Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймс архиепискобы, Гинкмардың туысы және осы атпен аталған (Гинкмар; 806 – 21 желтоқсан 882), Реймс архиепискобы, франк заңгері және теологы, сонымен қатар Карл Батылдың досы, кеңесшісі және насибгері болды. Ол солтүстік Франкияның ақсүйек отбасынан шыққан.
Archbishop of Reims
Hincmar's nephew and namesake
Hincmar ('/h//ɪ//ŋ//k//m//ɑr/; ɛ̃kmaʁ; Hincmarus; 806 – 21 December 882), archbishop of Reims, was a Frankish jurist and theologian, as well as the friend, advisor and propagandist of Charles the Bald. He belonged to a noble family of northern Francia.
Ерте өмір
Гинкмар 806 жылы Батыс франктардың мәртебелі отбасында дүниеге келді. Монастырь өміріне арналған ол Сен-Дениде абат Хильдуиннің (844 жылы қайтыс болды) жетекшілігімен тәрбиеленді. Хильдуин 822 жылы сарай шаплині қызметіне тағайындалғанда, оны император Луи Исакименнің сарайына алып келді. Сол жерде ол империяның саяси және діни басқаруымен танысты. 830 жылы Хильдуин Лотар I-нің жақтастарына қосылғаны үшін жазаланды, сонда Гинкмар оны Саксониядағы Корвейге сүйкімділікпен еріп кетті. Гинкмар қуылған абаттың игілігі үшін императорға ықпалын қолданды, және бұл нәтижелі болды: өйткені ол әрқашан адал және сенімді болған Луи Исакименнің үлкен құрметіне ие болды. Абат императормен қайта табысқанда ол Хильдуинмен бірге Сен-Дениге оралды және Луидің ұлдарымен күресі кезінде де оған адал болды.
Hincmar was born in 806 to a distinguished family of the West Franks. Destined to the monastic life, he was brought up at Saint Denis under the direction of the abbot Hilduin (died 844), who, when appointed court chaplain in 822, brought him to the court of the emperor Louis the Pious. There he became acquainted with the political as well as the ecclesiastical administration of the empire. When Hilduin was disgraced in 830 for having joined the party of Lothair I, Hincmar accompanied him into exile at Corvey in Saxony. Hincmar used his influence with the emperor on behalf of the banished abbot, and not without success: for he stood in high favour with Louis the Pious, having always been a faithful and loyal adherent. He returned with Hilduin to Saint Denis when the abbot was reconciled with the emperor and remained faithful to the Louis during his struggle with his sons.
840877: Шарль Тік басқанның билігі
Луи Исаның қайтысынан кейін (840) Гинкмар Шарль Батылға қолдау көрсетті (Шарль Батылдың Капитулярияларына қараңыз), және одан Компиеньдегі Нотр-Дам және Сент-Жермер де Флайдағы аббаттықтарды алды.
After the death of Louis the Pious (840) Hincmar supported Charles the Bald (see Capitularies of Charles the Bald), and received from him the abbacies of Nôtre Dame at Compiègne and Saint Germer de Fly.
Реймс архиепискобы (845)
Архиепископ Эббо 835 жылы Тионвилл (Диденхофен) синодында император Людовикке адалдық сертін бұзғаны үшін, оны тастап Лотардың жақтастарына қосылғаны үшін қызметтен алынды. Луи қайтыс болғаннан кейін Эббо бірнеше жылға (840-844) өзінің тағын қайта иеленді, бірақ 844 жылы папа Сергий II оның қызметтен алынуын бекітті. 845 жылы Гинкмар корольтің қолдауымен Реймс архиепископтығына ие болды, бұл таңдау Бове синодында (845 жылдың сәуір айында) расталды. Ол 845 жылдың 3 мамырында архиепископқа кірісті; 847 жылы папа Лео IV оған паллий жіберді. Гинкмар өз заманының маңызды саяси және діни мәселелеріне белсенді қатысты, әсіресе шіркеу мен митрополиттердің құқықтарын қорғау және кеңейтуде ерекше күш жұмсады, соның ішінде Реймс шіркеуінің митрополитінің құқықтарын қорғады. Осыдан туындаған жанжалдарда, оның жеке мүддесіне қатысты мәселелерде, ол жоғары белсенділік пен канондық құқық туралы терең білімді көрсетті, бірақ мәтіндерді адастаушы түрде түсіндіруден де тартынбады. 5 наурыз – Бенедикт орденінің күнтізбесіндегі естелік күні.
Archbishop Ebbo had been deposed in 835 at the synod of Thionville (Diedenhofen) for having broken his oath of fidelity to the emperor Louis, whom he had deserted to join the party of Lothair. After the death of Louis, Ebbo succeeded in regaining possession of his see for some years (840 844), but in 844 Pope Sergius II confirmed his deposition. In 845 Hincmar obtained through the king's support the archbishopric of Reims, and this choice was confirmed at the Synod of Beauvais (April 845). He was consecrated archbishop on 3 May 845; in 847 Pope Leo IV sent him the pallium. Hincmar took an active part in all the great political and religious affairs of his time, and was especially energetic in defending and extending the rights of the church and of the metropolitans in general, and of his own metropolitan of the church of Reims in particular. In the resulting conflicts, in which his personal interest was in question, he displayed great activity and a wide knowledge of canon law, but was not so scrupulous that he would not resort to disingenuous interpretation of texts. 5 March – commemoration in Benedictine Order calendar.