Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
9 ғасырдағы даулы Қасиетті Рим императоры
9th century disputed Holy Roman Emperor
Арнульф Каринтиялық (850 – 8 желтоқсан 899) – Каринтия герцогы, ол өзінің туысы император Карл Ірінің билігін құлатып, 887 жылдан бастап Шығыс Франкияның каролингтік королі, 894 жылдан бастап Италияның даулы королі және 896 жылдың 22 ақпанынан бастап Бавариядағы Регенсбургте қайтыс болғанға дейін даулы император атанды.
Arnulf of Carinthia ( 850 – 8 December 899) was the duke of Carinthia who overthrew his uncle Emperor Charles the Fat to become the Carolingian king of East Francia from 887, the disputed king of Italy from 894 and the disputed emperor from February 22, 896, until his death at Regensburg, Bavaria.
Некесіз балалық шағы және ерте өмір
Арнульф Бавариялық Карлман мен Литсвиндтің заңсыз ұлы болды, ол Баварияның Нордгау маркграфы Эрнсттің қарындасы болуы мүмкін, басқа деректерге сәйкес, Жоғарғы Пфальц аймағындағы немесе Пассау бурграфы болуы мүмкін. Арнульф туғаннан кейін Карлман 861 жылға дейін сол граф Эрнсттің қызына үйленді, ол 8 тамыздан кейін қайтыс болды. Арнульфтің заңсыздығы туралы көбінесе Батыс Франк тарихнамасында айтылғандықтан, екі әйелдің шын мәнінде бір адам – Литсвинд болуы мүмкін, және Карлман Арнульфтің анасына үйленіп, осылайша ұлын заңдастырған болуы мүмкін. Арнульфке Каринтия герцогтігін басқару құқығы берілді, ол франктардың вассалдық мемлекеті және ежелгі Карантания княздығының мұрагері болды, Карлман әкесі, неміс патшасы Людовикпен келісіп, Бавария герцогтігінде патша болды. Арнульф балалық шағын Мосабурхта немесе Мосапуркта өткізді, бұл Каринтиядағы Мосбург деп кеңінен саналады. Мосбург Карантания князьдерінің резиденциясы болған Карнбургтегі Каролингтік Кайзерпфальцтан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан императорлық резиденциялардың бірі болды. Арнульф осы жерде тағын сақтап, кейінгі оқиғалардан Карантаниялықтар оны ерте заманнан бері өздерінің герцогы сияқты қарағанын болжауға болады. Кейіннен, Шығыс Францияның патшасы болғаннан кейін, Арнульф өзінің бұрынғы Каринтия аумағын Бавария герцогтігінің бір бөлігі болған Каринтия маркасына айналдырды.
Arnulf was the illegitimate son of Carloman of Bavaria, and Liutswind, who may have been the sister of Ernst, Count of the Bavarian Nordgau Margraviate, in the area of the Upper Palatinate, or perhaps the burgrave of Passau, according to other sources. After Arnulf's birth, Carloman married, before 861, a daughter of that same Count Ernst, who died after 8 August 879. As it is mainly West Franconian historiography that speaks of Arnulf's illegitimacy, it is quite possible that the two women are actually the same person, Liutswind, and that Carloman married Arnulf's mother, thus legitimizing his son. Arnulf was granted the rule over the Duchy of Carinthia, a Frankish vassal state and successor of the ancient Principality of Carantania by his father, after Carloman reconciled with his own father, King Louis the German, and was made king in the Duchy of Bavaria. Arnulf spent his childhood in Mosaburch or Mosapurc, which is widely believed to be Moosburg in Carinthia. Moosburg was a few miles away from one of the imperial residences, the Carolingian Kaiserpfalz at Karnburg, which had been the residence of the Carantanian princes. Arnulf kept his seat here, and from later events it may be inferred that the Carantanians, from an early time, treated him as their own duke. Later, after he had been crowned King of East Francia, Arnulf turned his old territory of Carinthia into the March of Carinthia, a part of the Duchy of Bavaria.
Облыстық билеуші
879 жылы Карлман инсульттан соң әрекетке қабілетсіз болғаннан кейін, Людовик Кіші Баварияны мұралады, Шарль Майлы Италия Корольдігін алды, ал Арнульф Карлманмен келісім бойынша Каринтияда бекітілді. Дегенмен, 879 жылдың жазы мен күзінде Баварияны көбінесе Арнульф басқарды, ал оның әкесі мұрагерлік мәселесін реттеді. «Анналс Фулденсис» бойынша оған «Паннония», ал Регино Прүмский бойынша «Карантан» деген атау берілді. Карлманның 880 жылы қайтыс болғаннан кейін мемлекеттің бөлінуі расталды. 882 жылы Паннонияның Энгельсхалк II маркграф Арибоға қарсы көтеріліп, Вильгельмин соғысын бастағанда, Арнульф оны қолдап, оның және оның бауырының құрметін қабылдады. Бұл Арнульфтің император Шарль Майлымен қарым-қатынасын нашарлатты және оны Моравияның Сватоплюкпен соғысқа итерді. Паннонияға шабуыл жасалды, бірақ Арнульф жас Вильгельминдерді беруден бас тартты. Арнульф Сватоплюкпен 885 жылдың соңына дейін бейбітшілікке келмеді, сол кезде Моравия билеушісі императорға адал болды. Кейбір ғалымдар бұл соғыстың Арнульфтің Шарль Майлының орнын басу үмітін жойғанын айтады.
After Carloman was incapacitated by a stroke in 879, Louis the Younger inherited Bavaria, Charles the Fat was given the Kingdom of Italy, and Arnulf was confirmed in Carinthia by an agreement with Carloman. However, Bavaria was more or less ruled by Arnulf during the summer and autumn of 879 while his father arranged his succession. He was also granted "Pannonia," in the words of the Annales Fuldenses, or "Carantanum," in the words of Regino of Prüm. The division of the realm was confirmed in 880 after Carloman's death. When Engelschalk II of Pannonia in 882 rebelled against Margrave Aribo and ignited the Wilhelminer War, Arnulf supported him and accepted his and his brother's homage. This ruined Arnulf's relationship with his uncle, Emperor Charles the Fat, and put him at war with Svatopluk of Moravia. Pannonia was invaded, but Arnulf refused to give up the young Wilhelminers. Arnulf did not make peace with Svatopluk until late 885, by which time the Moravian ruler was loyal to the emperor. Some scholars see this war as destroying Arnulf's hopes of succeeding Charles the Fat.
Шығыс Францияның патшасы
Арнульф Чарльз І-нің тақтан түсірілуіне жетекшілік етті. Франк ақсүйектерінің қолдауымен Арнульф Трибурда құрылтай шақырды және 887 жылдың қараша айында әскери қимылдармен қорқытып, Чарльзды тақтан түсірді. Чарльз осы еріксіз зейнеткерлікке бейбіт түрде келісті, бірақ бұрын немере інісін опасыздық үшін айыптады және соңғы айларын өткізу үшін Швабиядағы бірнеше патшалық сарайларын сұрады, Арнульф оған рұқсат берді. Славяндарға қарсы соғыста өзін ерекше көзге көрсеткен Арнульф, Шығыс Франкия ақсүйектері тарапынан патша сайланды (тек шығыс мемлекеті, бірақ Чарльз бүкіл Франк империясын биледі). Батыс Франкия, Бургундия Корольдігі және Италия Корольдігі Каролингтер әулетінен өздерінің корольдерін сайлады. Көптеген замандас билеушілер сияқты, Арнульф та діни дау-дамайларға белсенді қатысты. 895 жылы Трибур құрылтайында ол Бремен, Гамбург және Кельн епископтықтары арасындағы юрисдикциялық билік туралы дауды төрелікке алып, Бремен мен Гамбургтың Кельн кафедрасынан тәуелсіз біріктірілген епископтық ретінде қалуын қамтамасыз етті. Арнульф келіссөзші емес, жауынгер еді. 890 жылы Паннонияда славяндармен сәтті күресті. 891 жылдың басында/ортасында викингтер Лотарингияға шапқындап, Маастрихтте Шығыс Франк әскерін талқандады. Осы шабуылдаушыларды сипаттау үшін «викингтер», «дандар», «солтүстік халықтар» және «норвегиялықтар» сияқты терминдер бос және алмастырыла қолданылды. 891 жылдың қыркүйегінде Арнульф викингтерді жеңіп, сол бағыттағы олардың шабуылдарын тоқтатты. «Фулденс» жылнамасында олардың денелері өзен ағысын тосқан сонша көп солтүстік халықтары қаза тапқандығы айтылады. Осы жеңістен кейін Арнульф Диджль өзеніндегі аралда қамал салды.
Arnulf took the leading role in the deposition of Charles the Fat. With the support of the Frankish nobles, Arnulf called a Diet at Tribur and deposed Charles in November 887, under threat of military action. Charles peacefully agreed to this involuntary retirement, but not without first chastising his nephew for his treachery and asking for a few royal villas in Swabia on which to live out his final months, which Arnulf granted him. Arnulf, having distinguished himself in the war against the Slavs, was then elected king by the nobles of East Francia (only the eastern realm, though Charles had ruled the whole of the Frankish Empire). West Francia, the Kingdom of Burgundy, and the Kingdom of Italy elected their own kings from the Carolingian family. Like many rulers of the period, Arnulf was heavily involved in ecclesiastical disputes. In 895, at the Diet of Tribur, he presided over a dispute between the Episcopal sees of Bremen, Hamburg and Cologne over jurisdictional authority, which saw Bremen and Hamburg remain a combined see, independent of the see of Cologne. Arnulf was more a fighter than a negotiator. In 890 he was successfully battling Slavs in Pannonia. In early/mid 891, Vikings invaded Lotharingia and crushed an East Frankish army at Maastricht. Terms such as "Vikings", "Danes", "Northmen" and "Norwegians" have been used loosely and interchangeably to describe these invaders. In September 891, Arnulf repelled the Vikings and essentially ended their attacks on that front. The Annales Fuldenses report that there were so many dead Northmen that their bodies blocked the run of the river. After this victory Arnulf built a castle on an island in the Dijle river.
Батыс Францияда интервенция
Арнульф Шарль І қайтысынан кейін Батыс Францияда туған мәселелерді пайдаланып, Лотарингия аумағын бағындырды және оны ұлы Звентибольдтың патшалығына айналдырды. 889 жылы Арнульф Луи Соқырдың Прованс патшалығына талап етуін қолдады, Луидің анасы Эрменгард жеке өтінішпен Арнульфтің алдына келгеннен кейін. Арнульфтің жоғары беделін мойындаған Франция королі Одо 888 жылы Арнульфтің үстемдігін ресми түрде қабылдады. 893 жылы Реймс архиепискобы Фульк көндіргеннен кейін Арнульф Ододан Қарапайым Карлға қолдауын ауыстырды. Арнульф 894 жылы Одо мен Карл арасындағы келесі шайқастарды пайдаланып, Батыс Францияның кейбір аймақтарын шабуылдады. Бір кезде Қарапайым Карл Арнульфке қашып, одан қорғау сұрауға мәжбүр болды. Оның араласуынан кейін Рим папасы Формоз да мәселеге араласты, өйткені ол бөлінген және соғыстан шаршаған Батыс Францияның викингтер үшін жеңіл олжаға айналуы мүмкін деп уайымдады. 895 жылы Арнульф Карл мен Одоны Вормстағы резиденциясына шақырды. Карлдың кеңесшілері оны бармауға көндірді және ол өз орнына өкіл жіберді. Ал Одо, көптеген сыйлықтар әкеліп, үлкен сүйемелмен жеке келді. Карлдың келмегеніне ашуланған Арнульф 895 жылғы мамырда Вормс жиынында Одоны қарсы алып, Батыс Франция тағына Одоның талабын қайта қолдады. Сол жиында ол өзінің заңды емес ұлы Звентибольдты Лотарингия патшасы етіп тағайындады.
Arnulf took advantage of the problems in West Francia after the death of Charles the Fat to secure the territory of Lotharingia, which he converted into a kingdom for his son Zwentibold. In 889 Arnulf supported the claim of Louis the Blind to the kingdom of Provence, after receiving a personal appeal from Louis' mother, Ermengard, who came to see Arnulf at Forchheim in May 889. Recognising the superiority of Arnulf's position, in 888 king Odo of France formally accepted the suzerainty of Arnulf. In 893 Arnulf switched his support from Odo to Charles the Simple after being persuaded by Fulk, Archbishop of Reims, that it was in his best interests. Arnulf then took advantage of the following fighting between Odo and Charles in 894, harrying some territories of West Francia. At one point, Charles the Simple was forced to flee to Arnulf and ask for his protection. His intervention soon forced Pope Formosus to get involved, as he was worried that a divided and war weary West Francia would be easy prey for the Vikings. In 895 Arnulf summoned both Charles and Odo to his residence at Worms. Charles's advisers convinced him not to go, and he sent a representative in his place. Odo, on the other hand, personally attended, together with a large retinue, bearing many gifts for Arnulf. Angered by the non appearance of Charles, he welcomed Odo at the Diet of Worms in May 895 and again supported Odo's claim to the throne of West Francia. In the same assembly he crowned his illegitimate son Zwentibold as the king of Lotharingia.
Моравиямен соғыстар
880 жылы Арнульф Ұлы Моравияға құлшынып, Нитраның франк епископы Викингті Шығыс православие дінінің қызметкері Мефодийдің миссионерлік қызметіне кедергі келтірді, мақсаты – Моравияның біріккен мемлекет құру мүмкіндігін болдырмау. Арнульф Моравия Корольдігінің билеушісі Сватоплюкпен ресми қарым-қатынас орнатты, оның арқасында соңғысының әскери және саяси құпияларын білуге мүмкіндік алды. Кейін бұл тактика Ұлы Моравия мемлекетінің аумағын басып алу үшін қолданылды. Арнульф 892, 893 және 899 жылдардағы соғыстарда Ұлы Моравияның барлық жерін жаулап ала алмады. Дегенмен, Арнульф бірқатар жетістіктерге қол жеткізді, әсіресе 895 жылы Богемия герцогтығы Ұлы Моравиядан бөлініп, оның вассалына айналды. Ол Богемия герцогы Боривой I-мен келісімге келді. Осылайша Богемия франктардың шапқыншылығынан құтылды. 893 немесе 894 жылдары Ұлы Моравия өзінің аумағының бір бөлігін – қазіргі Батыс Венгрияны – оған жоғалтқан болуы мүмкін. 892 жылы Викинг Арнульфтің канцлері болды. Моравияны жаулап алуға тырысқанда, 899 жылы Арнульф Карпат алқабында қоныстанған мадьярларға жүгінді және олардың көмегімен Моравияны белгілі бір деңгейде бақылауға алды.
As early as 880 Arnulf had designs on Great Moravia and had the Frankish bishop Wiching of Nitra interfere with the missionary activities of the Eastern Orthodox priest Methodius, with the aim of preventing any potential for creating a unified Moravian state. Arnulf had formal relations with the ruler of the Moravian Kingdom, Svatopluk, using them to learn the latter's military and political secrets. Later, these tactics were used to occupy the territory of the Greater Moravian state. Arnulf failed to conquer the whole of Great Moravia in wars of 892, 893, and 899. Yet Arnulf did achieve some successes, in particular in 895, when the Duchy of Bohemia broke away from Great Moravia and became his vassal state. An accord was reached between him and Duke of Bohemia Borivoj I. Bohemia was thus freed from the dangers of Frankish invasion. In 893 or 894 Great Moravia probably lost a part of its territory — present day western Hungary — to him. As a reward, Wiching became Arnulf's chancellor in 892. In his attempts to conquer Moravia, in 899 Arnulf reached out to Magyars who had settled in the Carpathian Basin, and with their help he imposed a measure of control over Moravia.
Италия патшасы және Киелі Рим императоры
Италияда Сполетоның Гай III және Фриулидің Беренгар Ломбардияның темір тәжін таласты. 887 жылы Беренгар патша тағына отырды, бірақ Гай 889 жылы таққа отырды. Папа Стефан V Гайды қолдап, тіпті 891 жылы Рим императоры етіп тақты, ал Арнульф Беренгарды қолдады. 893 жылы жаңа Папа Формос, жаңадан таққа отырған императорлар Гай мен оның ұлы Ламбертке сенімсіздікпен қарап, Арнульфті Италияны азат етуге және Римде император болып таққа отырғызуға шақыру үшін, Арнульф Сватоплюкпен кездесіп жатқан Омунтесберкке елші жіберді. Арнульф Италия Корольдігінің басшыларымен кездесіп, оларды сыйлықтармен жіберді және папаға көмектесуге уәде берді. Арнульф содан кейін Звентибольдты Бавария әскерімен Беренгарға қосылуға жіберді. Олар Гайды жеңіске жеткізді, бірақ оны сатып алып, күзде тастап кетті. Папа Формос Арнульфтен қайтадан шабуыл жасауды сұрағанда, герцог 894 жылдың басында Альп тауларынан армияны жеке бастады. 894 жылдың қаңтар айында Бергамо түсті, ал Гюйдің қаладағы өкілі, граф Амбрози, қала қақпасының жанында ағашқа ілінді. Оның Альп тауларының солтүстігіне қарай жасаған сапары Бургундияның Рудольф I тарапынан тоқтатылды, және Арнульф тау жолынан тек қиындықпен өтті. Рудольфқа қарсы жаза ретінде Арнульф Звентибольдқа оның патшалығын тонауға бұйрық берді. Осы уақытта Ламберт және оның анасы Агельтруда Римге барып, Рим папасының оның императорлық мұрагерлігін растауын алуға тырысты, бірақ Папа Формос, әлі де Арнульфты император еткісі келгендіктен бас тартқан соң, ол Сант-Анжело түрмесіне қамалды. 895 жылдың қыркүйегінде Регенсбургке папаның жаңа елшілігі келіп, Арнульфтің көмегін сұрады. Қазан айында Арнульф Италияға екінші жорығын бастады. Ол Альп тауларын жылдам кесіп өтіп, тағы да Павияны басып алды, бірақ кейін Тоскананың ақсүйектері арасында қолдау тауып, баяу жылжуын жалғастырды. Магинульф, Милан графы, және Вальфред Фриули оған қосылды. Ақырында Тоскананың Адалберт II де Ламбертті тастап кетті. Римге жолдың жабық екенін және Агельтруданың қолында екенін білген Арнульф 896 жылдың 21 ақпанында қаланы күшпен басып алып, папаны босатты. Арнульфті Рим Сенаты Понте Милвиода қарсы алды, олар оны Леонин қаласына алып барды, онда оны Санти Апостоли баспалдағында Рим Папасы Формос қабылдады. 896 жылдың 22 ақпанында Формос патшаны Киелі Петір шіркеуіне алып кірді, оны император етіп майлап, тәжге отырғызды және оны Август деп сәлемдеді. Арнульф содан кейін қабырға сыртындағы Қасиетті Пауыл базиликасына барды, онда ол римдіктердің құрметін алды, олар "қаланы Ламбертке немесе оның анасы Агельтрудаға ешқашан бермеуге" ант берді. Арнульф Агельтрудаға Римді басып алуға көмектескен екі жетекші сенатор Константин мен Стефанды Баварияға жер аударуға кірісті. Екі аптадан кейін Арнульф өзінің вассалдарынан бірі Фарольдты Римді ұстауға қалдырып, Агельтруда Ламбертке қосылу үшін қашып кеткен Сполетоға қарай аттанды. Алайда, осы сәтте Арнульфтің инсульт ұстады, ол науқанды тоқтатып, Баварияға оралуға мәжбүр болды. Сол кездегі әңгімелер Арнульфтің жағдайы Агельтруданың қолынан уланудың салдарынан болған деп болжады. Арнульф Италияда тек өзі болғанша билікті сақтады. Солтүстікке қарай сапарға шыққанда, ол Павияда тоқтады, онда ол өзінің заңсыз ұлы Ратольдты Италияның вице-королі етіп тақты, содан кейін ол Италиядағы билігін сақтап қалу үшін Ратольдты Миланда қалдырды. Сол жылы Рим папасы Формос қайтыс болып, Ламберт билікке қайта оралды. Ол Беренгармен бірге Арнульф тағайындаған кез келген лауазымды тұлғаларды өлтірді, соның салдарынан Ратольд Миландан Баварияға қашуға мәжбүр болды. Өмірінің қалған уақытында Арнульф Италияда өте аз бақылау жүргізді, ал Римдегі оның өкілдері 896 жылы Папа Стефан VI-ның билікке кіруіне кедергі жасамады. Папа бастапқыда Арнульфты қолдағанмен, ақырында Ламбертті қолдап кетті.
In Italy Guy III of Spoleto and Berengar of Friuli fought over the Iron Crown of Lombardy. Berengar had been crowned king in 887, but Guy was then crowned in 889. While Pope Stephen V supported Guy, even crowning him Roman Emperor in 891, Arnulf threw his support behind Berengar. In 893 the new Pope Formosus, not trusting the newly crowned co emperors Guy and his son Lambert, sent an embassy to Omuntesberch, where Arnulf was meeting with Svatopluk, to request that Arnulf come and liberate Italy, where he would be crowned emperor in Rome. Arnulf met the Primores of the Kingdom of Italy, dismissed them with gifts and promised to assist the pope. Arnulf then sent Zwentibold with a Bavarian army to join Berengar. They defeated Guy but were bought off and left in autumn. When Pope Formosus again asked Arnulf to invade, the duke personally led an army across the Alps early in 894. In January 894 Bergamo fell, and Count Ambrose, Guy's representative in the city, was hung from a tree by the city's gates. His march northward through the Alps was interrupted by Rudolph I of Burgundy, and it was only with great difficulty that Arnulf crossed the mountain range. In retaliation, Arnulf ordered Zwentibold to ravage Rudolph's kingdom. In the meantime, Lambert and his mother Ageltrude travelled to Rome to receive papal confirmation of his imperial succession, but when Pope Formosus, still desiring to crown Arnulf, refused, he was imprisoned in Castel Sant'Angelo. In September 895 a new papal embassy arrived in Regensburg beseeching Arnulf's aid. In October Arnulf undertook his second campaign into Italy. He crossed the Alps quickly and again took Pavia, but then he continued slowly, garnering support among the nobility of Tuscany. Maginulf, Count of Milan, and Walfred of Friuli joined him. Eventually even Adalbert II of Tuscany abandoned Lambert. Finding Rome locked against him and held by Ageltrude, Arnulf had to take the city by force on 21 February, 896, freeing the pope. Arnulf was then greeted at the Ponte Milvio by the Roman Senate who escorted him into the Leonine City, where he was received by Pope Formosus on the steps of the Santi Apostoli. On 22 February 896 Formosus led the king into the church of St. Peter, anointed and crowned him as emperor, and saluted him as Augustus. Arnulf then proceeded to the Basilica of Saint Paul Outside the Walls, where he received the homage of the Roman people, who swore "never to hand over the city to Lambert or his mother Ageltrude". Arnulf then proceeded to exile to Bavaria two leading senators, Constantine and Stephen, who had helped Ageltrude to seize Rome. Leaving one of his vassals, Farold, to hold Rome, two weeks later Arnulf marched on Spoleto, where Ageltrude had fled to join Lambert. However at this point, Arnulf had a stroke, forcing him to call off the campaign and return to Bavaria. Rumours of the time made Arnulf's condition to be a result of poisoning at the hand of Ageltrude. Arnulf retained power in Italy only as long as he was personally there. On his way north, he stopped at Pavia where he crowned his illegitimate son Ratold as sub king of Italy, after which he left Ratold in Milan in an attempt to preserve his hold on Italy. That same year Pope Formosus died, leaving Lambert once again in power, and both he and Berengar proceeded to kill any officials who had been appointed by Arnulf, forcing Ratold to flee from Milan to Bavaria. For the rest of his life Arnulf exercised very little control in Italy, and his agents in Rome did not prevent the accession of Pope Stephen VI in 896. The pope initially gave his support to Arnulf but eventually became a supporter of Lambert.
Соңғы жылдар
Инсульттың салдарынан Арнульф морга педикулозы (көз қабағында тыныш құрттардың қоныстануы) ауруына шалдықты, бұл оның билігіне қатысты мәселелермен тиімді күресуіне кедергі келтірді. Италия жоғалды, Моравия және мажар шабуылдары оның жерлерін үнемі мазалады, ал Лотарингия Цвентибольдқа қарсы көтеріліс жасады. Ол сондай-ақ төменгі франк ақсүйектері арасындағы зорлық-зомбылық пен билік үшін күрес күшейгенінен де қиналды. 899 жылдың 8 желтоқсанында Арнульф қазіргі Бавариядағы Регенсбург қаласында қайтыс болды. 911 жылы 17 немесе 18 жасында Людовик қайтыс болғаннан кейін Каролингтер әулетінің Шығыс франк тармағы тоқтатылды. Арнульф ақсүйектерге өзінің заңды емес ұлдары Звентибольд пен Ратольдтың мұрагерлік құқығын мойындауын талап етті. Звентибольд 900 жылы өлтірілгенге дейін Лотарингияны билеуді жалғастырды.
In addition to aftereffects from the stroke, Arnulf contracted morbus pediculosis (infestation of pubic lice on his eyelid), which prevented him from effectively dealing with the problems besetting his reign. Italy was lost, raiders from Moravia and Magyars were continually harassing his lands, and Lotharingia was in revolt against Zwentibold. He was also plagued by escalating violence and power struggles among the lower Frankish nobility. On December 8, 899, Arnulf died at Ratisbon in present day Bavaria. After Louis' death in 911 at age 17 or 18, the East Frankish branch of the Carolingian dynasty ceased to exist. Arnulf had had the nobility recognize the rights of his illegitimate sons, Zwentibold and Ratold, as his successors. Zwentibold continued to rule Lotharingia until his murder in 900.