Кіріспе

Американдық жазушы және аудармашы Теодор Брюс Бауэр (31 қазан 1956 жылы туған) – американдық норвегиялық жазушы. Нью-Йоркте туып өскен ол 1999 жылдан бері Норвегияда тұрады және 2024 жылы Норвегия азаматы болды. Ол әдебиет, кино және мәдениет туралы сын-пікір жазатын, сондай-ақ романдар мен өлеңдер жазатын жазушы. Ол гей құқықтары, христиандық және ислам туралы да жазған. Бауэр «Үстел басындағы орын» (1993) кітабында бір жынысты некеге рұқсат беруді ұсынды. «Еуропа ұйықтағанда» (2006) кітабында Батыс әлемінде ислам мен шариғаттың күшеуіне күмәнмен қарады, ал «Құрбандар революциясы» (2012) академиялық жеке тұлғаны зерттеулерді сынады. Кейбіреулер оны консерватор деп сипаттайды. Бауэр мұндай жапсырмалар шатастыратын немесе мағынасын қысқартатын болады деп санайды. Ол өзінің көзқарастары «жеке тұлғаның ерекшелігіне және жеке бостандыққа деген адалдықпен, топтық ойлауға, қысымға және зорлық-зомбылыққа қарсылықпен байланысты» деді.

Ерте өмір және білім

Бауэрдің әкесі поляк тегінен, ал анасы ағылшын, уэльс, шотланд, шотланд-ирланд және француз тегінен шыққан. Ол 1983 жылғы «Commentary» журналының қыркүйек санында анасы туралы жазған. Нью-Йорк қаласында туып өскен Бауэр Нью-Йорк қаласының мемлекеттік мектептерінде және Стони Брук университетінде оқыды, онда ол ақын Луис Симпсонның басшылығымен әдебиетті зерттеді. Аспирантурада ол әдебиет және композиция пәндерінен бакалаврларға сабақ берді. 1978 жылы Стони Брукте ағылшын тілінен бакалавр (B.A.) алды, содан кейін 1982 жылы магистр (M.A.) және 1983 жылы доктор (Ph.D.) дәрежелерін алды, екеуі де ағылшын тілінде болды. Аспирантурада оқып жүргенде, ол «Заманауи американ әдебиеті туралы жазбалар» және «Уоллес Стивенс журналында» мақалалар, сондай-ақ «Newsweek» және «Los Angeles Times» газеттерінде пікірлер жариялады. Оның «Орта буын» атты диссертациясы ақындар Делмор Шварц, Рэндалл Джаррелл, Джон Берриман және Роберт Лоуэлл туралы болды.

Әдеби сын

Бауэрдің диссертациясының қайта қарастырылған нұсқасы 1986 жылы сол атаумен жарияланды. "The New Criterion" журналында кітапты қарап, Джеймс Атлас "кейіпкерлерді талдауды өткір сезімталдықпен және мейірімділікпен" бағалады, Бауэрдің "[Т. С.] Элиотқа Орта буын ақындарының неге осылайша құмар болғанын түсіндіруін өте убедительно" деп тапты және Бауэрді "әсерлі мәтіндік сыншы" деп сипаттады, оның сын айтуы "еркін және өзіне сенімді" болды. Бауэр 1983 жылдың қазанынан 1993 жылдың мамырына дейін "The New Criterion" өнер журналына материалдар жазды. "New York Times Magazine" журналындағы "Нью-Йорк зиялыларының өзгеруі" атты мақала "The New Criterion" журналына үлес қосқандарға назар салып, "Хилтон Крамердің журналына жас үлес қосқандар – Брюс Бауэр, Мими Крамер, Роджер Кимболл – әлі 20 жаста, бірақ олар британдық сыншы Ф. Р. Ливистің үнімен сөйлейді. Олардың мақалалары 'моральдық құндылықтар', 'гуманитарлық ғылымдардағы дағдарыс', 'өнердің маңыздылығы' туралы мәлімдемелерге толы. Олардың миссиясы – американдық мәдениетті нашар сапалы тауарлардан қорғау, және олар осы міндеттен қашпайды."

Алғашқы кітаптар

1987 жылы оның «Заманауи стилист» атты кітабы Харкорт Брейс Йованович баспасында жарық көрді. Бір жыл өткен соң Graywolf Press қазіргі заманғы роман туралы эсселер жинағын шығарды. «Chicago Tribune» газетінде мақала жариялаған Джек Фуллер «негіссіз келекелеулер» сияқты «жағымсыз ноталарға» наразылық білдірді, бірақ «Бауэрдің артық әрекеттерін ақтаған нәрсе – ол құтқару миссиясында екенін нақты дәлелдегені» деп қорытындылады. 1993 жылы Graywolf Бауэрдің «Мәңгілік аспекті» атты эсселердің екінші жинағын жариялады. «Publishers Weekly» эсселерді «тамаша жазылған» және «тойлауға себеп» деп атады, ал «The Washington Times» газетінде Джордж Кор Бауэрді «тәуелсіз әдеби журналист ретіндегі үнемі жетістіктеріне ие бірінші қатарлы сыншы» деп сипаттады, бұл «біздің таңғалуымызға және қуануымызға себеп болатын, даулы және тұншықтырған заманымыздағы сын мен сыншылар туралы азаматтық үміттердің бірі». Бауэр 1995 жылы поэзияға арналған эсселер жинағын – «Пайғамбарлар мен профессорлар» атты кітабын да жариялады. «Publishers Weekly» жазғандай, «осы сындық пікірлердің негізгі тақырыбы – тым көп жас ақындар романтикалық артықшылыққа берілген, Аллен Гинзберг пен Битс және Сильвия Платтың өзіне-өзі зиян келтіруі бүгінгі ақындардың шалаң, ресми емес және құйылып жатқан эмоциясын ақтады. Бұл кітап – көптеген поэзия мен сынды оқып, бағалаған адамның зиялы зерттеуі». «The New York Times» газетінде Кэтрин Норр «Бауэр – бүгінгі Америкадағы ең жақсы әдеби сыншылардың бірі» деп жазды, ол «ең жақсы әдеби сын атақтылық пен сәнді саясаттың құрылыстарынан аулақ болатын жұмысты мұқият оқығаннан туындайтынын» дәлелдейді. «Пророктер мен профессорлар» туралы сын жариялаған «Washington Post» газетінің сыншысы Джонатан Ярдли Бауэрді «оқуға тұрарлық өте сирек америкалық әдеби журналистердің бірі» және «ақылды, тәуелсіз, қатал сыншы және әдеби істердің айқын бақылаушысы» деп сипаттады. «The New York Times Book Review» журналында Андреа Барнет кітапты «өте оқымды, қозғаушы және қызықты» деп сипаттап, Бауэрдің «ойлы, өткір пікірлі, жоғары саналы және қасиетті нәрселерге шабуыл жасаудан қорықпайтын» екенін айтты. «World Literature Today» журналының Лесли Шенк Бауэрдің «жақсы ақыл-ойдың табу қиын болып көрінетін салаларда дұрыс ойлауды жазудың ерекше қабілетіне ие екенін» айтты. «Мысалы, оның «A Place at the Table» атты кітабы гомосексуализм тақырыбын қоршап тұрған тұманды сөздердің арасында Гибралтардың тасы сияқты берік тұр». «Пайғамбарлар мен профессорларда» «Бауэр американдық академияның сүйікті құмарлығы – қазіргі поэзияға ұқсас операция жасайды», нәтижесінде «Дана Джиояның «Поэзия маңызды бола ала ма?» кітабынан бері поэзия туралы ең маңызды кітап пайда болды».

Поэзия

Дана Джоя, Томас М. Диш, Чарльз Мартин және басқалармен қатар Бауэр поэзиядағы Жаңа формализм қозғалысының маңызды өкілдерінің бірі болды. Оның өлеңдері 1996 жылғы «Бұзғыш періштелер: Жаңа формализмнің 25 ақыны» антологиясына енді, ал ол қозғалыстың манифесі «Модернизмнен кейінгі поэзия» еңбегіне эссе жазды (Publishers Weekly бұл эссені «тынышсыз» деп сипаттады). Бауэрдің өлеңдері Poetry, Paris Review және The New Criterion журналдарында жарияланды. Бауэрдің өлеңдер жинағы «Innocence» 1988 жылы Aralia Press баспасынан шықты, бұл баспа Бауэрдің жекелеген өлеңдерін де басқа форматта жариялаған. Бауэрдің поэзиясының толық жинағы «Coast to Coast» 1993 жылы жарық көрді. Ол «Әдеби биографиялық жылнама сөздігі» бойынша сол жылғы ең үздік тұңғыш өлеңдер жинағы деп танылды.

Кино сыншы

1987 жылдан 1990 жылға дейін Бауэр консервативті ай сайынғы "The American Spectator" журналының кино сыншысы болды. Ол сондай-ақ "The New York Times" және басқа басылымдарға фильм туралы бірнеше мақала жазды. 1992 жылы оның кинорецензияларының жинағы "Сценарий – мәні бар нәрсе" деген атпен жарық көрді. "Әдеби сыншы ретінде жақсы танылған Бауэр, сонымен қатар қызықты, өткір және салмақты киносыншы", – деп жазды "Publishers Weekly" басылымы, Бауэрді "саяси тұрғыдан болжау қиын" сыншы деп сипаттап, ол "көркемдік әрекетке ұмтылған (Караваджо), уағыз айтуға бейім (Платон; "The Milagro Beanfield War") және әдемілікке құмар (Білудің төзімсіз жеңілдігі)" фильмдерді сынға түсіреді, бірақ "Гарптың әлемі", "Аризонаны өсіру", "Роксанна", "Делансиді кесіп өту" және "Комариот жағалауы" фильмдерін жоғары бағалайды. Ол толыққанды киносыншы болса еді деп тілейсіз. Кейін Бауэр "The American Spectator" журналын тастауына себеп, оның бір рецензиясындағы гомосексуализм туралы сілтемеге редактормен туған келіспеушілік болғанын жазды. Ол содан бері журналға тәуелсіз кітап сыншысы ретінде қайта оралды.

Дастарқан басында орын

Бауэрдің «Үстел басындағы орын: американдық қоғамдағы гомосексуал» (1993) кітабы Simon & Schuster баспасынан жарық көрді. Ол кітабының алғашқы беттерінде оны «гомосексуализм тақырыбына арналған ой-толғаныс» деп сипаттады, себебі ағымдағы пікірсайыстар «жарықтан гөрі ыстыққа толы» болған. Кейіннен автор және заңгер Дейл Карпентер көптеген гей басылымдарының реакциясын былай түйіндеді: «1993 жылғы гей тақырыбындағы кітаптардың жыл соңына дейінгі шолуында Сан-Францисконың Bay Area Reporter газетінің бір рецензенты кітапты «қорқынышты» деп атады, бірақ оның кең таралған әсеріне байланысты «маңызды» деп бағалады. Гей профессоры және жазушы Дэвид Бергман Бауэрді «адамның ұлы айырмашылығын» бағалай алмағаны үшін сынады, бірақ Бауэр «көптеген адамдардың сезімін» білдіргенін мойындады». Кітапқа Джеймс П. Пинкертон (Newsday), Джон Финк (Chicago Tribune), Дэвид Линк (Reason) және Ли Дембарт (Los Angeles Times) жағымды пікір білдірді. Кристофер Леман Хаупт кітапқа ара-жібірлі баға берді. «Вашингтон Пост» газетінде Джонатан Ярдли де кітапты «кемшіліксіз» деп тапты. Көбінесе консервативті пікір білдіргендердің қатарында католик журналы Commonweal-дың Маргарет О’Брайен Стейнфелс болды, ол New York Times Book Review-да кітапты «үлгілі polemic» деп сипаттап, Бауэрдің «әділ және тепе-теңдікті сақтауға тырысқанын» бағалады. Дегенмен, ол Бауэрдің бір жынысты некеге шақыруын қабылдамады, себебі оған талап қою «жарылысқа әкелуі мүмкін» деп есептеді. Гей құқықтарына қарсы шығушы Мэгги Галлахер кітапты «қызықты» деп атағанмен, Бауэрді «жай ғана төзімділікке» қанағаттанбағаны үшін сынады. Хелле Беринг Дженсен Вашингтон Таймс газетінде осыған ұқсас пікір білдіріп, американдықтардың көпшілігі «басқалардың қалаған өмірін сүруіне қуанышты» болса, көптегендер «әскери қызметтегі гомосексуалдарға, гомосексуалдық некелерге, гомосексуалдық ата-ана болу және т.б. қарсы тұрады» деді. «Үстел басындағы орын» кітабы Lambda Literary Award сыйлығына «Гей ерлер зерттеулері» номинациясы бойынша ұсынылып, New York Times газеті оны «Жылдың ең көрнекті кітабы» деп атады, оны «шешімді polemic» деп сипаттады. 1999 жылғы «Өзгеріс жасаған кітап» атты мақаласында автор және заңгер Дейл Карпентер: «Бұл терең және кең таралған құштарлықты Брюс Бауэр «Үстел басындағы орын» кітабы арқылы ең жақсы бейнеледі, бұл онжылдықтың гей қозғалысы туралы ең маңызды кітабы» деп жазды.

Гей мәселесі: Басқа жазбалар мен іс-шаралар

Чарли Роуз Шоу эпизодында, Стоунволл көтерілісінің 25 жылдығына арналған, Бауэр гей-орташасы Эндрю Салливанмен және гей-солшыл жазушылар Тони Кушнер мен Донна Минковицпен талқылауға қатысты. Минковиц гейлер құқығын қорғау қозғалысының екі жағы арасындағы қайшылықты былай атап көрсетті: "Біз үстелге орын алғымыз келмейді! Біз үстелді аударып тастағымыз келеді!" Бауэрдің Нью-Йорк қалалық кітапханасындағы лекциясы, сондай-ақ Стоунволлдың 25 жылдығына орай өткен шара, "Жаңа Республика" журналында қысқартылған нұсқада жарияланды. Бауэр The New York Times газетіне жазған хатында Стоунволлдың 25 жылдығына арналған гей-парад күні жарияланған редакциондық мақаланы сынады. Редакторлар "гей-орташалар мен консерваторлардың" "гейлердің басым көпшілігі көршілері сияқты 'қалыпты' адамдар екенін елге сендіруге тырысқаны үшін" сынға алды. Бауэр жауап ретінде былай деді: "Көптеген гейлер гетеросексуалдардың қасында тұрады, біз транссексуалдарды, былғары киім киетіндерді немесе басқаларды кемсітпейміз, біз жай ғана өте қате стереотипті жоққа шығарамыз". "Үстелдегі орын" атты еңбегі жарық көргеннен кейін Бауэр гей өмірі, мәдениеті және саясаты туралы көп жазды. 1994-1999 жылдары ол гейлер жаңалықтары журналы "The Advocate" журналының тұрақты авторы болды. Оның "The Advocate" бағандары мен гей мәселелеріне арналған Бауэрдің басқа мақалалары кейіннен "Некеге тұруға лайық" атты электрондық кітапқа жиналды. 1994 жылы Роб Форман Дьюдің "Отбасылық жүрек: ұлымыздың сыртқа шыққан сәті" атты кітабына шолу жазып, Бауэр кітапты мақтады, бірақ былай деп қосты: "Гей болу - аналарға балаларының сыртқа шығуы туралы сезімтал кітаптар жазу қажеттігі болмайтын уақытты аңсау". 1995 жылы Урваши Вайдтың кітабына шолу жазып, Бауэр "көбінесе гейлердің" "интеграция, білім беру және келісімге келуге" бағытталған гейлер құқығын қорғау қозғалысын іздеп жүргенде, Вайд "сыныптық күрес пен азаттық фронттарына оралуды" қалайтынын айтты. Оның "сөздері осылай тез ескіргендей көрінуі" академиядан тыс гей саяси дискурстың салыстырмалы түрде қысқа уақыт ішінде қаншалықты терең өзгергенін көрсетеді. Бауэр 1996 жылдың наурыз айында "Нью-Йорк Таймс" газетінде бір жынысты некеге қолдау көрсетуге шақырды. 1997 жылдың маусым айында ол "бір түндік" емдеудің мүмкін болатын ВИЧ-инфекциясы қауіптегі адамдардың "салғырттығын арттыруы мүмкін" деп алаңдады. 2001 жылдың қаңтар айында ол "Нью-Йорк Таймс" газетінде Буш әкімшілігін "гейлердің мүддесі үшін нақты шаралар қабылдауға" шақырды, себебі АҚШ үкіметі "гейлер мәселесінде американ халқынан қалып қойып отыр" деді. Бауэр фильмдер мен теледидарда гейлерге қатысты қарым-қатынас туралы жиі пікір білдірді. 1996 жылдың 10 наурызында "Таймс" газетінде жарияланған мақаласында Бауэр Англия, Нидерланды, Франция және Германиядан шыққан жаңа фильмдер гейлерге жаңа, адамгершілікпен қарағанмен, голливудтық гейлер туралы фильмдердің көпшілігі әлі де қорқынышты, қарапайым және формальды болып қала беретінін айтты. 1996 жылдың 14 сәуір күні CBS Evening News телеарнасында "Қош қақпағы" атты жаңа фильм туралы сөйлеген Бауэр: "Жақсы фарс шындыққа бір аяғымен тіреледі. Бұл фильмді көретін гей адам фильмнің шындыққа тірелмейтінін түсінеді" деді. Мартин Уокер The Guardian газетінде Бауэрдің "Қош қақпағы" фильмінің түсірушілеріне қатысты шағымын келтірді: "Олар гей өмірін түсінбейді. Олар голливудтықтардың гей өмірін ғана түсінеді. Бұл кейіпкерлерде абырой да, мақтаныш та жоқ". Бауэр 2001 жылы Анжела Диллардтың "Енді түскі асқа кім келеді?" атты кітабының маңызды нысаны болды. Америкадағы көпмәдени консерватизм. Оны Салонға шолу жазып, ол оны "Академиялық елдің жүрегінен жазылған кітап ретінде сипаттады, онда гетеросексуал ақ нәсілді еркек емес консерваторлардың бар болуы қорқыныш пен шатастыру тудырады (немесе, керісінше, көңіл көтеру, мүмкін клиникалық истериямен шектеседі), және онда жыныстардың, тері түстерінің, этникалық тегі мен жыныстық бағыттың көптігі ұжымдық арман, көзқарастардың көптігі ұжымдық түс болып табылады". Ол Диллардтың "гей консерваторы" туралы есебіне дұрыс емес ақпарат ретінде сипаттады және оны басқа нәрселермен қоса, оны "Діни оң жақта тұрған" адамдардың тізіміне енгізгенін сынады, "мен 1997 жылы жазылған Stealing Jesus кітабында фундаментализмді христиандықтың сатқыны ретінде айыптағанмын". Пол Робинсонның "Квир соғыстар: жаңа гейлік құқық және оның сыншылары" атты кітабы 2005 жылы Чикаго университетінде жарық көрді және Бауэрдің гей мәселелеріндегі жазбаларына арналған талдау мен сынға арналған үш тараудың біріншесіне арналды.

Квирден тыс

1996 жылы "Free Press" баспасы "Квирден тыс: гей солшылдарының догмаларын сынға алу" атты антологиясын жариялады. Бауэр редакциялаған бұл жинаққа Джон В. Берресфорд, Дэвид Боаз, Стивен Х. Чэпман, Мел Даль, Дэвид Линк, Кэролин Лоххед, Дэниел Мендельсон, Стивен Х. Миллер, Джонатан Раух, Эндрю Салливан, Пол Варнелл, Нора Винсент және Джон Вейр, сондай-ақ Бауэрдің мақалалары енді. Booklist оны 1996 жылғы "көрнекті антологиялардың" бірі деп атап, "гей саясаты мен мәдениетіндегі радикалдық басымдықтың аяқталуын" және "гей мәселелеріне қатысты прагматикалық және демократиялық көзқарас басталуын" білдірді. Рон Хейс The Palm Beach Post газетінде жариялаған мақаласында оны "күрделі, мазасыздық тудыратын және ойға жетелейтін" деп сипаттап, "Бұл эсселерді оқыған ешбір гетеросексуал гейлердің бәрі либералды деп ешқашан ойламайды. Ал ешбір гей адам консерваторлардың бәрі оның жауы деп ойламайды" деді. "Beyond Queer" антологиясы Lambda әдеби сыйлығының "Белгісіз әдебиет антологиясы" номинациясына ұсынылды.

Үй және үй

1996 жылы Даттон Висконсин штатынан шыққан гей-республикалық конгрессмен Стив Гундерсон мен оның серіктесі Роб Морристің «House and Home» атты естелік кітабын жариялады. Гундерсон мен Моррис кітапты Бауэрмен бірлесіп жазды. «The Hill» газетінің бір рецензенты кітапты «күшті» деп бағалады.

Исаны ұрлау

Бауэр өзінің "Исаны ұрлау: фундаментализм мәсіхшілікті қалай сатқызады" (1997) атты кітабында, Publishers Weekly басылымының сөздерімен, "фундаменталистік мәсіхшілік ашу мен сот туралы уағыз айтуда" деді, бұл "Исаның махаббат туралы уағызына қайшы келеді". Publishers Weekly басылымы "Бауэрдің кейде өткір айтылуын" сынға алып, оның "әдемі стильдегі жазуы мен айқын түсініктері осы кітапты мәсіхшіліктің қазіргі американдық мәдениетке қатыстылығына қызығушылық танытқан әркімге міндетті оқу материалына айналдырады" деп жазды. Уолтер Кендрик The New York Times газетінде "А Place at the Table" кітабы сияқты, "Исаны ұрлаудың" тағы бір "сақтандыру дабылы" екенін, оның христиан фундаментализміне қатысты екенін атап өтті. Кендрик Бауэрдің үмітіне қарамастан, "фундаменталистерді өзгертуге ешқандай үміт жоқ" деп шағымданып, кітаптың "қазіргі американдық 'фундаменталистердің' неге сенедінін және не істегісі келетінін нақты түсіндіруі арқасында құнды болып шығуы мүмкін" деген қорытындыға келді. Кітапқа фундаменталистік протестанттар мен дәстүрлі католиктердің пікірі көбінесе сынды болды. Catholic priest Джордж В. Ратлер National Review журналында "Исаны ұрлаудың тезисі – тән мен рух туралы гностикалық дуализмге негізделген антиномиялық ересі" деп мәлімдеді, сондай-ақ "Бауэр ертең нағыз Шіркеу туралы жаза алады, егер ғана ол Сен-Франциск де Сальдің Құдайға деген махаббат туралы трактатын оқып, бірнеше күн Лурдта өткізіп, жақсы сигаретамен тынышталса" деген пікірін білдірді. "Исаны ұрлау" кітабы "Руханилық/Дін" номинациясы бойынша "Ламбда" әдеби сыйлығына ұсынылды. 1997 жылы New York Times газетінде жарияланған мақаласында ол "американдық протестантизміндегі Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы өсіп келе жатқан дау және конфессиялық ерекшеліктердің маңыздылығының төмендеуі" туралы ойларын бөлісті. 1998 жылы Роберт Дюваллдың "Апостол" фильмі туралы жазған мақаласында Бауэр "мұндай қараңғы, реалистік атмосфераға ие фильмтің оның ішінде бейнеленген діни субмәдениеттің әдемілендіруі таң қалдырады" деп мәлімдеді. 1998 жылы Нью-Йорк епископы Пол Мурдың өмірбаянына жазған шолуында Бауэр оны "сынышылары бейнелеген артықшылықты солшылдан гөрі күрделі тұлға" деп сипаттады.

Еуропа

Бауэр 1998 жылы АҚШ-тан Еуропаға көшіп келді, кейіннен түсіндіргендей, «Исаны ұрлау» арқылы христиан фундаментализмімен ұзақ уақыт танысқаннан кейін, Батыс Еуропадағы көбірек либералды өмірге қызығушылық танытты. 2004 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетінде Еуропаға қатысты американдық көзқарастар туралы жазған Ричард Бернштейн «Хадсон Ревию» журналындағы бір мақаладан цитата келтірді, онда Бауэр, Бернштейннің сөзінше, «бір кезде американдықтардың зиялылыққа деген қарсылығы, шетел тілдеріне және академиялық жетістіктерге немқұрайдылығы, сондай-ақ сапасыз телешоуларға бейімділігі туралы шағымданып кітап жазуды ойлағанын» айтқан. Бірақ ол «ақырында сол кітапты жазбады, себебі Еуропаның күткендей керемет емес екенін түсінді». Еуропаға көшкеннен кейін Бауэр «Нью-Йорк Таймс» газетіне Норвегия және Нидерландыдағы саяхаттар туралы бірнеше мақала жазды. Ол сонымен қатар континенттегі исламның өрлеуі туралы көптеген мақалалар жазды, алғашқысы 2002 жылы «Partisan Review» журналында жарияланған «Төзімділікпен төзімсіздікке қатысты» мақаласы болды.

Еуропа ұйықтап жатқанда

Бауэрдің «Еуропа ұйықтап жатқанда: радикалды ислам қалай Батысты іштен жойып жатыр» (2006) атты кітабы, исламның Еуропадағы өркендеуінің либералды құндылықтарға қауіп төндіретініне оның сенімін білдіреді. Бауэрдің пікірінше, Батыс Еуропа елдеріне қоныстанғаннан кейін мұсылмандар интеграциядан жаңылмайды және тек шариғат заңдарымен ғана есептеседі, сондай-ақ қабылдаған елдерінің заң жүйесінен бас тартады, бұл әйелдерге, геилерге, еврейлерге және басқа да мұсылман емес адамдарға қатысты зәбір-золыққа жол береді. Қорытындысында Бауэр, мұсылмандардың туу көрсеткішінің артуы және олардың интеграциядан «бас тартуы» 30 жыл ішінде Еуропа қоғамын басып алуына мүмкіндік береді дейді, ал мұндай апатты болдырмаудың жалғыз жолы – континентте кең таралған, оның сөзінше, саяси тұрғыдан дұрыс және көпмәдениеттілік доктриналарын жою. The New Republic журналынан Джеймс Кирчик, кітап Бауэрдің «интеллектуалдық тұрақтылығын» растады, себебі ол американдық діни фундаментализмді көрген соң, әлеуметтік либералды Еуропаға көшіп келді, бірақ еуропалықтардың мақтан тұтатын мәдени төзімділігі ислам фундаментализмінің бір түрін елемей қалғанын анықтады, ол Джерри Фалвеллді де ұятқа қалдырады. Таңдау комитетінің мүшесі Ж. Педер Зэйн, Вайнбергердің «Брюс Бауэрге қатысты әділетсіздік жасағанын» және комитетке құрметсіздік көрсеткенін айтты. Кітап Дания, Голландия және Португалия тілдерінде жарық көрді, сондай-ақ New York Times бестселлері тізіміне енді. Бауэр кітапты Bill Moyers Journal бағдарламасындағы жарты сағаттық сұхбатында талқылады. Ол сонымен қатар Канададағы The Michael Coren Show сияқты бағдарламаларда және АҚШ, Канада және Еуропадағы түрлі конференцияларда ислам туралы сөз сөйледі.

Бас тарту

Суррендер: Исламды ынаю, еркіндікті құрбан ету (2009) еңбегінде Бауэр "Батыс әлеміндегі адамдар, Даниядағы карикатураларға байланысты тәртіпсіздіктер мен кинорежиссер Тео ван Гогтың қанымен өлтірілуі сияқты оқиғаларға жауап ретінде, қорқынышқа бой алдырып, өздері мен басқаларды цензуралап, тіпті либералды емес Ислам мәдениетінің ең жаман тұстарын да сынаудан бас тартып, осылайша ұлтымыздың негізінде жатқан жеке бас бостандығы мен теңдік құндылықтарын жойды" деп мәлімдеді. Booklist журналындағы Рей Олсон бұл кітапты "тамаша әдебиеттік стильде жазылған" және "өте маңызды" деп сипаттады. Мартин Сифф Вашингтон Таймс газетінде оны "сақындыратын, көңілді кетіретін, керемет және тамаша батыл" деп бағалады. The New York Times Book Review басылымында Стивен Поллард кітаптың "кейде оқуға қиын" екенін айтты, себебі бір жағынан "Бауэр аргументін қолдау үшін ұсынылған мәліметтердің көптігіне байланысты", екінші жағынан "Бауэрдің сөзінде күмән жоқ, ал бұл факт қатты қорқыныш тудырады". "Еуропа ұйықтағанда" кітабы сияқты, бұл кітап та "Еурабия жанрының" бір бөлігі саналады.

Құрбандардың төңкерісі

Бауэрдің "Жәбірленушілердің революциясы" (2012) кітабы американдық университеттердегі жеке тұлғаны зерттеудің қалыптасуына арналған. Бауэрдің айтуынша, жеке тұлғаны зерттеу адамның өмірлік тәжірибесін топтар арасындағы билік қатынастары туралы идеологиялық түсініктерге дейін кемсітеді. Publishers Weekly басылымы Бауэрдің "критикасы саланың интеллектуалдық мазмұнымен толыққанды айналыспайтынын", бірақ кітабының "жеке тұлғаны зерттеуге тән мақтаншақтық және түсініксіз стильге қарсы көптеген ойлы тұстар" келтірген "керемет, қарсыластық шабуыл" болғанын айтты. The Wall Street Journal газетінде Сохаб Ахмари кітапты университеттердегі релятивизмді ашып көрсеткені үшін мақтады, ал The New York Times Book Review басылымында Эндрю Дельбанко Бауэрдің наразылықтарын ескірген деп санады, оның пікірінше университеттер дәстүрлі пәндерге қайта оралуда. National Review журналының жазушысы Джей Нордлингер кітаптың "тамашалығын" жоғары бағалап, былай деп жазды: "Мен адамдардың "Жәбірленушілердің революциясын" оқығанын қалаймын. Әсіресе студенттер мен академиялық қауым өкілдеріне тілек айтамын".

Ислам: Басқа жазбалар мен іс-әрекеттер

Еуропаға көшіп келгеннен кейін Бауэр біраз уақыт иммиграция және интеграция мәселелеріне шолу жасайтын Ослодағы Human Rights Service ой-талдау орталығының веб-сайтында колоннашы және аудармашы болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ FrontPage Magazine, City Journal, Gatestone Institute веб-сайттарына және жеке блогына материалдар жазды. "Жаңа Квислингтер: Халықаралық солшылдар Осло трагедиясын Ислам туралы пікір таласын басу үшін қалай пайдаланды" (2012) – Бауэрдің 2011 жылғы 22 шілдеде Андерс Беринг Брейвик жасаған жаппай қырқындардың салдары туралы электрондық кітабы. Бауэр және оның еңбектері қарсы жихад қозғалысының маңызды бір бөлігі деп есептеледі.

Кейінгі кітаптары

2017 жылы Бауэр "Аламбра: Еуропадағы ислам романы" атты кітабын жариялады. 2019 жылы Бауэр ата-анасы туралы "Copa-да жасалған неке" деген қысқа кітапты, сондай-ақ "Ислам және соңғы кездерге дейін" деген екі эссе жинағын шығарды.

Құрмет пен марапаттар

"Орта буын" американдық кітапханалар қауымдастығының "Жылдың үздік академиялық кітабы" деп танылды. "Coast to Coast" 1993 жылы "Әдеби биографиялар жылнамасы" сөздігі бойынша ең жақсы тұңғыш поэзия кітабы атанды. "Дәулетке орын", "Квирден тыс" және "Исаны ұрлау" кітаптары Ламбда әдеби сыйлығына үміткер болды. "Еуропа ұйықтағанда" кітабы Ұлттық кітап сыншылары тобының жүлдесіне финалист болды. 2004 жылдың желтоқсан айында "New York Times" газетінің жазушысы Дэвид Брукс, Сидни Хук естелігіне арналған (қазір "Сидни сыйлығы" деп аталатын) жылдық "Хук сыйлығының" бірін Бауэрдің "Уилсондық шолудағы" "The Other Sixties" атты мақаласына берді.