Неміс ғалымы Иоганн Иосиф Гофман: Жапон және қытай тілдерін зерттеушісінің өмірі мен еңбектері
Johann Joseph Hoffmann
Жоханн Йозеф Хоффман – неміс тілшісі, жапон және қытай тілдерін зерттеген. Филипп Франц фон Зибольдпен кездесуі оның шығыс тілдеріне қызығуын арттырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ғалымы Иоганн Жозеф Хоффманн (16 ақпан 1805 – 19 қаңтар 1878) – жапон және қытай тілдерін зерттеген неміс ғалымы.
German scholar
Johann Joseph Hoffmann (February 16, 1805 – January 19, 1878) was a German scholar who studied the Japanese and Chinese languages.
Өмірбаян
Хоффманн Баварияда, Вюрцбург қаласында дүниеге келді. Вюрцбургте білім алғаннан кейін 1825 жылы сахнаға шықты; бірақ 1830 жылдың шілдесінде неміс саяхатшысы Филипп Франц фон Зибольдпен (1796–1866) кездейсоқ кездескеннен кейін оның қызығушылығы Шығыс филологиясына ауысты. Зибольдтан жапон тілінің негіздерін үйренді, ал Зибольд өзімен бірге үйге әкелген қытай ұстазы Ко Чинг Чанның сабақтарынан пайдалану үшін, Ко Чинг Чан қытай тілінен басқа түсіне алатын жалғыз тіл – малай тілін өзі үйренді. Бірнеше жылдың ішінде ол Зибольдтың "Ниппон" еңбегінің аудармасын дайындады, ал оның жоғары сапасы көп ұзамай ересек ғалымдардың назарын аударды. Станислав Джулиен оны Парижге шақырды, және ол шақыруды қабылдауы мүмкін еді, себебі оның мен Зибольдтың арасында дау туындаған, егер Голландияның отарлық министрі М. Бод оны 1800 флорин (150 фунт) жалақымен жапон тілінің аудармашысы қызметіне тағайындамаса.
Hoffmann was born at Würzburg in the Electorate of Bavaria. After studying at Würzburg, he went on the stage in 1825; but owing to an accidental meeting with the German traveller Philipp Franz von Siebold (1796–1866) in July 1830, his interest was diverted to Oriental philology. From Siebold he acquired the rudiments of Japanese, and in order to take advantage of the instructions of Ko ching chang, a Chinese teacher whom Siebold had brought home with him, he made himself acquainted with Malay, the only language except Chinese which Ko ching chang could understand. In a few years he was able to supply the translations for Siebold's Nippon, and the high character of his work soon attracted the attention of older scholars. Stanislas Julien invited him to Paris, and he would probably have accepted the invitation, as a disagreement had broken out between him and Siebold, had not M. Baud, the Dutch colonial minister, appointed him Japanese translator with a salary of 1800 florins (£150).
Шығармалары
Голландия билігі оған қосымша мойындық беруде кешікті; ал ол өзінің талаптарын сәтті қорғауға тым қарапайым адам болды. Ол Лондон Корольдік колледжінде қытай тілінен профессорлық қызметке ұсынылғаннан кейін ғана билік оны Лейденде профессор етіп тағайындады, ал король оған жылдық зейнетақы тағайындады. 1875 жылы ол Нидерланд Арыстаны орденімен марапатталды, ал 1877 жылы Берлин академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды. 1878 жылдың 23 қаңтарында Гаагада қайтыс болды. Хоффманның ең маңызды еңбегі – 1839 жылы басталып, кейін Л. Серрюрье жалғастырған аяқталмаған жапон тілінің сөздігі. Бастапқыда қажетті шрифттерді алуға мүмкіндік болмады, сондықтан ол қаріп жасаумен айналысты, тіпті қажетті шрифттер алынғаннан кейін де қытай және жапон тілдеріне қатысты өздігінен жинақтаушы болып жұмыс істеуге тура келді. Оның жапон тілінің грамматикасы (Japanische Sprachlehre) 1867 жылы голланд және ағылшын тілдерінде, ал 1876 жылы ағылшын және неміс тілдерінде жарияланды. Оның басқа да еңбектерінің ішінде мыналарды атау жеткілікті: «Жапонияның Корей түбегімен және Қытаймен байланыстары», Nippon журналында, VII том; «Yo San fi Rok», «L'Art d'élever les vers à soie au Japon» – Уккаки Мурикуни (Париж, 1848); «Жапониядағы медицина» – Mittheil. d. deutsch. Gesellsch. für Natur und Völkerk. Ost Asiens (1873–1874) және «Жапондық зерттеулер» (1878).
The Dutch authorities were slow in giving him further recognition; and he was too modest a man successfully to urge his claims. It was not till after he had received the offer of the professorship of Chinese in King's College London, that the authorities made him professor at Leiden and the king allowed him a yearly pension. In 1875, he was decorated with the order of the Netherlands Lion, and in 1877 he was elected corresponding member of the Berlin Academy. He died at the Hague on 23 January 1878. Hoffmann's chief work was his unfinished Japanese Dictionary begun in 1839 and afterwards continued by L. Serrurier. Unable at first to procure the necessary type, he set himself to the cutting of punches, and even when the proper founts were obtained he had to act as his own compositor as far as Chinese and Japanese were concerned. His Japanese grammar (Japanische Sprachlehre) was published in Dutch and English in 1867, and in English and German in 1876. Of his miscellaneous productions it is enough to mention: “Japans Bezüge mit der koraischen Halbinsel und mit Schina,” in Nippon, vii. ; Yo San fi Rok, L'Art d'élever les vers à soie au Japon par Ouckaki Mourikouni (Paris, 1848); “Die Heilkunde in Japan” in Mittheil. d. deutsch. Gesellsch. für Natur und Völkerk. Ost Asiens (1873–1874); and Japanische Studien (1878).