Fiat G.222 әскери көлік ұшағының тарихы

Кіріспе

Әскери-көлік ұшағы түрі
Өндіруші Fiat / Aeritalia / Alenia Aeronautica
Дизайнері –
Бірінші ұшуы 18 шілде 1970
Қолданысқа енгізілгені сәуір 1978
Қызметтен шығарылған 2012 (Ауғанстан Әуе күштері)
Мәртебесі Қызметте
Негізгі пайдаланушысы Итальяндық Әуе күштері (тарихи)
Басқа пайдаланушылар Нигериялық Әуе күштері, Аргентина Армиясы авиациясы (тарихи)
Өндірілген 1970–1993
Саны 111 2000 жылдары Итальяндық Әуе күштері бастапқы G.222 ұшақтарының ескіруіне байланысты оларды қызметтен шығарды, бұл ұшақтар көбінесе жаңартылып, басқа елдерге сатылды; осылайша бірнеше G.222 Ауғанстан соғысы кезінде Ауғанстанға жіберілді. 21 ғасырдың басында модернизацияланған Alenia C 27J Spartan нұсқасы жасалды. Ол бастапқы ұшақтың көптеген ерекшеліктерін сақтайды, бірақ C 27J үлкен Lockheed Martin C 130J Super Hercules ұшағында қолданылатын қозғалтқыштар мен жүйелердің көп бөлігін қабылдайды. Бірнеше G.222 операторлары, соның ішінде Итальяндық Әуе күштері, жаңа C 27J ұшақтарының пайдасына өз парктерін қызметтен шығаруды жөн көрді.

Шығу тегі

1962 жылы НАТО V/STOL көлік ұшағына қатысты талаптарды жариялады (НАТО негізгі әскери талап 4), оның мүмкіндіктеріне таралған V/STOL истребительдерін қолдау кіретін. Fiat компаниясының, Джузеппе Габриэлли басқаратын дизайн тобы осы талаптарға сай G.222 деп аталатын жобаны жасады. Ұшақ екі Rolls Royce Dart турбовинтті қозғалтқышымен және VTOL мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін алтыдан сегізге дейін Rolls Royce RB162 көтергіш қозғалтқыштарымен жабдықталуы тиіс болды. Aeritalia компаниясының мәліметінше, G.222 атауы ұшақтың бас конструкторының әрпінен алынған; алғашқы «2» – екі қозғалтқыштың орналасуын, ал соңғы «22» – ұсынылған 22-ші НАТО негізгі әскери талабын білдіреді. V/STOL тұжырымдамасында болған екі бумды құйрық конструкциясы алынып, оның орнына дәстүрлі бір құйрықты конфигурация енгізілді. Нәтижесінде, жаңа ұшақта V/STOL мүмкіндігі болмады, бірақ қысқа ұшып-қону/қону (STOL) қабілетін сақтап қалды. 1970 жылдың 18 шілдесінде алғашқы прототип алғашқы ұшуын жасады, оны сынақ пилоты Витторио Сансеверино басқарды. 1971 жылдың сәуір айының соңына қарай прототип 22 ұшу жасап, 50 сағатқа жуық ұшу уақытын жинақтады, оның нәтижелері болжамдарға өте жақын болды. 1971 жылдың желтоқсанында Италия Әуе күштері G.222 ұшағын және сол кездегі екі прототиптің жұмысын бағалауды бастады. Сәтті сынақтан өткеннен кейін, 44 ұшаққа арналған AMI келісімі Aeritalia компаниясына (содан бері Fiat Aviazione құрамына кірген) берілді. 1975 жылдың желтоқсанында алғашқы өндірістік ұшақ алғашқы ұшуын жасады. AMI енгізгеннен кейін G.222 Аргентина, Нигерия, Сомали, Венесуэла және Таиланд сияқты әртүрлі халықаралық клиенттер үшін тактикалық көлік ұшағы ретінде сатып алынды. 1978 жылдың желтоқсанында Aeritalia G.222 ұшағының соңғы құрастыруын Туриннен Неапольге көшіруге шешім қабылдады, сол кезде бұл типке 44 нақты тапсырыс алынған және айына бір ұшақ өндіріліп тұрды. G.222 ұшағының өндірісі әртүрлі компанияларға бөлінді: фюзеляждың құрылысы Неапольде, қанаттың орталық бөлігі Piaggio компаниясымен, қанаттың панельдері Macchi компаниясымен, құйрық бөлігі SIAI Marchetti компаниясымен, қозғалтқыш науалары IAM компаниясымен, ал T64 қозғалтқыштары Alfa Romeo және Fiat компанияларының лицензиясымен өндірілді. Aeritalia компаниясының пікірінше, G.222 ұшағының жалпы тартымдылығын арттыру үшін баламалы қозғалтқыштарды қарастыру қажет болды. Сонымен қатар, Tyne қозғалтқышы T64 қозғалтқышына қарағанда жақсы даму перспективасына ие болды. 1990 жылы АҚШ Әуе күштері G.222 ұшағын «Жылдам жауап беретін театр ішіндегі көлік ұшағы» (RRITA) ретінде таңдады. C 27A Spartan деп аталған он G.222 ұшағы сатып алынып, Chrysler Aerospace компаниясымен жабдықталды. Бұл ұшақтар Панамадағы Говард әуе базасында орналастырылды. Кейіннен АҚШ Әуе күштері C 27A паркін таратып, себебі әскери-әуе күштері арасындағы басымдықтар өзгерді және Alenia C 27J Spartan сияқты жаңа нұсқаның енгізілуіне байланысты.

In 1962, NATO issued a specification for a V/STOL transport aircraft (NATO Basic Military Requirement 4), capable of supporting dispersed V/STOL fighters. Fiat's design team, led by Giuseppe Gabrielli, produced a design to meet this requirement, designated G.222; it was to be powered by two Rolls Royce Dart turboprop engines and with six to eight Rolls Royce RB162 lift engines to give VTOL capability. According to Aeritalia, the G.222 designation is derived from the first letter of the aircraft's chief designer; the first '2' referring to the twin engine arrangement, and the final '22' referring to the revised NATO Basic Military Requirement 22 to which it had been submitted. the twin boom tail featured on the V/STOL concept was also eliminated and replaced by a more conventional single tail configuration; subsequently the new aircraft had no V/STOL capability but retained considerable short take off/landing (STOL) performance. On 18 July 1970, the first prototype performed the aircraft's maiden flight with test pilot Vittorio Sanseverino at the controls. By late April 1971, the prototype had reportedly conducted a total of 22 flights and accumulated 50 hours of flight time, during which its performance was claimed to have been highly close to predictions. In December 1971, the Italian Air Force, who had placed a provisional order for the developing type, formally began evaluating the G.222 and the performance of the two prototypes then in service. Following a successful testing period, the AMI contract for 44 aircraft was issued to Aeritalia (of which Fiat Aviazione had since become a part). In December 1975, the first production aircraft conducted its first flight. Following on from its introduction by the AMI, the G.222 was procured as a tactical transport aircraft by various international customers, including Argentina, Nigeria, Somalia, Venezuela and Thailand. In December 1978, Aeritalia elected to transfer final assembly of the G.222 from Turin to Naples, at which point a total of 44 firm orders had been obtained for the type and one aircraft per month was being manufactured. Manufacturing of the G.222 was broken down into various companies; construction of the fuselage was performed at Naples, the center section of the wing was produced by Piaggio, the wing panels were made by Macchi, the tail surfaces were built by SIAI Marchetti, the engine nacelles by IAM, and the T64 engines were license manufactured by Alfa Romeo and Fiat. The provision of alternative powerplants was viewed by Aeritalia as a measure to widen the overall appeal of the G.222; the Tyne engine also reportedly possessed greater growth potential than the T64 engine. In 1990, the United States Air Force selected the G.222 as the basis of a "Rapid Response Intra Theater Airlifter" (RRITA). Operated under the designation C 27A Spartan, ten G.222s were purchased and underwent avionics upgrades by Chrysler Aerospace. These aircraft were stationed at Howard AFB, Panama. The USAF would later dispose of their C 27A fleet, partly due to shifting priorities between the Army and the Air Force and partly because of the impending introduction of a newer variant, the Alenia C 27J Spartan.

Дизайн

G.222 – екі турбовинтті әскери-тактикалық көлік ұшағы. Ол жауынгерлік аймақтарда жабдықтарды немесе әскерлерді тасымалдауға қабілетті және минималды жердегі қолдаумен жұмыс істеуге арналған. G.222 ұшағы қысқа жолға қону мүмкіндігімен ерекшеленеді және бар болғаны 1800 фут қашықтықта қонуға қабілетті. Ол үлкен және кең таралған Lockheed C-130 Hercules ұшағымен үйлесімді болу үшін жобаланған. Әртүрлі паллет негізіндегі арнайы миссиялық жабдықтарды VIP-көлік, теңіз патрулі, әуеде өрт сөндіру және калибрлеу сияқты әртүрлі мақсаттар үшін ұшақтың мүмкіндіктерін арттыру үшін оңай орнатуға болады; бұл жабдықты ұшақтарды стандартты тасымалдау миссияларына қайтару үшін жылдам түрде алып тастауға болады. Әртүрлі жүктерді тиеуді жеңілдету үшін қону аяқтарының биіктігін қолмен басқаруға болады. G.222 ұшағының қарапайым техникалық қызмет көрсету талаптары және алыс аймақтардағы дайын емес ұшу-қону жолақтарынан жұмыс істеу қабілетінің арқасында Африка, Шығыс Азия, Еуропа және Орталық Америкада түрлі гуманитарлық миссияларды орындау үшін кеңінен қолданылды. 1982 жылы Фолкленд соғысында үш аргентиналық G.222 әскери ұшағы қолданылған. 1983 жылы итальяндық әуе күштері G.222 ұшағын өрт сөндіруге бейімдеді, бұл рөлде C-130 ұшағы да қолданылды. 1992 жылдың 3 қыркүйегінде Біріккен Ұлттар Ұйымының көмек миссиясын орындап бара жатқанда, итальяндық әуе күштерінің (Aeronautica Militare Italiana) G.222 ұшағы Сараево әуежайына жақындағанда атып түсірілді. Ұшақ әуежайдан 29 км қашықтықта құлады; НАТО құтқару миссиясы 2 USMC CH-53 тікұшағына шағын қарудан оқ тиген кезде тоқтатылды. Апаттың себебі жер-әуе ракетасы екені анықталды, бірақ оны кім атқаны белгісіз қалды. Ұшақтағы барлық адамдар – төрт итальяндық экипаж мүшесі және төрт француз жолаушысы – қаза тапты. 1999 жылдың қарашасында итальяндық әуе күштері G.222 ұшақтарын ауыстыру мақсатында C-27J деп аталатын 12 жаңа ұшаққа алғашқы тапсырыс берді. 2002 жылдың желтоқсанында Alenia Aermacchi келісімге сәйкес C-27J сатып алудың бір бөлігі ретінде итальяндық әуе күштері бұрын пайдаланған 39 G.222 ұшағын сатып алуға келісті. 2005 жылы итальяндық әуе күштері G.222 ұшақтарын кезең-кезеңмен қызметтен шығаруды бастады. Италияның бұрынғы G.222 ұшақтарының бірқатары Alenia Aermacchi компаниясымен қайта жаңартылып, қайта сатылды, ал Нигерияның әуе күштері осы қайта жаңартылған ұшақтардың алғашқы тұтынушысы болды. 2010 жылдың 28 сәуірінде Ауғанстан әуе күштеріне жаңадан жеткізілген G.222 ұшақтарының алғашқы екеуі Муджахиддер Жеңіс күнінде алғаш рет көпшілік назарына ілікті. 2013 жылдың қаңтар айында АҚШ Әуе күштері Ауғанстан флоты үшін қолдау келісімін жаңартпауға шешім қабылдады, себебі олардың қызмет ету қабілеті мен операциялық қиындықтары туралы мәлімдеді; Alenia компаниясы флоттың АҚШ Әуе күштері белгілеген талаптардан асып түскенін, алты талапқа қарсы 10-12 ұшақ операцияға дайын екенін мәлімдеді. АҚШ 20 C-27A ұшағын сатып алу үшін 486 миллион доллар жұмсағаннан кейін, 16 ұшақ афғандық құрылыс компаниясына шамамен 32 000 долларға металл терісі ретінде сатылды; ұшақтар "Афғанстандағы АҚШ әскерлерінің санын азайтуға тигізетін әсерді азайту үшін" жаратылды. Қалған төрт ұшақ Германияның Рамштейн әуе базасында сақтауда, АҚШ оларға қызығушылық танытқан басқа сатып алушыларды іздестіруде. 2012 жылдың қаңтар және қыркүйек аралығында Ауғанстанның C-27A флоты талап етілген 4500 сағаттың тек 234 сағатын ғана ұшты. C-17A флоты Ауғанстан жерінде жұмыс істеуге мүмкіндік беретін қасиеттері үшін сатып алынды, бұл бұрынғы итальяндық G.222 ұшақтары еді. Алайда, олар техникалық қызмет көрсетудегі қиындықтарға байланысты C-130H ұшақтарымен ауыстырылды.

The G.222 is a twin turboprop engine tactical military transport aircraft, and is designed to be capable of transporting equipment or troops in combat zones and operating with minimal ground support. the G.222 has excellent short landing capabilities and is able to land in as little as 1,800 feet. It was designed to be integrated with the larger, commonplace Lockheed C 130 Hercules. Various pallet based special mission equipment could be readily installed to enhance the aircraft's capabilities for diverse roles such as VIP transport, maritime patrol, aerial firefighting, and calibration functions; this equipment could also be removed quickly in order for aircraft to be returned to conventional transport missions. To easily facilitate the loading of a wide range of cargos, the height of the landing gear can be manually controlled. In part due to the austere maintenance requirements of the G.222 and its capability of operating from short unprepared airstrips in remote regions, it has seen heavy use for performing various humanitarian missions across Africa, East Asia, Europe and Central America. In 1982, three Ejército Argentino G.222s were operational during the Falklands War, and may have participated in a logistical capacity. In 1983, a single Italian Air Force G.222 was outfitted for fire suppression duties, alongside an existing C 130 in the same role. On 3 September 1992, an Italian Air Force (Aeronautica Militare Italiana) G.222 was shot down when approaching Sarajevo airfield while conducting a United Nations relief mission. It crashed 18 mile (29 km) from the airfield; a NATO rescue mission was aborted when 2 USMC CH 53 helicopters came under small arms fire. The cause of the crash was determined to be a surface to air missile, but it was not clear who shot it. Everyone on board – four Italian crew members and four French passengers – died in the crash. In November 1999, the Italian Air Force placed an initial order for twelve new build aircraft of an upgraded G.222 derivative, designated as the C 27J, as a replacement for their existing G.222s. In December 2002, Alenia Aermacchi agreed to purchase a total of 39 G.222s that had been previously operated by the Italian Air Forces under a trade in arrangement as part of the agreed C 27J purchase. In 2005, the Italian Air Force started the phased retirement of their G.222 fleet. Several of the former Italian Air Force G.222s have been refurbished to operational conditions and resold by Alenia Aermacchi, the Nigerian Air Force became the first customer for these refurbished aircraft. On 28 April 2010, the first two of the Afghan Air Force's recently delivered G.222s made their first public display during the Mujahideen Victory Day. In January 2013, the USAF decided not to renew the support contract for the Afghan fleet due to claimed serviceability issues and operational difficulties; Alenia responded, stating that the fleet was exceeding the requirements laid out by the USAF, with 10–12 aircraft available for operations against the requirement for six. After the U. S. spent $486 million to buy 20 C 27As, 16 were sold as scrap to an Afghan construction company for about $32,000; the planes were reportedly scrapped "to minimize impact on drawdown of U. S. forces in Afghanistan." The four remaining aircraft are stored at Ramstein Air Base, Germany, with the U. S. seeking other interested buyers. From January to September 2012, the Afghan C 27A fleet flew only 234 out of 4,500 required hours. The C 17A fleet had been procured for their keep attributes to enable them to operate in Afghanistan terrain, they were former Italian G.222. However, they ended up being replaced by C 130H after maintenance difficulties.