Кіріспе

Эдвард Валентин Бломфилд (14 ақпан 1788 – 9 қазан 1816) – ағылшын классикалық ғалымы және епископ Чарльз Джеймс Бломфилдтің бауыры.

Өмір

Бломфилд Бьюри Сент-Эдмундс қаласында, Чарльз Бломфилдтің (1763–1831) алты баласының екіншісі болып дүниеге келді. Ол мектеп мұғалімі (Е. В. Бломфилдтің атасы Джеймс Бломфилд сияқты), Бьюри Сент-Эдмундс қаласының бас әкімшісі және оның әйелі, Эстер (1765–1844), Бьюридегі бакалеяшы Эдвард Паусидің қызы болды. Эдвард білім мен жалпы қабілеттері үшін жоғары беделге ие болды, ол жақсы қазіргі заманғы тіл білуші және суретші, сондай-ақ дара ғалым еді. Ол Бьюри Сент-Эдмундс гимназиясында доктор Бехердің басшылығымен білім алды, содан кейін 1807 жылы Кембридждегі Гонвилл және Каиус колледжіне түсті. 1811 жылы ол бакалавр (B.A.) дәрежесін алды, он үшінші «рэнглер» атанды. Дегенмен, ол сол кезде бәсекеге ашық болған классикалық жетістіктерге де қол жеткізді; 1809 және 1810 жылдары Браун медалін жеңіп алды (бұрынғы жылы бір үміткер жеңіске жетті, бірақ вице-канцлер доктор Барнстен кітап сыйлығын алды), 1812 жылы мүшелердің сыйлығын және, ақырында, бірінші канцлердің классикалық медалін иеленді. Өзінің колледжіндегі стипендиялар толық болғандықтан, ол 1816 жылы қайтыс болғанға дейін Эммануил колледжінде классикалық лекция оқуға және стипендия алуға сайланды. Ол сол жылы Швейцариядағы ұзақ демалыс сапарында жұқтырған қызбадан қайтыс болды. Доверде ауырып қалғаннан кейін ол Кембриджге жетуге үміттене білді, онда 3 қазан күні қайтыс болды және Эммануил колледжінің шіркеуіне жерленді; оның есіміне арналған тақташа оның монастырьларында орналасқан, онда оның ағасы Чарльз Джеймс жазған жазу бар. 1813 жылы ол Германияға сапар шегіп, сол елдің көрнекті ғалымдарымен танысты. Отанына оралғаннан кейін ол «Музей критикасы» журналының (№ ii) санында «Германиядағы классикалық әдебиеттің қазіргі жағдайы» тақырыбында қызықты мақала жариялады. Ол 1816 жылы қайтыс болды, оның ерте өлімі Кембриджті ең даңқты классикалық ғалымдарының қатарында жоғары орын алуға тағдырланған адамнан айырды.

Жұмыс

Оның ең маңызды еңбегі – Матианың грек грамматикасының аудармасы болды, бұл кітап әлі күнге дейін өзінің салада теңдесі жоқ. Ол оны 1816 жылдың көктемінде аяқтады және күзде оны көрсеткіштермен толықтыруды жоспарлаған. Бірақ оны редакциялау жұмысын оның інісі Чарльз Джеймс атқарды, ол кіріспе ретінде аудармашының ізгіліктері мен білімі туралы қысқаша эссе жазды. Эдуард бұл кітапты 1813 жылы Германияға жасаған саяхаты барысында тапқан, сол жылығы оқиғалар континентті ағылшын саяхатшылары үшін ашты. Осы сапардың тағы бір нәтижесі – "Музей критикасында" жарияланған "Германиядағы классикалық әдебиеттің жағдайы" деген мақала болды, бұл тақырып Англияда сол кезде дерлік белгісіз болып кеткен еді. 'Музейге' жарияланған бірнеше мақаладан басқа, Бломфилд Скапула мен Гедерикустың ескі грек-латын сөздіктерін алмастыру үшін грек-ағылшын сөздігін жасауды жобалады, олар студенттерге артық қиындық туғызып, толық та, дәл де емес еді. Ол өзінің сөздігінен үлгі жариялады, ол жақсы қарсы алынды, және оның жоспарларының ақылға қонымды және перспективалы болған сияқты.