Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд музыканты Нил Гоу (1727 жылдың 22 наурызы – 1807 жылдың 1 наурызы) – XVIII және XIX ғасырлардағы шотланд күйшісі.
Scottish musician
Niel Gow (22 March 17271 March 1807) was a Scottish fiddler in the eighteenth and nineteenth centuries.
Ерте өмір
Гоу 1727 жылы Пертширдегі Стратбранда Джон Гоу мен Кэтрин Макьюэннің ұлы болып дүниеге келді. Нил нәресте кезінде отбасы Пертширдегі Инверге көшіп келді. Ол өте ерте жасында скрипкада ойнауды бастады, ал 13 жасында Джон Камероннан алғашқы ресми сабақтар алды. Ол музыкалық дарынды болғанымен, бастапқыда тоқымашылықпен айналысты, бірақ ақырында осы кәсібін тастап, кәсіби музыкант болды. Ол Пертширдегі музыканттармен мәшһүр аймақтағы ең шебер скрипкашы деп есептелді. 18 жасында ол соқыр музыкант Джон МакКроу төрелік еткен сайысқа қатысып, бірінші орынды жеңіп алды, сосын МакКроу "жүз музыканттың арасында оның саусақтарын танитынын" (жүз музыканттың арасында Нилдің ойнау стилін анықтайтынын) айтты. Бұл Атолл герцогінің назарын аударды, ол Гоудың меценаты болды және жергілікті ақсүйектер ұйымдастырған кештер мен би кештерінде оның жұмыспен қамтылуын қамтамасыз етті. Уақыт өте келе ол скрипкашы ретінде кеңінен танылды.
Gow was born in Strathbraan, Perthshire, in 1727, as the son of John Gow and Catherine McEwan. The family moved to Inver in Perthshire when Niel was an infant. He started playing the fiddle when very young, and at age 13 received his first formal lessons from one John Cameron. In spite of being something of a musical prodigy, he originally trained as a weaver, but eventually gave up that trade to become a full time musician. He was widely considered the best fiddle player in Perthshire, an area which was renowned for its musicians—the story goes that at age 18 he entered a competition that was being judged by John McCraw, a blind musician, who awarded him the first prize and then went on to claim that he "would ken his bow hand among a hunder[d] players" (detect Niel's style among a hundred players). This attracted the attention of the Duke of Atholl, who became Gow's patron, and also ensured his employment for balls and dance parties put on by the local nobility. In time he became renowned as a fiddler.
Музыкалық мансап
Джон Гленнің (1895) айтуынша, Гоу сексен жеті би күйін жазған, «олардың кейбіреулері өте жақсы». Бұл күйлер бүгінгі күнге дейін шотландтық кантри би музыкасының тірегі болып табылады. Дегенмен, ол басқа композиторлардың жақсы материалдарын өзінің деп таластырудан тартынбаған; Гленнің сөзіне сенсек, сексен жеті күйдің кем дегенде төрттен бірі ескі күйлерден алынған немесе басқа жерде бұрын жарияланған күйлердің көшірмелері, көбінесе басқа атаумен. «The Biographical Dictionary of Eminent Scotsmen» журналында Гоудың «Locherroch Side» әні Роберт Бернстің «О! Қал, әсем сайраған торғай, қал!» балладасының негізі болғаны айтылады. Бұл «қарыз алу» сол кездегі кең таралған практика еді және оның беделіне ешқандай зиян келтірмеді; Генри Рейбернге оның бірнеше суретін салу тапсырылды. Гоудың көптеген шығармалары бүгінге дейін сейлидтер мен елдік билерде орындалады. Ол өзінің есімін Нил деп жазған, бірақ басқалар оны кейде Нил немесе тіпті Нил деп жазады. Шотландияның Ұлттық тізілімі Гоудың өзі «Нил» есімін қолданғанын куәландырады. Жағдайды одан да қызықты ететіні, оның музыкамен айналысқан немересі (Натаниел арқылы) оның есімін «Нил» деп жазған. Жыл сайынғы Нил Гоу скрипка фестивалі Шотландияның Пертшир округіндегі Данкельд және Бирнам қалаларында өтеді. Ол 2004 жылы Гоудың өмірі мен музыкасын құрметтеу үшін құрылды, соның ішінде Данкельд пен Бирнамда оған ескерткіш орнату үшін қаражат жинау науқаны да ұйымдастырылды.
According to John Glen (1895), Gow composed, or is credited with composing, eighty seven dance tunes, "some of which are excellent." These tunes form the backstay of Scottish country dance music even today. However, it must be said that he was not above claiming good material from other composers as his own; Glen claims that at least a quarter of the eighty seven tunes are either derived from older tunes or are copies of tunes published earlier elsewhere, often under a different title. The Biographical Dictionary of Eminent Scotsmen indicates that Gow's air of Locherroch Side was the basis for Robert Burns' ballad, "Oh! stay, sweet warbling Woodlark, stay." This "borrowing" was a common practice at the time and it did not seem to hurt his reputation; Henry Raeburn was commissioned to paint him several times. Many of Gow's compositions are still played today at ceilidhs and country dances. He himself spelled his name Niel, although others sometimes spell it Neil or even Neal. The National Records of Scotland attest that Gow himself used the name 'Neil'. To add to the confusion, he had a musical grandson (by Nathaniel) who did spell his name "Neil". The annual Niel Gow Fiddle Festival takes place in Dunkeld and Birnam, Perthshire, Scotland. It was established in 2004 to celebrate the life and music of Gow, including a fund raising campaign to erect a memorial to him in Dunkeld and Birnam.
Кейінгі өмірі
Гоу екі рет үйленген. Оның алғашқы әйелі Маргарет Вайсман болды, және олардың бес ұлы мен үш қызы болды. Оның ұлдары – Уильям, Эндрю (1760), Натаниел (1763) және Джон (1764) – әкесінің ізімен скрипкашы болып, скрипка музыкасын жазды; екі қызы Маргарет (1759) және Гризель (1761) болды. Ең кіші ұлы Дэниел (1765) бала кезінде қайтыс болды; Уильям 1791 жылы 40 жасында, ал Эндрю 1794 жылы 34 жасында дүние салды. Нилдің ұлдарының ішінде Натаниелге шамамен екі жүзге жуық пьеса жазылған. Жесір қалған Гоу 1768 жылы Перттен Маргарет Уркхартқа үйленді, және олар 1805 жылы қайтыс болғанға дейін бақытты өмір сүрді. Оның өлімі Гоуды ең танымал пьесаларының бірін – «Ниль Гоу екінші әйелінің қазасына арналған ағым» шығаруға итермеледі. Гоу 1807 жылдың 1 наурызында Инверде 79 немесе 80 жасында қайтыс болды. Қаржы жинау кампаниясынан кейін, Гоудың ескерткіш мүсіні Дэвид Аннандқа тапсырылды. Ол, ақыры, 2020 жылдың желтоқсан айында орнатылып, ашылды. XX ғасырдың ағылшын композиторы Дэвид Гоу Гоудың ұрпағы. Ол «Ата-тегі тақырыбындағы алты диверсиясында» осы байланысты еске алды.
Gow was married twice. His first wife was Margaret Wiseman, and they had five sons and three daughters. His sons William, Andrew (1760), Nathaniel (1763), and John (1764) all followed their father as fiddlers and composers of fiddle music; two of the daughters were Margaret (1759) and Grizel (1761). The youngest son, Daniel (1765), died in infancy; William died in 1791 at age 40, and Andrew died in 1794 at 34. Of Niel's sons, Nathaniel had nearly two hundred tunes to his credit. As a widower, Gow married Margaret Urquhart from Perth in 1768, and they went on to share a happy marriage until she died in 1805, which prompted his composition of one of his most famous tunes: "Niel Gow's Lament for the Death of his Second Wife". Gow died at Inver on 1 March 1807, aged 79 or 80. Following on from the efforts of the fund raising campaign, a memorial statue of Gow was commissioned with David Annand as sculptor. It was finally erected and unveiled in December 2020. The 20th century English composer David Gow is a descendant of Gow. He commemorated the connection in his Six Diversions on an Ancestral Theme.