AEG C.IV: Бірінші дүниежүзілік соғыстағы неміс барлау ұшағы
AEG C.IV
AEG C.IV ұшағы: Неміс әскери авиациясы үшін жасалған барлаушы-ұшақ. Ерекше құрылымы, Fokker лицензиясымен шығарылған. Тарихы мен техникалық ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
AEG C. IV – екі орындық екіұшақты барлау ұшағы, оны неміс ұшақ өндірушісі Allgemeine Elektrizitäts Gesellschaft жобалап шығарған. C. IV бұрынғы AEG C. II-ден дамытылды, бұл Luftstreitkräfte (Императорлық неміс армиясының әуе күштері) тарапынан жақсырақ бекітілген қанатты әуе барлау платформаларына шұғыл қажеттілікке жауап ретінде жасалды. Қанатының ұзындығымен салыстырғанда ұшақтың фюзеляжы салыстырмалы түрде қысқа болғандықтан, ол біршама жайсыз көрінді. Ұшақтың құрылымы негізінен болат құбырлардан тұрды; дизайнның ерекшеліктері өндірістегі ұшақтардың қанатының артқы жиегіндегі ерекше "тістің іздігі" және үш позицияда реттелетін құйрық жазықтығының бұрышы болды. Өндірісті жеделдету үшін голланд ұшақ өндірушісі Fokker компаниясына C. IV-ті лицензия бойынша өндіруге тапсырыс берілді. 1916 жылы Luftstreitkräfte қатарына қосылған C. IV өзінің қабілетті ұшақ екенін тез көрсетті. Барлау тапсырмаларын орындаумен қатар, ол бомба тасушыларға сүйемелдеу үшін де қолданылды, бірақ бұл рөлге жеткіліксіз қуатты болды. C. IV. N және C. IVa сияқты бірнеше түрлері жасалды. Ол соғыс аяқталғанға дейін Luftstreitkräfte қолданысында болды. Неміс империясы қолданғаннан басқа, C. IV басқа елдердің де назарын аударды, түрік әуе корпусы мен Польша әуе күштері көптеген ұшақтарды пайдаланды, ал Бельгия сияқты басқа елдер бұл үлгіні бағалады. Ол 1919-1920 жылдардағы поляк-совет соғысында кеңінен қолданылды, содан кейін 1920-жылдардың басында қызметтен алынды.
The AEG C. IV was a two seat biplane reconnaissance aircraft designed and produced by the German aircraft manufacturer Allgemeine Elektrizitäts Gesellschaft. The C. IV was developed from the earlier AEG C. II in response to an urgent requirement from the Luftstreitkräfte (Imperial German Army Air Service) for better fixed wing aerial reconnaissance platforms. Featuring a relatively short fuselage in comparison to its wingspan, it appeared somewhat ungainly. The aircraft's structure was largely composed of steel tubing; uncommon features of the design included a distinctive 'bite' on the trailing edge of the wing on production aircraft, and the three position adjustable tail plane incidence. To accelerate production, the Dutch aircraft manufacturer Fokker were ordered to produce the C. IV under license. Entering service with the Luftstreitkräfte during 1916, the C. IV promptly proved itself to be a capable aircraft. In addition to performing reconnaissance missions, it was also used as a bomber escort, despite being inadequately powered for this role. Several variants, including the C. IV. N and the C. IVa, were developed. It continued to be operated by the Luftstreitkräfte throught to the end of the conflict. In addition to its use by the German Empire, the C. IV also drew the attention of other nations, both the Turkish Flying Corps and Polish Air Force would operate numerous aircraft while other nations, such as Belgium, evaluated the type. It saw extensive combat use during the Polish Soviet War of 1919 1920 prior to being withdrawn for good during the early 1920s.
Жобалау және әзірлеу
1916 жылға қарай, Luftstreitkräfte (Императорлық неміс армиясының әуе күштері) ішіндегі жоғары шенді офицерлердің саны артып, әуедегі барлауға көбірек мән беруді жақтады. Олар оның маңыздылығын және жаңа буынның арнайы барлау ұшақтарын өндіру арқылы осындай миссияларды орындау мүмкіндігінің артуын атап өтті, бұл Германияның соғыс күшін арттырар еді. C. IV ұшағының дизайны негізінен бұрынғы AEG C. II үлгісінен алынған, ең айқын айырмашылықтары – жаңа ұшақтың кеңейтілген қанаттары және қосымша Spandau типті 7,92 мм (.312 дюйм) пулеметінің орнатылуы. Оның фюзеляжі салыстырмалы түрде қысқа болғандықтан, сәл жарамсыз көрінетін еді. Өндіріс көлемін жеткілікті деңгейге жеткізу үшін бірнеше компания жұмысқа тартылды. Голландтық Fokker компаниясына, компанияның негізін қалаушы Энтони Фоккер наразы болғанына қарамастан, C. IV ұшағын лицензия бойынша өндіруге тапсырыс берілді. C. IV – AEG компаниясының Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі B және C типті барлау ұшақтарының ең табыстысы болды, шамамен 687 данасы салынды және модель соғыс аяқталғанға дейін қызметте болды. Ұшақты жақсарту мақсатында түрлі шаралар қабылданды. 1917 жылы жасалған бір нұсқасы, C. IV. N, түнгі бомбалаушы ұшақтың прототипі ретінде әзірленді; ол басқа C типтерінде қолданылатын Benz Bz. III қозғалтқышымен және ұзартылған қанаттарымен жабдықталды. Тағы бір нұсқасы, C. IVa, 130 кВт (180 а.к.) Argus As III қозғалтқышымен жабдықталған. 1919 жылы поляк әскері 91 C. IV ұшағын жаулап алды, олардың көпшілігі Ұлы Польша көтерілісі кезінде Познань қаласында болған.
By 1916, a growing number of senior officers within the Luftstreitkräfte (Imperial German Army Air Service) were advocated for greater emphasis to be placed upon aerial reconnaissance, noting both its value and the increased capability for such missions that the production of a new generation of purpose build reconnaissance aircraft could bring to Germany's war effort. The design of the C. IV was heavily derived from the earlier AEG C. II, the most visually obvious differences being the new aircraft's enlarged wingspan and the adoption of an additional forward firing Spandau type 7.92 mm (.312 in) machine gun. It had a relatively short fuselage that gave it a somewhat ungainly appearance. In order to achieve a sufficient rate of production, multiple companies were engaged in the programme. The Dutch aircraft manufacturer Fokker were ordered to produce the C. IV under license, despite the alleged dissatisfaction of the company's founder, Anthony Fokker. The C. IV was easily the most successful of AEG's First World War era B and C type reconnaissance aircraft, roughly 687 were reportedly built while the model remained in service right up to the end of the conflict. Various initiatives were undertaken towards improving the aircraft. One variant that was developed in 1917, the C. IV. N, was designed specifically as a prototype night bomber; it was outfitted with the Benz Bz. III engine used in other C types along with a lengthened wingspan. Another variant, the C. IVa, was powered by a 130 kW (180 hp) Argus As III engine. A large number of 91 C. IVs were captured by the Polish in 1919, the majority of them having been in Poznań during the Greater Poland Uprising.