Жорж де Ла Тур: Француз суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Georges de La Tour
Жорж де Латур (1593-1652) – француз барокко суретшісі, негізінен діни суреттермен аты шықты. Шамшырақ жарығындағы шедеврлерімен танымал. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1593–1652)
French painter (1593–1652)
Жорж де Ла Тур (13 наурыз 1593 – 30 қаңтар 1652) – француз барокко суретшісі, еңбек өмірінің көп бөлігін 1641 және 1648 жылдар аралығында Францияға уақытша қосылған Лотарингия герцогтігінде өткізді. Ол көбінесе шам жарығымен жарықтандырылған діни көріністерді суреттеді.
Georges de La Tour (13 March 1593 – 30 January 1652) was a French Baroque painter, who spent most of his working life in the Duchy of Lorraine, which was temporarily absorbed into France between 1641 and 1648. He painted mostly religious chiaroscuro scenes lit by candlelight.
Жеке өмір
Жорж де Ла Тур Метц епархиясындағы Вик-сюр-Сейль қаласында дүниеге келді, ол техникалық тұрғыдан қасиетті Рим империясының бір бөлігі болғанмен, 1552 жылдан бері Франция билігінде болды. Крещение туралы құжаттар оның нан пісіруші Жан де Ла Тур мен Сибиль де Ла Турдың (құрметті Молиан) ұлы екенін көрсетті. Сибильдің жартылай ақсүйек отбасынан шыққандығы айтылады. Оның ата-анасының жеті баласы болды, ал Жорж екінші бала болып дүниеге келді. Ла Турдың білім алу жолы толыққанды белгілі емес, бірақ оның мансабының басында Италияға немесе Нидерландыға сапар шеккен болуы мүмкін. Ол Лотарингияның астанасы Нансидегі Жак Белланждің шәкірті болған десе де, екеуінің стильдері мүлдем өзгеше. Оның картиналары Караваджоның барокколық реализмін көрсетеді, бірақ бұл ықпал, әдетте, Утрехт мектебінің голланд Караваджистері және басқа солтүстік (француз және голланд) суретшілері арқылы жеткен болуы мүмкін. Әсіресе, Ла Турды голланд суретшісі Хендрик Тербрюггенмен салыстыру жиі кездеседі. 1617 жылы ол кіші дворян отбасынан шыққан Диана Ле Нерфке үйленді, ал 1620 жылы өзінің шеберханасын оның тыныш провинциалды туған қаласы Луневильде ашты. Луневиль Францияның 1641-1648 жылдар аралығында басып алған тәуелсіз Лотарингия герцогтығының бір бөлігі болды. Ол көбінесе діни және кейбір тұрмыстық көріністерді суреттеді. 1638 жылы оған Франция королінің суретшісі деген құрметті атақ берілді, сондай-ақ ол 1623-1624 жылдары Лотарингия герцогтарына қызмет етті. Бірақ оның негізгі табысын жергілікті буржуазия әкелді, ол белгілі бір дәулетке ие болды. 1639 мен 1642 жылдар аралығында Луневильде болмағандықтан, ол қайтадан саяхаттаған болуы мүмкін. Энтони Блант осы кезеңнен кейін оның картиналарында Геррит ван Хонторсттың ықпалын байқады. Ол Лотарингияда францискан дін қозғалысына қатысты, және өмірі бойында көбінесе діни тақырыптарды суреттеуге көшті, бірақ тұрмыстық сурет салудан әсер алған тәсілмен. 1652 жылы Луневильде қайтыс болғаннан кейін Ла Турдың туындылары 1915 жылы неміс өнер тарихшысы Герман Восс ашқанға дейін ұмытылып кеткен. Кейін Восс Гитлердің Фюрермузейінің директоры болды. Ла Турдың кейбір жұмыстарының бұрын Вермеермен шатасқандығы анықталды, оның өзі 19 ғасырда қайта ашылған.
Georges de La Tour was born in the town of Vic sur Seille in the Diocese of Metz, which was technically part of the Holy Roman Empire, but had been ruled by France since 1552. Baptism documentation revealed that he was the son of Jean de La Tour, a baker, and Sybille de La Tour, née Molian. It has been suggested that Sybille came from a partly noble family. His parents had seven children in all, with Georges being the second born. La Tour's educational background remains somewhat unclear, but it is assumed that he traveled either to Italy or the Netherlands early in his career. He may possibly have trained under Jacques Bellange in Nancy, the capital of Lorraine, although their styles are very different. His paintings reflect the Baroque naturalism of Caravaggio, but this probably reached him through the Dutch Caravaggisti of the Utrecht School and other Northern (French and Dutch) contemporaries. In particular, La Tour is often compared to the Dutch painter Hendrick Terbrugghen. In 1617 he married Diane Le Nerf, from a minor noble family, and in 1620 he established his studio in her quiet provincial home town of Lunéville, part of the independent Duchy of Lorraine which was occupied by France, during his lifetime, in the period 1641–1648. He painted mainly religious and some genre scenes. He was given the title "Painter to the King" (of France) in 1638, and he also worked for the Dukes of Lorraine in 1623–4, but the local bourgeoisie provided his main market, and he achieved a certain affluence. He is not recorded in Lunéville between 1639 and 1642, and may have traveled again; Anthony Blunt detected the influence of Gerrit van Honthorst in his paintings after this point. He was involved in a Franciscan led religious revival in Lorraine, and over the course of his career he moved to painting almost entirely religious subjects, but in treatments with influence from genre painting. After his death at Lunéville in 1652, La Tour's work was forgotten until rediscovered in 1915 by Hermann Voss, a German art historian who would later become head of Hitler's Führermuseum; some of La Tour's work had in fact been confused with Vermeer, when the Dutch artist underwent his own rediscovery in the nineteenth century.
Фильмде
Режиссер Питер Гринавей Ла Турдың туындыларын 1982 жылғы "Драфтсменнің шарты" фильміне зор ықпал еткен деп атады. Ла Турдың "Әйелі күлдірген жұмысы" 2003 жылы Фрэнсис Вебердің "Ақылсыздар кешкі асы" фильмінде кездеседі және 1984 жылғы Мюриэль Спарк романы "Бір ғана мәселе" бойынша басты кейіпкердің басты ойы болып табылады. Ла Турдың туындысына сілтеме 2003 жылғы Merchant Ivory фильмі "Ажырасу" ("Le Divorce") фильмінде жақсы көрінеді. "Түтін оты бар Магдалина" (Өкінуші Магдалина емес) – бұл Ариэльдің үңгіріндегі картина, ол Диснейдің 1989 жылғы "Аққу теңіз қызы" фильмінде "Сенің әлеміңнің бір бөлігі" әнін орындағанда от туралы білуге құштарлықпен көреді. Режиссер Жан-Люк Годар "Жаңа туған сәби" картинасына "Кино тарихы" ("Histoire(s) du Cinéma") және одан кейінгі бейнежобаларында жиі сілтеме жасайды, тіпті авторлық құқық мәселелеріне байланысты оны өз фильмдеріне енгізу үшін сол суретті қайта жасайды.
Director Peter Greenaway has described La Tour's work as a primary influence on his 1982 film The Draughtsman's Contract. Job Mocked by His Wife by La Tour appears in the 2003 Francis Veber film Le Dîner de Cons, and is a major preoccupation of the protagonist in the 1984 Muriel Spark novel The Only Problem. A reference to a work purportedly by La Tour is featured prominently in the 2003 Merchant Ivory film Le Divorce. Magdalene with the Smoking Flame (not Penitent Magdalene) is the painting in Ariel's grotto she longingly motions toward when she yearns to know about fire while singing "Part of Your World" in Disney's 1989 film The Little Mermaid. Director Jean Luc Godard frequently references The Newborn Child in his video projects from Histoire(s) du Cinéma and beyond, even recreating the image to include it in his films due to copyright.