«Антвон Фишер» (2002) – Дензел Вашингтонның режиссерлік жұмысы. Нағыз оқиғаға негізделген, өзін-өзі іздеу, психолог пен пациент арасындағы қарым-қатынас. Фильм дебюті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы Дензел Вашингтонның Fox Searchlight Pictures компаниясы түсірген фильмі. Кірісі 23,4 миллион долларды құрады. Вашингтон фильмде психиатр Джером Давенпорт рөлінде ойнаса, голливудтық жаңа актер Дерек Люк тайтл рөлін сомдайды (нағыз Антуин Фишерді жеке білген), ал бұрынғы модель Джой Брайант Фишердің сүйіктісі рөлінде көрінеді. Бұл фильм Люктің кинодағы дебюті болды. Фильм нағыз оқиғаға негізделген, сценарий авторы – нағыз Антуин Фишер. Фильм оның "Балықты табу" атты автобиографиялық кітабы бойынша түсірілген. Фильмді Тодд Блэк, Ранда Хейнс және Вашингтон продюсерлік етті, ал саундтректі Майкл Данна жазды. Блэк бұл фильмді түсіру идеясын Фишерден естігеннен кейін алды, ол сол кезде Sony Pictures Studios-та күзетші болып жұмыс істеген.
2002 film by Denzel Washington
Fox Searchlight Pictures
| gross = $23.4 million Washington stars in the film as the psychiatrist Jerome Davenport, alongside Hollywood newcomer Derek Luke, who plays the title role (and personally knew the real Antwone Fisher), and former model Joy Bryant, as Fisher's girlfriend. The film marked Luke's film debut. The film is inspired by a true story, with the real Antwone Fisher credited as the screenwriter and is based on his autobiographical book Finding Fish. The film was produced by Todd Black, Randa Haines, and Washington and features a soundtrack by Mychael Danna. Black was first inspired to make the film upon hearing the story from Fisher, who was then working as a security guard at Sony Pictures Studios.
Сюжет
Антуан "Фиш" Фишер - Кливлендтен (Огайо штаты) шыққан, зорлық-зомбылық тарихы бар, АҚШ-тың әскери-теңіз флотында қызмет ететін, мінез-құлықтары өте жақсы жас жігіт. Оның әкесі ол туылмай тұрып өлтірілді, ал оның жасөспірім анасы Ева Мей Фишер көп ұзамай тұтқындалып, түрмеге жабылды, сонда ол оны дүниеге әкелді. Содан кейін ол босатылып, баласын алуға мүмкіндік болғанша, жетімдер үйіне орналастырылды. Ол әлі баласын қабылдамағандықтан, екі жасында Антуанды Тейт мырза мен айым басқаратын асыраушы отбасына орналастырды. Антуан бірнеше жыл бойы миссис Тейттің қолынан физикалық және эмоционалдық жағынан зардап шегеді және оның ересектегі немересі Надин оны қорлайды. Ақыры 14 жасында үйден кетеді. Кейінгі бірнеше жыл көшеде өмір сүргеннен кейін ол өмірінен бірдеңе жасау үшін АҚШ әскери-теңіз флотына кіруді шешеді. Балалық шағында өткізген ауыр өмірі оның ашу-ызасына себеп болды; Антуон кемедегі бір кемедесімен ұрысқаны үшін капитандық сатыдан төмендеуге, айыппұл төлеуге және 45 күнге кемеде қалуға сотталады. Басшысының бұйрығы бойынша ол психиатриялық емге жатқызылады. Антуан доктор Джером Дэвенпортпен кездеседі, ол оны ашуға тырысады. Антуан бастапқыда қатты қарсылық танытады, бірақ біртіндеп Дэвенпортқа сенім артады және өзінің жағымсыз балалық шағы туралы ашылады. Осы уақытта Антуан өзінің әскери шебері Шерилге деген сезімдерін дамытады. Антуан әлі де дау-дамайға түсіп жатқан кезде, Дэвенпорт Антуанның сезімдерін оң нәрсеге бағыттау үшін Шерилге деген сезімдерін зерттеуге тырысады. Антуан ақыры Шерилмен кездесуге шығады және онымен қарым-қатынас орнатады. Мексикада демалыста болған кезде Антуон өзінің гей екенін айтып, түрмеге жабылған теңізшімен ұрысқан. Дейвенпорт оны түрмеде кездестіреді, онда Антуан бала кезінде жыныстық зорлық-зомбылық көргенін айтады. Антуан ақырында Шерилге психиатрға баратынын айтады. Алғыс айту күні кешкі асында Дэвенпорт Антуонға өзінің шынайы отбасын табуды кеңес береді. Антуан бас тартады, бірақ Дәвенпортты түлектер салтанатына шақырғанға дейін алғысын білдіреді. Мектеп бітіру рәсімінен кейін Давенпорт Антуонға сессияларды аяқтағанын айтады және Антуон өздігінен жетістікке жетуі керек деп санайды. Антуан өзін жалғыз қалдырғандай сезініп, күйзеледі. Ол өзінің ең жақсы досы Джессидің ұрлық кезінде өлтірілгенін және оны тастап кеткеніне ренжігенін айтады. Антуон ата-анасын тауып, жағдайды бітіру керектігін түсінген соң, Шерилден Кливлендке бірге баруын сұрайды. Әлеуметтік қызметте өрескел жолмен өткен соң, Антуан Тейт отбасына оралуға шешім қабылдайды. Сол жерде ол Надин мен Миссис Тейтке олардың зорлық-зомбылығы туралы айтады. Кейіннен Миссис Тейт Антуонның әкесінің есімін айтады: Эдвард Элкинс. Бірнеше телефон кітапшасын қарап шыққаннан кейін, Антоун өзінің анасы Аннетке барып қалады. Антуан анасының жақын жерде тұрғанын біліп, оған барады. Антуан оны кешіреді де, кетеді. Ол Элкиндердің үйіне оралғанда, ол үшін той дайындалып, жоғалтқан отбасын табады. Антуан Давенпортқа барып, бәріне алғыс айтады. Кейін Дейвенпорт Антуонға алғыс айту керек екенін айтады. Дейвенпорт өзінің проблемаларымен, әсіресе әйелі бала таба алмайтынымен күресуге болмайтынын және Антуанды емдеу оны ақыры өз жын-перілерімен бетпе-бет келуіне итермелегенін мойындайды. Фильмнің соңында Дэвенпорт пен Антуон тамақтануға барады.
Antwone "Fish" Fisher is a temperamental young man from Cleveland, Ohio with a violent history who is serving in the U. S. Navy. His father was killed before he was born and his teenage mother, Eva Mae Fisher, ended up arrested soon after and put in jail, where she gave birth to him. He was then placed in an orphanage until she was released and could claim him. Since she had not yet claimed him, at the age of two Antwone was placed in a foster home run by a couple, Mr. and Mrs. Tate. Antwone suffers years of physical and emotional abuse at Mrs. Tate's hands and is molested by her adult niece Nadine. He finally leaves the home at age 14. After living out on the streets for the next few years, he decides to join the U. S. Navy to make something out of his life. The rough life he had as a child has caused him to have a violent temper; after getting into a fight with a fellow sailor, Antwone is sentenced at a captain's mast to be demoted, fined, and restricted to the ship for 45 days. His commanding officer also orders him to go to psychiatric treatment. Antwone goes in to meet Dr. Jerome Davenport, who attempts to get him to open up. Antwone is at first extremely resistant, but gradually comes to trust Davenport and opens up about his traumatic childhood. Meanwhile, Antwone develops feelings for fellow Navy sailor Cheryl. With Antwone still getting into altercations, Davenport tries to explore his feelings for Cheryl in order to channel Antwone's feelings into something positive. Antwone finally goes on a date with Cheryl and establishes a relationship with her. While on leave in Mexico, Antwone gets into a fight with a sailor who insinuates that he is gay and is thrown into jail. Davenport meets him in jail, where Antwone confides the sexual abuse he suffered as a child. Antwone eventually reveals to Cheryl that he sees a psychiatrist. At a Thanksgiving dinner, Davenport advises Antwone to find his real family. Antwone refuses, but thanks Davenport before inviting him to a graduation ceremony. Following the graduation ceremony, Davenport tells Antwone that he's ending the sessions and feels Antwone needs to progress on his own. Antwone breaks down, feeling everyone has abandoned him. He reveals his best friend Jesse was killed while attempting a robbery, and that he resents Jesse for leaving him behind. Realizing he needs to find his parents to find closure, Antwone asks Cheryl to go with him to Cleveland. After a dead end at social services, Antwone decides to return to the Tate household. There he confronts Nadine and Mrs. Tate about their abuse. Mrs. Tate ultimately reveals Antwone's father's name: Edward Elkins. After looking through multiple telephone books, Antwone comes into contact with his aunt Annette and visits her. Antwone learns his mother lives nearby and goes to visit her. Antwone finds closure, forgives her, and leaves. When he returns to the Elkins household, he finds a feast prepared for him and finds the family he lost. Antwone visits Davenport and thanks him for everything. Davenport then replies that it is he who should be thanking Antwone. Davenport confesses that he had been failing to deal with his own problems particularly that his wife was unable to have children, and that treating Antwone prompted him to finally confront his demons. The film draws to a close as Davenport and Antwone go to eat.
Балық табу
Finding Fish – фильмге негіз болған Антуин Фишердің өмірбаяндық әңгімесі. Фильм көбінесе кітаптың сюжетін ұстанады. Дегенмен, кітап түзу сызықпен баяндалса, фильм түрлі кері көріністер арқылы көрсетіледі. Фильм Антуиннің дәрігермен арақатынасына баса назар береді, ал кітап Антуиннің өмірінің барлық кезеңін қамтиды.
Finding Fish is an autobiographical account written by Antwone Fisher upon which the movie was based. The film generally follows the plot of the novel. However, the book proceeds in a linear fashion while the movie is explained through various flashbacks. The movie stresses Antwone's relationship with his doctor, whereas the book chronicles Antwone's entire life.
Өндіріс
"Балықты табу" романында Антуон Фишер лимузин жүргізушісімен кездейсоқ танысқаннан кейін Бетел А.М.Е. шіркеуінде тегін сценарий жазу курсына қатысқанын айтады. Курсты Крис Смит оқытты, ол Тодд Блэк деген продюсермен таныстырды. Блэк Фишердің тарихына әсерленді. Блэк сценарийді бір апта қарап шығып, Фишерге келісімге келе алмаса да, оны толық уақытты сценарий жазушы ретінде жұмысқа алуға ниетті екенін жеткізді. Фишер сценарийді Блэк 20th Century Fox студиясына сатқанға дейін 41 нұсқасын жазды, ол ақырында Fox Searchlight Pictures туымен шықты. Бұл фильм Дензел Вашингтонның режиссерлік дебюті, Антуон Фишердің алғашқы сценарийлік жұмысы және Дерек Люктің толық метражды фильмдегі тұңғыш рөлі болды. Вашингтонға сценарий бастапқыда Джером Дэвенпорт рөлін ойнау үшін ұсынылды. Бірақ Вашингтонның агенті Блэкке қоңырау шалып, ол фильмде ойнағысы ғана емес, сонымен қатар осы фильмді режиссерлік дебюті еткісі келетінін мәлімдеді. Фишер Люкті сценарий жазып жүрген кезде Sony Pictures дүкенінде жұмыс істейтін жас актер ретінде таныған. Фишер Люкті рөлге үміткер болуға ынталандырды. Кастинг директоры Роби Рид Хьюмстің өткізген сынағы сәтті аяқталды, нәтижесінде Люк Вашингтонмен кездесуге шақырылды.
In his novel Finding Fish, Antwone Fisher explains he took a free screenwriting class at Bethel A. M. E. Church after a chance encounter with a limo driver. The class was taught by Chris Smith, who delivered an introduction to a producer named Todd Black. Black was impressed with Fisher's story. Black reviewed the script for a week and told Fisher that though he couldn't make a deal, he wanted to hire him full time as a screenwriter. Fisher wrote 41 drafts until the script was sold by Black to 20th Century Fox, who ultimately released it under their Fox Searchlight Pictures banner. The film marks the directorial debut of Denzel Washington, the first screenwriting credit for Antwone Fisher, and the first feature film role for Derek Luke. Washington was brought the script originally just to play the part of Jerome Davenport. But Washington's agent called Black and told him he not only wanted to act in the film, he wanted it to be his directorial debut. Fisher had known Luke as a young actor working at the Sony Pictures gift shop while he was writing the screenplay. Fisher encouraged Luke to try out for the part. An audition with casting director Robi Reed Humes went well enough that Luke was called in to meet with Washington.
Құлдар қауымы
Американдық тарихшы Джон В. Блассингеймнің "Құлдар қауымы" атты кітабы фильмде еске алынады. Бұл кітап АҚШ-тағы құлдық туралы жасалған алғашқы тарихи зерттеулердің бірі болды. Бұл кітап африкалық-американдық құлдардың басым көпшілігі мойынсұнғыш болған деген пікірді жоққа шығарды. Блассингейм психологияны пайдаланып, құлдардың сол дәуірде қалыптасқан санасын және оның кейінгі ұрпақтарға қалай берілгенін анықтауға тырысты. Дейвенпорт Антуанның кітапты оқып, Тейт ханымның оған неліктен зорлық көрсеткенін түсінуге тырысқанын айтады. Дейвенпорт оның іс-әрекеттерін ақтауға ниеттенбейді, бірақ Антуанға оның асырау балаларын бағынышты ету үшін ұрып-соғу мен сөздік зорлыққа қатысты санасының қалыптасуын түсінуге көмектесуді мақсат етеді. Келесі сахнада Антуан кітапты оқып отырғаны қысқаша көрсетіледі.
The book The Slave Community, written by American historian John W. Blassingame and referenced in the film, was one of the first historical studies of slavery in the United States. The book contradicted others which suggested that African American slaves were largely submissive. Blassingame used psychology to determine the mentality developed by slaves during the era and possibly passed on to generations after. Davenport suggests that Antwone read the book to understand why Mrs. Tate abused him. Davenport does not intend to justify her actions, but he seeks to help Antwone understand where her mentality of beatings and verbal abuse to keep the foster children subservient came from. Antwone is seen briefly reading the book in the next scene.
Автордың фильмге реакциясы
Фильмді алғаш рет көргенімде, мені қорқыныш, қуаныш, мақтаныш және қанағат сезімдерінің араласуы баурап алды. Бұл сезімдердің бәрі әлі де маған әсер етеді және менің өмірімнің соңына дейін солай болады деп сенемін. Басқалар да осы сезімдермен және балалардың өмірін жақсартуға батылдықпен бірдеңе жасауға шақырылатынын күтемін. Фильмді көріп, менің естеліктерімді оқығаннан кейін, әрбір баланың құндылығы мен шексіз мүмкіндіктері бар екенін, тіпті тек бір жылы сөзбен де қолдау көрсетуге болатынын адамдар түсінер деп үміттенемін. Осы бір ғана жақсылық баланың өмірін сақтап, болашаққа үміт сыйлай алады. — Антуан Фишер Metacritic фильмге 30 рецензия негізінде 62 ұпай берді, бұл "көбінесе жағымды пікірлер" дегенді білдіреді. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша көрермендер фильмге сирек кездесетін "A+" бағасын қойды. Мақтаулар ерекше Дензел Вашингтонның режиссерлік шеберлігіне және Луктың актерлік өнеріне арналды. The Seattle Times газетінен Мойра Макдональд былай деп жазды: "Дензел Вашингтонның режиссерлік дебюті – «Антуан Фишер» фильмінде қарапайымдық пен шын жүректен шыққан сезім бар, бұл өте тартымды; фильмнің эмоционалдық күші, оның толықтай болжамды жолына қарамастан, күтпеген жерден шабуылдайды".
<blockquote>When I saw the film for the first time, I was overwhelmed by a mixture of feelings: fear, joy, pride and satisfaction—all of which still linger, and I am certain they will for the rest of my life. I hope others, too, walk away with those same feelings and the courage to do something to better the lives of children in general. I hope that after seeing the movie and reading my memoir that people will see that every child has value and boundless potential and that even if all one has to give is an encouraging word as a genuine gesture of care. that gift alone can save a child's life and give hope for the future. — Antwone Fisher Metacritic gave the movie a score of 62 based on 30 reviews, indicating "generally favorable reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film a rare "A+" grade. Praise was given especially towards Washington's directing and Luke's performance. Moira Macdonald of The Seattle Times wrote, "There's a simplicity and heart to Antwone Fisher, Denzel Washington's directing debut, that's extremely appealing; the emotional wallop of the movie sneaks up on you, despite its entirely predictable trajectory."