Кіріспе

Теннесси атты жүргіш немесе Теннесси Уокер – ерекше төрт уақытты жүрісімен және жарқын қимылымен танымал жылқы тұқымы. Ол бастапқыда Американың оңтүстігіндегі фермалар мен плантацияларда мінуге арналған жылқы ретінде дамыған. Оның тыныш мінезі, тегіс жүрісі және сенімділігі оны танымал етеді. Теннесси атты жүргіші көбінесе көрме алаңшасында кездеседі, бірақ ағылшын және батыс жабдықтарын қолдана отырып, жайлы серуендеуге және жолға шығуға да ыңғайлы. Теннесси Уокерлерді фильмдерде, теледидарда және басқа да ойын-сауықтарда да көруге болады. Бұл тұқым 18 ғасырдың соңында АҚШ-тың шығысынан келген Наррагансетт және Канадалық пейсерлерді Техастан келген испандық мустангтармен будандастыру арқылы пайда болды. Кейін басқа тұқымдар да қосылды, ал 1886 жылы "Қара Аллан" атты тайынша дүниеге келді. Ол қазір тұқымның негізін салушысы деп есептеледі. 1935 жылы Теннесси атты жүргіштер қауымдастығы құрылды және 1947 жылы тұқымдық кітапты жапты. 1939 жылы Теннесси атты жүргіштердің алғашқы ұлттық фестивалі өтті. 21 ғасырдың басында бұл жылдық іс-шара жылқылардың өнерлерін жақсарту үшін жасалған зәбірлеуге байланысты мәселелерге байланысты көп назар аударды және дау тудырды. Теннесси атты жүргіштердің екі негізгі санаты "жазық табанды" және "көрнекті" деп аталады, олар аяқтардың қимылымен ерекшеленеді. Қарапайым жылқы табандары бар жазық табанды жылқылар аз қимыл жасайды. Көрнекті жылқыларға "үлкен соққы" стилін жасау үшін қосымша салмақты құрылғылармен бірге қалың немесе "қабаттар" орнатылады. АҚШ Ат спорты федерациясы және кейбір тұқымдық ұйымдар өздері санкциялаған көрмелерде қабаттар мен қимыл құрылғыларын пайдалануға тыйым салады. Сонымен қатар, Теннесси атты жүргіші 1970 жылғы Жылқыны қорғау туралы заңның ең көп зардап шеккен тұқымы болып табылады. Ол "үлкен соққы" қимылын күшейту үшін қолданылатын зәбірлеушілік тәжірибелерге тыйым салады. Заңға қарамастан, кейбір жылқылар әлі де зәбірленуде. Зәбірлеушілік тәжірибелерге қатысты даулар тұқымдық қауымдастықтың бөлінуіне, бірнеше адамға қылмыстық айыптар тағылуына және жеке тұқымдық ұйымдардың құрылуына әкелді. Заңды күшейту үшін Конгресске енгізілген заң жобасына кең қолдау көрсетілді, бірақ ол әлі де қабылданып үлкермеді.

Тұқымның ерекшеліктері

Қазіргі Теннессидің жаяу жүріп жүретін жылқысы "әдемі әрі сәнді, бірақ мықты құрылысты" деп сипатталады. Бұл биік бойлы, ұзын мойынды жылқы. Басы анық бейнеленген, құлақтары кішкентай және дұрыс орналасқан. Бұл тұқымның орташа бойы биік, иықтары мен жамбасы ұзын және көлбеу, арқасы қысқа, ал тірегі мықты. Артқы жағының "қалыңдығы мен тереңдігі орташа", жақсы дамыған бұлшық еттері бар, артқы аяқтарының сәл иілуі, сиырдың немесе серпаның иілімі болуы қалыпты. Олардың түсі әртүрлі, сонымен қатар пинто өрнектері де кездеседі. Көктемгі, қара және қаштан түстері жиі кездеседі, сондай-ақ дюн, шампан, қаймақ және күміс дақыл түстері сияқты сұйыту гендерінен туындаған түстер де бар. Пинто өрнектеріне оверо, сабино және тобиано жатады. Теннессидің жаяу жүріп жүретін жылқысы тыныш мінезге және табиғи түрде тегіс жүріске ие. Бұл жылқы ең алдымен жүгіру жүрісімен танымал. Бұл төрт уақытты жүріс, аяқтарының орналасуы қалыпты немесе жазық жүріске ұқсас, бірақ айтарлықтай жылдам. Егер жылқы жазық жүріс кезінде шақырымға , ал жүгіру жүрісінде сол жылқы шақырымға дейін жете алады. Жүгіру жүрісінде жылқының артқы аяқтары алдыңғы аяқтарының іздерін шақырымға дейін басып өтеді, ал Теннесси жылқысының тұқымында осы қадамның ұзындығына көбірек мән беріледі. Жылқы жүгіру жүрісін орындағанда, баспен ырғақты түрде иіледі. Жазық және жүгіру жүрісінен басқа, Теннесси жылқысының үшінші негізгі жүрісі – шабыс. Тұқымның кейбір өкілдері тірек, қадамдық жүріс, түлкі жүрісі және бір аяқты жүріс сияқты жақтық жүрістердің басқа да түрлерін орындайды, олар демалыс үшін рұқсат етіледі, бірақ көрмеде жазаланады.

Тарих

Теннесси уокері 1790 жылдан бастап Кентуккиден Теннессиге әкелінген Наррагансетт Пейсер және Канадалық Пейсер аттарының, сондай-ақ Техастан әкелінген испандық мустангтардың будандастыруынан пайда болды. Бұл жылқылар Орта Теннессидің әктасты далаларында өсіріліп, «Теннесси пейсерлері» деп аталды. Бастапқыда плантациялар мен фермаларда көп мақсатты жылқы ретінде пайдаланылып, міну, тарту және жарыстар үшін қолданылды. Троттық жылқы ретінде сәтсіздікке ұшыраған, себебі ол жүгіруге бейім болды, Қара Аллан оны көбейту үшін пайдаланды. Оның ұрпағынан 1904 жылы Роан Аллен атты тай туды. Еңбектеп жүрудің бірнеше стилінде өнер көрсетуге қабілетті Роан Аллен сәтті шоу-жылқыға айналып, өз кезегінде бірнеше атақты Теннесси уокерін дүниеге әкелді. Бұл Кентуккидегі толыққанды тұқымдық және американдық квартал жылқысынан кейін үшінші ең көп таралған тұқым. 2005 жылға қарай TWHBEA өмірінде 450 000 жылқы тіркелді, ал жыл сайын 13 000–15 000 жаңа тай тіркеледі. Теннесси уокері АҚШ-тың оңтүстік және оңтүстік-шығысында ең көп кездеседі, бірақ ол елдің барлық аймақтарында таралған. 20-шы ғасырда Теннесси уокерін Уэльс понилерімен будандастыру арқылы жүріп жүретін американдық пони жаратылды. Бұл тұқым теледидарда, кинода және басқа да қойылымдарда көрсетілді. «Жалғыз саяхатшының» атты «Күміс» кейде Теннесси уокерімен ойналды. Рой Роджерс танытқан «Триггердің» мұрагері «Триггер, кіші», Алленс Голд Зефир атты Теннесси уокерімен ойналды.

Жылқы көріністері

Теннесси аттарының жүріс байқауының екі негізгі санаты "жаппай табанды" және "көрнекті" деп аталады. Жаппай табанды аттар батыс және ағылшын жабдықтарымен көптеген түрлі жарыстарда қатысады. "Жабдықталған" немесе "құрылысқа толы" деп аталатын көрнекті аттар, әр қадамында алдыңғы аяқтарын жоғары көтеріп, жарқын және сергекті жүріс көрсетеді. Ат мінушінің киім-кешегі мен жабдықтары әдетте ат құшағы стилінде болады. Аттар екі және үш қабаттан тұратын, кейде "қап" деп аталатын табанға қапталған аяқ киімдермен жабдықталады. XXI ғасырдың басында Ұлттық жүріс аттар қауымдастығы (NWHA) басқаратын байқауларда осындай табанға қаптауға тыйым салынды. Жасанды құйрықтар "көрнекті" сыныптарында, толық бойы жеткен аттарда және кейбір жекелеген сыныптарда көрінеді, бірақ көбінесе ләззат алу немесе жаппай табанды жарыстарда рұқсат етілмейді. кейбір ләззат сыныптарында талап етілуі мүмкін. 1970 жылы Конгресс Жылқыны қорғау заңын қабылдап, осы практиканы "қатыгез және адамгершіліксіз" деп жариялады және сатуға немесе байқауға жарақаттанған аттарды тасымалдауға тыйым салды.

1978 мен 1982 жылдар аралығында Оберн университеті Теннесси аттарының аяқтарына химиялық және физикалық тітіркендіргіштердің әсерін зерттеді. Зерттеу көрсетті, химиялық тітіркендірумен бірге қолданылған кез келген салмақты тізбектер аттарда зақымдану мен ауырсынуға әкеледі. Дегенмен, өздігінен қолданылған 6 унция немесе одан жеңіл тізбектер ешқандай ауырсыну, тінді зақымдану немесе термографиялық өзгерістерге себеп болмады. Аттың жарақаттанғанын байқау, оның тұруын бағалау және төменгі аяқтарын тексеру арқылы тітіркендіруді анықтауға болады. Кейбір бапкерлер инспекторларды алдап, аттарды тітіркендіру салдарынан туындаған ауырсынуға ден қоймауға үйретеді, көбінесе тітіркенген жерге тигенде қозғалудан қорқып, атты қатты жазалайды. Осы практика кейде ат шоуының төрешісіне сілтеме жасай отырып, "төрешілік ету" деп аталады. Кейбір бапкерлер уақыт бойынша әсерін жоятын жергілікті анестетиктерді қолданады. Сондай-ақ химиялық заттарды мүлдем қолданбайтын қысыммен табанға қаптау да қолданылады. Аттарын жарақаттандырған бапкерлер қатаң федералдық инспекциялық топтардың бар екенін білгенде байқау алаңынан кетіп қалады. Нәтижесінде, 1999 жылы 8 сертификатталған HIO болса, 2013 жылы Конгресске HPA-ны өзгерту және күшейту туралы заң ұсынылды. TWHBEA президенті мен атқару комитеті осы заң жобасын қолдады, бірақ директорлар кеңесінің толық құрамы оған келіспеді. Эд Уитфилд (R KY) және Стив Коэн (D TN) өкілдері 216 серіктес демеушілерімен бірге екі партиялық заң жобасын, H. R. 1518-ді ұсынды. 2013 жылдың 13 қарашасында тыңдау өтті. Оған Америка жылқы кеңесі, Америка ветеринариялық медицина қауымдастығы, TWHBEA мүшелері, Халықаралық жүріс аттар қауымдастығы және Сау аттар достары кірді. Қарсылық білдіргендерге Көрнекті ат шоуы қауымдастығының мүшелері және Теннесси ауыл шаруашылығы комиссары кірді. Заң 113-ші Конгресте қабылданбады және 114-ші Конгресс үшін 2015 жылы қайтадан ұсынылды. 2016 жылы USDA PAST Act-тен тәуелсіз жаңа ережелерді ұсынды, үйірмелер мен тізбектерге тыйым салды және оқу қораларында, аукциондарда және байқауларда қатаң тексерулер жүргізді.

Ережелер мен ұйымдарды көрсету

Аттың жарақаттану ережелері, сойылған аттар туралы алаңдаушылықтар және тұқымдық өндірістің Жылқыны қорғау туралы заңға сәйкестігіне қатысты дау-дамайлар бірнеше басқару ұйымдарының құрылуына әкелді. Тұқымдық тізілімді TWHBEA жүргізеді, ол тұқымның барлық ат спортын насихаттайды, бірақ ат көрмелерін санкцияламайды. USEF қазіргі уақытта Теннессилік жаяу аттардың көрмелерін мойындамайды және санкцияламайды. 2013 жылы ол кез келген сыныпта кез келген уақытта әрекетке түсіретін құрылғыларды және тақталарды пайдалануға тыйым салды. Тұтас табанды аттарды көрсетуді қолдау үшін екі ұйым құрылды. Ұлттық жаяу аттар қауымдастығы (NWHA) өзінің санкцияланған ат көрмелерінде тек табиғи жүріспен жүретін аттарды ғана қолдайды, өзінің ережелер жинағына ие және USEF-тің ресми серіктес ұйымы болып табылады. NWHA ат көрмелерін санкциялайды, судьяларды лицензиялайды және уәкілетті HIO болып табылады. Бұларға Теннессилік жаяу ат, сондай-ақ, дақылды жаяу ат және ракинг ат тұқымдары кіреді. Алайда, NWHA-ны Теннессилік жаяу аттар өсірушілер мен көрмешілер қауымдастығы (TWHBEA) сотқа берді, ол ақырында NWHA-ның TWHBEA-ның авторлық құқықтары бар тіркеу сертификаттарын пайдалануына қатысты кейбір жеңілдіктерді жеңіп алды. Сот шешімі NWHA-ға тіркеу қызметін жалғастыруға тыйым салған жоқ, бірақ бұл туралы ақпарат енді NWHA веб-сайтында жарияланбайды. "Сау аттар достары" (FOSH) да тұтас табанды және жалаң аяқты аттарды көрсетуді қолдайды. Ол ойын-сауық сыныптары мен жүрісті дрессажға судьяларды лицензиялайды, қашықтыққа атпен жүру және спорттық аттар іс-шараларында жүрісті қолданады және уәкілетті HIO болып табылады. Сондай-ақ, "S.H.O.W." ("Сау аттар, адал төрелік, объективті тексерулер, әділ жеңіс") Теннессилік жаяу аттардың ұлттық мерекесін реттейді. Мереке 1939 жылдан бері әр тамыз айында Теннесси штатының Шелбивилл қаласында өткізіліп келеді. Бұл тұқымның көрнекілігі болып саналады. 21-ші ғасырдың басында мерекеге Жылқыны қорғау туралы заңның бұзылуына байланысты көп назар аударылып, дау туды.