Кіріспе
Түркияның оңтүстік-батысындағы Денизли провинциясында орналасқан Памуккале ауданы мен муниципалитеті – Түркияның оңтүстік-батысындағы Денизли провинциясындағы табиғи нысан. Бұл аймақ жылу суларының ағысынан қалған карбонат минералымен әйгілі. Иераполис қаласы емдеушілерге жылу суларын ем ретінде қолданған емдік орталыққа айналды. Қала б.з.д. II ғасырда қола монеталар соғуды бастады. Осы монеталар қалаға Иераполис деген ат берді. Бұл атау алғашқы ғибадатхананы (ἱερόν, hieron) білдіргені ме, әлде Гераклдың ұлы Телефтің әйелі Гиераны құрметтегені ме, әлі анық емес. Атау ақырында Иераполис ("қасиетті қала") болып өзгерді. Б.з.д. 133 жылы Аттал III қайтыс болғаннан кейін өзінің мемлекетін Римге мұра етті. Осылайша Иераполис Азияның римдік провинциясының бір бөлігіне айналды. Император Тиберийдің билігінде болған б.з. 17 жылы қатты жер сілкінісі қаланы қиратты. Апостол Павелдің ықпалымен, ол Эфесте болғанда, мұнда шіркеу құрылды. Апостол Филип өмірінің соңғы жылдарын осы жерде өткізді. Қаланың Мартириумы б.з. 80 жылы Филиптің айқышқа шегеленіп өлтірілген жеріне салынған деп есептеледі. Оның қыздары да аймақта пайғамбарлық қызмет атқарған. IV ғасырда христиандар Плутон қақпасын (плютоний) таспен толтырды, бұл христиан дінінің басым дінге айналып, аймақтағы басқа діндерді ығыстыра бастағанын көрсетеді. Бастапқыда Фригия Пакатиананың епархиясы болған Византия императоры Юстиниан 531 жылы Иераполис епискобын митрополит дәрежесіне көтерді. Римдік моншалар христиан базиликасына айналдырылды. Византия кезеңінде қала гүлденуін жалғастырды және христиан дінінің маңызды орталығы болып қала берді.
the district and municipality
Pamukkale, meaning "cotton castle" in Turkish, is a natural site in Denizli Province in southwestern Turkey. The area is famous for a carbonate mineral left by the flowing of thermal spring water. Hierapolis became a healing centre where doctors used the thermal springs as a treatment for their patients. The city began minting bronze coins in the 2nd century BC. These coins give the name Hieropolis. It remains unclear whether this name referred to the original temple (ἱερόν, hieron) or honoured Hiera, the wife of Telephus, son of Heracles and the Mysian princess Auge. This name eventually changed into Hierapolis ("holy city"). In 133 BC, when Attalus III died, he bequeathed his kingdom to Rome. Hierapolis thus became part of the Roman province of Asia. In AD 17, during the rule of Emperor Tiberius, a major earthquake destroyed the city. Through the influence of the Christian Apostle Paul, a church was founded here while he was at Ephesus. The Christian Apostle Philip spent the last years of his life here. The town's Martyrium was alleged to have been built upon the spot where Philip was crucified in AD 80. His daughters were also said to have acted as prophetesses in the region. During the 4th century, the Christians filled Pluto's Gate (a ploutonion) with stones, suggesting that Christianity had become the dominant religion and had begun displacing other faiths in the area. Originally a see of Phrygia Pacatiana, the Byzantine Emperor Justinian raised the bishop of Hierapolis to the rank of metropolitan in 531. The Roman baths were transformed to a Christian basilica. During the Byzantine period, the city continued to flourish and also remained an important centre for Christianity.
Мұражай
Мұражайда Иераполис қаласынан, сондай-ақ Лаодикия, Колосса, Триполис, Атуда және Лыкос (Чюрексу) аңғарының басқа да қалаларынан табылған тарихи жәдігерлер жинақталған. Мұражайда Бронза дәуірінің қолөнер бұйымдарының үлгілері де бар, олар Бейсесултан Хююк қазбаларынан әкелінген. Кария, Писидия және Лидия аймақтарынан табылған жәдігерлер де көрсетілімге қойылған. Мұражайдың көрме алаңы күмбезді Иераполис моншасының үш залынан және шығыс жағындағы ашық аумақтан тұрады, бұл жерлер бұрын кітапхана және спорт залы ретінде пайдаланылғаны белгілі. Ашық аумақтағы жәдігерлердің көпшілігі мәрмәр мен тастан жасалған.
Дүниежүзілік мұралық нысан
Памуккале Иераполиспен бірге Әлемдік мұра ретінде танылған. Иераполис-Памуккале 1988 жылы Әлемдік мұра тізіміне енгізілді. Осы мәртебесі мен табиғи сұлулығының арқасында бұл орын туристерді қызықтырады.