Кіріспе
Қанды Иисус (сонымен қатар "Даңқ жолы" деп белгілі) – 1941 жылы түсірілген американдық тәуелсіз фантастикалық драмалық фильм. Фильмнің авторы, режиссері және басты рөлін Спенсер Уильямс сомдаған. Сюжет баптист әйелдің басынан өткен оқиғаны көрсетеді, ол әтеист күйеуінің оқ тиюінен қайтыс болғаннан кейін, шайтан оны адастыруға тырысатын тоғысқа жіберіледі. Фильм өте сәтті болды және 1991 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы оны Ұлттық кино қорына енгізуге шешім қабылдады, оны "мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды" деп таныды.
The Blood of Jesus (also known as The Glory Road) is a 1941 American independent fantasy drama race film written, directed by and starring Spencer Williams. The plot concerns a Baptist woman who, after being accidentally shot by her atheist husband, is sent to a crossroads, where Satan tries to lead her astray. The film was very successful and, in 1991, was selected for preservation in the National Film Registry by the Library of Congress, being deemed "culturally, historically, or aesthetically significant".
Сюжет
Африкалық америкалықтар тұратын шағын ауылда шіркеу тобы өзен жағасында шомылдыру рәсімін өткізеді, шомылдыру рәсімінен өтіп жатқандардың бірі - жаңадан үйленген Марта (Кэтрин Кевиннесс). Алайда Мартаның күйеуі Рас (Спенсер Уильямс) қызметтен тыс қалады - ол аң аулап жүргенін айтады, бірақ ол шынымен көршісінің шошқасын аулады. Үйінде Рас Мартаны қапысынан атып өлтіреді, оның мылтығы еденге құлап, оқ шығады. Шіркеу қауымы Мартаның төсегі жанына жиналып, оның сауығып кетуі үшін дұға етеді. Осы кезеңде періште (Рожениа Голдтвейт) Мартаның рухын денесінен алу үшін келеді. Ол көк пен тозақ арасындағы жол қиылысына әкелінеді және бастапқыда оны шайтанның агенті (Джеймс Б. Джонс) болған сымбатсыз Джудас Грин (Фрэнк Х. МакКленнан) азғырады. Яһуда Мартаны түнгі клубқа алып барады, онда акробат пен джаз әншісі бар. Яһуда Мартаны жолжай иесі Руф Браунға жұмысқа орналастырды, бірақ періште қайтып келіп, Мартаға қашуды кеңес береді. Ол қашып бара жатқанда, түнгі клубтың иесі Мартаны оны тонаған қалтақшы деп қате айтады. Одан кейін қуу басталады және Марта тозақ пен Сион арасындағы жол қиылысына қарай жүгіреді, онда Шайтан (жаз бендімен бірге) оның келуін күтеді. Иса Мәсіхтің дауысы кетіп бара жатқан топқа қарсы шығады. Жол қиылысындағы белгі Иса Мәсіхтің айқышқа шегеленіп, Мәриямның бет-жүзіне тамған қанына айналады. Ол оянып, үйде екенін және денсаулығы қалпына келтірілгенін біледі. Марта енді мәсіхші күйеуіне қосылады. Мартаны сапарға шығарып кеткен періште қайта оралып, үйлену тойына батасын береді.
Өндіріс
"Исаның қаны" – 1940 жылдары белсенді жұмыс істеген афроамерикалық режиссерлердің санатындағы сирек болған Спенсер Уильямстың режиссерлік жолындағы екінші туындысы. Бұл фильм Техас штатында 5000 АҚШ доллары бюджетпен түсірілді. Артық дүние туралы бейнелеу үшін Уильямс 1911 жылғы итальяндық "L'Inferno" фильмінен, жанның жұмаққа кіруін көрсететін кадрларды пайдаланды. Актерлік құрамға Уильямспен қатар, әуесқой актерлер мен пастор Р.Л. Робинсонның "Көктегі хор" мүшелері кірді, олар фильмге арналған қасиетті музыканы орындады.
Шығару, қабылдау және мұра
"Исаның қаны" кинотеатрларда және афроамерикандық шіркеулерде көрсетілді. "Исаның қаны" фильмі 1980-ші жылдардың ортасында Техас штатының Тайлер қаласындағы қоймада табылғанға дейін жоғалған фильм деп есептелді. "Исаның қаны" фильміне сыншылардың пікірі жағымды болды, "Нью-Йорк Таймс" газетінің жазушысы Дейв Кехр оны "керемет" деп атады, ал "The Village Voice" журналының жазушысы Дж. Хоберман оны "халық киносының шедеврі, оның таң қалдыру күші кеміген жоқ" деді. Кинорежиссер Джули Даш өзінің 1991 жылғы "Тозаң қыздары" көркем фильміндегі ұқсас сахнаның шабыты үшін "Исаның қаны" фильміндегі крещение сахнасын атады. 1991 жылы "Исаның қаны" АҚШ Ұлттық кино тізіміне енген алғашқы нәсілдік фильм болды.
Filmmaker Julie Dash cited the baptismal sequence in The Blood of Jesus as the inspiration for a similar scene from her 1991 feature film Daughters of the Dust. In 1991, The Blood of Jesus became the first race film to be added to the U. S. National Film Registry.