіп кетуіне жол бермеу үшін екі жағында буферлік аймақ қалдырылды. Дегенмен, 2010 жылдың 27 желтоқсанында Солтүстік Америкадағы қысқы дауылдан соққан қатты жел тағы бір контейнерді суға жіберді. Көпірдің батыс жағындағы жол қисықтан ауыстырғыш бұрынғы орнында бүйірлік күштерді тудырып, шпандельдің қабырғасын бұзғандықтан "Мэри" деп аталатын жаңа CP нүктесіне дейін қысқартылды. Бұл көмір пойызының салмағынан өзенге қарайғы жағының құлауына әкелді. Шпандель құлағанда, көпірдің ішкі бөлігі бетонмен толтырылған деген бұрынғы кең таралған пікірдің жалған екендігі дәлелденді. Қатты жел болған кезде, желдің күшін азайту үшін көпірге ауыр пойыздар тоқтатылып тұрады. Қазіргі уақытта көпірді Norfolk Southern темір жолы және Amtrak пайдаланады.
The first bridge erected at this site was a one track wooden truss built by the PRR and opened on September 1, 1849. The Northern Central Railway began to use it after abandoning its Marysville Bridge. It was replaced in 1877 with a double track iron truss bridge. The laborers included men of Italian heritage and local residents. Control of the bridge passed to Penn Central after the PRR merger in 1968, then to Conrail and finally the Norfolk Southern. For most of its life, the bridge carried four main line tracks, which were reduced to three during the 1980s when the former PRR Main Line was modernized across Pennsylvania. In the late 1990s, an intermodal container was blown off an intermodal freight train and landed in the river, prompting Norfolk Southern to stop using the wye track to Enola at the west end of the bridge. This reduced the number of main line tracks to two, but left a buffer zone on either side to prevent further containers ending up in the river, although high winds from the departing December 2010 North American blizzard sent another overboard on December 27, 2010. The track from the west side of the bridge was shortened to a new CP point named "Mary" because the curve in the switch at the former location caused lateral forces to blow out the side of the spandrel. This led to the failure of the downriver side under the weight of a coal train. When the spandrel failed, it also disproved the once popular thought that the core of the bridge was filled with concrete. During times of high wind, it is routine to park heavy trains on the bridge as a wind shield. Currently, the bridge is used by the Norfolk Southern Railway and Amtrak.