Ев Коскофски Седжвик: Құрылысшыл квир теориясының ғалымы
Eve Kosofsky Sedgwick
Ев Кософски Седжвик (1950-2009) – гендер, квир теориясы және сын теориясы саласындағы американ ғалымы. Оның еңбектері квир зерттеулеріне үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық квир теориясының ғалымы (1950–2009)
American scholar of queer theory (1950–2009)
Ева Кософски Седжвик (2 мамыр 1950 – 12 сәуір 2009) – гендерлік зерттеулер, квир теориясы және сын теориясы салаларындағы американдық ғалым. Седжвик квир теориясы саласындағы маңызды еңбектердің авторы, ал оның сындық жазбалары квир зерттеулерінің қалыптасуына үлкен үлес қосты, ол осы саладағы ең ықпалды тұлғалардың бірі болды. Седжвиктің эсселері постструктурализм, көпмәдениеттілік және гомосексуалдық зерттеулер сыншылары үшін негіз болды. 1985 жылы жарияланған «Ерлер арасында» атты кітабында ол еркектердің гомосоциалдық құштарлығын және ағылшын әдебиетін талдады. 1991 жылы ол «Джейн Остин және өзін-өзі қызықтырушы қыз» атты мақаласын жариялады, ол американдық мәдениет соғысы аясында көп назар аударды және Джейн Остин шығармаларын сексуалдық мәселелермен байланыстырғаны үшін сынға ұшырады. Ол гомосоциалдық және гомофобияға қарсы тұру терминдерін енгізді. Седжвик қазіргі батыс мәдениетінің кез келген аспектісін түсіну үшін қазіргі заманғы гомо/гетеросексуалдық ұғымдарды сын тұрғысынан қарастыру қажет екенін айтты. Оның екі бауыры болған: әпкесі Нина Копески және інісі Давид Кософский. Корнелл университетінде ол Telluride House-та тұруға сайланған алғашқы әйелдердің бірі болды, сол жерде ол болашақ күйеуімен танысты. Ол Хамильтон колледжінде, Бостон университетінде және Амхерст колледжінде жазу және әдебиет пәнін оқытты, бұл кезде ол таныс авторлардың жасырын әлеуметтік кодтары мен сюжеттеріне назар аударатын сындық көзқарасты дамытты. Дьюк университетінде Седжвик пен оның әріптестері мәдени соғыстың академиялық авангардында болды, әдеби сынды қолданып, сексуалдық, нәсілдік, гендерлік және әдеби сынның шекараларына қатысты басым идеологияларды сұраққа салды. Седжвик өзінің сындық құралдары мен қызығушылықтарын алғаш рет «Ерлер арасында: ағылшын әдебиеті және еркектердің гомосоциалдық құштарлығы» (1985) және «Жасырын кеңістік эпистемологиясы» (1990) атты маңызды еңбектерінде ұсынды. Ол 1969 жылы Хал Седжвикке үйленді. Квир теориясының өкілі болғанына қарамастан, ол өзін гетеросексуал деп есептеді және бұл оның жеке өміріндегі кейбір түсініксіздіктерге себеп болды. Ол 2002 жылы Йель университетінде ЛГБТ зерттеулеріндегі үлкен еңбегі үшін Бруднер сыйлығын алды. 2006 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол Нью-Йорк қаласында қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк қалалық университетінің аспирантура орталығында (CUNY Graduate Center) ағылшын тілінен аспирантура курстарын оқытты.
Eve Kosofsky Sedgwick ('/s//ɛ//dʒ//w//ɪ//k/; May 2, 1950 – April 12, 2009) was an American academic scholar in the fields of gender studies, queer theory, and critical theory. Sedgwick published several books considered groundbreaking in the field of queer theory, and her critical writings helped create the field of queer studies, in which she was one of the most influential figures. Sedgwick's essays became the framework for critics of poststructuralism, multiculturalism, and gay studies. In her 1985 book Between Men, she analyzed male homosocial desire and English literature. In 1991, she published "Jane Austen and the Masturbating Girl", an article that received attention as part of an American culture war and criticism for associating the works of Jane Austen with sex. She coined the terms homosocial and antihomophobic. Sedgwick argued that an understanding of virtually any aspect of modern Western culture would be incomplete if it failed to incorporate a critical analysis of modern homo/heterosexual definition. She had two siblings: a sister, Nina Kopesky and a brother, David Kosofsky. At Cornell, she was among the first women to be elected to live at the Telluride House, where she met her husband She taught writing and literature at Hamilton College, Boston University, and Amherst College while developing a critical approach focusing on hidden social codes and submerged plots in familiar writers. During her time at Duke, Sedgwick and her colleagues were in the academic avant garde of the culture wars, using literary criticism to question dominant discourses of sexuality, race, gender, and the boundaries of literary criticism. Sedgwick first presented her particular collection of critical tools and interests in the influential volumes Between Men: English Literature and Male Homosocial Desire (1985) and Epistemology of the Closet (1990). She married Hal Sedgwick in 1969. Her sexuality was confusing to some people as a queer theorist, that used queer as general term, but Sedgwick never publicly identified as anything aside from straight. She received the 2002 Brudner Prize at Yale, a lifetime achievement award, for her extensive work in LGBT studies. In 2006, she was elected to the American Philosophical Society. She taught graduate courses in English as Distinguished Professor at The City University of New York Graduate Center (CUNY Graduate Center) until her death in New York City
Өлім
1990 жылы ол докторлық тағылымдамасын оқып жүргенде, кеудесінде ісік тапты. Ол радикалды мастэктомиядан өтті, онда оның оң жақ кеудесінің барлығы және оң қолтық астындағы барлық лимфа түйіндері алынып тасталды. Ол химиотерапиядан өтті. 1996 жылдың күзінде Седжвиктің омыртқасында да қатерлі ісік табылды. Ол алты ай бойы Мемориал Слоан Кеттеринг орталығында емделді, омыртқасының қатерлі ісікке шалдыққан бөлігіне сәулелік терапиядан өтті.
In 1990, she found a lump on her breast while she was getting her post doctoral fellowship. She underwent a radical mastectomy where all of her right breast and all of the lymph nodes from her right armpit were removed. She underwent chemotherapy. In the fall of 1996, cancer was found in Sedgwick's spine as well. She received treatment at Memorial Sloan Kettering for six months, where she had a series of radiation treatments to the portion of her spine affected by cancer.
Идеялар мен әдеби сын
Седжвиктің еңбектері кең ауқымды медиа және жанрларды қамтиды; поэзия мен көркем туындыларын оның басқа мәтіндерінен бөліп қарау қиын. Оның ғылыми қызығушылықтарына әдебиеттану, тарих, өнертану, кинотану, философия, мәдениеттану, антропология, әйелдер зерттеулері және лесбиянка, гей, бисексуал, трансгендер және интерсекс (ЛГБТИ) зерттеулері кірді. Оның теориялық қызығушылықтары жинақтаушы, сіңіруші және әртүрлі болды.
Sedgwick's work ranges across a wide variety of media and genres; poetry and artworks are not easily separated from the rest of her texts. Disciplinary interests included literary studies, history, art history, film studies, philosophy, cultural studies, anthropology, women's studies and lesbian, gay, bisexual, transgender and intersex (LGBTI) studies. Her theoretical interests have been synoptic, assimilative, and eclectic.
Қиялық линза
Седжвик оқырмандарды әдебиеттің "көріне бермейтін құбылмалы нюанстарына" көбірек назар аударуға шақырып, гетеросексуалдық идентификацияны "ерекше идиомаларды" іздеумен ауыстыруға ұмтылды. Осылайша, айқын қос мағыналылықтан өзге, оқырман сөздердің қандай да бір құбылмалы эротикалық реңктері болуы мүмкін екенін түсінуі керек. Мысалы, Генри Джеймстің шығармаларында Седжвик "fond", "foundation", "issue", "assist", "fragrant", "flagrant", "glove", "gage", "centre", "circumference", "aspect", "medal" сияқты сөздер мен ұғымдардың, сондай-ақ "rect" дыбысын қамтитын сөздердің, тіпті олардың анаграммаларының барлығы "анальдық эротикалық байланыстарға" ие болуы мүмкін екенін айтқан. Седжвик оқырмандарды Генри Джеймстің жазбаларындағы "күмәнді эротикалық резонанстарды" қарастыруға шақырды. Седжвик бұл идеяны Джеймстің туындыларындағы "анальдық тітіктеу және 'құбыжық сияқты жазу' тақырыбын" зерттеп, осы арқылы қалыптастырды. Оның пікірінше, "сөйлемнің салыстырмалы түрде дәстүрлі субъект-предикат-объект құрылымы бұзылады, бірақ толығымен жойылмайды, сөйлемнің кеңістігі бірер қосымша сөз тіркесімен кеңейтіледі" деген сөйлемдерді оқырман өзінің ректасымен тітіктеліп жатқандай немесе өзінің "зорлап кіргізгісі келген мүшесін" ректаға ендіріп жатқандай сезінуі мүмкін. Седжвик бұл тұжырымын мәтіннің белгілі бір грамматикалық ерекшеліктеріне негіздейді. Бұл – Седжвиктің репаративтік оқу туралы ұсынысы, ол үшін ол "параноидтік оқудың" керісінше, ол мәтіндегі проблемалық элементтерге назар аударады. Репаративтік оқу "критикалық қашықтықты сақтау, басып озу (және оның басқа да түрлері), таңғалмау (немесе таңғалсаңыз, оны жасыру), иерархияға сену, көшбасшы болу" сияқты академиялық протоколдардан өзгеше. Рита Фелски репаративтік оқуды "көркем шығарманы сұрақтарға ұшыратып, айыптаудың орнына, құтқару мен толықтыру көзі ретінде қарау ұстанымы" деп анықтайды. Фелскинің посткритика және посткритикалық оқу туралы пікірлері Седжвиктің репаративтік тәсіліне көп сүйенеді.
Sedgwick aimed to make readers more alert to the "potential queer nuances" of literature, encouraging the reader to displace their heterosexual identifications in favor of searching out "queer idioms." Thus, besides obvious double entendres, the reader is to realize other potentially queer ways in which words might resonate. For example, in Henry James, Sedgwick was said to have observed that words and concepts like 'fond', 'foundation', 'issue', 'assist', 'fragrant', 'flagrant', 'glove', 'gage', 'centre', 'circumference', 'aspect', 'medal' and words containing the sound 'rect', including any words that contain their anagrams, may all have "anal erotic associations." Sedgwick encouraged readers to consider "potential queer erotic resonances" in the writing of Henry James. Drawing on and herself performing a "thematics of anal fingering and 'fisting as écriture'" (or writing) in James's work, Sedgwick put forward the idea that sentences whose "relatively conventional subject verb object armature is disrupted, if never quite ruptured, as the sac of the sentence gets distended by the insinuation of one more, qualifying phrase or clause" can best be apprehended as either giving readers the vicarious experience of having their rectums penetrated with a finger or fist, or of their own "probing digit" inserted into a rectum. Sedgwick makes this claim based on certain grammatical features of the text. This is Sedgwick's idea of reparative reading which to her is the opposite of "paranoid reading" which focuses on the problematic elements in a given text. Reparative readings "contrasts with familiar academic protocols like maintaining critical distance, outsmarting (and other forms of one upmanship), refusing to be surprised (or if you are, then not letting on), believing the hierarchy, becoming boss." Rita Felski argues that reparative reading can be defined as "a stance that looks to a work of art for solace and replenishment rather than viewing it as something to be interrogated and indicted." Felski's claims around postcritique and postcritical reading draw heavily on Sedgwick's reparative approach.
Жұмыстың мазмұны
Седжвик квир теориясы саласында бірнеше іргелі кітаптар жариялады, оның ішінде Between Men: English Literature and Male Homosocial Desire (1985), Epistemology of the Closet (1990) және Tendencies (1993). Седжвик сонымен қатар бірнеше томдық жинақты бірлесіп редакциялады және өлеңдер кітабы Fat Art, Thin Art (1994) пен A Dialogue on Love (1999) жариялады. Оның алғашқы кітабы "Готтық конвенциялардың үйлесімділігі" (1986) – оның докторлық диссертациясының қайта жұмысланған нұсқасы болды. Оның соңғы кітабы "Touching Feeling" (2003) сезімге, педагогикаға және перформативтілікке деген қызығушылығын көрсетеді. Джонатан Голдберг оның жарық көрмеген Пруст туралы зерттеуінен алынған көптеген үзінділерді қамтитын, соңғы эсселері мен лекцияларын жинақтап, редакциялады. Голдбергтің сөзіне сүйенсек, бұл соңғы жазбаларда буддизм, объектілермен қарым-қатынас және әсер ету теориясы, Мелани Кляйн, Сильван Томкинс, Д. У. Винникотт және Майкл Балинт сияқты психоанализшілердің еңбектері, К. П. Кавафьидің поэзиясы, философиялық неоплатонизм және жеке тұлға саясаты сияқты тақырыптар да қарастырылған.
Sedgwick published several foundational books in the field of queer theory, including Between Men: English Literature and Male Homosocial Desire (1985), Epistemology of the Closet (1990), and Tendencies (1993). Sedgwick also coedited several volumes and published a book of poetry Fat Art, Thin Art (1994) as well as A Dialogue on Love (1999). Her first book, The Coherence of Gothic Conventions (1986), was a revision of her doctoral thesis. Her last book Touching Feeling (2003) maps her interest in affect, pedagogy, and performativity. Jonathan Goldberg edited her late essays and lectures, many of which are segments from an unfinished study of Proust. According to Goldberg, these late writings also examine such subjects as Buddhism, object relations and affect theory, psychoanalytic writers such as Melanie Klein, Silvan Tomkins, D. W. Winnicott, and Michael Balint, the poetry of C. P. Cavafy, philosophical Neoplatonism, and identity politics.
"Ерлер арасында: ағылшын әдебиеті және еркек гомосоциалдық қалау" (1985)
Седжвиктің айтуынша, "Адамдар арасында" кітабы "19 ғасырдағы ағылшын әдебиетінде ерлердің бір жынысты байланыстарының және олардың шектеуші құрылымдарының еркек-әйелдік қарым-қатынастарға қатысын көрсетеді". Кітапта әйелдер мен еркектерге қатысты қысымның себебі, еркектердің бір-біріне деген құштарлығының әйелді қатыстырмайынша түсініксіз болуында жатыр. Седжвиктің "еркектердің гомосоциалдық құштарлығы" барлық еркектер арасындағы байланыстарды білдіреді. Седжвик "гомосоциалдық" терминін "гомосексуалдықтан" ажырату үшін қолданды, осылайша еркектердің байланысының бір түрін, оның ішінде гомосексуализмге деген қорқыныш немесе жек көру сезімдерін білдірді. Ол гетеросексуалдық, бисексуалдық және гомосексуалдық ерлер мен олардың тәжірибелерін оңай ажырату мүмкін емес екенін, себебі "эротикалық" деп аталатын нәрсе "көптеген, болжаусыз және үнемі өзгеріп отыратын факторларға" байланысты екенін айтты. Оның мақаласының тақырыбы көптеген БАҚ назарын аударды, көбінесе оның пікірі жағымсыз болды. 1990 жылдың сәуір айында "Tenured Radicals" жарық көрген кезде, Седжвиктің Тілдер қауымдастығында сөйлеген бұрын көпке танылмаған сөзі кенеттен танымал болды. Седжвик Кимболдың "Tenured Radicals" кітабындағы өзіне жасаған сынды әділетсіз деп санады, себебі ол мақаланы 1991 жылдың жазында ғана жазған, ал Кимбол оны тақырыбына қарай сынаған. Седжвик Остинның Марианна Дашвудты сипаттаған жерін пайдаланды: "көздері үнемі ізденісте", "ақылы алдындағы нәрселерден толығымен шешілген", "тыныш отыра алмайтын, мазасыз және қанағаттанбаған". Содан кейін ол "Сезім мен сана" романын 1881 жылғы "Мастурбация және екі қыздың нервтік аурулары" атты құжатпен салыстырды, онда Х пациентінің "көзі жүріп", "бір орында тұра алмайтын" және "ешнәрсеге қабілетсіз" екені айтылған. Седжвиктің пікірінше, мастурбацияны тоқтатуға тырысқан дәрігердің әрекеттерінен үнемі истерияға ұшыраған Х пациентінің сипаттамасы Остинның Марианна Дашвудты сипаттауымен үлкен ұқсастықтарды көрсетеді. Седжвик Остин романдарындағы Марианнаның азаптарынан оқырмандардың алатын ләззаты Остин зерттеулеріне тән екенін, олардың басты тақырыбы "Сабақ алған қыз" екенін айтты. Остин зерттеулеріндегі "Викториялық садомазохистік порнографияның" мысалы ретінде Таннердің Эмма Вудхаусты өз орнын білуге тиіс әйел ретінде қарастырғанын келтірді. Седжвик эссесін Остин зерттеушілерінің оның кітаптарын эротизмнен арылтуға тырысатынын айтып аяқтады, себебі ол Дашвуд әпкелері арасындағы лесбияндық құштарлықты байқады және зерттеушілер Остин романдарындағы "гомоэротикалық құштарлықты" басуды тоқтатуы керек екенін мәлімдеді.
According to Sedgwick, Between Men demonstrates "the immanence of men's same sex bonds, and their prohibitive structuration, to male female bonds in nineteenth century English literature." The book explores the oppressive effects on women and men of a cultural system where male male desire could become intelligible only by being routed through nonexistent desire involving a woman. Sedgwick's "male homosocial desire" referred to all male bonds. Sedgwick used the sociological neologism "homosocial" to distinguish from "homosexual" and to connote a form of male bonding often accompanied by a fear or hatred of homosexuality, rejecting the then available lexical and conceptual alternatives to challenge the idea that hetero , bi and homosexual men and experiences could be easily differentiated. She argued that one could not readily distinguish these three categories from one another, since what might be conceptualized as "erotic" depended on an "unpredictable, ever changing array of local factors." The very title of her article attracted much attention from the media, most of it very negative. When Tenured Radicals was published in April 1990, Sedgwick's little known speech at the Modern Language Association suddenly became famous. Sedgwick felt Kimball's criticism of her in Tenured Radicals was highly unfair, given she had not actually written the article, which was published only in the summer of 1991, and therefore he dismissed her article only on the basis of the title. Sedgwick used Austen's description of Marianne Dashwood, whose "eyes were in constant inquiry", whose "mind was equally abstracted from everything actually before them" as she was "restless and dissatisfied" and unable to sit still. She then compared Sense and Sensibility with the 1881 document "Onanism and Nervous Disorders in Two Little Girls" where the patient X has a "roving eye", "cannot keep still" and is "incapable of anything". In Sedgwick's viewpoint, the description of Patient X, who could not stop masturbating and was in a constant state of hysteria as the doctor tried to keep her from masturbating by such methods as having her hands tied together, closely matched Austen's description of Marianne Dashwood. Sedgwick argued that the pleasure that Austen's readers take from Marianne's suffering is typical of Austen scholarship, which was centered around what Sedgwick called the central theme of a "A Girl Being Taught a Lesson". As a prime example of what she called the "Victorian sadomasochistic pornography" of Austen scholarship, she used Tanner's treatment of Emma Woodhouse as a woman who has to be taught her place. Sedgwick ended her essay by writing that most Austen scholars wanted to de eroticize her books, as she argued there was an implicit lesbian sexual tension between the Dashwood sisters, and scholars needed to stop repressing the "homo erotic longing" contained in Austen's novels.
Үдемелі даму (1993)
1993 жылы Duke University Press Седжвиктің 1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басындағы эсселер жинағын жариялады. Бұл кітап Дьюк университетінің ықпалды "Q сериясының" тұңғыш шығармасы болды, оны Michele Aina Barale, Jonathan Goldberg, Michael Moon және Седжвик өзі редакциялады. Эсселер жанрлық әртүрлілікке ие, оларға СПИД салдарынан қайтыс болған белсенділер мен ғалымдарға арналған жоқтаулар, перформанстар, сондай-ақ садо-мазохизм, поэтика және мастурбация сияқты тақырыптарға арналған академиялық эсселер кіреді. "Тенденциялар" кітабында Седжвик алғаш рет "квир" сөзін ашық қолданып, оны былай анықтайды: "кез келген адамның жынысының, кез келген адамның сексуалды бағдарының құрамдас элементтері монолиттік тұрғыда мағына білдірмейтін (немесе білдіре алмайтын) кездегі мүмкіндіктердің ашық торы, олқылықтар, үйлеспеушіліктер, диссонанстар мен резонанстар, кемшіліктер мен мәннің артықшылығы". Транс-теориялық Джей Проссердің сөзіне сәйкес, "Тенденциялар" да маңызды, себебі осы кітапта Седжвик "өзінің жеке трансгендерлік инвестициясы оның квир жобасының басты ядросы ретінде жатыр екенін" ашты. Ол Седжвиктің сөздерін келтіреді:
In 1993, Duke University Press published a collection of Sedgwick's essays from the 1980s and early 1990s. The book was the first entry in Duke's influential "Series Q", which was initially edited by Michele Aina Barale, Jonathan Goldberg, Michael Moon, and Sedgwick herself. The essays span a wide range of genres, including elegies for activists and scholars who died of AIDS, performance pieces, and academic essays on topics such as sado masochism, poetics and masturbation. In Tendencies, Sedgwick first publicly embraces the word 'queer', defining it as: "the open mesh of possibilities, gaps, overlaps, dissonances and resonances, lapses and excesses of meaning when the constituent elements of anyone's gender, of anyone's sexuality aren't made (or can't be made) to signify monolithically." According to trans theorist Jay Prosser, Tendencies is also relevant, for it is here that Sedgwick "has revealed her personal transgendered investment lying at and as the great heart of her queer project." He goes on to quote Sedgwick:
Ешкім де тоқ әйелден гөрі өзінің көрінісі мен өзінің қабылдануы арасындағы алшақтықты толық және тағдырлы түрде түсінбейді, және ешкім де бізді көретін адамдарға өз көзімізбен көрінетіндей болуға мүмкіндік беретін сиқырлы сенім актісін одан терең бағалай алмайды. Барлық әлеуметтік мүмкіндіктерге қарамастан, өзімізге деген сенімді бекітуге және сенуге бола ма? Жарты ғасырдан кейін, тоқ әйелдің барлық қарсылығымен, оны өз жеке басым деп атауға батам жете ме? –гей ретінде.
Nobody knows more fully, more fatalistically than a fat woman how unbridgeable the gap is between the self we see and the self as whom we are seen and no one can appreciate more fervently the act of magical faith by which it may be possible, at last, to assert and believe, against every social possibility, that the self we see can be made visible as if through our own eyes to the people who see us Dare I, after this half decade, call it with all a fat woman's defiance, my identity? – as a gay man.
Махаббат туралы диалог (1999)
1991 жылы Седжвикке сүт безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылды, содан кейін ол «Махаббат туралы әңгіме» атты кітап жазды. Седжвик мастектомия мен химиотерапияға дейін алған ем-терапиясын, өлімге деген сезімдерін, депрессияны және гендерлік идентитігіне қатысты күмәндануларын баяндайды. Седжвик психоаналитикалық ортадағы мүмкіндіктерді, әсіресе Лакандық бағытталған психоанализге балама болатын және сексуалдық қатынастар, отбасылық байланыстар, педагогика және махаббат туралы ойлаудың жаңа жолдарын зерттеу үшін ұзартылған, екі дауысты хайбун формасын қолданады. Кітапта Седжвиктің буддалық философияға, тоқымаларға және текстураларға деген қызығушылығының артуы да көрсетілген. 2002 жылы Йель университетінде ЛГБТ зерттеулері саласына қосқан академиялық еңбегі үшін Бруднер сыйлығымен марапатталды.
In 1991, Sedgwick was diagnosed with breast cancer and subsequently wrote the book A Dialogue on Love. Sedgwick recounts the therapy she undergoes, her feelings toward death, depression, and her gender uncertainty before her mastectomy and chemotherapy. Sedgwick uses the form of an extended, double voiced haibun to explore possibilities within the psychoanalytic setting, particularly those that offer alternatives to Lacanian inflected psychoanalysis, and new ways for thinking about sexuality, familial relations, pedagogy, and love. The book also reveals Sedgwick's growing interest in Buddhist thought, textiles, and texture. 2002 Brudner Prize for her academic contributions to the field of LGBT Studies, Yale University.