Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық сотталған кісі өлтіруші (1965–2004)
Indian convicted murderer (1965–2004)
Дхананжой Чаттерджи (14 тамыз 1965 – 15 тамыз 2004) – 21-ші ғасырда кісі өлтіргені үшін сотталған және сот арқылы өлім жазасына кесілген алғашқы адам. 2004 жылдың 15 тамызында Колката қаласындағы Алипур түрмесінде дарға асылу жазасы орындалды. Ол 1990 жылы 18 жастағы мектеп оқушысы Хетал Парекхті зорлап, өлтірген қылмысы үшін айыпталды. Оның өлім жазасы көптеген қоғамдық пікірталастарды тудырып, бұқаралық ақпарат құралдарының қызу назарына іліккен. Дхананжой сотталды және дарға асылды. Бұл 1991 жылдың 21 тамызынан бері Батыс Бенгалиядағы Алипур түрмесінде болған алғашқы дарға асылу оқиғасы болды.
Dhananjoy Chatterjee (14 August 1965 – 15 August 2004) was the first person who was judicially executed in India in the 21st century for murder. The execution by hanging took place in Alipore Jail, Kolkata, on 15 August 2004. He was charged in 1990 for the crimes of rape and murder of Hetal Parekh, an 18 year old school girl. The execution stirred up public debates and attracted immense attention from media. Dhananjoy was convicted and hanged. This was the first hanging in West Bengal since 21 August 1991 at Alipore Jail.
Жеке өмір
Дханнаджой Үндістанның Батыс Бенгалия штатының Кулудихи қаласында дүниеге келді және Колкатада күзетші болып жұмыс істеді. Ол Пурнимаға тұрмысқа шыққанға бар болғаны сегіз ай болғанда, Хеттал Парех ісі бойынша шекаралық қауіпсіздік күшінде жұмыс істеймін деп жалған мәлімдеме жасап, іс жүзінде қарапайым күзетші болса да тұтқындалды. Пурнима ай сайын 1200 рупия жалақы алатын балалар бақшасы қызметкері болып жұмыс істейді және күйеуі өлім жазасын алғаннан кейін ата-анасымен бірге тұрып жатыр. Ол күйеуінің өлім жазасын алғаннан кейін де қайтадан тұрмысқа шығудан бас тартты.
Dhananjoy was born in Kuludihi, West Bengal, India, and worked as a security guard in Kolkata. He had married Purnima just eight months before he was arrested in the Hetal Parekh case by falsely claiming he was working in the Border Security Force when he was only a security guard. Purnima works as an anganwadi worker with a salary of Rs 1,200 per month and after his execution lives with her parents. Even after the execution of her husband she has refused to remarry.
Іс туралы мәлімет
Гетал Парех – Колкатадағы Боубазардағы Велланд Голдсмит мектебінің оқушысы еді. Ол ата-анасы мен үлкен ағасымен бірге Бхаванипурдағы "Ананд" пәтерінің үшінші қабатында тұрды. Парехтер бұл пәтерге 1987 жылы көшіп келді. Дханнаджой – осы агенттіктің күзетшісі болды. Ол осы ғимаратта шамамен үш жыл жұмыс істеді. 1990 жылдың 5 наурызында Дханнаджой таңғы ауысымда (сағат 6-дан 14-ке дейін) күзетшілік міндетін атқарды. Гетал шамамен сағат 7:30-да ICSE емтиханына кетті. Емтиханнан кейін ол үйіне қайтты. Түстен кейін пәтерде Гетал мен оның анасы ғана болды. Түстен кейін Геталдың анасы жақын жердегі ғибадатханаға барды. Ғибадатханадан қайтқаннан кейін, есікті бірнеше рет қағып, үйіне кіре алмады, сонда басқа пәтерлердің қызметшілерінен есікті бұзуды сұрады. Геталдың денесі Геталдың ата-анасының жатын бөлмесіне қосылатын есіктің жанында, бетінде және еденде қан іздерімен өлі қалпында табылды. Жергілікті екі дәрігер Геталды қарап, оның қайтыс болғанын анықтады. Дханнаджой қылмыс анықталғаннан кейін аймақта көрінбеді. Ол полиция тергеуінің басты нысанына айналды. 1990 жылдың 12 мамырында таңғы сағаттарда Банкура облысының Чатна қаласының жанындағы Кулудихи ауылында полиция оны ұстады. Аталған істі Калькутта полициясының тергеу бөлімі тергеді. Полиция дайындаған айыптау қағазында зорлау, кісі өлтіру және білезік сағатын ұрлау туралы айыптаулар қамтылған. Сот Алипурдағы қосымша сессиялық судьяның екінші сотында өтті. Қылмысқа тікелей куәгер болмағандықтан, іс тек жанама дәлелдерге негізделді. Сессиялық сот Дханнаджойды барлық қылмыстарда кінәлі деп танып, өлім жазасына кесті. Калькутта жоғарғы соты мен Үндістанның Жоғарғы соты сот шешімін және өлім жазасын күшінде қалдырды. Жоғарғы сот Дханнаджойды кінәлі деп танып, қылмысты өте ауыр қылмыстардың жиынтығы деп бағалады. Дханнаджойдың күзетші ретінде құрбанның қауіпсіздігіне жауапты болғаны, осы қылмысты ең қатал қылмыстар санатына жатқызуға жеткілікті болды, бұл өлім жазасын талап ететін жағдай.
Hetal Parekh was a student of Welland Gouldsmith School at Bowbazar, Kolkata. She used to live with her parents and elder brother in a third floor flat of Anand Apartments in Bhawanipore. The Parekhs moved into this flat in 1987. Dhananjoy was a security guard of this agency. He had worked in that building for about three years. On 5 March 1990, Dhananjoy performed security duty during the morning shift (6 am to 2 pm). Hetal left for her ICSE examination at about 7:30 am. After the examination, she returned home. In the afternoon, only Hetal and her mother were there in the flat. Hetal's mother went to visit a temple in the vicinities in the afternoon. After returning from the temple, she being unable to enter her home, despite repeated knocking, asked some servants of other flats to break the door open. Hetal was found lying dead near the door connecting the living room with the Parekh couple's bedroom with blood stains on her face and on the floor. Two local doctors examined Hetal and declared her dead. Dhananjoy was not seen in the area after the murder had been discovered. He became the focal point of police investigations. He was eventually arrested by the police from his village home at Kuludihi near Chhatna, Bankura, in the early hours of 12 May 1990. The case was investigated by the Detective Department of Kolkata Police. The chargesheet prepared by the police included the charges of rape, murder and the theft of a wrist watch. The trial took place in the second court of the Additional Sessions Judge at Alipore. Since there was no direct witness to the murder, the case hinged on circumstantial evidence only. After the sessions court convicted Dhananjoy of all the offenses and sentenced him to death, the High Court at Calcutta and the Supreme Court of India upheld the conviction and the death sentence. The Supreme Court convicted Dhananjoy and regarded the crime as a heinous combination of offenses, aggravated by the fact that as a security guard Dhananjoy had been in charge of the victim's safety—enough to make it belong to the rarest of rare category of crimes warranting a death sentence.
Айыпсыздық туралы мәлімдемелер
Дхананджой сотталу кезінде өзінің толығымен кінәсіз екенін, кісі өлтіруге, зорлауға немесе ұрлыққа қатысы болмағанын бірнеше рет мәлімдеген. Ол өлім жазасын атқарылған күніне дейін өз позициясын сақтап тұрды.
Dhananjoy had claimed repeatedly during his trial that he was completely innocent and that he had nothing to do with the murder, rape or theft. He maintained his stance till the day of his execution.
Даулар
Кейбір ғалымдар мен заңгерлер өлім жазасының заңдылығына және сот процесінің дұрыстығына күмән келтірді. ISI Колката профессоры Дебашиш Сенгупта, Пробал Чодури және Парамеш Госвами бұл мәселе бойынша жеке тергеу жүргізіп, «Адал медиа қоғам және Дханджойдың асылуы» (Adalat Media Samaj Ebaṃ Dhananjayer Fansi) атты кітапта нәтижелерін жариялады. Кітапта іс бойынша қабылданған шешімдер, медиадағы сот процесі сынға алынып, сот үкімінің кемшіліктері көрсетілді.
Some academics and lawyers have questioned the validity of the death sentence and the proceedings of the trial. Professors from ISI Kolkata—Debasish Sengupta, Probal Chaudhuri and Paramesh Goswami have conducted investigative journalism on the issue; publishing the findings in a book titled Adalat Media Samaj Ebaṃ Dhananjayer Fansi (Court Media Society and The Hanging of Dhananjoy). It criticized the handling of the case, the media trial and faulted the delivered judgement.
Атқару
Дхананджойдың атылуы 2004 жылдың 25 маусымына белгіленген. Оның отбасы Үндістанның Жоғарғы сотына шағымданып, сол кездегі президент Доктор А.П.Ж. Абдул Каламға кешірім туралы өтініш білдірген соң, жазасы тоқтатылды. 2004 жылдың 26 маусымында Дхананджойды асып өлтіруді қамтамасыз ету үшін науқан басталды. Батыс Бенгалияның сол кездегі бас министрі Буддадеб Бхаттачарджидің әйелі Мира Бхаттачарджи бұл науқанға жетекшілік етті. Президент 2004 жылдың 4 тамызында кешірім өтінішін қабылдамады. Дхананджойдың атылу күні түрме министрі Бисванат Чоудхури кеңсесінде өткен жоғары деңгейдегі мәжілісте бекітілді. Ол 2004 жылдың 15 тамызында, 39 жасқа толғаннан кейін бір күн өткен соң атылды. Оның отбасы денесін алудан бас тартты. Фильмді Ариндам Сил режиссерлік етті, ал басты рөлдерде Анирбан Бхаттачарья және Мими Чакраборти ойнады. Фильм "Адалат Медиа Самадж Эбонг Дхананджайер Фаши" кітабы негізінде түсірілген. Фильмнің түсіріліміне бастапқыда келісім бергенімен, кейін Дхананджайдың отбасы қарсылық білдірді.
Dhananjoy's execution was scheduled on 25 June 2004. It was stayed after his family petitioned the Supreme Court of India, and filed a mercy plea with the then President Dr. APJ Abdul Kalam. On 26 June 2004, a campaign to ensure Dhananjoy's hanging was initiated. Meera Bhattacharjee, wife of Buddhadeb Bhattacharjee the then Chief Minister of West Bengal, led the campaign. The mercy plea was finally rejected by the president on 4 August 2004. The date of Dhananjoy's execution was fixed at a high level meeting at the office of Jail Minister Biswanath Chowdhury. He was executed on 15 August 2004, the day after his 39th birthday. The family refused to claim his body The film was directed by Arindam Sil, and cast Anirban Bhattacharya and Mimi Chakraborty in the lead roles. The film is based on the book "Adalat Media Samaj Ebong Dhananjayer Fashi". The film also received objection from Dhananjay's family after initially agreeing with the development of the project