Александр Поуптың «Сынамық туралы эссесі» (1711) – ағылшын поэзиясының маңызды туындысы. Қателіктер, білімнің қауіптілігі, ақымақтық туралы афоризмдері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық поэма
British poem
"Сын-пікір туралы эссе" – ағылшын жазушысы Александр Поуптың (1688–1744) 1711 жылы жарық көрген алғашқы маңызды өлеңдерінің бірі. Осы поэмадан "Адам қателеседі, кешіру – құдайлық", "Аз білім – қауіпті нәрсе" (жиі "Аз ғылым – қауіпті нәрсе" деп қате айтылады) және "Ақымақтар періштелердің бармайтын жеріне асығады" деген мәшһүр сөздер бастау алған.
An Essay on Criticism is one of the first major poems written by the English writer Alexander Pope (1688–1744), published in 1711. It is the source of the famous quotations "To err is human; to forgive, divine", "A little learning is a dang'rous thing" (frequently misquoted as "A little knowledge is a dang'rous thing"), and "Fools rush in where angels fear to tread".
Құрамы
Бұл шығарманың алғашқы бөлшектері 1707 жылы Абберлиде жазылған. Ол алғаш рет 1711 жылғы мамыр айында жарық көрді. Көптеген ойлары 1706 жылдан бері проза түрінде болған. Батырлық жұптармен (жанындағы рифмаланған иамбтық пентаметр жолдарының жұптары) жазылған және Гораций сатирасының үлгісінде құрастырылған бұл өлең, Поптың замандастарының жаңа әдеби ортасында жазушылар мен сыншылардың қалай мінез-құлық танытуымен айналысады. Поэма жақсы сын-пікірлер мен кеңестердің кең ауқымын қамтиды және Поп заманының маңызды әдеби идеалдарын көрсетеді.
The first fragmentary drafts of the work were written in Abberley in 1707. It was first published in May 1711. Many of the poem's ideas had existed in prose form since at least 1706. Composed in heroic couplets (pairs of adjacent rhyming lines of iambic pentameter) and written in the Horatian mode of satire, it is a verse essay primarily concerned with how writers and critics behave in the new literary commerce of Pope's contemporary age. The poem covers a range of good criticism and advice, and represents many of the chief literary ideals of Pope's age.
Сыни қабылдау
"Сын туралы эссе" Джон Деннис тарапынан белгілі және қатысты сынға ұшырады, ол жұмыста мазақтап айтылады. Осының салдарынан Деннис Поуптың кейінгі сатиралық туындысы "The Dunciad"-та да кездеседі. Томас Раймер мен Джонатан Свифт басқа сыншылардың арасында болды: ең қатаң сын айтқан Раймер былай деді: "Жқында ғана Англия сыншылардан, қасқырлардан болатын азат еді. Ойынмен аз танысқандар өздеріне келетіннің бәріне де шабуылдайды." Свифттың мәлімдемесі сот алдында тұрған барлық адамды дарға асуға шешім қабылдаған судья сияқты "жабайы" деп айыпталған сыншыларға бағытталды.
An Essay on Criticism was famously and fiercely attacked by John Dennis, who is mentioned mockingly in the work. Consequently, Dennis also appears in Pope's later satire, The Dunciad. Thomas Rymer and Jonathan Swift were among other critics: Rymer, who had the strongest critique said, "till of late years England was as free from critics as it is from wolves they who are least acquainted with the game are aptest to bark at everything that comes in their way. "; Swift's statement concentrated on critics who were damned "as barbarous as a judge who should take up a resolution to hang all men that came before him upon trial."