Кіріспе
Париждегі ескерткіш Tour Saint Jacques (tuʁ sɛ̃ ʒak, 'Сент-Джеймс мұнарасы') – Франциядағы Париждің 4-ші округінде, Риволи көшесі мен Николас Фламель көшесінің қиылысында орналасқан ескерткіш. Бұл тұлғалы готикалық мұнара – 16 ғасырдағы Сент-Жак де ла Бушери («Сент-Джеймс соқашылардың») шіркеуінің жалғыз қалған бөлігі. Шіркеу 1797 жылы Франция революциясы кезінде бұзылып, мұнарасы ғана сақталды. Қазір бұзылған Сент-Жак де ла Бушери шіркеуінен қалған бұл мұнара ұлттық тарихи ескерткіш деп есептеледі.
The Tour Saint Jacques (tuʁ sɛ̃ ʒak, 'Saint James's Tower') is a monument located in the 4th arrondissement of Paris, France, at the intersection of Rue de Rivoli with Rue Nicolas Flamel. This Flamboyant Gothic tower is all that remains of the former 16th century Church of Saint Jacques de la Boucherie ("Saint James of the butchers"), which was demolished in 1797, during the French Revolution, leaving only the tower. What remains of the destroyed church of Saint Jacques de la Boucherie is now considered a national historic landmark.
Сент-Джеймс жолы
Мұнараның бай безендірілуі оның демеушілерінің, жақын маңдағы Лес-Халль нарығының көтерме ет сатушыларының әулетінің байлығын көрсетеді. Жұмыстың бас шеберлері Жан де Фелин, Жульен Менарт және Жан де Ревье болды. Ол 1509-1523 жылдары король Франциск I билігінде салынған. Ұлы Яковқа арналған ежелгі шіркеу және оның танымал мұнарасы, Турға қарай бағытталған және Сент-Джеймс жолымен Сантьяго-де-Компостелаға баратын паломниктерді қарсы алды. Шіркеуде сақталған қасиетті Яковтың реликвиясы оны одан да бекем байланыстырды және 1998 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралар тізіміне енгізілуіне себеп болды, ол Франциядағы Сантьягоға саяхат жолдарының (Chemins de Compostelle) ішіндегі маңызды орындар мен құрылыстардың бірі ретіне жатты.
XIX ғасыр
Шіркеу, мұнарадан басқа, 1793 жылы бұзылды; мұнараны сақтау – шіркеуді құрылыс материалдарының құнымен сатып алу шартының бір шарты болды. 1824 жылы ол кішкентай оқтар жасау үшін ату мұнарасы ретінде пайдаланылды. 1836 жылы Париж қаласы оны қайта сатып алды және 1862 жылы тарихи ескерткіш деп жариялады. 19 ғасырда мұнараның үстіне әулие мүсіні орнатылды. Екінші Империя кезінде сәулетші Теодор Балу мұнараны қалпына келтіріп, оны пьедесталға қойып, оның айналасында шағын қалалық саябақ жобалады. Бұл Риволи көшесі мен Виктория даңғылының салынуымен бірге болды, бұл Риволи көшесіне тегіс жол жасау үшін үлкен мөлшерде топырақ алуды қажет етті. Пьедестал мұнараның бастапқы биіктігін сақтауға мүмкіндік берді: қазіргі уақытта жер бетінің өзгеруін мұнараның солтүстік-шығысындағы Сен-Бон көшесінде жақсы көруге болады, онда баспалдақ Верри көшесіндегі бастапқы көше деңгейіне дейін жетеді. Блез Паскальдың мүсіні мұнараның табанында орналасқан, ол атмосфералық қысым бойынша жасалған тәжірибелерді еске түсіреді, бірақ олар осы жерде немесе Сен-Жак-дю-О-Па шіркеуінде өткізілді ме, жоқ па, деген пікірталас бар. Мұнараның үстіне метеорологиялық зертхана орнатылған. Мұнара 1856 жылы Александр Дюмаға «Сан-Жак де ла Бушери» атты пьесасын жазуға шабыттандырды. Алхимик және шіркеудің меценаты ретінде танылған Николас Фламель оның еденінің астына жерленген.
Қазіргі заманғы қалпына келтіру
Мұнара бірнеше жыл бойы мұрағаттармен қоршалған және тас жағдайын зерттеушілер жұмыс істеген кезде жабынмен жасырылған болатын. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, тастың көп бөлігі мен оның әшекейлері мұнара салынған орта ғасырдың соңына қатысты, және оны 19 ғасырдағы қалпына келтірушілер қосып қойған жоқ. Өкінішке орай, зерттеулерде де елеулі жарықтар анықталды. 2008 жылдың наурыз айында жабынның жоғарғы үштен бір бөлігі алынып тасталды, мұнараның жаңартылған жоғарғы бөлігі көрінді. 2008 жылдың қазанынан 2009 жылдың ақпанына дейін мұрағаттар мен жабын толығымен алынып тасталды, ал айналасындағы саябақтың ландшафты да қалпына келтірілді. Соңында, 2009 жылдың 18 сәуірінде саябақ қайтадан жұртшылыққа ашылды.